ശാശ്വതമായ, നിർമലമായ, നിത്യമായ, ഒരേ രൂപത്തിൽ ഉള്ള പരമാത്മാവായ വിഷ്ണുവിനോടാണ് ഞാൻ സ്തുതി അർപ്പിക്കുന്നത്; ലോകത്തിലെ എല്ലാ വിജയങ്ങൾ നേടുന്നവനാണ് വിഷ്ണു. ഹിരണ്യഗർഭന്, ഹരിയ്ക്ക്, ശങ്കരന്, വാസുദേവന്, സ്രഷ്ടാവായ, സംരക്ഷകനായ, സംഹാരകനായ, രക്ഷകനായ ദൈവത്തോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഒരേയും അനേകമായ രൂപങ്ങൾ ഉള്ളവനോട്, സ്തൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായ സ്വഭാവം ഉള്ളവനോട്, പ്രത്യക്ഷവും അപ്രത്യക്ഷവുമായ മോക്ഷകാരണിയായ വിഷ്ണുവിനോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, സംഹാരം എന്നിവയുടെ മൂലമായ, പ്രായരഹിതവും അമരത്വമുള്ളവനും ആയ വിഷ്ണുവിനോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. സകല ജീവിഭവങ്ങളിലും വസിക്കുന്ന, ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മതയിൽ സൂക്ഷ്മമായ, വിശ്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ അച്യുതന് എന്ന പരമപുരുഷനോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ജ്ഞാനത്തിന്റെ സാരമായ, പരമാർത്ഥത്തിൽ ഏറ്റവും നിർമലമായ, യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന, ഭ്രമയാൽ തെറ്റായി കാണപ്പെടുന്ന തത്വം അതാണ്. സൃഷ്ടിയുടെ സംഹാരത്തിൽ ലോകത്തെ മുഴുവൻ ദഹിക്കുന്നവന്, സംരക്ഷണത്തിലും സൃഷ്ടിയിലും അധിപതിയായ, എല്ലാം അറിയുന്ന, ലോകങ്ങളുടെ രാജാവായ, അജജന്മനും, നാശരഹിതനും, മാറ്റരഹിതനും ആയ വിഷ്ണുവാണ്. ആദിയിലും ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായ, ലോകത്തിന്റെ അധിപതിയായ, ബ്രഹ്മാദികളോട് നമസ്കരിച്ച, പുരാണങ്ങളും വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും അറിയുന്നവനാണ്. പരാശരപുത്രനായ ഗുരുവിനോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ സാരവും സത്യവും അറിയുന്നവനാണ് അദ്ദേഹം. വേദങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഞാൻ ഈ പുരാണം പറഞ്ഞുതരാം. ആദിമഹാവിഷ്ണുവായ പിതാമഹൻ, ഡക്ഷനും മറ്റു മഹർഷികളും ചോദിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത് പോലെ ഞാൻ ഈ കഥ വിവരിക്കും. പാപനാശകമായ, അത്ഭുതവും, അർത്ഥസമ്പന്നവും, വിശാലമായ ഈ കഥ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം. ഈ കഥയെ സദാ uphold ചെയ്യുന്നവർക്കും, ആവർത്തിച്ച് കേൾക്കുന്നവർക്കും, തങ്ങളുടെ വംശം നിലനിർത്തുന്നവർക്കും സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരമുണ്ടാകും. അപ്രത്യക്ഷമായ, ശാശ്വതമായ, സതും അസതും ഉള്ള കാരണത്തിൽ നിന്ന്, ഭഗവാൻ പ്രധാനം, പുരുഷൻ എന്നUniverse സൃഷ്ടിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്, അജ്ഞാനതീതമായ ശക്തിയുള്ള, സകല ജീവികളുടെ സ്രഷ്ടാവായ, നാരായണനോടു ഭക്തിയുള്ളവനാണ്. മഹതിൽ നിന്ന് അഹംകാരവും, അഹംകാരത്തിൽ നിന്ന് ഭൂതങ്ങൾ ജനിക്കുന്നു; ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് ജീവികളുടെ വിഭാഗങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയുന്നു; ഇതാണ് ശാശ്വത സൃഷ്ടി. പ്രമാണങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും അനുസരിച്ച്, ആവിശ്വസ്യമായ ഈ കഥ ഞാൻ വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു; ഇത് നിങ്ങളുടെ മഹത്വം വർദ്ധിപ്പിക്കും. ഈ കഥ സത്പരന്മാരുടെ പുണ്യവും പ്രശസ്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, സ്വയംഭുവായ ഭഗവാൻ വിവിധ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ആദ്യം, അദ്ദേഹം ജലങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു; അവയിൽ തന്റെ വിത്ത് വെച്ചു. ഈ ജലങ്ങൾ 'നാരാ' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; 'നാരാ' എന്നത് 'നരയുടെ സന്താനങ്ങൾ' എന്നാണ് അർത്ഥം. ആ ജലങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ വിശ്രമസ്ഥലമായിരുന്നു; അതിനാൽ, അദ്ദേഹം 'നാരായണൻ' എന്ന പേരിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. സ്വർണ്ണനിറമുള്ള ഒരു അണ്ഡം ജലത്തിൽ ഒഴുകി നിലവിൽ വന്നു. അണ്ഡത്തിനുള്ളിൽ ബ്രഹ്മാവ് സ്വയം ജനിച്ചു; അദ്ദേഹം 'സ്വയംഭു' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. സ്വർണ്ണനിറമുള്ള ആ ഭഗവാൻ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ അണ്ഡത്തിൽ വസിച്ചു. പിന്നീട്, അണ്ഡം രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചു; ആ രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ആകാശം ഉണ്ടാക്കി. ഭൂമിയെ ജലത്തിൽ沈മാക്കി, പത്ത് ദിശകളും സ്ഥാപിച്ചു; അവിടെ കാലം, മനസ്സ്, വാക്ക്, ആഗ്രഹം, കോപം, ആനന്ദം എന്നിവയും സൃഷ്ടിച്ചു. ജീവിജനനം ആഗ്രഹിച്ച്, ആ രൂപത്തിൽ സൃഷ്ടി നടത്തി; പ്രജാപതിമാർ ആയ മാരീചി, അത്രി, അങ്കിരസ്, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു എന്നിവരെ സൃഷ്ടിച്ചു. മഹാശക്തിയുള്ള ബ്രഹ്മാവ് വസിഷ്ഠനെയും സൃഷ്ടിച്ചു; ഇവരെല്ലാം മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള ഏഴു ബ്രഹ്മാക്കളാണ്, പുരാണങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ. ഈ ഏഴു ബ്രഹ്മാക്കളിൽ നിന്ന്, നാരായണസ്വഭാവമുള്ള ബ്രഹ്മാവ്, കോപത്തിൽ നിന്ന് രുദ്രനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. സനത്കുമാരനെയും, പ്രാചീനന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രാചീനനായ, ഉജ്ജ്വലനായവനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ ഏഴു ബ്രഹ്മാക്കളിൽ, പ്രജാപതിമാരും രുദ്രന്മാരും ജനിച്ചു. സ്കന്ദനും സനത്കുമാരനും, തങ്ങളുടെ ശക്തി ഏകാഗ്രമാക്കി, നിലകൊള്ളുന്നു; അവരുടെ ഏഴു വംശങ്ങൾ, ദേവഗണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ക്രിയകളിലും സന്തതിയിലും സജീവമായ, മഹർഷികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരും; വൈദ്യുതം, ഇടിമുഴക്കം, ചുവന്ന വ虹, ഇന്ദ്രധനുസ് എന്നിവയും സൃഷ്ടിച്ചു. ആദ്യം പക്ഷികൾ, പിന്നീട് പർജന്യൻ (വർഷദേവൻ) സൃഷ്ടിച്ചു; യാഗം പൂർത്തിയാക്കാൻ ഋക്, യജുര്, സാമ ഹൃദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. സാധ്യ ദേവതകളും, ദേവതകളും സൃഷ്ടിച്ചു; ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ ജീവികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. ജലത്തിൽ നിന്നുള്ള സന്തതികളെ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, ആ സമയത്ത് ജീവികൾ വർദ്ധിച്ചില്ല. അതിനാൽ, തന്റെ ശരീരം രണ്ടായി വിഭജിച്ചു; ഒരു ഭാഗം പുരുഷനായി, മറ്റേ ഭാഗം സ്ത്രീയായി. ആ സ്ത്രീയിൽ, രണ്ട് തരത്തിലുള്ള ജീവികൾ ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ, ആകാശവും ഭൂമിയും മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. വിഷ്ണു, വിരാജ്നെ സൃഷ്ടിച്ചു; വിരാജ് cosmic man-നെ (പുരുഷൻ) ഉരുത്തിരിപ്പിച്ചു. ആ cosmic man-നെ മനുവായി അറിയണം; അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടം 'മന്വന്തരം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. രണ്ടാം കാലഘട്ടം മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള മനുവിന്റെ ഇടവേളയാണ്. വിരാജ്, മഹാപുരുഷൻ, ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; നാരായണന്റെ സൃഷ്ടിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തതികൾ, ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരല്ല. ഈ ആദി സൃഷ്ടി അറിയുന്ന പുരുഷൻ, ദീർഘായുസ്സും, പ്രശസ്തിയും, നല്ല സന്തതിയും, ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്ഥിതിയിലേക്കുള്ള പ്രാപ്തിയും നേടും. ഈവിധം, ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, പ്രജാപതിയായ ആപവന്, ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ശതരൂപ എന്ന സ്ത്രീയെ ഭാര്യയായി നേടി. ആപവൻ ആകാശം മുഴുവൻ ആകRamക്കിയ മഹത്വത്തിൽ, ശതരൂപ, ധർമ്മത്തിൽ നിന്നു മാത്രം ജനിച്ചു. അവൾ, പത്തായിരം വർഷം കഠിനതപസ്സു ചെയ്ത ശേഷം, തപസ്സിൽ ദീപ്തനായ ആ പുരുഷനെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിച്ചു. സ്വയംഭുവായ ആ പുരുഷനാണ് മനു എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ എഴുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങൾ ഒരു മന്വന്തരം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.