ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഗന്ധാരിദേവിയിലൂടെ നൂറ് പുത്രന്മാരെ പ്രാപിച്ചു; അവരിൽ പ്രധാനനായത് ദുര്യോധനൻ ആയിരുന്നു, അവൻ എല്ലാവരെയും ഭരിച്ചവൻ. പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രനായ അർജുനന്റേയും പുത്രൻ സൌഭദ്രനും, അവന്റെ പുത്രൻ അഭിമന്യുവും, അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രൻ പരിചിതും ആയിരുന്നു. പരിചിതിന് കാശ്യയെന്ന ഭാര്യയിലൂടെയും രണ്ടു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി: ഒരുവൻ രാജാവ് ചന്ദ്രാപീഡൻ, മറ്റൊരുവൻ മോക്ഷജ്ഞനായ സൂര്യാപീഡൻ. ചന്ദ്രാപീഡന് നൂറ് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും മഹാനായ ധനുര്വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരായിരുന്നു. അവരിൽ ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തനായ ക్షത്രിയൻ ജനമേജയൻ ആയിരുന്നു. അവരിൽ വാരണസാ നഗരത്തിൽ മൂത്തവൻ ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തികരനായ സത്യകർണനായിരുന്നു; അവൻ യാഗശീലിയും ധാന്യസമൃദ്ധിയുമായിരുന്നു. സത്യകർണന്റെ അവകാശി ധീരനായ ശ്വേതകർണൻ ആയിരുന്നു; എന്നാൽ, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ശ്വേതകർണന് പുത്രൻ ഉണ്ടായില്ല, അതുകൊണ്ട് അവൻ വനംപ്രവേശം ചെയ്തു തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. വനത്തിൽ കഴിയുമ്പോൾ, യദുകുലത്തിൽ പെട്ട, സുന്ദരിയുമായ, കനകലോചനയുമായ മാലിനി എന്ന യുവതി ഗർഭിണിയായി. മാലിനിയുടെ ഗർഭത്തിൽ കുഞ്ഞ് വളരുമ്പോൾ തന്നെ, ശ്വേതകർണൻ, പ്രാണികളുടെ അധിപനായവൻ, അച്യുതന്റെ മഹാപ്രയാണം അനുസരിച്ച് യാത്രയായി. തന്റെ പ്രിയനായവനെ കാണുമ്പോൾ, സദാചാരമുള്ള, കമലനയനിയായ മാലിനി അവനെ പിന്തുടർന്നു. അവളുടെ യാത്രാമധ്യേ, അവൾ ഒരു സുന്ദരനായ ബാലനെ പ്രസവിച്ചു; ആ കുഞ്ഞിനെ അവൾ അമ്പരപ്പോടെ അങ്ങ് മലകയറ്റത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു, രാജാവിനെ പിന്തുടരാൻ തുടർന്നു. പ്രാചീനകാലത്ത് ദ്രൗപദി ചെയ്തതുപോലെ തന്നെ, ആ മഹാത്മാവായ ഭാര്യയും കരയുന്ന കുഞ്ഞിനെ അവിടെയിട്ട് യാത്രയായി. ആ കുഞ്ഞിനോടുള്ള കരുണയാൽ, മഹാത്മാവായ ശൃവിഷ്ഠയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാർ, പൈപ്പലാദിയും കൗശികനും, അവിടെ എത്തി. അവർ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു, വെള്ളത്തിൽ കഴുകി, ഒരു കല്ലിൽ അവന്റെ ഇരുവശങ്ങളും തേച്ചു, രക്തം ഒഴുകി. അങ്ങനെ, ആ ബാലൻ ആടിനിറംപോലെയുള്ള ഇരുണ്ട നിറം നേടി, ദൈവങ്ങളുടെ കൃപയാൽ അവന്റെ വശങ്ങൾ ആടിനിറംപോലെ മാറി. അതിനാൽ അവനെ അജപാർശ്വന് എന്നു പേരിട്ടു. ആ രണ്ടു ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവനെ രേമകന്റെ വീട്ടിൽ വളർത്തി. രേമകന്റെ ഭാര്യ രേമതി, സന്താനലാഭത്തിനായി, അവനെ സ്വന്തം പുത്രനായി സ്വീകരിച്ചു; ആ രണ്ടു ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവന്റെ ഉപദേശകരായി. അവരുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രപൗത്രന്മാരും ഒരുമിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു; ഇതാണ് മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവരുടെ പൗരവവംശം. ഇവിടെ നാഹുഷപുത്രനായ യയാതി, പ്രബുദ്ധനും സന്തുഷ്ടനുമായവൻ, വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ശ്ലോകം പാടുകയും ചെയ്തു: "ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹങ്ങളും ഇല്ലാതാവും; എന്നാൽ ഈ ഭൂമി പൗരവരില്ലാതെ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല." ഈ പ്രശസ്തമായ പൗരവവംശം ഞാൻ നിനക്ക് വിവരിച്ചു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ തുർവസു, ദ്രുഹ്യു, അനു, യദു എന്നിവരുടെ വംശത്തെ കുറിച്ച് പറയുന്നു. തുർവസുവിന്റെ പുത്രൻ വഹ്നി; വഹ്നിയുടെ പുത്രൻ ഗോഭാനു; ഗോഭാനുവിന്റെ പുത്രൻ ജയിക്കാനാവാത്ത രാജാവ് ഐശാനു. ഐശാനുവിന്റെ പുത്രൻ കരന്ധമൻ; അവന്റെ പുത്രൻ മറുത്ത; മറ്റൊരു രാജാവായ ആവിക്ഷിതും മറുത്തയുമാണ് ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞത്. ആ രാജാവിന് യാഗശീലിയും ധാന്യസമൃദ്ധിയുമായിരുന്നു, പക്ഷേ സന്താനമില്ലായിരുന്നു; അവന്റെ മകളാണ് സംയതാ, ഭൂമിയെ ഭരിച്ചവൾ. യാഗഫലത്തിനായി അവളെ മഹാത്മാവായ സംവർത്തനു നൽകിയപ്പോൾ, അവൾക്ക് പൗരവവംശത്തിൽ പെട്ട ഒരുപാടു ദോഷരഹിതനായ ദുശ്യന്തനെന്ന പുത്രൻ ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ യയാതിയുടെ ശാപം മൂലം ആ സമയത്ത് വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം പൗരവവംശത്തിലും തുർവസുവംശത്തിലും പ്രവേശിച്ചു. ദുശ്യന്തന്റെ അവകാശി ജനങ്ങളുടെ അധിപനായ കരൂരോമൻ; അവനിൽ നിന്ന് അഹ്രീദൻ ജനിച്ചു, അവനു നാലു പുത്രന്മാർ. പാണ്ഡ്യ, കേരള, കാല, ചോള എന്നീ രാജാക്കന്മാർ; ദ്രുഹ്യുവിന്റെ പുത്രൻ ബഭ്രുസേതു എന്ന രാജാവുമായിരുന്നു. ബഭ്രുസേതുവിന്റെ പുത്രൻ അങ്ങാരസേതു, മരുതുകളുടെ അധിപൻ; ശക്തനായയൗവനാശ്വൻ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ ബുദ്ധിമുട്ടോടെ പരാജയപ്പെടുത്തി. അവിടെ പത്ത് മാസം നീണ്ട മഹായുദ്ധം നടന്നു; അങ്ങാരസേതുവിന്റെ അവകാശി ഗന്ധാര എന്ന രാജാവ്. അവന്റെ പേരിലാണ് വിശാലമായ ഗന്ധാരപ്രദേശം അറിയപ്പെടുന്നത്; ഗന്ധാരത്തിൽ ജനിക്കുന്ന കുതിരകൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ചവയെന്നു പ്രസിദ്ധമാണ്. അനുവിന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മ; ധർമ്മയുടെ പുത്രൻ ദ്യുത; ദ്യുതയിൽ നിന്ന് വനദുഹൻ, അവനിൽ നിന്ന് പ്രസേതാസ്. പ്രസേതസിന്റെ പുത്രൻ സുചേതാ; ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞ അനുവിന്റെ സന്തതികൾ. യദുവിന് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, ദേവപുത്രന്മാരെപ്പോലെ മഹാത്മാക്കൾ. സഹസ്രാദ, പയോദ, ക്രോഷ്ട, നീല, അഞ്ജിക എന്നിവരാണ് അവർ; സഹസ്രാദയ്ക്ക് മൂന്നു ഉത്തമ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹൈഹയ, ഹയ, രാജാവ് വേണുഹയ; ഹൈഹയയുടെ പുത്രൻ ധർമ്മനേത്ര എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്. ധർമ്മനേത്രയുടെ പുത്രൻ കാർത; അവന്റെ പുത്രൻ സഹഞ്ജ; ആ രാജാവ് സഹഞ്ജനീ എന്ന നഗരം സ്ഥാപിച്ചു. മഹിഷ്മതയുടെ പുത്രൻ ഭദ്രശ്രേണ്യൻ, വീരതയിൽ പ്രശസ്തൻ; ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ അവകാശി പ്രശസ്തനായ ദുര്ദമ. ദുര്ദമയുടെ പ്രജ്ഞാവാനായ പുത്രൻ കനക; കനകയ്ക്ക് ലോകപ്രശസ്തനായ നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: കൃതവീര്യ, കൃതൗജ, കൃതധൻവ, കൃതാഗ്നി. കൃതവീര്യയിൽ നിന്ന് അർജുനൻ ജനിച്ചു. അവൻ ആയിരം കൈകളോടെ ഏഴ് ദ്വീപുകളുടെ അധിപനായി; ഏകാന്തമായി സൂര്യപ്രഭയുള്ള രഥത്തിൽ ഭൂമി ജയിച്ചു. അവൻ പതിനായിരം വർഷം അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സു ചെയ്തു; അത്രിയിൽ ജനിച്ച കാർതവീര്യൻ അങ്ങനെ ദാനദായകനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.