ഭവൻ, സകലഭൂതങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി അർപ്പിതനായ ദേവനായ ഭവൻ, ദക്ഷന്റെ മഹായാഗം—all ദേവതകളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്—നശിപ്പിച്ചത് എന്തിനാണെന്ന് അറിയാൻ എല്ലാവർക്കും വലിയ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ സംഭവത്തിന് ഒരു ചെറുതായ കാരണമാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതുന്നില്ല, മഹാഭാഗവതേ, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് വിശദീകരിക്കണമേ. ദക്ഷന് എട്ട് പുത്രിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരെ അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരുടെ കൂടെ സ്വന്തം വീടുകളിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന് ദക്ഷൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ആദരിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാർ അങ്ങിനെ ആദരിക്കപ്പെട്ട് അച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ പാർക്കുമ്പോൾ, അവരിൽ മുതിർന്നവളായ സതിയാണ്, ത്ര്യംബകന്റെ ഭാര്യയും. രുദ്രനോട് വൈരം പുലർത്തിയ ദക്ഷൻ തന്റെ സ്വന്തം മകളെ, സതിയെ, ക്ഷണിച്ചില്ല; ദക്ഷൻക്ക് അർപ്പണങ്ങൾ ചെയ്തെങ്കിലും മഹേശ്വരന് യാതൊരു ആദരവും ലഭിച്ചില്ല. എന്നാൽ തൻ്റെ സ്വഭാവത്തിലും തേജസ്സിലും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന മരുമകൻ അവിടെ തന്നെ തുടരുന്നു. ഇത് അറിഞ്ഞ സതി, മറ്റെല്ലാവരോടൊപ്പം അച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തി. ക്ഷണിക്കപ്പെടാതിരുന്നിട്ടും സതി അച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തി. അവിടെ അച്ഛൻ എല്ലാവർക്കും പൂജ ചെയ്തു, എന്നാൽ സതിക്ക് മാത്രം അവഗണന. ഈ അവഗണന സതിക്ക് അത്യന്തം അസ്വീകാര്യമായി തോന്നി. അതിനാൽ ദേവി, ക്രോധം നിറഞ്ഞ് അച്ഛനോട്这样 പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഇളയവളേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠയാണല്ലോ—എന്നെ ആദരിക്കാതിരിക്കുന്നതെന്ത്, അച്ഛനേ? ഈ അവഗണന എന്നെ അപമാനത്തിലാക്കുന്നു; ഞാൻ മുതിർന്നവളും അഭിമാനിക്കപ്പെടേണ്ടവളുമാണ്; അച്ഛൻ എന്നെ ആദരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.” ഇങ്ങനെ സതി ചോദിച്ചപ്പോൾ, ദക്ഷൻ, കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, മറുപടി പറഞ്ഞു: “എന്റെ പുത്രിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായവരും അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്, സതിയേ; അവർ എനിക്ക് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്. അവർ ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ്, വ്രതനിഷ്ഠരും മഹായോഗികളും ധർമ്മപരായണരുമാണ്. അവരുടെ ഗുണങ്ങളാൽ അവർ സ്തുത്യർഹരാണ്—ത്ര്യംബകനെ ഒഴികെ, സതിയേ. വസിഷ്ഠൻ, അത്രി, പുലസ്ത്യൻ, അങ്കിരസ്, പുലഹൻ, ക്രതു, ഭൃഗു, മരീചി—ഇവരാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠരായ മരുമക്കൾ. ശര്വൻ (ശിവൻ) അവരോടൊപ്പം മത്സരിക്കുന്നു, അവർ എല്ലാവരും അവനെ എതിർക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ (സതിയെ) ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല—ഭവൻ എന്നോട് വൈരാഗ്യമാണ് പുലർത്തുന്നത്.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദക്ഷൻ മനസ്സിൽ വിഷമിച്ചുകൊണ്ട്, മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞതുപോലെ, സ്വയം ശാപം വിളിച്ചവണ്ണം വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ചു. അപ്പോൾ ദേവി, ക്രോധം നിറഞ്ഞ് അച്ഛനോട്这样 പറഞ്ഞു: “നീ എന്നെ, അച്ഛന്റെ സ്വന്തം മകളെ, വാക്കിലും ചിന്തയിലും കർമ്മത്തിലും കുറ്റമില്ലാത്തവളായ എന്നെ അപമാനിച്ചതിനാൽ, അച്ഛനേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.” അങ്ങനെ ദേവി, അത്യന്തം ദുഃഖിതയാകുകയും, ഈ അപമാനം സഹിക്കാനാവാതെ, ആത്മസമർപ്പണത്തോടെ സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവിനോട്这样 പറഞ്ഞു: “എന്റെ ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് ശക്തി നൽകിയ ദൈവികശക്തിയാൽ, ഞാൻ പുതുതായി, ദീപ്തിയോടെ, സംശയരഹിതയായി, ധർമ്മപരമായ ജീവിതത്തിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചു, ജ്ഞാനിയായ ത്ര്യംബകന്റെ നിയമാനുസൃതമായ ഭാര്യയായി വീണ്ടും ജനിക്കട്ടെ.” അവിടെ ഇരുന്ന്, ക്രോധത്തിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, അഗ്നിയെ ഉള്ളിൽ ധരിച്ചു തീതപസ്സ് ചെയ്തു. പിന്നീട്, സ്വയം ഉണർത്തി, വായു ചലിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവൾ ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും നിന്ന് പുറത്ത് പോയി; അഗ്നിയിൽ അവളുടെ ശരീരം ചാരമായി. സതിയുടെ മരണം, അവളുടെ അച്ഛനോട് ഉണ്ടായ സംഭാഷണം തുടങ്ങിയവ കേട്ടപ്പോൾ, ത്രിശൂലധാരിയായ ശിവൻ സത്യം മനസ്സിലാക്കി, ദക്ഷനെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള ക്രോധത്തിൽ നിറഞ്ഞു. സതിയെ, എല്ലാവരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവളെ, ക്ഷണിക്കാതെ ദക്ഷൻ അവഗണിച്ചതിനാൽ, അച്ഛന്റെ മറ്റ് പുത്രിമാരും അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരും അനുഗ്രഹീതരായി. അതുകൊണ്ട് വൈവസ്വത മൻവന്ത്രം വന്നപ്പോൾ, മഹർഷിമാർ ദക്ഷന്റെ രണ്ടാം യാഗത്തിൽ, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് അല്ലാതെ, വീണ്ടും ജനിക്കും. ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ ബ്രഹ്മയാഗം നടന്നപ്പോൾ, ദക്ഷൻ ഏഴ് മഹർഷിമാരെ വിളിച്ചു വരുത്തി, അവനെയും വീണ്ടും ശപിച്ചു. ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ, പ്രാചീനബർഹിസിന്റെ പുത്രനായ ഒരു മനുഷ്യരാജാവു ജനിക്കും. ആ ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ കാലത്ത്, മരീഷ എന്ന മരുതരയുടെ മകളിൽ നിന്നു ദക്ഷൻ എന്ന പേരിൽ നീ വീണ്ടും ജനിക്കും. അവിടെ പോലും, ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നിന്നെ തടസ്സപ്പെടുത്തും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദക്ഷൻ രുദ്രനെയും വീണ്ടും ശപിച്ചു. “നീ എന്റെ പേരിൽ മഹർഷിമാരോട് ക്രൂരമായി സംസാരിച്ചതിനാൽ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം ദ്വിജന്മാരും യാഗത്തിൽ നിന്നെ അർപ്പണമർഹനായി കണക്കാക്കില്ല. നിനക്ക് അർപ്പണം ചെയ്ത ശേഷം, ക്രൂരനേ, അവർ ജലസ്പർശം ചെയ്യും; നീ സ്വർഗ്ഗം ഉപേക്ഷിച്ച് ഈ ലോകത്ത് കാലാന്ത്യം വരെയും നിലനിൽക്കും; ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇരുന്നാലും നിനക്ക് ആരാധനയുണ്ടാകില്ല. ദേവതകളുടെ നാലു വിഭാഗവും ഒരുമിച്ച് അർപ്പണം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു; എന്നാൽ ഞാൻ അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷിക്കില്ല; ഞാൻ വേറെയായിരിക്കും. ലോകങ്ങളിൽ ഭൂമി അടിസ്ഥാനമാണ്; അതിനെ ഞാൻ എന്റെ ഇച്ഛയാൽ തന്നെയാണ് താങ്ങുന്നത്, നിന്റെ കമാന്റ് കൊണ്ടല്ല. ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം എല്ലാ ലോകങ്ങളും നിലനിൽക്കും; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇവിടെ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു, നിന്റെ കമാന്റ് കൊണ്ടല്ല.” ഇതിനുശേഷം, അത്യന്തം തേജസ്സുള്ള രുദ്രൻ വിളിച്ചപ്പോൾ, ദക്ഷൻ തന്റെ സ്വയംഭുവു ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് മനുഷ്യരിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചു. പിന്നീട്, ഗൃഹസ്ഥാധിപതിയും യാഗാധിപതിയും ആയ ദക്ഷൻ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇവിടെ വലിയ യാഗം നടത്തി, എല്ലാ ക്രമങ്ങളും അനുസരിച്ച് ആരാധിച്ചു. അപ്പോൾ, ദേവി, വൈവസ്വത മൻവന്ത്രം വന്നപ്പോൾ, മേന എന്നവൾക്ക് പർവതരാജാവിന്റെ മകൾ ആയ ഉമാ എന്ന ദേവി ജനിച്ചു. അവൾ മുമ്പ് സതിയായിരുന്നു, പിന്നീടാണ് ഉമയായി ജനിച്ചത്; അവൾ ഭവന്റെ പ്രിയ സഹധർമ്മിണിയാണ്; അവളാൽ ഭവൻ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടില്ല. പ്രഭു ആഗ്രഹിക്കുന്നതുവരെ, ഓരോ മൻവന്ത്രത്തിലും, ഈ ദേവി മരീചിയെ പിന്തുടരുന്നവളായി, അദിതി കശ്യപനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ, ഭവനെ അനുഗമിക്കുന്നു. ശ്രീ നാരായണനോടൊപ്പം, ശചി മഘവാനോടൊപ്പം, കീർത്തി വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം, ഉഷ സൂര്യനോടൊപ്പം, അരുന്ധതി വസിഷ്ഠനോടൊപ്പം എന്നപോലെ, ഈ ദേവികൾ ഒരിക്കലും അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരെ ഉപേക്ഷിക്കാറില്ല; അങ്ങനെ, പ്രചേതസ്സിന്റെ പുത്രനായ ദക്ഷൻ ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ കാലത്ത് ജനിച്ചു. അവൻ പ്രചീനബർഹിസിന്റെ മകനും, പത്തു പ്രചേതന്മാരുടെയും മരീഷയുടെയും പുത്രനുമാണ്; രാജാവേ, അങ്ങനെ അവൻ വീണ്ടും ജനിച്ചു.