ഒരു കാലത്ത്, ഒരാളോ മറ്റൊരാളോ, അല്ലെങ്കിൽ അനേകം ജീവികൾക്കോ വേണ്ടി ആരെങ്കിലും കൊലപാതകം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, അവന് ഈ ലോകത്ത് ഒറ്റത്തവണയും അവസാനിക്കാത്ത പാപം ഉണ്ടാകുമെന്ന് ധൃതിയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഒരുവൻ ദുഷ്ടനെയൊന്നിനെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ അനേകം ജീവികൾക്ക് ക്ഷേമം ലഭിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അത്തരം ദുഷ്ടനെ കൊല്ലുന്നതിൽ പാപമോ, ചെറിയ തെറ്റോ ഒന്നുമില്ല. ഇത്തരം സത്യങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, ലോകത്തിന് വേണ്ടി നീ എന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിക്കാതെ നിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലുമെന്നും, അതിലൂടെ എന്റെ പേര് പ്രശസ്തമാക്കുകയും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും എന്നും രാജാവ് ഭൂമിയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞു. അതിനാൽ, നീ എന്റെ ആജ്ഞ പാലിച്ച്, ധർമ്മത്തെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായി നിലനിർത്തുന്നവളായി, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കണം; കാരണം അവരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ നീക്ക് കഴിയുമെന്നു രാജാവ് ഉറപ്പിച്ചു. അപ്പോഴാണ് രാജാവ് ഭൂമിയെ തന്റെ മകളായി സ്വീകരിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചത്. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ഭയാനകവും ഭീഷണജനകവുമായ അസ്ത്രം അവളെ കൊല്ലുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നതു പിൻവലിക്കും എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. രാജാവ് തന്റെ കാളയെ കാണാൻ ഭൂമിയെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു, കാരണം അതിനുവേണ്ടിയാണ് താൻ ജീവൻ പോലും ത്യജിക്കാമെന്ന് അവൻ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ, "എവിടെയും നീ എന്നോട് തുല്യമായിരിക്കണം, എന്റെ പാൽ സർവ്വഭാഗത്തും ഒഴുകണം," എന്നും രാജാവ് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ, തന്റെ വില്ലിന്റെ അഗ്രം കൊണ്ട്, വൈന്യനായ രാജാവ് ലക്ഷക്കണക്കിന് പർവതങ്ങളെ നീക്കി, അവൻ അവയെ വളർത്തുകയും ചെയ്തു. മുൻ സൃഷ്ടിയിൽ, ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ സമത്വമില്ലായിരുന്നു; പുരാതന ദേശങ്ങളോ ഗ്രാമങ്ങളോ ഇല്ലായിരുന്നു. അന്നത്തെ ലോകത്ത് വിളവോ കൃഷിയോ കന്നുകാലി പരിപാലനമോ, വ്യാപാരപഥങ്ങളോ ഇല്ലായിരുന്നു. സത്യമോ അസത്യമോ, ലോഭമോ അസൂയയോ ഇല്ലാതായിരുന്നു. വൈവസ്വത മാനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ, വൈന്യന്റെ കാലം മുതൽ, ഈ സകലത്തിന്റെ ഉത്ഭവം ആരംഭിച്ചു. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും സമത്വം ഉണ്ടായിരുന്നിടത്ത്, അവിടെ ജീവികൾ താമസിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അന്നത്തെ ജനങ്ങളുടെ ആഹാരം കഠിനമായി സമ്പാദിച്ച ഫലങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും മാത്രമായിരുന്നു. പിന്നീട്, മനു സ്വായംഭുവനെ കാളയാക്കി, മനുഷ്യസിംഹനായ വൈന്യപുത്രൻ ഭൂമിയെ സ്വന്തം കൈകൊണ്ടു പാൽകയറ്റി. അങ്ങനെ, പൃഥു എന്ന മഹാബലവാൻ എല്ലാ വിളകളും ഉത്പാദിപ്പിച്ചു; ആ ആഹാരത്താൽ ഇന്നും എല്ലാ ജീവികളും നിലനിൽക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ഋഷിമാർ, ദേവന്മാർ, പിതൃകൾ, സർപ്പങ്ങൾ, അസുരർ, യക്ഷർ, സന്മാർഗ്ഗജാതികൾ, ഗന്ധർവർ, പർവതങ്ങൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവരും ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പാൽകയറ്റി. അവർക്കൊന്നൊന്ന് കാളയും പാത്രവും പാൽകയറ്റുന്നവനും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഋഷികൾക്കായി, സോമൻ കാളയായി, ബൃഹസ്പതി പാൽകയറ്റുന്നവനായി, austerity (തപസ്സ്), ബ്രഹ്മം എന്നിവ പാൽ ആയി, വേദങ്ങൾ പാത്രമായി. ദേവന്മാർക്കായി, സ്വർണ്ണം പാത്രമായി, ഇന്ദ്രൻ കാളയായി, ഉജ്ജ്വലനായ സൂര്യൻ പാൽകയറ്റുന്നവനായി, വീര്യം പാൽ ആയി. പിതൃകൾക്കായി, വെള്ളി പാത്രമായി, യമൻ കാളയായി, അന്തകൻ പാൽകയറ്റുന്നവനായി, അമൃതം പാൽ ആയി. സർപ്പങ്ങൾക്കായി, തക്ഷകൻ കാളയായി, അലാബു പാത്രമായി, ഏരാവതം പാൽകയറ്റുന്നവനായി, വിഷം പാൽ ആയി. അസുരന്മാരിൽ, മാധുര്യവാൻ കാളയടപ്പൻ, വിരോചനൻ കാളയായി, ഇരുമ്പ് പാത്രമായി, മായാപരമായ പാൽ. യക്ഷർക്ക്, അണ്പൊരുത്തിയ മണ്ണ് പാത്രം, വൈശ്രവണൻ കാളയായി, വെള്ളിവർണ്ണൻ പാൽകയറ്റുന്നവൻ, പാൽ മറച്ചുവെച്ചത്. രാക്ഷസന്മാരിൽ, സുമാലി കാളയായി, രക്തം പാൽ ആയി, വെള്ളിവർണ്ണൻ പാൽകയറ്റുന്നവൻ, പാത്രം തലചുമർ. ഗന്ധർവർക്ക്, ചിത്രരഥൻ കാളയായി, പദ്മം പാത്രമായി, സുരുചി പാൽകയറ്റുന്നവൻ, സുഗന്ധം പാൽ ആയി. പർവതങ്ങൾക്ക്, കല്ല് പാത്രം, ഹിമവാൻ കാളയായി, മെരു പാൽകയറ്റുന്നവൻ, ഔഷധികളും രത്നങ്ങളും പാൽ ആയി. വൃക്ഷങ്ങളിൽ, പ്ലക്ഷം കാളയായി, പൂക്കുന്ന ശാല പാൽകയറ്റുന്നവൻ, പത്രം പാത്രം, മുളകളും തഴച്ചു വളർന്ന/newly-sprouted, കത്തിച്ച, മുറിച്ച ഇലകൾ പാൽ ആയി. ഭൂമി എല്ലാ ചലനചലനങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനവും, സൃഷ്ടാവും, വിശുദ്ധിയുമാണ്. അവൾ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന പശുവായി മാറി, എല്ലാ വിളകളും വളർത്തുന്നവളായി പ്രശസ്തമായി. മധു-കൈടഭന്മാരുടെ കൊഴുപ്പിൽ മുഴുവനായി ആവിഷ്ടയായഭൂമി, അതിനാൽ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ അവളെ മേദിനി എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പിന്നീട്, രാജാവ് പൃഥു അവളെ സ്വീകരിച്ചതിനാൽ, ഭൂമി മകൾയായി പദവി നേടി, അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ പൃഥ്വി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. പൃഥു ഭൂമിയെ വിഭജിക്കുകയും വിശുദ്ധമാക്കുകയും ചെയ്തു; അവൾ വിളവിലും സമ്പത്തിലും നഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും സമൃദ്ധിയായി. ഇങ്ങനെയാണ് വൈന്യൻ എന്ന മഹാരാജാവിന്റെ മഹത്വം. എല്ലാ ജീവികളും അവനെ ആരാധിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും പ്രാപ്തരായ ഭാഗ്യശാലി ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും, ആധിപത്യം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭാഗ്യശാലി രാജാക്കന്മാർക്കും, യുദ്ധത്തിൽ വിജയമാഗ്രഹിക്കുന്ന വീരക്ഷത്രിയന്മാർക്കും, സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കുന്ന വൈശ്യന്മാർക്കും, മൂന്നു വർണ്ണങ്ങൾക്കു സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്ന ശുദ്ധശൂദ്രന്മാർക്കും, പൃഥുവിനെയാണ് പരമോന്നത ആരാധനയാർഹനായി കരുതേണ്ടത്. ഇങ്ങനെ, പൃഥുവിന്റെ മഹത്വം ലോകത്തിലെ എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങൾക്കും ഉദാഹരണമായി നിലകൊണ്ടു.