ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പിതാവായ വസുദേവനെ മുഖ്യനാക്കി, ഭോജന്മാർ, വൃഷ്ണികൾ, അന്ധകർ എന്നിവർ സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന, അനേകം വാതിലുകളുള്ള മനോഹരമായ ദ്വാരക എന്ന നഗരം അവിടെയുണ്ടായി. അവിടെ, സത്യം ഗ്രഹിച്ചിരുന്ന രാജാവ് റൈവതൻ തന്റെ മകൾ റെവതിയെയും, സుభദ്ര എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നവളെയും, ബാലരാമനു വിവാഹം നൽകി. മകളെ വിവാഹം നൽകിയ ശേഷം, റൈവതൻ മേരു പർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിലേക്ക് പോയി തപസ്സു ആചരിച്ചു; ധർമാത്മാവായ രാമൻ സന്തോഷത്തോടെയും സമാധാനത്തോടെയും റെവതിയോടൊപ്പം ജീവിച്ചു. അത്രയധികം കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും, റെവതിക്കും റൈവത കകുദ്മിനിക്കും വൃദ്ധാവസ്ഥ എങ്ങനെ സംഭവിച്ചില്ല? ശര്യാതിയുടെ വംശം ഭൂമിയിൽ എങ്ങനെ നിലനിന്നു, അവൻ മേരുവിലേക്ക് പോയശേഷം? ഇതിന്റെ സത്യം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ, പാപരഹിതനായ കകുദ്മിൻ വസിക്കുന്നിടത്ത്, വൃദ്ധാവസ്ഥ, വിശപ്പു, ദാഹം, മരണം എന്നിവയൊന്നുമില്ല; കാലചക്രവും അവിടെ ബാധകമല്ല. പക്ഷേ, റൈവതൻ സ്വർഗലോകത്തിലേക്ക് പോയി. കുശസ്ഥലി എന്ന നഗരം, ധാർമ്മികരും രാക്ഷസന്മാരും കൈവശമാക്കി; ആ മഹാത്മാവിന് നൂറു സഹോദരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. രാക്ഷസന്മാർ അവരെ കൊല്ലാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൻമാർ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പലയിടത്തും ഓടി; അങ്ങനെ ആ നൂറു സഹോദരന്മാർ ചിതറിപ്പോയി. അവരുടെ മഹത്തായ വംശം വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിലനിന്നു; ഇവരാണ് ശര്യാതന്മാർ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തരായവർ. ഈ ധർമ്മപരായണക്ഷത്രിയർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും കീര്ത്തിയാർജിച്ചു; അവർ ശക്തിയുള്ളവരും ശക്തിയുള്ള എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ചവരുമാണ്. നാഭാഗനും അരിസ്റ്റനും എന്ന രണ്ടു വൈശ്യപുത്രന്മാർ ബ്രാഹ്മണപദവിയിലേക്കു ഉയർന്നു; കരുഷന്റെ സന്തതിയായ കാരുഷന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരമായ ക്ഷത്രിയരായി. പൃഷധ്രൻ ഗുരുവിന്റെ പശുവിനെ കൊന്നതിനാൽ ശാപം മൂലം ശൂദ്രനായി; അങ്ങനെ ഈ ഒൻപത് വംശങ്ങൾ പറയുന്നു. വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ഒരു മകളും, മനുവിന്റെ തുമ്മലിൽ നിന്നു ഇക്ഷ്വാകു എന്ന പുത്രനും ജനിച്ചു. ഇക്ഷ്വാകുവിന് നൂറു ദാനശീലന്മാരായ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ വിക്കുക്ഷി മൂത്തവൻ. അവൻ ഭക്ഷണത്തിൽ പങ്കെടുത്തതുകൊണ്ട് വിക്കുക്ഷി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. ആ ധർമ്മശാസ്ത്രപാരംഗതനായ ഭൂപതി അയോദ്ധ്യയുടെ രാജാവായി. ശകുനി മുതലായവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ, അയാളുടെ പുത്രന്മാർ അഞ്ചു നൂറ് പേരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വടക്കൻ ദിക്കിൽ കാവൽനിലവിട്ടിരുന്നവരിൽ അമ്പത്തിയെട്ടുപേർ, അതുപോലെതന്നെ തെക്കൻ ദിക്കിലും. വശതി എന്നവനെത്തുടർന്ന് മറ്റു ചിലരും കാവൽനിലവിട്ടിരുന്നു. ഇക്ഷ്വാകു, വിക്കുക്ഷിയെ അഷ്ടകയാഗത്തിനായി അയച്ചു: "ശ്രാദ്ധത്തിനായി മാംസം കൊണ്ടുവരിക," എന്നാണ് നിർദ്ദേശം. എന്നാൽ, ശ്രാദ്ധം നടത്തുന്നതിന് മുമ്പ്, വിക്കുക്ഷി ഒരു മുയൽ ഭക്ഷിച്ചു. അതിനാൽ, ശശദ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. വസിഷ്ഠന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം ഇക്ഷ്വാകു വിക്കുക്ഷിയെ രാജ്യം വിട്ടു. ഇക്ഷ്വാകു മരിച്ചതിന് ശേഷം, ശശദ രാജാവായി; അവന്റെ പുത്രൻ ശക്തനായ കകുത്ഥയാണ്. അനേനസിൽ നിന്ന് കകുത്ഥ, അനേനസിൽ നിന്ന് പൃഥു, പൃഥുവിന്റെ പുത്രൻ വിശ്തരശ്വ, അവനിൽ നിന്ന് അർദ്ര, അർദ്രയുടെ പുത്രൻ യുവനാശ്വ, യുവനാശ്വയുടെ പുത്രൻ ശ്രാവസ്ത, ശ്രാവസ്തനിൽ നിന്ന് ശ്രാവസ്തക എന്ന രാജാവ് ജനിച്ചു; അവൻ ശ്രാവസ്തി എന്ന നഗരം സ്ഥാപിച്ചു. ശ്രാവസ്തിയുടെ പുത്രൻ ബൃഹദശ്വൻ, അവന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മപരായനായ കുവലാശ്വൻ. കുവലാശ്വൻ ധുന്ധുവിനെ വധിച്ചുകൊണ്ട് ധുന്ധുമാര എന്ന പേര് നേടി. ധുന്ധുവിന്റെ വധം എങ്ങനെ നടന്നു, കുവലാശ്വൻ ആ പേരെങ്ങിനെ നേടി എന്നതിന്റെ സത്യം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കുവലാശ്വനു നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ ഉത്തമധനുര്ദ്ധാരികളും എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, ശക്തരും ജയിക്കാൻ ദുഷ്കരന്മാരുമായിരുന്നു. എല്ലാവരും ധാർമ്മികരും യാഗശീലികളും ദാനശീലികളും ആയിരുന്നു. ബൃഹദശ്വൻ തന്റെ പുത്രനായ കുവലാശ്വനെ രാജാവാക്കി, സ്വരാജ്യം അവനു വിട്ടു. ശേഷം, രാജാവ് വനവാസത്തിനായി പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഉത്തങ്കമഹർഷി അവനെ തടഞ്ഞു. "നീ സംരക്ഷണം നിർവഹിക്കണം; അതിന് നീ യോഗ്യനാണ്. രാജാവേ, ഞാൻ ഭയമില്ലാതെ തപസ്സു ആചരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. എന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം, സമതലമായ മരുത്ധന്വ പ്രദേശത്ത്, ഉദ്ദാലക എന്ന പേരിൽ മണലാൽ നിറഞ്ഞ ഒരു സമുദ്രമുണ്ട്. അവിടെ ദേവന്മാർക്കും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത, ഭയങ്കരശരീരവും മഹാശക്തിയും ഉള്ളവൻ, ഭൂമിയുടെ അടിയിൽ മണലിനകത്ത് മറഞ്ഞ് വസിക്കുന്നു. രാക്ഷസനായ മധുവിന്റെ പുത്രൻ ധുന്ധു എന്ന മഹാരാക്ഷസൻ അവിടെയുണ്ട്; ലോകങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാൻ ഭയങ്കരമായ തപസ്സു ചെയ്യുന്നു. വർഷാവസാനം, അവൻ ശ്വാസം വിടുമ്പോൾ ഭൂമി വിറയ്ക്കുന്നു. അവന്റെ ശ്വാസശക്തിയിൽ വലിയ പൊടിക്കാറ്റ് ഉയർന്നു, സൂര്യന്റെ പാത മൂടുകയും, ഏഴു ദിവസം ഭൂമി കുലുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. ചിറകുകളും ചിതകളും പുകയും നിറഞ്ഞ ഭയങ്കരമായ അവസ്ഥയാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ എന്റെ ആശ്രമത്തിൽ പാർക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ലോകക്ഷേമത്തിനായി നീ ആ ഭയങ്കരശരീരിയെയെ വധിക്കണം; നീ ഇന്നുതന്നെ അവനെ സംഹരിച്ചാൽ ലോകങ്ങൾക്ക് സമാധാനം ലഭിക്കും. നിന്റെ മാത്രം ശക്തിയിലാണ് അവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയുക; ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ വിഷ്ണു എനിക്ക് ഒരു വരം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ആ മഹാരാക്ഷസനെ ആരെങ്കിലും കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, അവനിൽ നിന്നു നിന്നിലെ ശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടും. ധുന്ധുവിന് ചെറിയ ശക്തികൾ കൊണ്ട് ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല; ദേവന്മാർക്കും അതിശയകരമായ ശക്തിയുള്ളവനാണ്. അങ്ങനെ മഹാത്മാവായ ഉത്തങ്കന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ധുന്ധുവിന്റെ സംഹാരത്തിനായി രാജാവ് തന്റെ പുത്രനായ കുവലാശ്വയെ സമർപ്പിച്ചു.