വേനയുടെ പുത്രന്റെ ഭയത്തിൽ ഭൂമിദേവി എല്ലാ ലോകങ്ങളിലേക്കും, ബ്രഹ്മയുടെ ലോകം വരെ, ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ അവിടെയെല്ലാം, ഭയങ്കരമായ വെടിയുണ്ടകൾ നിറഞ്ഞ ബഹുമാന്യനായ, അജയ്യനായ മഹായോഗി വേനയുടെ പുത്രൻ, തന്റെ വെടിയുണ്ടകൾ കൊണ്ട് തിളങ്ങുന്ന ഭയാനക വേഷത്തിൽ, വെടിയുണ്ടകൾ കയ്യിൽ പിടിച്ച്, അവളുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ വേദനയും ഭയവും കൊണ്ട്, ഭൂമിദേവി ഒടുവിൽ വേനയുടെ പുത്രന്റെ അടുത്ത് തിരികെ വന്നു, കൈകൂപ്പി വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു. അതിനാൽ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളും അവളെ ബഹുമാനിച്ചു. അവൾ വേനയുടെ പുത്രനോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഒരു സ്ത്രീയെ കൊല്ലുന്നതിൽ അധർമ്മം കാണുന്നില്ല; എങ്കിൽ, രാജാവേ, എന്റെ അഭാവത്തിൽ നിങ്ങൾ ജനങ്ങളെ എങ്ങനെ പോഷിപ്പിക്കും? ലോകങ്ങൾ എന്റെ ഉള്ളിലാണ്; ഈ വിശ്വം എന്നിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇല്ലാതായാൽ, ജനങ്ങൾക്കും നാശം വരും. അതിനാൽ, ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമം നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എന്നെ കൊല്ലരുത്. എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക. എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും യുക്തിപൂർവ്വം ആരംഭിച്ചാൽ മാത്രമേ വിജയിക്കൂ; ജനങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കാൻ ഒരു മാർഗം കണ്ടെത്തുക. എന്നെ കൊല്ലുമ്പോഴും, നിങ്ങൾക്ക് ജനങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല, രാജാവേ. ഞാൻ നിങ്ങളോടു അനുകൂലമാവും; നിങ്ങളുടെ കോപം ശമിപ്പിക്കുക, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ. സ്ത്രീയെ കൊല്ലരുത് എന്നത്, മൃഗങ്ങളിൽ പോലും പ്രചാരമുള്ള ഒരു സത്യം. അതിനാൽ, ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനായ രാജാവേ, നിങ്ങൾ ധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കരുത്.” ഭൂമിദേവിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മഹാമനസ്സും സ്വയം നിയന്ത്രിതനും ധർമ്മപരനും ആയ രാജാവ് തന്റെ കോപം ശമിപ്പിച്ചു, ഭൂമിയോട് പറഞ്ഞു: “ഒരാളോ, മറ്റൊരാളോ, അല്ലെങ്കിൽ പല ജീവികളെ രക്ഷിക്കാനോ, ഒരാളെ കൊല്ലുമ്പോൾ, അനന്തമായ പാപം ആ മനുഷ്യൻ നേടും. എന്നാൽ, ഒരുവൻ ദുഷ്ടനായി, അവനെ കൊല്ലുമ്പോൾ അനേകർക്ക് ക്ഷേമം ലഭിക്കും എങ്കിൽ, അങ്ങനെയുള്ള കൊല്ലലിൽ പാപം ഇല്ല, ചെറിയ തെറ്റും ഇല്ല. അതിനാൽ, ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ഭൂമിയേ, ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലും, നീ ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ ഭവനത്തിനായി എന്റെ ചുമതല അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ. ഞാൻ നിന്നെ വെടിയുണ്ട കൊണ്ട് കൊല്ലും; എന്റെ ചുമതല അവഗണിച്ചാൽ, ഞാൻ തന്നെ പ്രശസ്തനായി ജനങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കും. അതുകൊണ്ട്, എന്റെ ചുമതൽ പാലിച്ച്, ധർമ്മത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠയായവളേ, എല്ലാ ജീവികളെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുക; നീ അവരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവളാണ്. പിന്നെ, നീ എന്റെ പുത്രിയായി മാറുക; അപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ഈ ഭയാനകമായ വെടിയുണ്ടയെ പിന്വലിക്കും. ഞാൻ ഇതെല്ലാം നിർവഹിക്കും; സംശയമില്ല. എന്നാൽ, പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, എന്റെ കാളയെ കാണുക; അതിനായി ഞാൻ മരിച്ചുപോകാൻ തയ്യാറാണ്. എന്നെ എല്ലായിടത്തും സമനിലയിലാക്കുക; എന്റെ പാൽ എല്ലായിടത്തും ഒഴുകി ലഭ്യമാകട്ടെ.” ഇതിനു ശേഷം, തന്റെ വില്ലിന്റെ അഗ്രം കൊണ്ട്, വേനയുടെ പുത്രൻ ആയ പൃഥു, ലക്ഷക്കണക്കിന് പർവതങ്ങളെ മാറ്റി, ആ പർവതങ്ങൾ അവന്റെ കയ്യിൽ വളർന്നു. അതിനാൽ, മുൻ സൃഷ്ടിയിൽ, ഭൂമിയുടെ അശമിതലത്തിൽ, പഴയ ദേശങ്ങളോ ഗ്രാമങ്ങളോ വിഭജനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വിളകൾ ഇല്ല, പശുക്കളെ വളർത്തൽ ഇല്ല, കൃഷി ഇല്ല, വ്യാപാരപഥങ്ങൾ ഇല്ല; സത്യമോ അസത്യമോ, ലോഭമോ അസൂയയോ ഇല്ല. വൈവസ്വതയുടെ ഇടവേളയിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, പൃഥുവിൽ നിന്ന് ഈ സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭം നടന്നു. ഭൂമിയിൽ സമത്വം ഉണ്ടായിടത്താണ് എല്ലാ ജീവികളും വാസം തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്. ആ സമയത്ത്, ജനങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും മാത്രമായിരുന്നു; അതു നേടാൻ വലിയ പ്രയാസം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പിന്നീട്, സ്വായംഭുവ മനുവിനെ കാളയായി നിയമിച്ച്, മനുഷ്യസിംഹനായ പൃഥു തന്റെ കൈകൊണ്ട് ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു. വേനയുടെ പുത്രനായ പൃഥുവിന്റെ ശക്തിയാൽ, വിവിധ വിളകൾ ഉത്ഭവിച്ചു; ആ ഭക്ഷണത്തിലൂടെ, ഇന്നും എല്ലാ ജീവികളും പൂർണ്ണമായും ജീവിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ഋഷികൾ, ദേവതകൾ, പിതൃകൾ, സർപ്പങ്ങൾ, അസുരങ്ങൾ, യക്ഷങ്ങൾ, സദ്ഭവങ്ങൾ, ഗന്ധർവങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ, മരങ്ങൾ—ഇവരും ഓരോരുത്തരും ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു. അവർക്കു കാളയും പാത്രവും, ഓരോരുത്തർക്കും പ്രത്യേക ദോഹകനുമുണ്ടായിരുന്നു. ഋഷികൾക്ക്, സോമം കാള, ബൃഹസ്പതി ദോഹകൻ, austerity (തപസ്സ്), ബ്രഹ്മം എന്നിവ പാൽ, പാത്രം വേദങ്ങൾ. ദേവതകൾക്ക്, പാത്രം പൊൻ, കാള ഇന്ദ്രൻ, പാൽ ശക്തി, ദോഹകൻ സൂര്യൻ. പിതൃകൾക്ക്, പാത്രം വെള്ളി, കാള യമൻ, ദോഹകൻ അന്തകൻ, പാൽ അമൃതം. സർപ്പങ്ങൾക്ക്, കാള തക്ഷകൻ, പാത്രം അലാബു, ദോഹകൻ ഐരാവതം, പാൽ വിഷം. അസുരങ്ങൾക്ക്, ദോഹകൻ മധുരൻ, പാൽ മായ, കാള വിരോചനൻ, പാത്രം ഇരുമ്പ്. യക്ഷങ്ങൾക്ക്, പാത്രം കുഴിയില്ലാത്ത മൺപാത്രം, കാള വൈശ്രവണൻ, ദോഹകൻ വെള്ളി വർണ്ണം, പാൽ മറച്ചിരിക്കുന്നു. രാക്ഷസന്മാർക്ക്, കാള സുമാലി, പാൽ രക്തം, ദോഹകൻ വെള്ളി വർണ്ണം, പാത്രം കപ്പാലം. ഗന്ധർവങ്ങൾക്ക്, കാള ചിത്രരഥൻ, പാത്രം താമര, ദോഹകൻ സുരുചി, പാൽ ശുദ്ധമായ സുഗന്ധം. പർവതങ്ങൾക്ക്, പാത്രം കല്ല്, പാൽ ഔഷധികളും രത്നങ്ങളും, കാള ഹിമവാൻ, ദോഹകൻ മെരു. മരങ്ങൾക്കു, കാള പ്ലക്ഷം, ദോഹകൻ പൂത്ത ശാല, പാത്രം പാലാശം ഇല, പാൽ മുളകൾ (കത്തിയതും വളർന്നതും). ഭൂമി പിന്തുണയാളിയും സൃഷ്ടിക്കാരിയുമാണ്; അവൾ എല്ലാ ചലന-അചലനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനവും ഗർഭവും. അവൾ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും പാൽ കൊടുക്കുന്ന കാളയായി, എല്ലാ വിളകൾ വളരാൻ കാരണമാവുകയും, സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച ഈ ഭൂമി എല്ലായിടത്തും പ്രശസ്തയാവുകയും ചെയ്തു.