ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣಮ್
ತತ್ರಾಜಯನ್ ನೈವ ಸುರಾ ದಾನವಾ ಜಯಿನೋ ಽಭವನ್ ಪರಾಙ್ಮುಖಾಃ ಸುರಗಣಾಃ ಸಂಗರಾದ್ ಗತಚೇತಸಃ
ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಜಯಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ, ದಾನವರು ಜಯಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳ ಪಂಗಡಗಳು ಸೋತು, ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಮಾಮ್ ಅಭ್ಯೇತ್ಯ ಸಮೂಚುಸ್ ತೇ ದೇಹಿ ನೋ ಽಭಯಕಾರಣಮ್ ತಾನ್ ಅಹಂ ಪ್ರತ್ಯವೋಚಂ ವೈ ಗಙ್ಗಾಂ ಗಚ್ಛತ ಸರ್ವಶಃ
ಅವರು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, 'ನಮಗೆ ಭಯದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೀಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಾನು ಅವರಿಗೆ, 'ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಗಂಗೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದೆ.
ತತ್ರ ವೈ ಗೌತಮೀತೀರೇ ಸ್ತುತ್ವಾ ದೇವಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಅನಪಾಯನಿರಾಯಾಸಸಹಜಾನನ್ದಸುನ್ದರಮ್
ಅವರು ಗೌತಮೀ ನದಿಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಆನಂದದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ, ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದ, ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಲಪ್ಸ್ಯತೇ ಸರ್ವವಿಬುಧಾ ಜಯಹೇತುರ್ ಮಹೇಶ್ವರಾತ್ ತಥೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಸುರಗಣಾಃ ಸ್ತುವನ್ತಿ ಸ್ಮ ಮಹೇಶ್ವರಮ್
ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಜಯದ ಕಾರಣ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. 'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ತಪೋ ಽತಪ್ಯನ್ತ ಕೇಚಿದ್ ವೈ ನನೃತುಶ್ ಚ ತಥಾಪರೇ ಅಸ್ನಾಪಯಂಶ್ ಚ ಕೇಚಿಚ್ ಚ ಽಪೂಜಯಂಶ್ ಚ ತಥಾಪರೇ
ಕೆಲವರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಕೆಲವರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ತತಃ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭಗವಾಞ್ ಶೂಲಪಾಣಿರ್ ಮಹೇಶ್ವರಃ ದೇವಾನ್ ಅಥಾಬ್ರವೀತ್ ತುಷ್ಟೋ ವ್ರಿಯತಾಂ ಯದ್ ಅಭೀಪ್ಸಿತಮ್
ಆಗ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, 'ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ದೇವಾ ಊಚುಃ ಸುರಪತಿಂ ವಿಜಯಾಯ ದದಸ್ವ ನಃ ಪುರುಷಂ ಪರಮಶ್ಲಾಘ್ಯಂ ರಣೇಷು ಪುರತಃ ಸ್ಥಿತಮ್
ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದವರೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಜಯವನ್ನು ತರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪುರುಷನನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡು.'
ಯದ್ಬಾಹುಬಲಮ್ ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಭವಾಮಃ ಸುಖಿನೋ ವಯಮ್ ತಥೇತ್ಯ್ ಉವಾಚ ಭಗವಾನ್ ದೇವಾನ್ ಪ್ರತಿ ಮಹೇಶ್ವರಃ
'ಅವನ ಬಲವನ್ನು ನಂಬಿ ನಾವು ಸುಖವಾಗಿ ಇರಬಹುದು.' ಮಹೇಶ್ವರನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ 'ಹೌದು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
ಆತ್ಮನಸ್ ತೇಜಸಾ ಕಶ್ಚಿನ್ ನಿರ್ಮಿತಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ಮನ್ಯುನಾಮಾನಮ್ ಅತ್ಯುಗ್ರಂ ದೇವಸೈನ್ಯಪುರೋಗಮಮ್
ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮನ್ಯು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರನಾದ ದೇವಸೈನ್ಯದ ನಾಯಕನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ತಂ ನತ್ವಾ ತ್ರಿದಶಾಃ ಸರ್ವೇ ಶಿವಂ ನತ್ವಾ ಸ್ವಮ್ ಆಲಯಮ್ ಮನ್ಯುನಾ ಸಹ ಚಾಭ್ಯೇತ್ಯ ಪುನರ್ ಯುದ್ಧಾಯ ತಸ್ಥಿರೇ
ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲ ಶಿವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಮನ್ಯುವಿನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು.
ಯುದ್ಧೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ತು ದನುಜೈರ್ ದೈತೇಯೈಶ್ ಚ ಮಹಾಬಲೈಃ ವಿಬುಧಾ ಜಾತಸಂನದ್ಧಾ ಮನ್ಯುಮ್ ಊಚುಃ ಪುರಃ ಸ್ಥಿತಾಃ
ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನುಜರು ಎಂಬ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ದೇವತೆಗಳು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜರಾಗಿದ್ದ ಅವರು, ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಮನ್ಯುವಿನೆದುರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಸಾಮರ್ಥ್ಯಂ ತವ ಪಶ್ಯಾಮಃ ಪಶ್ಚಾದ್ ಯೋತ್ಸ್ಯಾಮಹೇ ಪರೈಃ ತಸ್ಮಾದ್ ದರ್ಶಯ ಚಾತ್ಮಾನಂ ಮನ್ಯೋ ಽಸ್ಮಾಕಂ ಯುಯುತ್ಸತಾಮ್
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ; ನಂತರ ಶತ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮನ್ಯುವೇ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸು.
ತದ್ ದೇವವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮನ್ಯುರ್ ಆಹ ಸ್ಮಯನ್ನ್ ಇವ
ದೇವತೆಗಳ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮನ್ಯು, ನಗುವಿನಂತೆ ತೋರಿ, ಉತ್ತರ ನೀಡಿದನು.
ಜನಿತಾ ಮಮ ದೇವೇಶಃ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಸರ್ವದೃಕ್ ಪ್ರಭುಃ ಯಃ ಸರ್ವಂ ವೇತ್ತಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಧಾಮನಾಮ ಮನಃಸ್ಥಿತಮ್
ನನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವ ಪ್ರಭು; ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು.
ನೈವ ಕಶ್ಚಿಚ್ ಚ ತಂ ವೇತ್ತಿ ಯಃ ಸರ್ವಂ ವೇತ್ತಿ ಸರ್ವದಾ ಅಮೂರ್ತಂ ಮೂರ್ತಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಏತದ್ ವೇತ್ತಿ ಕರ್ತಾ ಜಗನ್ಮಯಃ
ಯಾರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಾವಾಗಲೂ ತಿಳಿಯುವನೋ, ಅವನನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನು ರೂಪವಿಲ್ಲದವನೂ ಆಗಿದ್ದರೂ ರೂಪವಂತನೂ ಹೌದು; ಅವನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿರುವವನು.
ಪರೋ ಽಸೌ ಭಗವಾನ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ತಥಾ ದಿವ್ಯ್ ಅನ್ತರಿಕ್ಷಗಃ ಕಸ್ ತಸ್ಯ ರೂಪಂ ಯೋ ವೇದ ಕಸ್ಯ ಕರ್ತಾ ಜಗನ್ಮಯಃ
ಅವನು ಪರಮಾತ್ಮ, ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ ದೇವಮಾನ್ಯನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು. ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ಜಗತ್ತಾಗಿರುವ ಅವನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಯಾರು?
ಏವಂವಿಧಾದ್ ಅಹಂ ಜಾತೋ ಮಾಂ ಕಥಂ ವೇತ್ತುಮ್ ಅರ್ಹಥ ಅಥವಾ ದ್ರಷ್ಟುಕಾಮಾ ವೈ ಭವನ್ತೋ ಮಾನುಪಶ್ಯತ
ಅಂತಹವನಿಂದಲೇ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನೀವು ನನನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಆದರೆ ನೋಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡಿ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ದರ್ಶಯಾಮ್ ಆಸ ಮನ್ಯೂ ರೂಪಂ ಸ್ವಕಂ ಮಹತ್ ತಾರ್ತೀಯಚಕ್ಷುಷೋದ್ಭೂತಂ ಭವಸ್ಯ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮನ್ಯು ತನ್ನ ಮಹತ್ತರ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು; ಅದು ಪರಮೇಶ್ವರ ಭವನ ತೃತೀಯ ನೇತ್ರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತ್ತು.
ತೇಜಸಾ ಸಂಭೃತಂ ರೂಪಂ ಯತಃ ಸರ್ವಂ ತದ್ ಉಚ್ಯತೇ ಪೌರುಷಂ ಪುರುಷೇಷ್ವ್ ಏವ ಅಹಂಕಾರಶ್ ಚ ಜನ್ತುಷು
ಆ ರೂಪವು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಅದನ್ನು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಪುರುಷತ್ವವೆಂದು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ರೋಧಃ ಸರ್ವಸ್ಯ ಯೋ ಭೀಮ ಉಪಸಂಹಾರಕೃದ್ ಭವೇತ್ ತಂ ಶಂಕರಪ್ರತಿನಿಧಿಂ ಜ್ವಲನ್ತಂ ನಿಜತೇಜಸಾ
ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಭಯಾನಕ ಕ್ರೋಧ, ಸಂಹಾರವನ್ನು ಮಾಡುವವನು; ತನ್ನದೇ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊತ್ತಿರುವ ಶಂಕರನ ಪ್ರತಿನಿಧಿ.
ಸರ್ವಾಯುಧಧರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಣೇಮುಃ ಸರ್ವದೇವತಾಃ ವಿತ್ರೇಸುರ್ ದೈತ್ಯದನುಜಾಃ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಾಃ ಸುರಾಃ
ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವಂತೆ ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ವಂದಿಸಿದರು; ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನುಜರು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು, ದೇವತೆಗಳು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತರು.
ಭೂತ್ವಾ ಮನ್ಯುಮ್ ಅಥೋಚುಸ್ ತೇ ತ್ವಂ ಸೇನಾನೀಃ ಪ್ರಭೋ ಭವ ತ್ವಯಾ ದತ್ತಮ್ ಇದಂ ರಾಜ್ಯಂ ಮನ್ಯೋ ಭೋಕ್ಷ್ಯಾಮಹೇ ವಯಮ್
ಆಮೇಲೆ ಮನ್ಯುವಾಗಿ ರೂಪಗೊಂಡು, ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವೇ ನಮ್ಮ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಆಗು. ನೀನು ನೀಡಿದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಆನಂದದಿಂದ ಆಳುತ್ತೇವೆ.'
ತಸ್ಮಾತ್ ಸರ್ವೇಷು ಕಾರ್ಯೇಷು ಜೇತಾ ತ್ವಂ ಜಯವರ್ಧನಃ ತ್ವಮ್ ಇನ್ದ್ರಸ್ ತ್ವಂ ಚ ವರುಣೋ ಲೋಕಪಾಲಾಸ್ ತ್ವಮ್ ಏವ ಚ
ಆದುದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಜಯಶಾಲಿ, ಜಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು; ನೀನೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನೇ ವರुण, ನೀನೇ ಲೋಕಪಾಲರು.
ಅಸ್ಮಾಸು ಸರ್ವದೇವೇಷು ಪ್ರವಿಶ ತ್ವಂ ಜಯಾಯ ವೈ ಮನ್ಯುಃ ಪ್ರೋವಾಚ ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ವಿನಾ ಮತ್ತೋ ನ ಕಿಂಚನ
ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಮನ್ಯು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.'
ಸರ್ವೇಷ್ವ್ ಅನ್ತಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಽಹಂ ನ ಮಾಂ ಜಾನಾತಿ ಕಶ್ಚನ ಸ ಏವ ಭಗವಾನ್ ಮನ್ಯುಸ್ ತತೋ ಜಾತಃ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್
ನಾನು ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಯಾರೂ ನನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಭಗವಂತನೇ ಮನ್ಯು, ಅವನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಸ ಏವ ರುದ್ರರೂಪೀ ಸ್ಯಾದ್ ರುದ್ರೋ ಮನ್ಯುಃ ಶಿವೋ ಽಭವತ್ ಸ್ಥಾವರಂ ಜಙ್ಗಮಂ ಚೈವ ಸರ್ವಂ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಹಿ ಮನ್ಯುನಾ
ಅವನೇ ರುದ್ರನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ರುದ್ರನೇ ಮನ್ಯು, ಅವನೇ ಶಿವನಾದನು. ಚಲಿಸುವದು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವದು ಎಲ್ಲವೂ ಮನ್ಯುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
ತಮ್ ಅವಾಪ್ಯ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಜಯಮ್ ಆಪುಶ್ ಚ ಸಂಗರೇ ಜಯೋ ಮನ್ಯುಶ್ ಚ ಶೌರ್ಯಂ ಚ ಈಶತೇಜಃಸಮುದ್ಭವಮ್
ಅವನನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು; ಜಯ, ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ ಶಕ್ತಿಯು ಮನ್ಯುವಿನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.
ಮನ್ಯುನಾ ಜಯಮ್ ಆಪ್ಯಾಥ ಕೃತ್ವಾ ದೈತ್ಯೈಶ್ ಚ ಸಂಗಮಮ್ ಯಥಾಗತಂ ಯಯುಃ ಸರ್ವೇ ಮನ್ಯುನಾ ಪರಿರಕ್ಷಿತಾಃ
ಮನ್ಯುವಿನಿಂದ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಮನ್ಯುವಿನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಯತ್ರ ವೈ ಗೌತಮೀತೀರೇ ಶಿವಮ್ ಆರಾಧ್ಯ ತೇ ಸುರಾಃ ಮನ್ಯುಮ್ ಆಪುರ್ ಜಯಂ ಚೈವ ಮನ್ಯುತೀರ್ಥಂ ತದ್ ಉಚ್ಯತೇ
ಗೌತಮೀ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಶಿವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಕ್ರೋಧವನ್ನೂ ವಿಜಯವನ್ನೂ ಪಡೆದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು 'ಮನ್ಯುತೀರ್ಥ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಉತ್ಪತ್ತಿಂ ಚ ತಥಾ ಮನ್ಯೋರ್ ಯೋ ನರಃ ಪ್ರಯತಃ ಸ್ಮರೇತ್ ವಿಜಯೋ ಜಾಯತೇ ತಸ್ಯ ನ ಕೈಶ್ಚಿತ್ ಪರಿಭೂಯತೇ
ಯಾರು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಮನ್ಯುವಿನ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಸದಾ ಜಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಯಾರೂ ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.