ತತಃ ಫಲಾನ್ಯ್ ಅನೇಕಾನಿ ತಾಲಾಗ್ರಾನ್ ನಿಪತನ್ ಖರಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಪಾತಯಾಮ್ ಆಸ ಮಹಾವಾತೋ ಽಮ್ಬುದಾನ್ ಇವ
ಆಮೇಲೆ, ಆ ಕತ್ತೆ ತಾಳ ಮರದ ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಅನೇಕ ಹಣ್ಣುಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿದವು. ಅದು ದೊಡ್ಡ ಗಾಳಿಯು ಮೋಡಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತರಿದಂತೆ ಆಯಿತು.
ಅನ್ಯಾನ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ವೈ ಜ್ಞಾತೀನ್ ಆಗತಾನ್ ದೈತ್ಯಗರ್ದಭಾನ್ ಕೃಷ್ಣಶ್ ಚಿಕ್ಷೇಪ ತಾಲಾಗ್ರೇ ಬಲಭದ್ರಶ್ ಚ ಲೀಲಯಾ
ಮತ್ತೂ ಬಂದಿದ್ದ ಅವನ ಬಂಧುಗಳಾದ ಇತರ ದೈತ್ಯ ಕತ್ತೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲಭದ್ರರು ಸುಲಭವಾಗಿ ತಾಳಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಎಸೆದರು.
ಕ್ಷಣೇನಾಲಂಕೃತಾ ಪೃಥ್ವೀ ಪಕ್ವೈಸ್ ತಾಲಫಲೈಸ್ ತದಾ ದೈತ್ಯಗರ್ದಭದೇಹೈಶ್ ಚ ಮುನಯಃ ಶುಶುಭೇ ಽಧಿಕಮ್
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಪಾಕವಾದ ತಾಳ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯ ಕತ್ತೆಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ, ಮುನಿಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದರು.
ತತೋ ಗಾವೋ ನಿರಾಬಾಧಾಸ್ ತಸ್ಮಿಂಸ್ ತಾಲವನೇ ದ್ವಿಜಾಃ ನವಶಷ್ಪಂ ಸುಖಂ ಚೇರುರ್ ಯತ್ರ ಭುಕ್ತಮ್ ಅಭೂತ್ ಪುರಾ
ಆಮೇಲೆ, ಆ ತಾಳವನದಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಹೊಸ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದವು, ದ್ವಿಜರೆ, ಹಿಂದೆ ಅಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು ಮೇಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಿನ್ ರಾಸಭದೈತೇಯೇ ಸಾನುಜೇ ವಿನಿಪಾತಿತೇ ಸರ್ವಗೋಪಾಲಗೋಪೀನಾಂ ರಮ್ಯಂ ತಾಲವನಂ ಬಭೌ
ಆ ದೈತ್ಯ ಕತ್ತೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರರನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ಆ ಸುಂದರವಾದ ತಾಳವನವು ಎಲ್ಲಾ ಗೋವಾಳರು ಮತ್ತು ಗೋವಳಿಯರಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
ತತಸ್ ತೌ ಜಾತಹರ್ಷೌ ತು ವಸುದೇವಸುತಾವ್ ಉಭೌ ಶುಶುಭಾತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ಬಾಲಶೃಙ್ಗಾವ್ ಇವರ್ಷಭೌ
ಆಮೇಲೆ, ವಸುದೇವನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮಹಾತ್ಮರು, ಮೊಳಕೆಯಿರುವ ಎರಡು ಕರುಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದರು.
ಚಾರಯನ್ತೌ ಚ ಗಾ ದೂರೇ ವ್ಯಾಹರನ್ತೌ ಚ ನಾಮಭಿಃ ನಿಯೋಗಪಾಶಸ್ಕನ್ಧೌ ತೌ ವನಮಾಲಾವಿಭೂಷಿತೌ
ಅವರು ದೂರದಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ, ಅವುಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾ, ಮೇಯಿಸುವ ಕಯಿಗಳನ್ನು ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕಾಡಿನ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸುವರ್ಣಾಞ್ಜನಚೂರ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ತದಾ ತೌ ಭೂಷಿತಾಮ್ಬರೌ ಮಹೇನ್ದ್ರಾಯುಧಸಂಕಾಶೌ ಶ್ವೇತಕೃಷ್ಣಾವ್ ಇವಾಮ್ಬುದೌ
ಅವರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಪುಡಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಇಂದ್ರನ ಆಯುಧಗಳಂತೆ, ಬಿಳಿ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ಚೇರತುರ್ ಲೋಕಸಿದ್ಧಾಭಿಃ ಕ್ರೀಡಾಭಿರ್ ಇತರೇತರಮ್ ಸಮಸ್ತಲೋಕನಾಥಾನಾಂ ನಾಥಭೂತೌ ಭುವಂ ಗತೌ
ಅವರು ಲೋಕದ ಸಿದ್ಧರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ಹರ್ಷದಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯರಿಗೆ ಒಡೆಯರಾಗಿರುವವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮನುಷ್ಯಧರ್ಮಾಭಿರತೌ ಮಾನಯನ್ತೌ ಮನುಷ್ಯತಾಮ್ ತಜ್ಜಾತಿಗುಣಯುಕ್ತಾಭಿಃ ಕ್ರೀಡಾಭಿಶ್ ಚೇರತುರ್ ವನಮ್
ಮನುಷ್ಯರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಪಡುತ್ತಾ, ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತಸ್ ತ್ವ್ ಆನ್ದೋಲಿಕಾಭಿಶ್ ಚ ನಿಯುದ್ಧೈಶ್ ಚ ಮಹಾಬಲೌ ವ್ಯಾಯಾಮಂ ಚಕ್ರತುಸ್ ತತ್ರ ಕ್ಷೇಪಣೀಯೈಸ್ ತಥಾಶ್ಮಭಿಃ
ಆ ನಂತರ ಆ ಇಬ್ಬರು ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಅಲ್ಲೇ ಆಂಡೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಡುವುದು, ಕುಸ್ತಿ ಹಾಕುವುದು, ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ಆಟವಾಡುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ ವ್ಯಾಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.
ತಲ್ಲಿಪ್ಸುರ್ ಅಸುರಸ್ ತತ್ರ ಉಭಯೋ ರಮಮಾಣಯೋಃ ಆಜಗಾಮ ಪ್ರಲಮ್ಬಾಖ್ಯೋ ಗೋಪವೇಷತಿರೋಹಿತಃ
ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಪ್ರಲಂಬ ಎಂಬ ಅಸುರನು ಗೋವಾಳದ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿದನು.
ಸೋ ಽವಗಾಹತ ನಿಃಶಙ್ಕಂ ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯಮಮಾನುಷಃ ಮಾನುಷಂ ರೂಪಮ್ ಆಸ್ಥಾಯ ಪ್ರಲಮ್ಬೋ ದಾನವೋತ್ತಮಃ
ಆ ದಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪ್ರಲಂಬನು ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವರ ನಡುವೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡನು.
ತಯೋಶ್ ಛಿದ್ರಾನ್ತರಪ್ರೇಪ್ಸುರ್ ಅತಿಶೀಘ್ರಮ್ ಅಮನ್ಯತ ಕೃಷ್ಣಂ ತತೋ ರೌಹಿಣೇಯಂ ಹನ್ತುಂ ಚಕ್ರೇ ಮನೋರಥಮ್
ಆ ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಅವನು ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿ ರೋಹಿಣಿಯ ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಹರಿಣಾ ಕ್ರೀಡನಂ ನಾಮ ಬಾಲಕ್ರೀಡನಕಂ ತತಃ ಪ್ರಕ್ರೀಡಿತಾಸ್ ತು ತೇ ಸರ್ವೇ ದ್ವೌ ದ್ವೌ ಯುಗಪದ್ ಉತ್ಪತನ್
ಆಮೇಲೆ, ಮಕ್ಕಳ ಆಟವಾದ 'ಹರಿಣಕ್ರೀಡನ' ಎಂಬ ಆಟವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಹಾರಿ ಆಡುವುದನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಶ್ರೀದಾಮ್ನಾ ಸಹ ಗೋವಿನ್ದಃ ಪ್ರಲಮ್ಬೇನ ತಥಾ ಬಲಃ ಗೋಪಾಲೈರ್ ಅಪರೈಶ್ ಚಾನ್ಯೇ ಗೋಪಾಲಾಃ ಸಹ ಪುಪ್ಲುವುಃ
ಗೋವಿಂದನು ಶ್ರೀದಾಮನ ಜೊತೆಗೆ, ಬಲರಾಮನು ಪ್ರಲಂಬನ ಜೊತೆ, ಉಳಿದ ಗೋವಾಳರು ಪರಸ್ಪರ ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಹಾರಿದರು.
ಶ್ರೀದಾಮಾನಂ ತತಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಲಮ್ಬಂ ರೋಹಿಣೀಸುತಃ ಜಿತವಾನ್ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷೀಯೈರ್ ಗೋಪೈರ್ ಅನ್ಯೈಃ ಪರಾಜಿತಾಃ
ಆಮೇಲೆ ಕೃಷ್ಣನು ಶ್ರೀದಾಮನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು, ರೋಹಿಣಿಯ ಮಗನು ಪ್ರಲಂಬನನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು; ಕೃಷ್ಣನ ಪಾಳಯದ ಗೋವಾಳರು ಗೆದ್ದರು, ಉಳಿದವರು ಸೋತರು.
ತೇ ವಾಹಯನ್ತಸ್ ತ್ವ್ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಭಾಣ್ಡೀರಸ್ಕನ್ಧಮ್ ಏತ್ಯ ವೈ ಪುನರ್ ನಿವೃತ್ತಾಸ್ ತೇ ಸರ್ವೇ ಯೇ ಯೇ ತತ್ರ ಪರಾಜಿತಾಃ
ಯಾರು ಸೋತಿದ್ದಾರೋ ಅವರು ಗೆದ್ದವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಭಂಡೀರ ಮರದ ಬಳಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು, ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಹಿಂದಿರುಗಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.
ಸಂಕರ್ಷಣಂ ತು ಸ್ಕನ್ಧೇನ ಶೀಘ್ರಮ್ ಉತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯ ದಾನವಃ ನ ತಸ್ಥೌ ಪ್ರಜಗಾಮೈವ ಸಚನ್ದ್ರ ಇವ ವಾರಿದಃ
ಆ ದಾನವನು ಬಲರಾಮನನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಲ್ಲದೆ, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮೋಡದಂತೆ ದೂರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಿಟ್ಟನು.
ಅಶಕ್ತೋ ವಹನೇ ತಸ್ಯ ಸಂರಮ್ಭಾದ್ ದಾನವೋತ್ತಮಃ ವವೃಧೇ ಸುಮಹಾಕಾಯಃ ಪ್ರಾವೃಷೀವ ಬಲಾಹಕಃ
ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಆ ದಾನವಶ್ರೇಷ್ಠನು ಕೋಪದಿಂದ ಭಾರೀ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಳೆಗಾಲದ ಮೋಡದಂತೆ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟನು.
ಸಂಕರ್ಷಣಸ್ ತು ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಗ್ಧಶೈಲೋಪಮಾಕೃತಿಮ್ ಸ್ರಗ್ದಾಮಲಮ್ಬಾಭರಣಂ ಮುಕುಟಾಟೋಪಮಸ್ತಕಮ್
ಬಲರಾಮನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ಭಯಾನಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಹಾರ ಹಾಗೂ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ತಲೆಗೆ ಮಕುಟದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.
ರೌದ್ರಂ ಶಕಟಚಕ್ರಾಕ್ಷಂ ಪಾದನ್ಯಾಸಚಲತ್ಕ್ಷಿತಿಮ್ ಹ್ರಿಯಮಾಣಸ್ ತತಃ ಕೃಷ್ಣಮ್ ಇದಂ ವಚನಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗಾಡಿಯ ಚಕ್ರದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದು, ಕಾಲು ಹಾಕಿದಾಗ ಭೂಮಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಅವನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಲರಾಮನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ಹ್ರಿಯೇ ತ್ವ್ ಏಷ ಪರ್ವತೋದಗ್ರಮೂರ್ತಿನಾ ಕೇನಾಪಿ ಪಶ್ಯ ದೈತ್ಯೇನ ಗೋಪಾಲಚ್ಛದ್ಮರೂಪಿಣಾ
"ಕೃಷ್ಣಾ, ಕೃಷ್ಣಾ! ಈ ದೈತ್ಯನು ಪರ್ವತದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಗೋವಾಳನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ನೋಡಿ."
ಯದ್ ಅತ್ರ ಸಾಂಪ್ರತಂ ಕಾರ್ಯಂ ಮಯಾ ಮಧುನಿಷೂದನ ತತ್ ಕಥ್ಯತಾಂ ಪ್ರಯಾತ್ಯ್ ಏಷ ದುರಾತ್ಮಾತಿತ್ವರಾನ್ವಿತಃ
"ಮಧುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನೇ, ಈಗ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳು. ಈ ದುಷ್ಟನು ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ."
ತಮ್ ಆಹ ರಾಮಂ ಗೋವಿನ್ದಃ ಸ್ಮಿತಭಿನ್ನೌಷ್ಠಸಂಪುಟಃ ಮಹಾತ್ಮಾ ರೌಹಿಣೇಯಸ್ಯ ಬಲವೀರ್ಯಪ್ರಮಾಣವಿತ್
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಗೋವಿಂದನು, ರೋಹಿಣಿಯ ಮಗನ ಬಲ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದು, ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿ ನಗುವು ಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಮನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು:
ಕಿಮ್ ಅಯಂ ಮಾನುಷೋ ಭಾವೋ ವ್ಯಕ್ತಮ್ ಏವಾವಲಮ್ಬ್ಯತೇ ಸರ್ವಾತ್ಮನ್ ಸರ್ವಗುಹ್ಯಾನಾಂ ಗುಹ್ಯಾದ್ ಗುಹ್ಯಾತ್ಮನಾ ತ್ವಯಾ
"ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮಾನವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ? ನೀನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅತಿ ಗುಪ್ತನಾದ, ಎಲ್ಲ ರಹಸ್ಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ರಹಸ್ಯವಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು."
ಸ್ಮರಾಶೇಷಜಗದೀಶ ಕಾರಣಂ ಕಾರಣಾಗ್ರಜ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಏಕಂ ತದ್ವಚ್ ಚ ಜಗತ್ಯ್ ಏಕಾರ್ಣವೇ ಚ ಯಃ
"ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ಕಾರಣಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹಿರಿಯನಾದವನೇ, ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲವಾದ ಆತ್ಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು; ಅವನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಗಾಧ ಸಾಗರದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ."
ಭವಾನ್ ಅಹಂ ಚ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ನ್ ಏಕಮ್ ಏವ ಹಿ ಕಾರಣಮ್ ಜಗತೋ ಽಸ್ಯ ಜಗತ್ಯ್ ಅರ್ಥೇ ಭೇದೇನಾವಾಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ
"ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನಾದ ನೀನು ಮತ್ತು ನಾನು, ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣ ಒಂದೇ. ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಇಬ್ಬರಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಆಗಿದ್ದೇವೆ."
ತತ್ ಸ್ಮರ್ಯತಾಮ್ ಅಮೇಯಾತ್ಮಂಸ್ ತ್ವಯಾತ್ಮಾ ಜಹಿ ದಾನವಮ್ ಮಾನುಷ್ಯಮ್ ಏವಮ್ ಆಲಮ್ಬ್ಯ ಬನ್ಧೂನಾಂ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಹಿತಮ್
ನಿನ್ನ ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊ, ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ದಾನವನನ್ನು ಜಯಿಸು. ಮಾನವನಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸು.
ಇತಿ ಸಂಸ್ಮಾರಿತೋ ವಿಪ್ರಾಃ ಕೃಷ್ಣೇನ ಸುಮಹಾತ್ಮನಾ ವಿಹಸ್ಯ ಪೀಡಯಾಮ್ ಆಸ ಪ್ರಲಮ್ಬಂ ಬಲವಾನ್ ಬಲಃ
ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಗಿದರು. ಬಲರಾಮನು ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರಲಂಬನನ್ನು ಕಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.