ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ സന്യാസിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, ഭൂമിയുടെ വ്യാപ്തിയെ വിശദീകരിച്ചശേഷം, അതിന്റെ ഉയരം എഴുപതിനായിരം ആണെന്നും അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ പറയാമെന്നും പറയുന്നു. ഭൂമിയുടെ താഴെയുള്ള ലോകങ്ങൾ ഓരോന്നും പത്തായിരം അളവുള്ളവയാണ്: അതല, വിറ്റല, നിതല, സുതല, തലാതല, രസാതല, പാതാല എന്നിങ്ങനെ ഏഴു ലോകങ്ങൾ. അവിടെയുള്ള മണ്ണുകൾ കറുത്തത്, വെള്ളത്, ചുവന്നത്, മഞ്ഞത്, ചെറുകല്ലുകളും, പാറകളും, പൊൻമണയും എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്. അവിടുത്തെ ദേശങ്ങൾ മനോഹരമായ കൊട്ടാരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവയിൽ അനേകം ദാനവരും ദൈത്യരുമായി വംശങ്ങൾ വസിക്കുന്നു. വലിയ ശരീരമുള്ള സർപ്പങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളും അവിടെയുണ്ട്. നാരദൻ പറയുന്നത് അനുസരിച്ച്, ഈ താഴെയുള്ള ലോകങ്ങൾ സ്വർഗത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ആഹ്ലാദകരമാണ്. സ്വർഗത്തിലെ വാസികൾക്കിടയിൽ നാരദൻ പറഞ്ഞത്: “താഴെയുള്ള ലോകങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയാൽ, അവിടെ പ്രകാശമുള്ള മനോഹര രത്നങ്ങൾ കാണാം.” പാതാലത്തിൽ സർപ്പങ്ങളുടെ ആഭരണങ്ങൾ അതിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു; ദൈത്യ ദാനവരുടെ പുത്രിമാർ അവിടെയെല്ലാം അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ ലോകത്തെ തുല്യമായ realm ആരും കാണില്ല. പാതാലത്തിൽ, മോചിതനും ആഹ്ലാദം കണ്ടെത്തും; അവിടെ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും വെളിച്ചം നൽകുന്നുവെങ്കിലും ചൂട് നൽകുന്നില്ല. രാത്രിയിൽ ചന്ദ്രൻ തണുപ്പു നൽകാതെ വെളിച്ചം മാത്രം നൽകുന്നു; അവിടെ മദിരാപാനത്തിൽ മയങ്ങിയ സർപ്പങ്ങൾ സമൃദ്ധമായ ആഹാരം, പാനീയങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നു. അവിടെ ദാനവരും മറ്റുള്ളവരും സമയം കടന്നുപോകുന്നതു തിരിച്ചറിയുന്നില്ല; മനോഹരമായ കാടുകൾ, നദികൾ, തടാകങ്ങൾ, താമരക്കുളങ്ങൾ അവിടെയുണ്ട്. കുരുളികളുടെ മധുരമായ വിളികൾ, ഭംഗിയുള്ള ആഭരണങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, സുഗന്ധങ്ങളും, ഉണിയങ്ങളും അവിടുത്തെ സൗഭാഗ്യവാന്മാരായ ദാനവർ ആസ്വദിക്കുന്നു. വീണ, കുരു, മൃദംഗം എന്നിവയുടെ ശബ്ദം തുടർച്ചയായി കേൾക്കാം; അനേകം രസകരമായ വസ്തുക്കൾ അവിടുത്തെ ദാനവർക്കും ദൈത്യർക്കും സർപ്പങ്ങൾക്കും ലഭ്യമാണ്. താഴെയുള്ള ലോകങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന ദൈത്യർ, ദാനവർ, സർപ്പങ്ങൾ ഈ ആഹ്ലാദങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നു. അവയുടെ താഴെ, അന്ധകാരഭാവമുള്ള വിഷ്ണു വസിക്കുന്നു. ദൈത്യരും ദാനവരും അനന്തനായ, ശേഷനെന്ന പേരിലുള്ള, സിദ്ധന്മാർ, ദേവന്മാർ, ദിവ്യസന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന ആ മഹാശേഷിയുടെ ഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ആയിരം തലകളോടെ, ശുഭസ്വസ്തികവും താമരയും അലങ്കരിച്ച, ആയിരം രത്നങ്ങൾ ഹുഡുകളിൽ തെളിയുന്ന ശേഷൻ എല്ലാ ദിശകളും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. ലോകത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി, ശേഷൻ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും ശക്തിഹീനരാക്കുന്നു; മദിരാപാനത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുറ്റുന്ന അവൻ എപ്പോഴും ഒരു കാതിലേറെ കുമ്പിള് ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. മുകുടവും പൂമാലയും ധരിച്ച്, തീയിൽ പ്രകാശമുള്ള വെളുത്ത മലപോലെ തിളങ്ങുന്നു; നീലവസ്ത്രം ധരിച്ച്, അഭിമാനത്തിൽ നിറഞ്ഞ, മനോഹരമായ വെളുത്ത ഹുഡിൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉത്തമമായ കൈലാസമലപോലെ, വെള്ളച്ചാട്ടവും മേഘങ്ങളും ചേർന്ന രൂപത്തിൽ, കൈയിൽ ഉഴവു, ഉത്തമമായ ഗദയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വയം പ്രകാശത്തിലും, വരുണിയുടെ രൂപത്തിലും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു; കല്യാണ കാലത്ത്, അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് ദാഹിച്ച വിഷം തീപോലെ ഉയരുന്നു. ശങ്കര്ഷണരൂപത്തിലുള്ള രുദ്രൻ ഉത്ഭവിച്ച്, മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ ദഹിക്കുന്നു; ഭൂമിയെ മുഴുവൻ, ഒരു മലയുടെ ശിഖരപോലെ ഉയർത്തി പിടിക്കുന്നു. ശേഷൻ താഴെയുള്ള ലോകത്തിന്റെ വേരിൽ വസിക്കുന്നു, എല്ലാ ദേവന്മാരും അവനെ ആരാധിക്കുന്നു; അവന്റെ ശക്തിയും, മഹത്വവും, യഥാർത്ഥ സ്വഭാവവും, രൂപവും ദേവന്മാർക്കു പോലും വിവരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഹുഡുകളിൽ രത്നങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നതുകൊണ്ടു ഭൂമിയാകെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു; അവൻ പൂമാലയിൽ അലങ്കരിച്ചവനായി വിശ്രമിക്കുന്നു—അവന്റെ മഹത്വം ആരും പറയാൻ കഴിയുമോ? അനന്തൻ മദിരാപാനത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുറ്റിച്ച്, ദേഹത്തെ നീട്ടി വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഈ ഭൂമി, അതിലെ മലകൾ, ജലങ്ങൾ, കാടുകൾ എല്ലാം നടുങ്ങുന്നു; ഗന്ധർവർ, അപ്സരകൾ, സിദ്ധർ, കിന്നരർ, സർപ്പങ്ങൾ, ആനകൾ—അവന്റെ ഗുണങ്ങളുടെ അറ്റം കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്നില്ല. അതിനാൽ അവൻ അനന്തൻ, അക്ഷയൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. സർപ്പകന്യാകളുടെ കൈകളാൽ പുരട്ടിയ ചന്ദനപൊടി, അവന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ കാറ്റിൽ എല്ലായിടത്തും പടരുന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും ഉണങ്ങുന്നു. ആ അനന്തനെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട്, പുരാതനമുനിയായ ഗർഗൻ നക്ഷത്രങ്ങളെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിഞ്ഞു. ശുഭ സൂചനകളിൽ പറയുന്ന ഫലങ്ങൾ എല്ലാം അവൻ അറിഞ്ഞു; ഈ ഉത്തമസർപ്പൻ തലയിലേറെ ഭൂമിയെ ഉയർത്തി പിടിക്കുന്നു, ദേവന്മാരും, അസുരന്മാരും, മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ലോകങ്ങളെ പിന്തുണച്ചു. ഇതിനു ശേഷം, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, രൗരവം മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന നരകങ്ങൾ, പാപികൾ അവിടേക്ക് തള്ളപ്പെടുന്നതായി പറയുന്നു. രൗരവം, ശുകര, രോധ, തന, വിശാസന, മഹാജ്വാല, തപ്തകുഡ്യ, മഹാലോഭ, വിമോഹന—രുധിര-അന്ധ, വസതപ്ത, ക്രിമിഷ, ക്രിമിഭോജന, അസിപത്രവനം, കൃഷ്ണ, ലാലഭക്ഷ, ദാരുണ—പൂയവാഹ, പാപ, വഹ്നിജ്വാല, അധഃശിര, സദംശ, കൃഷ്ണസൂത്ര, തമസ്, അവിചി—ശ്വഭോജന, അപ്രതിഷ്ഠ, അവിചി, മറ്റ് ഭയാനകമായ നരകങ്ങൾ എന്നിവയാണ്. യമന്റെ ഭയാനകമായ, ആയുധങ്ങൾ, തീ, വിഷം നിറഞ്ഞ ലോകത്തിൽ, ദുഷ്ടകൃത്യങ്ങളിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവർ വീഴുന്നു. കള്ളസാക്ഷ്യം നൽകുന്നവൻ, ഭാഗികതയോടെ സംസാരിക്കുന്നവൻ, വ്യത്യസ്തമായ കള്ളം പറയുന്നവൻ രൗരവത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഗർഭഹത്യ, നഗരം നശിപ്പിക്കൽ, പശുഹത്യ, മറ്റൊരാളുടെ ശ്വാസം തടയൽ—ഇവ ചെയ്യുന്നവർ ഭയാനകമായ രൗരവത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. മദ്യംപാനക്കാരൻ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ, കള്ളൻ, പൊൻ കവർച്ച, അത്തരം ആളുകളുമായി ചേരുന്നവർ ശുകരനരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഒരു ക്ഷത്രിയൻ അല്ലെങ്കിൽ വൈശ്യൻ കൊല്ലുന്നവൻ, ഗുരുവിന്റെ കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്നവൻ, സഹോദരിയുമായി ലൈംഗിക ബന്ധം പുലർത്തുന്നവൻ, രാജ സേവകൻ കൊല്ലുന്നവൻ തപ്തകുഡ്യയിൽ വീഴുന്നു. തേൻ വിറ്റു, ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെ കാവൽ നോക്കിയവൻ, സിംഹത്തിന്റെ രോമം വിറ്റു, ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിച്ചവൻ ഉരുക്കിന്റെ ദാഹത്തിൽ വീഴുന്നു. മകളെ അല്ലെങ്കിൽ മരുമകളെ സമീപിക്കുന്നവൻ മഹാജ്വാലയിൽ തള്ളപ്പെടുന്നു; ഗുരുവിനെ അപമാനിക്കുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവരെ ദുഷ്ടമായി സംസാരിക്കുന്നവൻ, അതേ വിധി അനുഭവിക്കുന്നു. വേദം ദുഷ്ടമാക്കുന്നവൻ, വേദം വിറ്റു, നിരോധിത സ്ത്രീകളെ സമീപിക്കുന്നവൻ ശബലനരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഭൂമിയുടെ താഴെയുള്ള ലോകങ്ങൾ, അവിടുത്തെ സർപ്പങ്ങളുടെയും ദാനവരുടെയും ദൈവികമായ അനുഭവങ്ങൾ, അനന്തൻ ശേഷന്റെ മഹത്വം, അതിനുശേഷം ഭയാനകമായ നരകങ്ങൾ, അവിടുത്തെ പാപികളുടെ വിധി—ഇവയെല്ലാം ശ്രേഷ്ഠനായ സന്യാസിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് വിവരണങ്ങൾ നൽകുന്നു.