ഭാരതവർഷത്തിലെ മഹാനുഭാവാ, വിശാലമായ നദീതീരങ്ങളിലൊടുങ്ങി സന്തോഷവും സമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ അവർ ആ നദികളുടെ ജലം കുടിച്ച് വസിക്കുന്നു. ഭാരതഭൂമിയിൽ, മഹർഷേ, മനുഷ്യർ അനാദികാലമായി ജീവിക്കുന്നു; കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം, കലിയുഗം—ഇവ എല്ലാം ഇവിടെ മാത്രം അനുഭവപ്പെടുന്നു, മറ്റെവിടെയും അല്ല. ഇവിടെ തന്നെ വ്രതസ്ഥർ തപസ്സിൽ ലീനരാകുന്നു, യജ്ഞകർ ഹവികൾ അർപ്പിക്കുന്നു, ദാനികൾ ഭവിയിൽ മോക്ഷത്തിനായി ഭക്തിയോടെ ദാനം നൽകുന്നു. ജംബൂദ്വീപിൽ, യജ്ഞപുരുഷനായ വിഷ്ണുവിനെ മനുഷ്യർ യജ്ഞങ്ങൾക്കൂടി ആരാധിക്കുന്നു; മറ്റു ദ്വീപുകളിൽ ആ മഹാവിഷ്ണുവിനെ വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിൽ ആരാധിക്കുന്നു. ഇവിടെയും, മഹർഷേ, ജംബൂദ്വീപിൽ ഭാരതം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്, കാരണം ഇത് കർമഭൂമിയാണ്; മറ്റ് ദ്വീപുകൾ ഭോഗഭൂമികളാണ്. മഹോന്നതനായോ, ആയിരം ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷവും, വലിയ പുണ്യസഞ്ചയത്തിലൂടെ മാത്രമേ മനുഷ്യജന്മം ഇവിടെ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. ദേവതകൾ പോലും പാടുന്നു: "ഭാരതഭാഗത്തിൽ മനുഷ്യരായി ജനിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്; സ്വർഗത്തിന്റെയും മോക്ഷത്തിന്റെയും കാരണം ഇവിടെയാണ്." കർമങ്ങളും അവയുടെ ഫലങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് അതിനെ പരമാത്മാവായ വിഷ്ണുവിന് സമർപ്പിക്കുന്നവർ, പരമകർമത്തിൽ ലയിച്ച്, നിർമ്മലരായി പ്രളയത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. നാം അറിയുന്നു, പ്രഖ്യാപിക്കട്ടെ: സ്വർഗം നൽകുന്ന കർമം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ശരീരബന്ധം ലഭിക്കുന്നു; ഭാരതഭൂമിയിൽ ഇന്ദ്രിയജയത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഈ ജംബൂദ്വീപ്—ഒമ്പത് പ്രദേശങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടത്—നാന്ദാനം പറഞ്ഞു; അതിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം ഒരു ലക്ഷം യോജനമാണ്. ജംബൂദ്വീപിനെ ചുറ്റി, അതേ അളവിൽ, ദുധസാഗരം വലയംപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു. ജംബൂദ്വീപ് ഉപ്പു സമുദ്രം കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ആ ഉപ്പു സമുദ്രത്തിന് പുറത്തായി പ്ലക്ഷദ്വീപ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ജംബൂദ്വീപിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം ഒരു ലക്ഷം യോജനമത്രയാണ്; പ്ലക്ഷദ്വീപിൽ അതിന്റെ ഇരട്ടിയാണ്. പ്ലക്ഷദ്വീപിന്റെ അധിപനായ മെഡാതിതിയുടെ ഏഴു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു; ശാന്തഭയൻ പ്രധാനനും, ശേഷം ശിശിരൻ, സുഖോദയ, ആനന്ദ, ശിവ, ക്ഷേമക, ധ്രുവൻ—ഇവരാണ് അവിടെ ഭരണാധികാരികൾ. പ്രദേശങ്ങൾ: കിഴക്കേ ഭാഗം ശാന്തഭയ, പിന്നെ ശിശിര, സുഖദ, ആനന്ദ, ശിവ, ക്ഷേമക, ധ്രുവ. ഇവയുടെ അതിരുകൾ പർവതങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആ ഏഴു പർവതങ്ങൾ: ഗോമേദ, ചന്ദ്ര, നാരദ, ദണ്ഡുഭി, സോമക, സുമനാ, വൈഭ്രാജ. ഈ മനോഹരമായ പർവതപ്രദേശങ്ങളിലും ദേശങ്ങളിലും പാപരഹിതരായവർ, ദേവതകളും ഗാന്ധർവരും അവരുടെ ജനങ്ങളോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾ ധീരരും അമരന്മാരുമാണ്; അവിടെ ദു:ഖമോ രോഗമോ ഇല്ല, സദാ ആനന്ദം മാത്രം. അവിടുത്തെ ഏഴു നദികൾ സമുദ്രത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നു; അവയുടെ പേരുകൾ: അനുതപ്താ, ശിഖാ, വിപ്രാശാ, ത്രിദിവാ, ക്രമു, അമൃതാ, സുകൃതാ. ഇവയാണ് പ്രധാന നദികളും പർവതങ്ങളും; ആയിരക്കണക്കിന് ചെറിയ നദികളും പർവതങ്ങളും അവിടുണ്ട്. അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ആ നദികളിൽ നിന്നു സന്തോഷത്തോടെ ജലം കുടിക്കുന്നു; അവിടെ ഒഴുകുന്ന നദികൾ മാത്രം ഉണ്ട്, ഉയർന്ന് വരുന്നവയില്ല. അവിടെയുള്ള ഏഴു പ്രദേശങ്ങളിലും യುಗങ്ങളുടെ വിഭജനമില്ല; അവിടെയുള്ള കാലം സദാ ത്രേതായുഗത്തിന്റെ സമാനമാണ്. പ്ലക്ഷദ്വീപിലെയും അതിനപ്പുറം ശാകദ്വീപിലെയും ജനങ്ങൾ അഞ്ചായിരം വർഷം രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ ധർമ്മം വർണ്ണാശ്രമ വിഭജനം കൊണ്ടുള്ള നാലു ഭാഗങ്ങളാണ്; അവർക്ക് നാലു വർണ്ണങ്ങളുണ്ട്: ആര്യക, കുറു, വിവിശ്വ, ഭാവിന—ഇവരാണ് ബ്രാഹ്മണ,ക്ഷത്രിയ, വൈശ്യ, ശൂദ്രർ. അവിടുത്തെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് വലിയ പ്ലക്ഷവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു; അതിന്റെ വലിപ്പം ജംബൂവൃക്ഷത്തിന്റെ സമാനമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പ്ലക്ഷദ്വീപ് എന്ന പേരായത്. അവിടുത്തെ വർണ്ണങ്ങൾ, ആര്യകരിൽനിന്ന് തുടങ്ങി, ഹരിയെ സോമസ്വരൂപത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു. പ്ലക്ഷദ്വീപിനെ അതേ അളവിൽ ചുറ്റി, ഇളനീർ സമുദ്രം വലയംപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഇതുവരെ പ്ലക്ഷദ്വീപിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു; ഇനി ശാൽമലിദ്വീപിനെ കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. ശാൽമലിയുടെ അധിപൻ വീരൻ എന്ന മഹാതേജസ്സാണ്; അവന്റെ ഏഴു പുത്രന്മാർ: ശ്വേത, ഹരിത, ജിമൂത, രോഹിത, വൈദ്യുത, മാനസ, സുപ്രഭ. ശാൽമലിദ്വീപിന്റെ ചുറ്റും ഇരട്ടവിസ്തൃതിയുള്ള ഇളനീർ സമുദ്രം പര്യടിക്കുന്നു. അവിടും ഏഴു രത്നപർവതങ്ങളും ഏഴു നദികളും പ്രദേശങ്ങൾക്കു ചിഹ്നങ്ങളായി നിലകൊള്ളുന്നു. കുമുദ, ഉന്നത, ബാലാഹക, ഡ്രോണ (ഇവിടെ ഔഷധികൾ വളരുന്നു), കങ്ക, മഹിഷ, കകുദ്മത്—ഇവയാണ് പർവതങ്ങൾ. നദികൾ: ശ്രോണി, തോയ, വിതൃഷ്ണാ, ചന്ദ്രാ, ശുക്രാ, വിമോചനീ, നിരൃത്തി—പാപനാശിനികൾ. പ്രദേശങ്ങൾ: ശ്വേത, ലോഹിത, ജിമൂത, ഹരിത, വൈദ്യുത, മാനസ, സുപ്രഭ—ഇവയാണ് അവിടുത്തെ ഏഴ് പ്രദേശങ്ങൾ. ഇങ്ങനെ മഹർഷിമാരേ, ജംബൂദ്വീപും പ്ലക്ഷദ്വീപും ശാൽമലിദ്വീപും അവയുടെ ഏഴ് പ്രദേശങ്ങളും പർവതങ്ങളും നദികളും, അവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെ സുഖവും ധർമ്മവും, ദൈവാരാധനയും, എല്ലാം വിശദമായി വിവരിച്ചു.