മധു, കൈടഭൻമാരുടെ കൊഴുപ്പിൽ മുഴുവൻ ആകൃതിയായി തുളുമ്പിയ ഈ ഭൂമാതാവിനെ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ 'മേദിനി' എന്ന പേരിലാണ് വിളിക്കുന്നത്. പിന്നീട് രാജാവ് പൃഥുവിന്റെ അംഗീകാരത്തിലൂടെ, ഈ ഭൂമാതാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രിയായി ഉയർന്നു, അതിനാലാണ് അവളെ 'പൃഥ്വി' എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. പൃഥു രാജാവിന്റെ കരുതലിൽ ഭൂമി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു, ശുദ്ധിയാർന്നു, ധാന്യസമൃദ്ധിയോടെ നഗരങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും നിറഞ്ഞു, സമൃദ്ധിയും ഐശ്വര്യവും നിറഞ്ഞു. അങ്ങനെയായിരുന്നു വൈന്യൻ എന്ന മഹാരാജാവിന്റെ മഹത്വം; എല്ലാ ജീവികളും അദ്ദേഹത്തെ ആരാധിക്കാനും ആദരിക്കാനും അർഹനാണ്. വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും പൂർണ്ണമായി പഠിച്ച ഭാഗ്യശാലി ബ്രാഹ്മണന്മാരും, പൃഥുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഈ ശാശ്വത ബ്രഹ്മകുലത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ്. രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭാഗ്യശാലി രാജാക്കന്മാർക്കും, ആദ്യരാജാവായ പൃഥു വൈന്യനെ, ശക്തിയിൽ പ്രസിദ്ധനായവനെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്. യുദ്ധത്തിൽ വിജയം തേടുന്ന വീരന്മാർക്കും, പൃഥുവിനെ തന്നെ ആദരിക്കേണ്ടതാണ് — യുദ്ധത്തിൽ പോകുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തെ സ്തുതിച്ചാൽ, ഭയങ്കരമായ സംഘർഷത്തിൽ നിന്ന് സുരക്ഷിതമായി പുറത്തുവരുകയും, പ്രശസ്തി നേടുകയും ചെയ്യും. സ്വകാര്യ ധനസമ്പത്തുള്ള, തങ്ങളുടെ കർത്തവ്യത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വൈശ്യന്മാർക്കും, മഹാനായ, ജീവിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം ദാനമായ പൃഥുവിനെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്. അതുപോലെ, മൂന്നു ഉന്നത വർഗ്ഗങ്ങൾക്കു സേവനം ചെയ്യുന്ന ശുദ്ധശുദ്ധരായ ശൂദ്രന്മാർക്കും, പരമശ്രേയസ്സിന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, പൃഥുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കേണ്ടതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കിടാക്കൾ, പാൽകറക്കുന്നവർ, പാൽ, പാത്രം എന്നിവയിലുണ്ടാകുന്ന വ്യത്യാസങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു; ഇനി നിങ്ങൾക്കു എന്താണ് ഞാൻ വിശദീകരിക്കേണ്ടത്? ഇനി, മഹർഷി ലോമഹർഷണനോട്, "മഹാപണ്ഡിതനേ, എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളും അവയുടെ പൂർവ്വ സൃഷ്ടികളും നീ വിശദമായി വിവരിക്കണം" എന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. "എത്ര മനുക്കൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്, എത്രകാലം അവർ ഭരിച്ചുവെന്നും മന്വന്തരങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടായെന്നും ഞങ്ങൾ സത്യമായി അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു" എന്ന് സുതനോട് അവർ ചോദിച്ചു. സമസ്ത മന്വന്തരങ്ങളുടെ പൂർണ്ണകഥ നൂറുകണക്കിനു വർഷം പറഞ്ഞാലും തീരില്ല; അതിനാൽ, ഞാൻ ഇതിന്റെ സംക്ഷിപ്തരൂപം പറയാം. ആദ്യം സ്വായംഭുവ മനുവും, പിന്നെ സ്വാരോചിഷ, ഉത്തമ, താമസ, രൈവത, ചാക്ഷുഷ എന്നിങ്ങനെയാണ്. ഇപ്പോൾ പറയപ്പെടുന്ന മനു വൈവസ്വതനാണ്; അതുപോലെ സാവർണി, രൈഭ്യ, രൗച്യസും. അതുപോലെ, മെരുസാവർണ്യ എന്ന നാലു മനുക്കൾ, കഴിഞ്ഞതും ഇപ്പോഴുള്ളതും വരാനിരിക്കുന്നതുമാണ്. ഇവരാണ് മനുക്കൾ എന്ന് ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി ഞാൻ അവരുടെ മഹർഷിമാരെയും പുത്രന്മാരെയും ദൈവസംഘങ്ങളെയും വിശദീകരിക്കാം. മരീചി, അത്രി, അങ്കിരസ്സ്, പുലഹ, ക്രതു, പുലസ്ത്യ, വസിഷ്ഠ — ഇവരാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഏഴു പുത്രന്മാർ. അതുപോലെ, വടക്കേ ദിശയിൽ അഗ്നീധ്ര, അഗ്നിബാഹു, മെഡ്യ, മെഡാതിഥി, വസു — ഇവരും. ജ്യോതിഷ്മാൻ, ദ്യുതിമാൻ, ഹവ്യ, സവല, പുത്രസഞ്ജ്ഞക — ഇവരാണ് സ്വായംഭുവ മനുവിന്റെ പത്ത് വീര്യശാലികളായ പുത്രന്മാർ. ഇതാണ് ആദ്യ മന്വന്തരം. ഔർവൻ (വസിഷ്ഠപുത്രൻ), സ്റ്റംഭ, കശ്യപ — ഇവരും. പ്രാണ, ബൃഹസ്പതി, ദത്ത, അത്രി, ച്യവന — വ്രതനിഷ്ഠരായ മഹർഷിമാരായ ഇവരും പ്രസിദ്ധരാണ്. സ്വാരോചിഷ മനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ തുഷിതദേവന്മാരാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്: ഹവിഘ്ന, സുകൃതി, ജ്യോതിർ, ആപ, മൂർത്തി. പ്രതീത, നഭസ്യ, നഭ, ഊർജ — ഇവരാണ് സ്വാരോചിഷ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ. ഭൂമിയിൽ പരാക്രമശാലികളായ രാജാക്കന്മാർ ഇവരായിരുന്നു; ഇതാണ് രണ്ടാമത്തെ മന്വന്തരം. ഇനി മൂന്നാമത്തേതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു: വസിഷ്ഠന്റെ ഏഴു പുത്രന്മാർ 'വാസിഷ്ഠർ' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഹിരണ്യഗർഭപുത്രന്മാരായ ഊർജാദികൾ ഉജ്ജ്വലതയിൽ പ്രസിദ്ധരാണ്. ഉത്തമയുടെ ഭാര്യയായ ഉത്തമയിൽ ജനിച്ച പത്ത് പുത്രന്മാർ: ഈഷ, ഊർജ, തനൂർജ, മധുര്, മാധവ, ശുചി, ശുക്ര, സഹ, നഭസ്യ, നഭ, ഭാനവ. അന്നത്തെ ദേവന്മാരും പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു. ഇനി നാലാമത്തെ മന്വന്തരം: കാവ്യന്മാർ, പൃഥു, അഗ്നി, ജഹ്നു, ധാത, കപീവാൻ, അക്കപീവാൻ — ഇവരാണ് അന്നത്തെ സപ്തർഷിമാർ. പുരാണങ്ങളിൽ അവരുടെ പുത്രന്മാരും മക്കളും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. താമസ മനുവിന്റെ സമയത്ത് ദ്യുതി, തപസ്യ, സുതപസ്, തപോഭൂത, സനാതന — ഇവരാണ് ദേവസംഘങ്ങൾ. തപോരതി, അകല്മാഷ, തൻവി, ധൻവി, പരന്തപ — ഇവരാണ് താമസ മനുവിന്റെ പത്ത് പുത്രന്മാർ. വായു മഹർഷി പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നത്തെ മഹർഷിമാർ: ദേവബാഹു, യദുധ്ര, വേദശിരാ, ഹിരണ്യരോമ, പർജന്യ, ഊർധ്വബാഹു, സോമജ, സത്യനെത്ര, ആത്രേയ — ഇവരും. അഭൂതരാജസസ്സ്, പ്രകൃതികൾ എന്ന ദേവസംഘവും ഓർക്കപ്പെടുന്നു; വാരിപ്ലവ, രൈഭ്യ എന്നിങ്ങനെയും അന്നത്തെ മനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ പറയുന്നു. ഇനി അവന്റെ പുത്രന്മാരെ ഞാൻ പറയുന്നു: ധൃതിമാൻ, അവ്യയ, യുക്ത, തത്ത്വദർശി, നിരുത്സുക. ആരണ്യ, പ്രകാശ, നിർമ്മോഹ, സത്യവാക്, കൃതി — ഇവരാണ് രൈവത മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ; ഇതാണ് അഞ്ചാമത്തെ മന്വന്തരം. ഇനി ആറാമത്തേത് ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ഭൃഗു, നഭ, വിവസ്വാൻ, സുധാമ, വിരജ — ഇവരാണ്.