ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ച ജീവികളുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. ആദ്യം, ബ്രഹ്മാവ് യജ്ഞങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, മനസ്സിൽ നിന്നുമുള്ള ഏഴു ബ്രഹ്മർഷിമാർ സമുഭവിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് അവരെ സ്വന്തം പുത്രന്മാരായി സ്ഥാപിച്ചു. അതിനുശേഷം, ദ്വിജന്മാരേ, ദേവതകളും ദാനവരും തമ്മിൽ സംഘർഷം ഉണ്ടായി. ദിതി, തന്റെ പുത്രന്മാരെ നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ, കശ്യപനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. കശ്യപൻ, മനസ്സിൽ സമാധാനം നേടിയതോടെ, ദിതിയെ യഥാക്രമം പൂജിച്ചു. കശ്യപൻ അവളെ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു വരം നൽകാമെന്ന് പറഞ്ഞു. ദിതി, ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശക്തിയും ബലവും ഉള്ള ഒരു പുത്രനെ വേണമെന്ന് ചോദ്യിച്ചു. അതിനാൽ, മഹാ തപസ്വിയായ കശ്യപൻ അവൾക്ക് ആ വരം നൽകി; അതിനുശേഷം, ഭയാനകനായ മാരീചൻ ദിതിയെ这样 പറഞ്ഞു: "നീ നൂറു വർഷം ശുദ്ധിയിലും വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, നിന്നെ ഗർഭം ധരിച്ച പുത്രൻ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലും." ദിതി ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ശുദ്ധയായതും മഹർഷിമാരിൽ ആദ്യസ്ഥാനം ഉള്ളതുമായ അവൾ, ഗർഭം ധരിച്ചു തുടങ്ങി. കശ്യപൻ, ഗർഭം ദിതിയിൽ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, ദേവതകളുടെ ശക്തമായ സംഘത്തെ നിയന്ത്രിച്ചു. തന്റെ അപ്രതിഭതമായ ശക്തി പിൻവലിച്ച്, കശ്യപൻ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചുകൊണ്ട് പർവതത്തിലേക്ക് തപസ്സിനായി പോയി. പാകശാസനൻ, അഥവാ ഇന്ദ്രൻ, ദിതിയിൽ ഒരു പിഴവ് കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. നൂറു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അപ്രതിഭതനായ ഇന്ദ്രൻ ഒരു അവസരം കണ്ടു. ദിതി, തന്റെ കാലുകൾ ശുദ്ധമാക്കാതെ, ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. അവൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ കടന്നു. വജ്രപാണിയായ ഇന്ദ്രൻ, ഗർഭത്തെ ഏഴായി മുറിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, ഗർഭം വജ്രംകൊണ്ട് മുറിക്കുമ്പോൾ, അതു കരയാൻ തുടങ്ങി. ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും വീണ്ടും "കരയരുത്" എന്ന് പറഞ്ഞു. അതിനാൽ, ഗർഭം ഏഴായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. ഇന്ദ്രൻ, കോപത്തിൽ, ഓരോ ഏഴിലും വീണ്ടും ഏഴായി വിഭജിച്ചു. അങ്ങനെ, ആ ദേവതകൾ മാരുതുകൾ എന്നറിയപ്പെട്ടു. മഘവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, മാരുതുകൾ അങ്ങനെ തന്നെ രൂപപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ, അമ്പത്തിയൊന്ന് ദേവതകൾ വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്നു. ഈ ജീവികൾ അങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചപ്പോൾ, ദേവതകളിൽ ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ളHosts-നെ നിയോഗിച്ചു. ഓരോ കൂട്ടത്തിലും, ഹരി ക്രമാനുസൃതമായി ആ പുരാതന, വിശാലമായ രാജ്യങ്ങളിൽ ആധിപത്യം പ്രജനകരെ നൽകി. ഹരി, വീരനായ പുരുഷൻ, കൃഷ്ണൻ, ജയിച്ചവൻ, സൃഷ്ടിയുടെ നാഥൻ, പർജന്യൻ, സൂര്യൻ, അനന്തൻ—ഇവൻ ഈ ലോകമെല്ലാം ആണ്. ഈ സൃഷ്ടിയുടെ യഥാർത്ഥ അറിവുള്ളവർക്ക്, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, ഈ ലോകത്തിൽ വീണ്ടും ജനിക്കാനുള്ള ഭയമില്ല; പിന്നെ അപ്പുറ ലോകത്തിന്റെ ഭയമോ? വേനയുടെ പുത്രനായ പൃഥുവിനെ ചക്രവർത്തിയായി അഭിഷേകം ചെയ്ത ശേഷം, ബ്രഹ്മാവ് രാജ്യങ്ങൾ ക്രമാനുസൃതമായി വിഭജിച്ചു. ബ്രഹ്മിണുകൾ, ഔഷധികൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ, യജ്ഞങ്ങൾ, തപസ്സുകൾ എന്നിവയുടെ ആധിപത്യം സോമനു നൽകി. ജലത്തിന്റെ ആധിപത്യം വരുണനു, രാജാക്കന്മാർക്കു വൈശ്രവണനു, ആദിത്യന്മാർക്കു വിഷ്ണുവിനും, വാസുക്കൾക്കു പാവകനും നൽകി. പ്രജനകരുടെ ആധിപത്യം ദക്ഷനു, മാരുതുകൾക്കു വാസവനു, ദൈത്യ-ദാനവർക്കു അപ്രമേയബലനായ പ്രഹ്ലാദനു നൽകി. പിതൃകൾക്കും, യക്ഷന്മാർക്കും, രാക്ഷസന്മാർക്കും, ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർക്കും വൈവസ്വത യമനു ആധിപത്യം നൽകി. ത്രിശൂലധാരിയായ ഗിരീഷൻ എല്ലാ ജീവികളും ഭൂതങ്ങളും ആധിപത്യം നേടി; ഹിമവത് പർവതങ്ങൾക്ക്, സമുദ്രം നദികൾക്കു. ഗന്ധർവർക്കു ചിത്രരഥൻ, നാഗങ്ങൾക്ക് വാസുകി, സർപ്പങ്ങൾക്ക് തക്ഷകൻ. ആനകൾക്കു എയിരാവതൻ, കുതിരകൾക്കു ഉച്ചൈഃശ്രവസ്, പക്ഷികൾക്കു ഗരുഡൻ. വന്യജന്തുക്കൾക്കു കടുവ, പശുക്കൾക്കു കാള, മരങ്ങൾക്കു പ്ലക്ഷൻ. അങ്ങനെ, ബ്രഹ്മാവ് രാജ്യങ്ങൾ ക്രമാനുസൃതമായി വിഭജിച്ചു, ദിശകളുടെ രക്ഷകരെയും സ്ഥാപിച്ചു. കിഴക്കു ദിശയിൽ, വൈരാജ പ്രജനകരുടെ പുത്രനായ സുധൻവനെ രാജാവായി, ദിശയുടെ രക്ഷകനായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. തെക്കു ദിശയിൽ, കര്ദമ പ്രജനകരുടെ പുത്രനായ ശംഖപദനെ രാജാവാക്കി. പടിഞ്ഞാറു ദിശയിൽ, രാജസയുടെ പുത്രനായ മഹാത്മാവായ കെതുമന്തനെ രാജാവാക്കി. അതുപോലെ, ഉത്തര ദിശയിൽ, പർജന്യ പ്രജനകരുടെ പുത്രനായ ഹിരണ്യരോമനെ അജയ്യനായ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. ഈ രാജാക്കന്മാർ വഴി, ഏഴു ദ്വീപുകളും നഗരങ്ങളും ഉള്ള ഭൂമി, ഓരോ പ്രദേശത്തും, ഇപ്പോഴും ധർമ്മം പാലിച്ച് നിലനില്ക്കുന്നു. പൃഥു, ഈ മനുഷ്യനാഥന്മാർ കൊണ്ട് രാജസൂയയോടെ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടതോടെ, വേദങ്ങളിൽ കാണുന്ന രീതിയനുസരിച്ച് രാജാവായി ഭരിച്ചു. ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിനു ശേഷം, ശക്തനായ വൈവസ്വത മനുവിനെ ഭൂമിയെ ഭരിക്കാൻ നിയോഗിച്ചു. വൈവസ്വത മനുവിന്റെ വംശം ഞാൻ വിശദമായി പറയാമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു; ഇതാണ് പുരാണത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച വലിയ അടിസ്ഥാനമൂല്യം. ലോമഹർഷണ, പൃഥുവിന്റെ ജനനം, ഭൂമിയെ ആ മഹാത്മാവ് എങ്ങനെ പാൽകയറിച്ചു എന്നത് വിശദമായി പറയണം. ഭൂമിയെ മനുഷ്യർ, ദേവതകൾ, മഹർഷികൾ, ദാനവർ, സർപ്പങ്ങൾ, യക്ഷർ, മരങ്ങൾ—എങ്ങനെ പാൽകയറിച്ചു എന്നതും പറയണം. അതുപോലെ, പർവതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, ഗന്ധർവർ, ശ്രേഷ്ഠമായ ദ്വിജർ, രാക്ഷസർ, മഹാഭൂതങ്ങൾ—എങ്ങനെ ഭൂമിയെ പാൽകയറിച്ചു എന്നതും വിശദമായി പറയണം.