ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ತತ್ ತೀರ್ಥಂ ವಿಪ್ರಂ ನಾರಾಯಣಂ ವಿದುಃ ಸ್ನಾನದಾನೇನ ಪೂಜಾದ್ಯೈರ್ ಯತ್ರ ಸಿಧ್ಯತಿ ವಾಞ್ಛಿತಮ್
ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ನಾರಾಯಣನ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ದಾನ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳೂ ಪೂರೈಸಲಾಗುತ್ತವೆ.
ಭಾನುತೀರ್ಥಮ್ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಂ ತ್ವಾಷ್ಟ್ರಂ ಮಾಹೇಶ್ವರಂ ತಥಾ ಐನ್ದ್ರಂ ಯಾಮ್ಯಂ ತಥಾಗ್ನೇಯಂ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್
ಭಾನು ತೀರ್ಥ, ತ್ವಾಷ್ಟ್ರ, ಮಾಹೇಶ್ವರ, ಐಂದ್ರ, ಯಾಮ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನೇಯ ತೀರ್ಥಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ; ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವವು.
ಅಭಿಷ್ಟುತ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ರಾಜಾಸೀತ್ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಃ ಹಯಮೇಧೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ಯಷ್ಟುಮ್ ಆರಬ್ಧವಾನ್ ಸುರಾನ್
ಅಭಿಷ್ಟುತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನ ಎಂಬ ರಾಜನು, ಪುಣ್ಯಯುಕ್ತವಾದ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗವನ್ನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ತತ್ರರ್ತ್ವಿಜಃ ಷೋಡಶ ಸ್ಯುರ್ ವಸಿಷ್ಠಾತ್ರಿಪುರೋಗಮಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೇ ಯಜಮಾನೇ ತು ಯಜ್ಞಭೂಮಿಃ ಕಥಂ ಭವೇತ್
ಅಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಅತ್ರಿ ಮುಂತಾದವರು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹದಿನಾರು ಋತ್ವಿಜರು ಇದ್ದರು. ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಯಜಮಾನನಾಗಿದ್ದರೆ ಯಾಗಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು?
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ದೀಕ್ಷಿತೇ ರಾಜಾ ಭುವಂ ದಾಸ್ಯತಿ ಯಜ್ಞಿಯಾಮ್ ಭೂಪತೌ ದೀಕ್ಷಿತೇ ದಾತಾ ಕೋ ಭವೇತ್ ಕೋ ನು ಯಾಚತೇ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದೀಕ್ಷಿತನಾದಾಗ, ರಾಜನು ಯಾಗಕ್ಕೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ರಾಜನು ದೀಕ್ಷಿತನಾದಾಗ, ಯಾರು ಕೊಡಬೇಕು, ಯಾರು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದ್ದಿತು.
ಯಾಚ್ಞೇಯಮ್ ಅಖಿಲಾಶರ್ಮಜನನೀ ಪಾಪರೂಪಿಣೀ ಕೇನಾಪ್ಯ್ ಅತೋ ನ ಕಾರ್ಯೈವ ಕ್ಷತ್ರಿಯೇಣ ವಿಶೇಷತಃ
ಬೇಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷಗಳ ಮೂಲವಾದರೂ ಅದು ಪಾಪರೂಪವಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಬೇಡಿಕೆ ಮಾಡಬಾರದು.
ಏವಂ ಮೀಮಾಂಸಮಾನೇಷು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಷು ಪರಸ್ಪರಮ್ ತತ್ರ ಪ್ರಾಹ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞೋ ವಸಿಷ್ಠೋ ಧರ್ಮವಿತ್ತಮಃ
ಈ ರೀತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪರಸ್ಪರ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದ ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞ ವಸಿಷ್ಠನು ಅಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ರಾಜ್ಞಿ ದೀಕ್ಷಾಯಮಾಣೇ ತು ಸೂರ್ಯೋ ಯಾಚ್ಯೋ ಭುವಂ ಪ್ರತಿ ದೇಹಿ ಮೇ ದೇವ ಸವಿತರ್ ಯಜನಂ ದೇವತೋಚಿತಮ್
ರಾಜನು ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆಯುವಾಗ, ಭೂಮಿಗಾಗಿ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಬೇಡಬೇಕು: 'ದೇವತೆಗಳ ಆರಾಧನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು, ದೇವ ಸವಿತಾ' ಎಂದು.
ದೈವಂ ಕ್ಷತ್ರಮ್ ಅಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಭೂತನಾಥ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ ಯಾಚಿತಃ ಸವಿತಾ ರಾಜ್ಞಾ ದೇವಾನಾಂ ಯಜನಂ ಶುಭಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ದೈವ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು, ಭೂತಗಳ ಒಡೆಯ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ರಾಜನು ದೇವತೆಗಳ ಆರಾಧನೆಗಾಗಿ ಸವಿತಾರನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ.
ದದಾತ್ಯ್ ಏವ ತತೋ ರಾಜನ್ ಪ್ರಾರ್ಥಯೇಶಂ ದಿವಾಕರಮ್
ಆಮೇಲೆ ರಾಜನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಾದ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತಥೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾಭಿಷ್ಟುತೋ ಽಪಿ ದೇವದೇವಂ ದಿವಾಕರಮ್ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮ್ ಆಸ ಹರೀಶಾಜಾತ್ಮಕಂ ರವಿಮ್
'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅಭಿಷ್ಟುತನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರೀಶ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.
ದೇವಾನಾಂ ಯಜನಂ ದೇಹಿ ಸವಿತಸ್ ತೇ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ
ದೇವತೆಗಳ ಆರಾಧನೆಗೆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೊಡು, ಸವಿತಾ; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ಕ್ಷತ್ರಂ ದೈವಂ ಯತಃ ಸೂರ್ಯೋ ದತ್ತಾ ಭೂರ್ ಭೂಪತೇಸ್ ತತಃ ಸವಿತಾ ದೇವದೇವೇಶೋ ದದಾಮೀತ್ಯ್ ಅಭ್ಯಭಾಷತ
ಸೂರ್ಯನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ದೈವ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ, ಭೂಪತಿಯಾದ ರಾಜನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ ಸವಿತಾ 'ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಏವಂ ಕರೋತಿ ಯೋ ಯಜ್ಞಂ ತಸ್ಯ ರಿಷ್ಟಿರ್ ನ ಕಾಚನ ತಥಾ ವಾಜಿಮಖೇ ಸತ್ತ್ರೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ ವೇದಪಾರಗೈಃ
ಯಾರು ಈ ರೀತಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಅಪಾಯವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಇದೇ ರೀತಿ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ.
ಪ್ರಾರಬ್ಧೇ ಽಭಿಷ್ಟುತಾ ರಾಜ್ಞಾ ಯತ್ರಾಗಾದ್ ಭೂಪತಿಂ ರವಿಃ ದೇವಾನಾಂ ಯಜನಂ ದಾತುಂ ಭಾನುತೀರ್ಥಂ ತದ್ ಉಚ್ಯತೇ
ಒಂದು ಸಲ ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಭೂಮಿಯ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದ್ದನು. ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಭಾನುತೀರ್ಥ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಂ ದೇವಕ್ರತುಮ್ ಉತ್ಕೃಷ್ಟಂ ಹಯಮೇಧಂ ಸುರೈರ್ ಯುತಮ್ ದೈತ್ಯಾಶ್ ಚ ದನುಜಾಶ್ ಚೈವ ತಥಾನ್ಯೇ ಯಜ್ಞಘಾತಕಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಮಹಾಯಜ್ಞವಾದ ಅಶ್ವಮೇಧಯಜ್ಞ ನಡೆಯಿತು. ಆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ದೈತ್ಯರು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವರು ಕೂಡ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು.
ಬ್ರಹ್ಮವೇಷಧರಾಃ ಸರ್ವೇ ಗಾಯನ್ತಃ ಸಾಮಗಾ ಇವ ತೇ ಽಪಿ ತತ್ರ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಾಃ ಪ್ರಾವಿಶನ್ನ್ ಅನಿವಾರಿತಾಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವೇಷದಲ್ಲಿ, ಸಾಮವೇದ ಹಾಡುವವರಂತೆ ಹಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾರೂ ತಡೆಯದೆ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಚಮಸಾನಿ ಚ ಪಾತ್ರಾಣಿ ಸೋಮಂ ಚಷಾಲಮ್ ಏವ ಚ ಸೋಮಪಾನಂ ಹವಿಸ್ ತ್ಯಾಗಮ್ ಋತ್ವಿಜೋ ಭೂಪತಿಂ ತಥಾ
ಅವರು ಯಜ್ಞದ ಹಂಡಿಗಳು, ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಸೋಮ, ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಪಾತ್ರೆ, ಹೋಮದ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಯಜ್ಞದ ಅರ್ಚಕರು ಮತ್ತು ರಾಜನನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.
ನಿನ್ದನ್ತಿ ನಿಕ್ಷಿಪನ್ತ್ಯ್ ಅನ್ಯೇ ಹಸನ್ತ್ಯ್ ಅನ್ಯೇ ತಥಾಸುರಾಃ ತೇಷಾಂ ಚೇಷ್ಟಾಂ ನ ಜಾನನ್ತಿ ವಿಶ್ವರೂಪಂ ವಿನಾ ಮುನೇ
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಅಸುರರು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರು, ಕೆಲವರು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಎಸೆದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನಗಿದರು. ಅವರ ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವರೂಪನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ, ಮುನಿಯೇ.
ವಿಶ್ವರೂಪೋ ಽಪಿ ಪಿತರಂ ಪ್ರಾಹ ದೈತ್ಯಾ ಇಮೇ ಇತಿ ತತ್ ಪುತ್ರವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತ್ವಷ್ಟಾ ಪ್ರಾಹ ಸುರಾನ್ ಇದಮ್
ಆಗ ವಿಶ್ವರೂಪನು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ, 'ಇವರು ದೈತ್ಯರು,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಮಗನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ತ್ವಷ್ಟೃ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಗೃಹೀತ್ವಾ ವಾರಿದರ್ಭಾಂಶ್ ಚ ಪ್ರೋಕ್ಷಯಧ್ವಂ ಸಮನ್ತತಃ ಯೇ ನಿನ್ದನ್ತಿ ಮಖಂ ಪುಣ್ಯಂ ಚಮಸಂ ಸೋಮಮ್ ಏವ ಚ
ಮಳೆಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದು, ಯಜ್ಞವನ್ನು, ಹಂಡಿಯನ್ನು, ಸೋಮವನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಚ್ಚಿರಿ.
ಮಯಾ ತ್ವ್ ಅಪಹತಾಃ ಸರ್ವ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಪರಿಷಿಞ್ಚತ
'ನಾನು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದೇನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ನೀರನ್ನು ಸಿಂಪಡಿಸಿ.
ತಥಾ ಚಕ್ರುಃ ಸುರಗಣಾಸ್ ತ್ವಷ್ಟಾ ಚಾಪಿ ತಥಾಕರೋತ್ ಭಸ್ಮೀಭೂತಾಸ್ ತತಃ ಸರ್ವೇ ಕಾಂದಿಶೀಕಾಸ್ ತತೋ ಽಭವನ್
ಹಾಗೆ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ, ತ್ವಷ್ಟೃ ಕೂಡ ಅದೇ ರೀತಿ ಮಾಡಿದರು. ಆಗ ಆ ಕಾಂದಿಶಿಕರು ಎಲ್ಲರೂ ಬೂದಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರು.
ಹತಾ ಮಯಾ ಮಹಾಪಾಪಾ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ವಾರ್ಯ್ ಅವಾಕ್ಷಿಪತ್ ತತಃ ಕ್ಷೀಣಾಯುಷೋ ದೈತ್ಯಾಃ ಪ್ರಾತಿಷ್ಠನ್ ಕುಪಿತಾಸ್ ತತಃ
'ಈ ಮಹಾಪಾಪಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದೇನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿ ತ್ವಷ್ಟೃ ನೀರನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಸುರಿದನು. ಆಗ ದೈತ್ಯರು ಆಯುಷ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೋಪದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.
ಯತ್ರೈತತ್ ಪ್ರಾಕ್ಷಿಪದ್ ವಾರಿ ತ್ವಷ್ಟಾ ಲೋಕಪ್ರಜಾಪತಿಃ ತ್ವಾಷ್ಟ್ರಂ ತೀರ್ಥಂ ತದ್ ಆಖ್ಯಾತಂ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್
ತ್ವಷ್ಟೃ ಲೋಕಪಿತಾ ಆ ನೀರನ್ನು ಎಸೆದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತ್ವಾಷ್ಟ್ರತೀರ್ಥ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ತೀರ್ಥ.
ತ್ವಷ್ಟುರ್ ವಾಕ್ಯಾಚ್ ಚ್ಯುತಾನ್ ದೈತ್ಯಾನ್ ನಿಜಘಾನ ಯಮಸ್ ತದಾ ಕಾಲದಣ್ಡೇನ ಚಕ್ರೇಣ ಕಾಲಪಾಶೇನ ಮನ್ಯುನಾ
ತ್ವಷ್ಟೃನ ಮಾತಿನಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಯಮನು ಕಾಲದ ದಂಡದಿಂದ, ಚಕ್ರದಿಂದ, ಕಾಲಪಾಶದಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು.
ಯತ್ರ ತೇ ನಿಹತಾ ದೈತ್ಯಾಸ್ ತತ್ ತೀರ್ಥಂ ಯಾಮ್ಯಮ್ ಉಚ್ಯತೇ ಯತ್ರಾಭವತ್ ಕ್ರತುಃ ಪೂರ್ಣೋ ಹುತ್ವಾಗ್ನೌ ಚಾಮೃತಂ ಬಹು
ಅಲ್ಲಿ ಆ ದೈತ್ಯರು ಹತರಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಯಾಮ್ಯತೀರ್ಥ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು ಮತ್ತು ಬಹಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲಾಯಿತು.
ಧಾರಾಭಿಃ ಶರಮಾನಾಭಿರ್ ಅಖಣ್ಡಾಭಿರ್ ಮಹಾಧ್ವರೇ ಯತ್ರಾಭವದ್ ಧವ್ಯವಾಹಸ್ ತೃಪ್ತಸ್ ತಸ್ಯ ಹ್ಯ್ ಅಭಿಷ್ಟುತಃ
ಆ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ರಥದ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಧಾರೆಯಾಗಿ ಹರಿದು ಬಂದ ನೀರಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿದೇವನು ತೃಪ್ತನಾದನು, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥಂ ತದ್ ಆಖ್ಯಾತಮ್ ಅಶ್ವಮೇಧಫಲಪ್ರದಮ್ ಇನ್ದ್ರೋ ಮರುದ್ಭಿರ್ ನೃಪತಿಂ ಪ್ರಾಹೇದಂ ವಚನಂ ಶುಭಮ್
ಅದು ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ, ಅದು ಅಶ್ವಮೇಧಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆಗ ಇಂದ್ರನು ಮರುತ್ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ತ್ವಂ ಸಂರಾಡ್ ಭವಿತಾ ರಾಜನ್ನ್ ಉಭಯೋರ್ ಅಪಿ ಲೋಕಯೋಃ ಸಖಾ ಮಮ ಪ್ರಿಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಭವಿತಾ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
'ರಾಜನೇ, ನೀನು ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗುವೆ. ನೀನು ಸದಾ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿರುವೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.'