ಕಾರಣ್ಡವೈರ್ ಬಕೈರ್ ಹಂಸೈಃ ಕೂರ್ಮೈರ್ ಮದ್ಗುಭಿರ್ ಏವ ಚ ಏತೈಶ್ ಚಾನ್ಯೈಶ್ ಚ ಕೀರ್ಣಾನಿ ಸಮನ್ತಾಜ್ ಜಲಚಾರಿಭಿಃ
ಕಾರಂಡವ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಕೊಕ್ಕರೆಗಳು, ಹಂಸಗಳು, ಆಮೆಗಳು, ಮತ್ತೂ ಮಡಗು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದ್ದವು.
ಕ್ರಮೇಣೈವ ತಥಾ ಸಾ ತು ವನಂ ಬಭ್ರಾಮ ತೈಃ ಸಹ ಏವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವನಂ ರಮ್ಯಂ ತೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್
ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಕೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿದರು; ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಆ ಅದ್ಭುತವಾದ, ಮನಮೋಹಕವಾದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಆಕೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು.
ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲನಯನಾ ಸಾ ಬಭೂವ ವರಾಙ್ಗನಾ ಪ್ರೋವಾಚ ವಾಯುಂ ಕಾಮಂ ಚ ವಸನ್ತಂ ಚ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ
ಆ ಅತಿ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದ್ದವು; ಅವಳು ವಾಯು, ಕಾಮ ಮತ್ತು ವಸಂತನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ,'
ಕುರುಧ್ವಂ ಮಮ ಸಾಹಾಯ್ಯಂ ಯೂಯಂ ಸರ್ವೇ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್
ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ.
ಏವಮ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ತದಾ ಸಾ ತು ತಥೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತಾ ಸುರೈರ್ ದ್ವಿಜಾಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚಾದ್ಯ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಯತ್ರಾಸೌ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಮುನಿಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ಆಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, 'ಇಂದು ನಾನು ಆ ಮುನಿಯಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದಳು.
ಅದ್ಯ ತಂ ದೇಹಯನ್ತಾರಂ ಪ್ರಯುಕ್ತೇನ್ದ್ರಿಯವಾಜಿನಮ್ ಸ್ಮರಶಸ್ತ್ರಗಲದ್ರಶ್ಮಿಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಕುಸಾರಥಿಮ್
ಇಂದು ನಾನು ತನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡ, ದೇಹ ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡ, ಕಾಮಬಾಣದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಆತನನ್ನು ಕಾಮದ ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿಸುವೆನು.
ಬ್ರಹ್ಮಾ ಜನಾರ್ದನೋ ವಾಪಿ ಯದಿ ವಾ ನೀಲಲೋಹಿತಃ ತಥಾಪ್ಯ್ ಅದ್ಯ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಕಾಮಬಾಣಕ್ಷತಾನ್ತರಮ್
ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿರಲಿ, ಜನಾರ್ದನನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ನೀಲಲೋಹಿತನಾಗಿರಲಿ, ಆದರೂ ಇಂದು ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕಾಮಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸುವೆನು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಯಯೌ ಸಾಥ ಯತ್ರಾಸೌ ತಿಷ್ಠತೇ ಮುನಿಃ ಮುನೇಸ್ ತಪಃಪ್ರಭಾವೇಣ ಪ್ರಶಾನ್ತಶ್ವಾಪದಾಶ್ರಮಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ಆ ಮುನಿ ಇರುವ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು; ಆ ಮುನಿಯ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಸಾ ಪುಂಸ್ಕೋಕಿಲಮಾಧುರ್ಯೇ ನದೀತೀರೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ ಸ್ತೋಕಮಾತ್ರಂ ಸ್ಥಿತಾ ತಸ್ಮಾದ್ ಅಗಾಯತ ವರಾಪ್ಸರಾಃ
ಆಕೆ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಕೋಗಿಲೆಯಂತೆ ಮಧುರವಾಗಿ ನಿಂತು, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು, ಆ ಮಹತ್ತರ ಅಪ್ಸರೆ ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ತತೋ ವಸನ್ತಃ ಸಹಸಾ ಬಲಂ ಸಮಕರೋತ್ ತದಾ ಕೋಕಿಲಾರಾವಮಧುರಮ್ ಅಕಾಲಿಕಮನೋಹರಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಸಂತನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಹಾಡನ್ನು ಕಾಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಮಧುರವಾಗಿಯೂ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿದರು.
ವವೌ ಗನ್ಧವಹಶ್ ಚೈವ ಮಲಯಾದ್ರಿನಿಕೇತನಃ ಪುಷ್ಪಾನ್ ಉಚ್ಚಾವಚಾನ್ ಮೇಧ್ಯಾನ್ ಪಾತಯಂಶ್ ಚ ಶನೈಃ ಶನೈಃ
ಮಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸುಗಂಧ ಗಾಳಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೀಸಿ, ಎತ್ತರದ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಶುಭ್ರ ಹೂಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಬೀಳಿಸಿತು.
ಪುಷ್ಪಬಾಣಧರಶ್ ಚೈವ ಗತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಸಮೀಪತಃ ಮುನೇಶ್ ಚ ಕ್ಷೋಭಯಾಮ್ ಆಸ ಕಾಮಸ್ ತಸ್ಯಾಪಿ ಮಾನಸಮ್
ಹೂಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಕಾಮನು ಮುನಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಕದಲಿಸಿದನು.
ತತೋ ಗೀತಧ್ವನಿಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮುನಿರ್ ವಿಸ್ಮಿತಮಾನಸಃ ಜಗಾಮ ಯತ್ರ ಸಾ ಸುಭ್ರೂಃ ಕಾಮಬಾಣಪ್ರಪೀಡಿತಃ
ಹಾಡಿನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ, ಮುನಿಯ ಮನಸ್ಸು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನು ಆ ಸುಂದರ ಭ್ರೂವತಿಯಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು, ಕಾಮಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಮ್ ಆಹ ಸಂದೃಷ್ಟೋ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಃ ಭ್ರಷ್ಟೋತ್ತರೀಯೋ ವಿಕಲಃ ಪುಲಕಾಞ್ಚಿತವಿಗ್ರಹಃ
ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸಿ, ಮೇಲಂಗಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡ ದೇಹದಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕಾಸಿ ಕಸ್ಯಾಸಿ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಸುಭಗೇ ಚಾರುಹಾಸಿನಿ ಮನೋ ಹರಸಿ ಮೇ ಸುಭ್ರು ಬ್ರೂಹಿ ಸತ್ಯಂ ಸುಮಧ್ಯಮೇ
ನೀನು ಯಾರು? ಯಾರ ಮಗಳು? ಸುಂದರವಾದ ನಡು, ಶುಭವಾಗಿರುವೆ, ಮನಮೋಹಕ ನಗುವುಳ್ಳವಳೆ, ನಿನ್ನ ನೋಡಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೋಯಿತು, ಸುಂದರ ಭ್ರೂಗಳೆಳ್ಳವಳೆ, ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳು, ಸೊಪ್ಪು ನಡುಗಟ್ಟಿಯವಳೆ.
ತವ ಕರ್ಮಕರಾ ಚಾಹಂ ಪುಷ್ಪಾರ್ಥಮ್ ಅಹಮ್ ಆಗತಾ ಆದೇಶಂ ದೇಹಿ ಮೇ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ತವಾಜ್ಞಯಾ
ನಾನು ನಿನ್ನ ಕೆಲಸಗಾರನು, ಹೂವಿಗಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಬೇಗನೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡು, ನಿನ್ನ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?
ಶ್ರುತ್ವೈವಂ ವಚನಂ ತಸ್ಯಾಸ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಧೈರ್ಯಂ ವಿಮೋಹಿತಃ ಆದಾಯ ಹಸ್ತೇ ತಾಂ ಬಾಲಾಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಸ್ವಮ್ ಆಶ್ರಮಮ್
ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸು ಮರುಳಾಗಿ, ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಳಗೊಂಡನು.
ತತಃ ಕಾಮಶ್ ಚ ವಾಯುಶ್ ಚ ವಸನ್ತಶ್ ಚ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ಜಗ್ಮುರ್ ಯಥಾಗತಂ ಸರ್ವೇ ಕೃತಕೃತ್ಯಾಸ್ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್
ಆಮೇಲೆ ಕಾಮ, ವಾಯು, ವಸಂತ—allರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಂತೆ, ಅವರು ಬಂದ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ಶಶಂಸುಶ್ ಚ ಹರಿಂ ಗತ್ವಾ ತಸ್ಯಾಸ್ ತಸ್ಯ ಚ ಚೇಷ್ಟಿತಮ್ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶಕ್ರಸ್ ತದಾ ದೇವಾಃ ಪ್ರೀತಾಃ ಸುಮನಸೋ ಽಭವನ್
ಅವರು ಹರಿ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅವಳು ಮತ್ತು ಅವನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹರ್ಷಿತರಾದರು.
ಸ ಚ ಕಣ್ಡುಸ್ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಪ್ರವಿಶನ್ನ್ ಏವ ಚಾಶ್ರಮಮ್ ಆತ್ಮನಃ ಪರಮಂ ರೂಪಂ ಚಕಾರ ಮದನಾಕೃತಿ
ಆ ಕಣ್ಡು, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ, ತನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು, ಅದು ಮನಮೋಹಕನಾದ ಕಾಮದಂತಿತ್ತು.
ರೂಪಯೌವನಸಂಪನ್ನಮ್ ಅತೀವ ಸುಮನೋಹರಮ್ ದಿವ್ಯಾಲಂಕಾರಸಂಯುಕ್ತಂ ಷೋಡಶವತ್ಸರಾಕೃತಿ
ಅವನಿಗೆ ಸೌಂದರ್ಯವೂ, ಯೌವನವೂ ತುಂಬಿದ್ದು, ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕನಾಗಿ, ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಯುವಕನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ದಿವ್ಯವಸ್ತ್ರಧರಂ ಕಾನ್ತಂ ದಿವ್ಯಸ್ರಗ್ಗನ್ಧಭೂಷಿತಮ್ ಸರ್ವೋಪಭೋಗಸಂಪನ್ನಂ ಸಹಸಾ ತಪಸೋ ಬಲಾತ್
ದಿವ್ಯವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸುಂದರನಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದನು; ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಈ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಾ ತಸ್ಯ ತದ್ ವೀರ್ಯಂ ಪರಂ ವಿಸ್ಮಯಮ್ ಆಗತಾ ಅಹೋ ಽಸ್ಯ ತಪಸೋ ವೀರ್ಯಮ್ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಮುದಿತಾಭವತ್
ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡಳು. 'ಅಯ್ಯೋ, ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿ ಎಷ್ಟು!' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಳು.
ಸ್ನಾನಂ ಸಂಧ್ಯಾಂ ಜಪಂ ಹೋಮಂ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಂ ದೇವತಾರ್ಚನಮ್ ವ್ರತೋಪವಾಸನಿಯಮಂ ಧ್ಯಾನಂ ಚ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ
ಸ್ನಾನ, ಸಂಧ್ಯಾ, ಜಪ, ಹೋಮ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ದೇವರ ಪೂಜೆ, ವ್ರತ, ಉಪವಾಸ, ನಿಯಮ, ಧ್ಯಾನ—ಏವುಗಳನ್ನೂ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ—
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸ ರೇಮೇ ಮುದಿತಸ್ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಮ್ ಅಹರ್ನಿಶಮ್ ಮನ್ಮಥಾವಿಷ್ಟಹೃದಯೋ ನ ಬುಬೋಧ ತಪಃಕ್ಷಯಮ್
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ತನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಸಂಧ್ಯಾರಾತ್ರಿದಿವಾಪಕ್ಷಮಾಸರ್ತ್ವಯನಹಾಯನಮ್ ನ ಬುಬೋಧ ಗತಂ ಕಾಲಂ ವಿಷಯಾಸಕ್ತಮಾನಸಃ
ಸಂಧ್ಯೆ, ರಾತ್ರಿ, ಹಗಲು, ಪಕ್ಷ, ಮಾಸ, ಋತು, ವರ್ಷ—ಈ ಸಮಯಗಳು ಹೋದರೂ ಅವನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿತ್ತು.
ಸಾ ಚ ತಂ ಕಾಮಜೈರ್ ಭಾವೈರ್ ವಿದಗ್ಧಾ ರಹಸಿ ದ್ವಿಜಾಃ ವರಯಾಮ್ ಆಸ ಸುಶ್ರೋಣಿಃ ಪ್ರಲಾಪಕುಶಲಾ ತದಾ
ಆಕೆ, ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾಗಿ, ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಸುಂದರ ನಡುಗಟ್ಟಿಯವಳು.
ಏವಂ ಕಣ್ಡುಸ್ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ವರ್ಷಾಣಾಮ್ ಅಧಿಕಂ ಶತಮ್ ಅತಿಷ್ಠನ್ ಮನ್ದರದ್ರೋಣ್ಯಾಂ ಗ್ರಾಮ್ಯಧರ್ಮರತೋ ಮುನಿಃ
ಹೀಗೆ, ಕಣ್ಡು, ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ, ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಂದರಪರ್ವತದ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ವಾಸವಿದ್ದನು.
ಸಾ ತಂ ಪ್ರಾಹ ಮಹಾಭಾಗಂ ಗನ್ತುಮ್ ಇಚ್ಛಾಮ್ಯ್ ಅಹಂ ದಿವಮ್ ಪ್ರಸಾದಸುಮುಖೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನ್ ಅನುಜ್ಞಾತುಂ ತ್ವಮ್ ಅರ್ಹಸಿ
ಆಕೆ ಆ ಮಹಾಭಾಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು, ಪ್ರಸನ್ನಮುಖನಾಗಿ, ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಡು' ಎಂದು.
ತಯೈವಮ್ ಉಕ್ತಃ ಸ ಮುನಿಸ್ ತಸ್ಯಾಮ್ ಆಸಕ್ತಮಾನಸಃ ದಿನಾನಿ ಕತಿಚಿದ್ ಭದ್ರೇ ಸ್ಥೀಯತಾಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಭಾಷತ
ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಅವಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮುನಿಯು, 'ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಇನ್ನೂ ಉಳಿದುಕೋ, ಪ್ರಿಯೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.