ബഹ്ലിയുടെ മകളായ പൗരവി, രോഹിണി എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടവൾ, അനകദുന്ദുഭിയുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയും മുതിർന്നവളും ആയിരുന്നു. രോഹിണിക്ക് ആദ്യമായി ജനിച്ച മകനാണ് രാമൻ—സകലർക്കും ആശ്രയമായ മഹാപുരുഷൻ. കൂടാതെ ശഥ, ദുര്ദമ, ദമന, ശുഭ്ര, പിണ്ഡരക, ഉശീനര എന്നിങ്ങനെ മറ്റ് പുത്രന്മാരും അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിത്രാ എന്ന കന്യക, രോഹിണിയുടെ മകളാണ്; അവൾ സুভദ്രാ എന്ന പേരിലും പ്രശസ്തി നേടിയവളായി വീണ്ടും അറിയപ്പെട്ടു. വസുദേവനും ദേവകിയും ചേർന്ന് ശ്രൗരിയെ, മഹാപ്രഭയുള്ളവനായി, ജനിപ്പിച്ചു; രാമനും രേവതിയും ചേർന്ന് നിഷഠയെന്ന പ്രിയപ്പെട്ട മകനെയും ലഭിച്ചു. സुभദ്രായിൽ നിന്ന്, പാര്ഥായ്ക്ക്, രഥിയനായ അഭിമന്യുവും ജനിച്ചു; അക്രൂരനും കാശി രാജകുമാരിയുമായ് ചേർന്ന് സത്യകേതുവും ജനിച്ചു. വസുദേവന്റെ ഏഴ് പ്രശസ്തമായ ഭാര്യകളിൽ നിന്നും ധീരനായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. ശാന്തിദേവയുടെ പുത്രന്മാരായ ഭൂജയും വിജയയും; സുനാമായിൽ നിന്ന് വൃകദേവയും, കൂടാതെ ഗദയും ജനിച്ചു. വൃകദേവി അഗാവഹ എന്ന മഹാത്മാവിനെ പ്രസവിച്ചു; ത്രിഗർട്ട രാജകുമാരി ശിശിരായണന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു. ശിശിരായണൻ പുരുഷാരത്തെ അറിയാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അതുണ്ടായില്ല; കറുത്ത ഇരുമ്പിനോട് സമാനമായവനായി, പന്ത്രണ്ടാം വർഷം അതേ നില തുടരുകയായിരുന്നു. ഗാർഗ്യസ്, അകൃത്യമായ കോപത്തിൽ, ഗോഷയുടെ മകളെ സ്വീകരിച്ച് ചേർന്നു. ഗോപാലി എന്ന അപ്പ്സരസ്, ഗോപികയായി വേഷം ധരിച്ചു, ഗാർഗ്യസിന്റെ ദുഷ്കരമായ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഗർഭത്തെ ധരിച്ചു. ശൂലപാണിയുടെ ക്രമീകരണ പ്രകാരം, ഗാർഗ്യയുടെ ഭാര്യയിൽ മനുഷ്യശിശു ജനിച്ചു; അവൻ കാലയവനൻ എന്ന ശക്തിയുള്ള രാജാവായി. സിംഹത്തിന്റെ രൂപമുള്ള, യൗവനത്തിൽ, മുന്ന് ഭാഗം നല്ലവണ്ണം, രാജാവിന്റെ അന്തർഗൃഹത്തിൽ വളർന്നു, അവനു പുത്രന്മാരില്ലായിരുന്നു. കാലയവനൻ യവനനായിത്തീർന്നു; യുദ്ധത്തിൽ, രാജാവ് ദ്വിജന്മാരിൽ പ്രധാനനായവനെ ചോദ്യം ചെയ്തു. നാരദമുനി, പ്രസിദ്ധനായ സന്യാസി, വൃഷ്ണി-അന്ധക വംശത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു; തുടർന്ന്, ഒരു അക്ഷൗഹിണി സേനയുമായി, കാലയവനൻ മഥുരയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു. വൃഷ്ണി-അന്ധകരുടെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് ദൂതനെ അയച്ചു; തുടർന്ന്, കൃഷ്ണനെ നയിക്കുന്ന വൃഷ്ണികളും അന്ധകരും ഭയത്തിൽ ഒത്തു കൂടിയ് ആലോചിച്ചു. അവർ ഒത്തുചർച്ച നടത്തി, യവനന്റെ ഭയത്താൽ, ഔദാര്യത്തോടെ, എല്ലാവരും രക്ഷപ്പെടാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവർ മനോഹരമായ മഥുരയെ ഉപേക്ഷിച്ചു, പിനാകിനെ ആദരിച്ചു, കുശസ്ഥലിയിൽ, ദ്വാരവതിയിൽ താമസിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഇങ്ങനെയാണ്, ശുദ്ധനും സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും, കൃഷ്ണന്റെ ജനനകഥ ഉത്സവങ്ങളിൽ പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ, വിദ്യാസമ്പന്നനായാൽ, കടമകളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ച് സന്തോഷവാനാകും. ഇതിനുശേഷം, ക്രോഷ്ടുവിന് വൃജിനീവാൻ എന്ന മഹാപ്രഭയുള്ള പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ വാർജിനീവതിനെ, ശ്രേഷ്ഠനായതും, സ്വാഹാ സൃഷ്ടിയുമായതും, ആഗ്രഹിച്ചു. വൃജിനീവാന്റെ സ്വന്തം പുത്രൻ ഉഷദ്ഗു രാജാവായി—വാക്കിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, അനേകം യാഗങ്ങൾ നടത്തി, ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകിയവൻ. ഉഷദ്ഗു സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ, തന്റെ പ്രധാന പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു; ചിത്രരഥൻ, സദാചാരത്തിൽ സമ്പന്നനായ പുത്രനായിരുന്നു. ചിത്രരഥന്റെ ധീരനായ പുത്രൻ, മഹായജ്ഞങ്ങൾ നടത്തിയ, ദാനത്തിൽ ഉത്തമനായ, ശശബിന്ദു, രാജശ്രേഷ്ഠന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ പെരുമയിൽ പ്രശസ്തനായി. ശശബിന്ദുവിന്റെ വംശത്തിൽ പൃഥുശ്രവ എന്ന രാജാവും, പൃഥുയശസ് എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നവനും, പാര്ഥശ്രവസ് എന്ന ഇടനിലക്കാരനെ പുരാതനജ്ഞർ പരാമർശിക്കുന്നു. ആ ഇടനിലക്കാരിൽ നിന്ന് സുയജ്ഞൻ ജനിച്ചു; സുയജ്ഞന്റെ പുത്രൻ ഉഷതാ, എല്ലാ യാഗങ്ങളും നിർവഹിച്ചു, സ്വധർമ്മത്തിൽ ഭക്തനായവനായി. ഉഷതായിൽ നിന്ന് ശിനേയു, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ജനിച്ചു; ശിനേയുവിന്റെ പുത്രൻ മരുത, രാജർഷിയും രാജാവും ആയി. മരുതിന് മുതിർന്ന പുത്രനായി കംബലബർഹിഷ് ജനിച്ചു; ധർമ്മത്തിൽ ആഗ്രഹം കൊണ്ട് തനിക്കു തുല്യരേയും അതിക്രമിച്ചവൻ. കംബലബർഹിഷ് ഉത്തമസന്താനത്തിനായി, ശതപ്രസവയിൽ നിന്ന് രുക്മകവച എന്ന പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു. രുക്മകവചൻ യുദ്ധത്തിൽ നൂറ് കാവചം ധരിച്ച ധനുര്വിദ്യാ പണ്ഡിതന്മാരെ അങ്കത്തിൽ വധിച്ചു, ഉന്നത ഐശ്വര്യത്തെ നേടി. രുക്മകവചിൽ നിന്ന് പരാജിത്, ശത്രുസൂരന്മാരെ കീഴടക്കുന്നവൻ, ജനിച്ചു; പരാജിതിൽ നിന്ന് അഞ്ചു ധീര പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു—രുക്മേഷു, പൃഥുരുക്മ, ജ്യാമഘ, പാലിത, ഹരി; പാലിതയും ഹരിയും, അവരുടെ പിതാവായ രാജാവ്, വിഡേഹ രാജാക്കന്മാർക്ക് നൽകി. രുക്മേഷു രാജാവായി, പൃഥുരുക്മയുടെ പിന്തുണയോടെ; ജ്യാമഘ രാജാവ്, ആ രണ്ടുപേരും പുറത്താക്കി, അശ്രമത്തിൽ താമസിച്ചു. പിന്നീട്, ബ്രാഹ്മണരുടെ ഉപദേശത്താൽ, രാജാവ് മനസ്സിലാക്കി, ബാണം എടുത്ത്, പതാകയുള്ള രഥത്തിൽ കയറി, മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പോയി. അവൻ നർമദയുടെ തീരത്ത്, മണ്ണുകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച കുഡിൽവീട്, ഏകാന്തമായി താമസിച്ചു; ഋക്ഷവത് പർവതം കീഴടക്കി, ശുക്തിമതിൽ വസിച്ചു. ജ്യാമഘയുടെ ഭാര്യ ശൈബ്യ, ശക്തിയും സദാചാരവും ഉള്ളവളായിരുന്നു; രാജാവിന് പുത്രനില്ലെങ്കിലും, മറ്റൊരു ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചില്ല. അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ വിജയം നേടി, ഒരു കന്യകയെ ലഭിച്ചു; ഭയപ്പെട്ട രാജാവ്, ഭാര്യയെ 'മരുമകൾ' എന്നു വിളിച്ചു. ഇത് കേട്ട രാജ്ഞി ചോദിച്ചു, "ഭർത്താവേ, ആരുടെ മരുമകളാണ് ഇവൾ?" ഇതു കേട്ട ജ്യാമഘ, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, പറഞ്ഞു: "നിന്നിൽ ജനിക്കും പുത്രന്റെ ഭാര്യയാണ് ഇവൾ." ആ കന്യക, ശക്തമായ തപസ്സിലൂടെ, ഭാഗ്യശാലിയും പ്രായപൂർത്തിയുമായിരുന്നു, ഒരു പുത്രനെ—വിദർഭനെ—ജനിപ്പിച്ചു. പിന്നീട്, വിദ്യാർഭൻ, രാജകുമാരിയുമായ്, തന്റെ മരുമകളിൽ നിന്ന്, യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള രണ്ടു പുത്രന്മാരെ—ക്രഥയും കൈശികനും—ജനിപ്പിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ഈ വംശകഥകൾ മഹത്വവും ധർമ്മവും സമ്പന്നമായിരിക്കുന്നു.