ശുദ്ധമായ ഭാവത്തോടും അർപ്പിതമായ മനസ്സോടും കൂടി, ശുദ്ധമായ നൈവേദ്യങ്ങളാൽ ഭാസ്കരനെ ആരാധിച്ച് ഉപവാസം പാലിക്കുന്ന ഭക്തൻ, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏഴാം തീയതി, അർക്കസപ്തമി ദിനത്തിൽ ഈ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി സൂര്യലോകത്തെത്തുന്നു. സൂര്യനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പാത്രത്തിൽ വെള്ളം അർപ്പിച്ച് കുടിക്കേണ്ടതാണ്. ഓരോ മാസവും ഈ ഉപവാസം ക്രമത്തിൽ വർദ്ധിപ്പിച്ചു, ഇരുപത്തിയൊന്നാം ദിവസമൊക്കെയും ഒഴിവാക്കി, രണ്ടു വർഷം പൂർത്തിയാക്കിയാൽ ഈ വ്രതം സമ്പൂർണ്ണമാകുന്നു. അർക്കസപ്തമി എന്ന ഈ ദിനം സർവ്വാഭിലാഷങ്ങൾ നല്കുന്നവളായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് സൂര്യന്റെ ദിവസം ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏഴാം തീയതി വന്നാൽ അതി വിശിഷ്ടമായ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. ഈ ‘വിജയ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഏഴാം തീയതിയിൽ നല്കുന്ന ദാനങ്ങൾ, കുളികൾ, ഹോമങ്ങൾ, തപങ്ങൾ, ഉപവാസങ്ങൾ എന്നിവ വലിയ ഫലം നൽകുന്നു. വിജയ സപ്തമിയിൽ ചെയ്ത എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും മഹാപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ ദിനത്തിൽ പിതൃകർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരും, മഹാശ്വേതസ്വരൂപം ആരാധിക്കുന്നവരും, തങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നേടുന്നു. അവരുടെ എല്ലാ ധാർമ്മിക കര്മ്മങ്ങളും ഭാസ്കരനു സമർപ്പിതമായിരിക്കും. അത്തരക്കാരുടെ കുടുംബത്തിൽ ദാരിദ്ര്യവും രോഗവും ഒരിക്കലും ജനിക്കുകയില്ല—അവൻ വെള്ള, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ മണ്ണുപയോഗിച്ചാലും അതുപോലെ തന്നെ. ദേഹം അഭ്യഞ്ജനം ചെയ്യുന്നവന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ച ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും; ചിത്രഭാനുവിനെ വിവിധ സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാൽ ആരാധിക്കണം. ഉപവാസത്തോടെ സൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്നവന് അഭിലഷിത ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും; നെയ്യോ എളുപ്പെണ്ണയോ ഉപയോഗിച്ച് ദീപം തെളിയിക്കുമ്പോഴും അതുപോലെ. കണ്ണുകളാൽ ആദിത്യനെ ആരാധിക്കുന്നവനിൽ ഒരിക്കലും ക്ഷയം വരികയില്ല; ദീപം നൽകരുത് എന്നും ദീപം നൽകുന്നവൻ ജ്ഞാനദീപം കൊണ്ടു പ്രകാശിക്കപ്പെടുന്നു. എള്ളും ശുദ്ധതൈലവും അല്ലെങ്കിൽ എള്ളുപശുവിന്റെ ദാനം ഹോമത്തിലും ദീപത്തിലും മഹാപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. ദേവാലയങ്ങളിലും വഴിത്തരകളിലും ദീപം നൽകരുത് എന്നും ദീപം നൽകുന്നവൻ സൗന്ദര്യവും ഭാഗ്യവും നേടുന്നു. ആദ്യ ദീപം നൈവേദ്യങ്ങൾകൊണ്ടും, രണ്ടാമത്തേത് ഔഷധസാരങ്ങളാൽ നൽകണം; എന്നാൽ മജ്ജയോ കൊഴുപ്പോ അസ്ഥിസാരമോ ഉപയോഗിച്ച് ഒരിക്കലും ദീപം നൽകരുത്. ദീപം ഉയര്ന്നേ പോകും, താഴേക്ക് ഒരിക്കലും അല്ല; ദീപം നൽകരുത് എന്നും ദീപം നൽകുന്നവൻ ദീർഘകാലം പ്രകാശം നേടും, ചുരുങ്ങുകയില്ല. ദീപം എടുക്കുകയോ നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവന് ബന്ധനവും നാശവും ക്രോധവും ഇരുട്ടും നേരിടേണ്ടി വരും. ദീപം നൽകുന്നവൻ ദേവലോകത്ത് ദീപംപോലെ പ്രകാശിക്കും; കുങ്കുമം, അഗരു, ചന്ദനം എന്നിവ കൊണ്ട് ദീപം അഭ്യഞ്ജനം ചെയ്താൽ മരണം കഴിഞ്ഞ് ധനവും പ്രശസ്തിയും ഐശ്വര്യവും നേടും. ചുവന്ന ചന്ദനം, ചുവന്ന പുഷ്പം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധരായി സൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, പ്രതിദിനം ഉദയകാലത്ത് അർഘ്യം അർപ്പിച്ചാൽ ഒരു വർഷത്തിനകം വിജയി ആകും; സൂര്യോദയത്തിൽ നിന്ന് അസ്തമയവരെ ഈ ആചരണം തുടരണം. സൂര്യനെ നേരിട്ട് നോക്കി, ചെറിയൊരു മന്ത്രമോ സ്തോത്രമോ ജപിച്ചാലും മഹാപാപങ്ങൾ നശിക്കും. അർഘ്യത്തിന് വേണ്ട എല്ലാ ഘടകങ്ങളോടു കൂടി, വിശ്വാസത്തോടെ സൂര്യോദയത്തിൽ അർപ്പിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും. സ്വർണ്ണം, പശു, കാള, ഭൂമി, വസ്ത്രം എന്നിവയോടുകൂടി അർഘ്യം നൽകുന്നവന് ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കുള്ള ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. ഹോമത്തിൽ, വെള്ളത്തിൽ, ആകാശത്തിൽ, ശുദ്ധഭൂമിയിൽ, പ്രതിമയിൽ, പിണ്ഡത്തിൽ—എവിടെയും സൂക്ഷ്മതയോടെ അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം. നേരെ മുന്നോട്ട് നോക്കി, വലത്തോട്ടോ ഇടത്തോട്ടോ അല്ലാതെ, നെയ്യോ ഗഗ്ഗുലോ ഉപയോഗിച്ച് ഭക്തിയോടെ സൂര്യനു അർപ്പിക്കണം. ആ നിമിഷംതന്നെ പാപങ്ങൾ എല്ലാം നശിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല—ചതുരം പോലുള്ള പാത്രത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ദേവദാരുവിൽ നിർമ്മിച്ച പാത്രത്തിൽ അർപ്പിച്ചാൽ. കപ്പൂരവും അഗരുവും ധൂപം അർപ്പിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗമാർഗ്ഗം ലഭിക്കും, സൂര്യന്റെ ഉത്തരായണത്തിലും ദക്ഷിണായണത്തിലും. സംക്രാന്തികളിലും ചന്ദ്രഗ്രഹണങ്ങളിലും അഷ്ടോത്തരഷഷ്ടി സംഖ്യകളുടെ ആരംഭത്തിലും പ്രത്യേകമായി പൂജിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും; അങ്ങനെ എല്ലാ സമയത്തും ഈ ആരാധന തുടരണം. ഭക്തിയോടെ സൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ സൂര്യലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; അന്നം, പാൽ, പായസം, പഴം, കിഴങ്ങ്, നെയ്യ്, പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷ്യങ്ങൾ എന്നിവ അർപ്പിക്കണം. സൂര്യനു ബലി അർപ്പിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിക്കും; നെയ്യ് ഉപയോഗിച്ച് തിലാർത്ഥം നൽകിയാൽ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളിലും വിജയി ആകും. പാലിൽ അർഘ്യം നൽകിയാൽ മനസ്സിന് വിഷാദം വരികയില്ല; തയിരിൽ അർഘ്യം നൽകിയാൽ എല്ലാ പ്രവർത്തികളിലും വിജയി ആകും. മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ശുദ്ധിയോടെ തീർത്ഥത്തിൽ സൂര്യനു അഭിഷേകജലം ശേഖരിച്ചാൽ പരമാവസ്ഥ ലഭിക്കും. കുട, പതാക, താൻ, ധ്വജ, ചാമരം എന്നിവ വിശ്വാസത്തോടെ സൂര്യനു സമർപ്പിച്ചാൽ ആഗ്രഹിച്ച ലക്ഷ്യത്തിൽ എത്തും. സൂര്യനു ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കുന്ന ഏതൊരു വസ്തുവും സൂര്യൻ അതിന് ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗുണം വർദ്ധിപ്പിച്ച് തിരികെ നൽകുന്നു. സൂര്യന്റെ കൃപയാൽ മനസ്സ്, വാക്ക്, ശരീരം മൂലം ഉണ്ടായ പാപങ്ങൾ മുഴുവനും നശിക്കും. ഒരു ദിവസം പോലും സൂര്യനെ ആചാരപ്രകാരം, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്ത് ആരാധിച്ചാൽ, ആ ഫലം നൂറ് യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ടും നേടാൻ കഴിയില്ല. ഇങ്ങനെ ദേവന്റെ മഹത്വം ശ്രവിക്കപ്പെട്ടു. ലോകനാഥനായ മഹാദേവനോടു, "ദേവന്മാരിൽ അപൂർവമായ ഈ ഉപദേശം ഞങ്ങൾ കേട്ടു. ഞങ്ങൾക്ക് സംശയങ്ങൾ ഉണ്ട്; ദേവദേവനേ, ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതും വീണ്ടും പറയൂ. ഞങ്ങൾ അതീവ കൗതുകത്തോടെ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു," എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. ഗൃഹസ്ഥൻ, ബ്രഹ്മചാരി, വാനപ്രസ്ഥൻ, സന്ന്യാസി—മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരായാലും ഒരു ദേവതയെ ആരാധിക്കണം. അവനു ശാശ്വതമായ സ്വർഗ്ഗം എങ്ങനെ ലഭിക്കും? പരമോന്നത ഗതി എങ്ങനെ നേടാം? സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തിയശേഷം വീണ്ടും താഴേയ്ക്ക് വീഴാതിരിക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?