അവന്റെ പിതാവായ രാജാവ്, "നിന്റെ വഴി lineage-നെ കുത്തി കളഞ്ഞവനേ, ഞാൻ ഇനി നിന്നിലൂടെ ഒരു പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല," എന്ന് പറഞ്ഞതോടെ, പിതാവിന്റെ ആജ്ഞാനുസരണം സത്യവ്രതൻ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. മഹർഷി വസിഷ്ഠൻ അവനെ തടഞ്ഞില്ല; അതിനാൽ, സത്യവ്രതൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ചണ്ഡാളരുടെ താമസസ്ഥലത്തിന് സമീപം വസിച്ചു. പിതാവു tarafından ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഈ വീരൻ അവിടെ ജീവിച്ചു; അവന്റെ പിതാവും കാടിലേക്ക് പോയി. അപ്പോൾ ആ ദേശത്ത് ഇന്ദ്രൻ മഴ നിഷേധിച്ചു. പാപം മൂലം, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, പന്ത്രണ്ട് വർഷം ആ ദേശത്ത് ക്ഷാമം ഉണ്ടായി. ആ സമയത്ത്, വിശ്വാമിത്രൻ എന്ന മഹാതപസ്വി തന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം, സമുദ്രതീരത്ത് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, മഹാ തപസ്സ് നടത്തി. വിശ്വാമിത്രന്റെ ഭാര്യ, അവരുടെ മധ്യപുത്രനെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി, മറ്റ് കുട്ടികൾക്ക് ഭക്ഷണം ലഭിക്കണമെന്നതിനായി, അവനെ നൂറു പശുക്കൾക്ക് വിറ്റു. കഴുത്തിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന കുട്ടിയെ വിൽക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ട സത്യവ്രതൻ, നീതി ബോധമുള്ള, ശക്തിയുള്ള യുവ രാജകുമാരൻ, ആ കുട്ടിയെ മോചിപ്പിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അവന്റെ പോഷണം ഏറ്റെടുത്തു. വിശ്വാമിത്രന്റെ തൃപ്തിക്കും കരുണയ്ക്കും വേണ്ടി, കഴുത്തിൽ കെട്ടിയ bondage-നു കാരണം ആ കുട്ടി ഗാലവ എന്നറിയപ്പെട്ടു. കൌശിക മഹർഷി അങ്ങനെ ആ വീരന്റെ സഹായത്തിൽ മോചിതനായി. സത്യവ്രതൻ, ഭക്തിയും കരുണയും വ്രതം പാലിച്ച്, വിശ്വാമിത്രന്റെ കുടുംബത്തെ പോഷിച്ചു, തപസ്സിൽ ഉറച്ചവനായി. കാടിൽ വിശ്വാമിത്രന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം ജീവിക്കുന്ന കാട്ടുപോത്തുകൾ, കാട്ടുപന്നികൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ എന്നിവയെ വേട്ടയാടിയതോടെ, അവയുടെ മാംസം വൃക്ഷത്തിൽ തൂക്കി വച്ചു. അവൻ പിതാവിന്റെ ആജ്ഞാനുസരണം, പന്ത്രണ്ട് വർഷം മൗനവ്രതവും, സംസ്ക്കൃതിയുള്ള consecration-ഉം പാലിച്ചു, രാജാവ് കാടിൽ വസിക്കുന്ന സമയത്ത്. വസിഷ്ഠൻ, പുരോഹിതന്മാരുടെയും ആചാര്യന്മാരുടെയും സഹായത്തോടെ, അയോധ്യയും രാജ്യം, അന്തർപുരവും സംരക്ഷിച്ചു. പക്ഷേ, സത്യവ്രതൻ, യൗവനവും, വിധിയുടെ ശക്തിയും കൊണ്ടു, വസിഷ്ഠനോടു കൂടുതൽ ക്രോധം പുലർത്തി. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രൻ രാജ്യം വിട്ടുപോകുമ്പോൾ, വസിഷ്ഠൻ പല കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും തടഞ്ഞില്ല. വിവാഹമന്ത്രങ്ങൾ ഏഴാമത്തെ ചുവടിൽ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, സത്യവ്രതൻ അതു പാലിച്ചില്ല; അതിനാൽ, ഏഴാമത്തെ ചുവടിൽ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ധർമ്മം അറിയുന്ന വസിഷ്ഠൻ, "ഞാനാണ് അവന്റെ പുത്രനെ അഭിഷേകിക്കേണ്ടത്," എന്ന ചിന്തയോടെ, അവനെ സംരക്ഷിച്ചില്ല. അതിന്റെ ഫലമായി, സത്യവ്രതൻ വസിഷ്ഠനോടു മനസ്സിൽ ക്രോധം പുലർത്തി. വസിഷ്ഠൻ ധർമ്മബോധത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചെങ്കിലും, സത്യവ്രതൻ അവന്റെ നിശബ്ദ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പിതാവിന്റെ അസംതോഷം മൂലം, പന്ത്രണ്ട് വർഷം മഴ പെയ്തില്ല. ഈ വ്രതം കുടുംബത്തിന്റെ പാപം പരിഹരിക്കാൻ ഭൂമിയിൽ എടുത്തതായിരുന്നു, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അതിനാൽ അത് പൂർത്തിയായി. വസിഷ്ഠൻ, പിതാവിനാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, "ഞാനാണ് അവന്റെ പുത്രനെ അഭിഷേകിക്കേണ്ടത്," എന്ന ചിന്തയോടെ, അവനെ തടഞ്ഞില്ല. വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച സത്യവ്രതൻ, പന്ത്രണ്ട് വർഷം meat ലഭിക്കാതിരുന്നിട്ടും, വസിഷ്ഠന്റെ ആശ്രമത്തിൽ അതിനെ സഹിച്ചു. ഒരു ദിവസം, രാജകുമാരൻ ഒരു കാമധേനുവിനെ കണ്ടു; ക്രോധം, മായ, ക്ഷീണം, വിശപ്പു എന്നിവ കൊണ്ടു, അവളെ പിടിച്ചു. ദേശത്തിന്റെ ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ച്, രാജാവ് അവളെ കൊല്ലുകയും, വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം ആ മാംസം ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അവൻ അവരെ ആ മാംസം ഭക്ഷിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു; ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, വസിഷ്ഠനും സത്യവ്രതനോടു ക്രോധം പ്രകടിപ്പിച്ചു. "നീ ക്രൂരവനേ, ഈ stake ഉപയോഗിച്ച് നിന്നെ താഴെ വീഴ്ത്തും, പക്ഷേ നിന്റെ ഈ രണ്ട് stakes വീണ്ടും ഉണ്ടാക്കപ്പെടില്ലെങ്കിൽ മാത്രം," എന്ന് വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു. "നിന്റെ പിതാവിന്റെ അസംതോഷം, കാമധേനുവിനെ കൊല്ലൽ, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്ത മാംസം ഭക്ഷിക്കൽ" എന്നിങ്ങനെ നിന്റെ പാപം മൂന്നു നിലകളിലാണെന്ന് വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു. അതിനാൽ, മഹാതപസ്വി "ത്രിശങ്കു" എന്ന് അവനെ വിളിച്ചു; അങ്ങനെ അവൻ ത്രിശങ്കു എന്നറിയപ്പെട്ടു. വിശ്വാമിത്രന്റെ ഭാര്യമാർക്ക് സഹായം ചെയ്തതിന്റെ പ്രതിഫലമായി, തൃപ്തനായ വിശ്വാമിത്രൻ ത്രിശങ്കുവിന് ഒരു വരം നൽകി. വരം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, ത്രിശങ്കു, "ഈ ശരീരത്തോടു കൂടി സ്വർഗത്തിലേക്കു പോകട്ടെ," എന്ന വരം അഭ്യർത്ഥിച്ചു. പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തെ ക്ഷാമം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഭയവും മാറി, പിതാവിന്റെ രാജ്യത്ത് ത്രിശങ്കു അഭിഷേകിക്കപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് രാജസൂയ യാഗം നടത്തി. ദേവന്മാരുടെയും വസിഷ്ഠന്റെയും സാന്നിധിയിൽ, കൌശിക മഹർഷി, ആ മഹാതപസ്വി, ത്രിശങ്കുവിനെ ശരീരത്തോടു കൂടി സ്വർഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തി. അവന്റെ ഭാര്യ സത്യരഥാ, കൈകേയി വംശത്തിൽ ജനിച്ചവൾ, ഹരിശ്ചന്ദ്ര എന്ന പാപരഹിത പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. ആ രാജാവാണ് ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, ത്രിശങ്കുവിന്റെ പുത്രനായി അറിയപ്പെടുന്നവൻ; അദ്ദേഹം രാജസൂയ യാഗം നടത്തി, ചക്രവർത്തിയായി പ്രശസ്തനായി. ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ പുത്രൻ റോഹിതൻ, രാജകുമാരൻ; റോഹിതിൽ നിന്ന് ഹരിതൻ, ഹരിതിൽ നിന്ന് ചഞ്ചു, ഹാരിതൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ. ചഞ്ചുവിന്റെ പുത്രൻ വിജയൻ, സര്വശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണൻ; അദ്ദേഹം ഭൂമിയിലുടനീളം ജയിച്ചു, അതിനാൽ വിജയൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു. അവന്റെ പുത്രൻ രുരുകൻ, ധർമ്മത്തിലും സമ്പത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള രാജാവ്; രുരുകന്റെ പുത്രൻ വൃകൻ, വൃകയിൽ നിന്ന് ബാഹു ജനിച്ചു. ഹൈഹയന്മാരും താലംഗന്മാരും ആ രാജാവിനെ പുറത്താക്കി; അവന്റെ ഗർഭിണിയായ ഭാര്യ, ഔര്വ മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവൻ ധർമ്മപരനും സദാചാരവാനുമായിരുന്നു; സത്യമുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവിച്ചു. ബാഹുവിന്റെ പുത്രൻ സഗരൻ, വിഷം കൂടെയുള്ള ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചു. ഔര്വ മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തിയതോടെ, ഭാർഗവന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ, സഗരൻ ഭാർഗവനിൽ നിന്ന് അഗ്നിയസ്ത്രം ലഭിച്ചു. താലംഗന്മാരെയും ഹൈഹയന്മാരെയും വധിച്ച്, ഭൂമിയെ കീഴടക്കി, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, സഗരൻ, ധർമ്മപരനായ രാജാവ്, ശകന്മാരെയും പഹ്ലവന്മാരെയും, ക്ഷത്രിയരെയും പാരദന്മാരെയും അവരുടെ ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി.