ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮುಕ್ತಿಃ ಸರ್ವಪೂಜ್ಯಾ ತಾಮ್ ಇಚ್ಛೇಯಂ ಜಗನ್ಮಯ
ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಿಗುವ ಮುಕ್ತಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪೂಜಿಸುವಂತಹದು; ನಾನು, ಜಗತ್ತಿನ ಸಾರವಾದವನು, ಅದನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಏತದ್ ಏವಾನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ದೀಯತೇ ಮಾಮ್ ಅನುಸ್ಮರನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯಾಥವಾರ್ಥಿಭ್ಯಸ್ ತದ್ ಏವಾಕ್ಷಯತಾಂ ವ್ರಜೇತ್
ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನೇ ನೀಡಲಾಗಿದೆ: ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ, ಇದನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಅದು ಶಾಶ್ವತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಾಮ್ ಅಧ್ಯಾತ್ವಾಥ ಯದ್ ದದ್ಯಾತ್ ತತ್ ತನ್ಮಾತ್ರಫಲಪ್ರದಮ್ ತತ್ ಪುನರ್ ದತ್ತಮ್ ಏವೇಹ ನ ಭೋಗಾಯಾತ್ರ ಕಲ್ಪತೇ
ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಏನು ನೀಡಿದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅದರ ಫಲವೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಾದ್ ದೇಹಿ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ಭೋಜ್ಯಂ ಕಿಂಚಿನ್ ಮಮ ಧ್ರುವಮ್ ಅಥವಾ ವಿಪ್ರಮುಖ್ಯಾಯ ಗೌತಮೀತೀರಮ್ ಆಶ್ರಿತಃ
ಆದರಿಂದ, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಗೌತಮೀ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡು.
ಮೌದ್ಗಲ್ಯಃ ಪ್ರಾಹ ತಂ ವಿಷ್ಣುಂ ದೇಯಂ ಮಮ ನ ವಿದ್ಯತೇ ನಾನ್ಯತ್ ಕಿಂಚನ ದೇಹಾದಿ ಯತ್ ತತ್ ತ್ವಯಿ ಸಮರ್ಪಿತಮ್
ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನನಗೆ ಕೊಡುವದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ದೇಹ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತತೋ ವಿಷ್ಣುರ್ ಗರುತ್ಮನ್ತಂ ಪ್ರಾಹ ಶೀಘ್ರಂ ಜಗತ್ಪತಿಃ ಇಹಾನಯಸ್ವ ಕಣಿಶಂ ಮಮಾಯಂ ಚಾರ್ಪಯಿಷ್ಯತಿ
ಅನಂತರ ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿ ವಿಷ್ಣು ಗರುಡನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಬೇಗನೆ ಕಣಿಶನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ, ಅವನು ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವನು.
ತತೋ ಯೋಗ್ಯಾನ್ ಅಯಂ ಭೋಗಾನ್ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತೇ ಮನಸಃ ಪ್ರಿಯಾನ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ಸ್ವಾಮಿನಾದಿಷ್ಟಂ ತಥಾ ಚಕ್ರೇ ಸ ಪಕ್ಷಿರಾಟ್
ನಂತರ ಅವನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವನು; ತನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯ ಆದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.
ವಿಷ್ಣುಹಸ್ತೇ ಕಣಾನ್ ಪ್ರಾದಾತ್ ಸ ಮೌದ್ಗಲ್ಯೋ ಯತವ್ರತಃ ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅನ್ತರೇ ವಿಷ್ಣುರ್ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾಣಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೈಗೆ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಈ ನಡುವೆ ವಿಷ್ಣು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಯಾವಚ್ ಚಾಸ್ಯ ಕುಲೇ ಸಪ್ತ ಪುರುಷಾಸ್ ತಾವದ್ ಏವ ತು ಭವಿತಾರೋ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ತಾವತ್ ಕಾಮಾ ಮನೀಷಿತಾಃ ಗಾವೋ ಹಿರಣ್ಯಂ ಧಾನ್ಯಾನಿ ವಸ್ತ್ರಾಣ್ಯ್ ಆಭರಣಾನಿ ಚ
ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ಅವನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನರು ಇರುವವರೆಗೆ, ಅವರು ಇರುತ್ತಾರೆ; ಆವರೆಗೆ ಹವ್ಯಾಸದ ಆನಂದಗಳು—ಹಸುಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಧಾನ್ಯ, ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣಗಳು—ಅವರಿಗೇ ಸಿಗುತ್ತವೆ.
ಯಚ್ ಚ ಕಿಂಚಿನ್ ಮನಃಪ್ರೀತ್ಯೈ ಲೋಕೇ ಭವತಿ ಭೂಷಣಮ್ ತತ್ ಸರ್ವಮ್ ಆಪ ಮೌದ್ಗಲ್ಯೋ ವಿಷ್ಣುಗಙ್ಗಾಪ್ರಭಾವತಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಯಾವ ಆಭರಣವಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಡೆದನು.
ಗೃಹಂ ಗಚ್ಛೇತಿ ಮೌದ್ಗಲ್ಯೋ ವಿಷ್ಣುನೋಕ್ತಸ್ ತತೋ ಯಯೌ ಆಶ್ರಮೇ ಸ್ವಸ್ಯ ಸರ್ವರ್ದ್ಧಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಋಷಿರ್ ಅಭಾಷತ
ವಿಷ್ಣುವು, 'ಮನೆಗೆ ಹೋಗು' ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು ಹೊರಟನು; ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಋಷಿಯು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಅಹೋ ದಾನಪ್ರಭಾವೋ ಽಯಮ್ ಅಹೋ ವಿಷ್ಣೋರ್ ಅನುಸ್ಮೃತಿಃ ಅಹೋ ಗಙ್ಗಾಪ್ರಭಾವಶ್ ಚ ಕೈರ್ ವಿಚಾರ್ಯೋ ಮಹಾನ್ ಅಯಮ್
ಅಯ್ಯೋ, ಇದು ದಾನದ ಶಕ್ತಿ! ಅಯ್ಯೋ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೆನೆಸುವ ಶಕ್ತಿ! ಅಯ್ಯೋ, ಗಂಗೆಯ ಶಕ್ತಿ! ಈ ಮಹಿಮೆ ಯಾರೆನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು?
ಮೌದ್ಗಲ್ಯೋ ಭಾರ್ಯಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಪುತ್ರೈಃ ಪೌತ್ರೈಶ್ ಚ ಬನ್ಧುಭಿಃ ಪಿತೃಭ್ಯಾಂ ಬುಭುಜೇ ಭೋಗಾನ್ ಭುಕ್ತಿಂ ಮುಕ್ತಿಮ್ ಅವಾಪ ಚ
ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರೊಂದಿಗೆ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಸುಖವೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದನು.
ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ತತ್ ತೀರ್ಥಂ ಮೌದ್ಗಲ್ಯಂ ವೈಷ್ಣವಂ ತಥಾ ತತ್ರ ಸ್ನಾನಂ ಚ ದಾನಂ ಚ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಫಲಪ್ರದಮ್
ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವು ಮೌದ್ಗಲ್ಯ ವೈಷ್ಣವ ತೀರ್ಥವಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ದಾನಮಾಡುವುದು ಭೋಗವೂ ಮುಕ್ತಿಯೂ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ತತ್ರ ಶ್ರುತಿಃ ಸ್ಮೃತಿರ್ ವಾಪಿ ತೀರ್ಥಸ್ಯ ಸ್ಯಾತ್ ಕಥಂಚನ ತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣುರ್ ಭವೇತ್ ಪ್ರೀತಃ ಪಾಪೈರ್ ಮುಕ್ತಃ ಸುಖೀ ಭವೇತ್
ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥದ ಉಲ್ಲೇಖವಾದರೂ ಬಂದರೆ, ವಿಷ್ಣು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುತ್ತಾನೆ.
ಏಕಾದಶ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ತೀರ್ಥಾನಾಂ ತೀರಯೋರ್ ದ್ವಯೋಃ ಸರ್ವಾರ್ಥದಾಯಿನಾಂ ತತ್ರ ಸ್ನಾನದಾನಜಪಾದಿಭಿಃ
ಆ ಎರಡು ತೀರಗಳಲ್ಲೂ ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ ತೀರ್ಥಗಳು ಇವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ದಾನ, ಜಪ ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.
ಲಕ್ಷ್ಮೀತೀರ್ಥಮ್ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಂ ಸಾಕ್ಷಾಲ್ ಲಕ್ಷ್ಮೀವಿವರ್ಧನಮ್ ಅಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಶನಂ ಪುಣ್ಯಮ್ ಆಖ್ಯಾನಂ ಶೃಣು ನಾರದ
ನಾರದಾ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ, ದುರ್ಬಾಗ್ಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ತೀರ್ಥದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
ಸಂವಾದಶ್ ಚ ಪುರಾ ತ್ವ್ ಆಸೀಲ್ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಃ ಪುತ್ರ ದರಿದ್ರಯಾ ಪರಸ್ಪರವಿರೋಧಿನ್ಯಾವ್ ಉಭೇ ವಿಶ್ವಂ ಸಮೀಯತುಃ
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಅವಳ ಮಗ ದರಿದ್ರ ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಯಿತು; ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಿಗಳಾದ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುತ್ತಾಡಿದರು.
ತಾಭ್ಯಾಮ್ ಅವ್ಯಾಪೃತಂ ವಸ್ತು ತನ್ ನಾಸ್ತಿ ಭುವನತ್ರಯೇ ಮಮ ಜ್ಯೈಷ್ಠ್ಯಂ ಮಮ ಜ್ಯೈಷ್ಠ್ಯಮ್ ಇತ್ಯ್ ಊಚತುರ್ ಉಭೇ ಮಿಥಃ ಅಹಂ ಪೂರ್ವಂ ಸಮುದ್ಭೂತಾ ಇತ್ಯ್ ಆಹ ಶ್ರಿಯಮ್ ಓಜಸಾ
ಈ ಇಬ್ಬರಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಏನೂ ಅಸ್ಪರ್ಶಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರಕ್ಕೆ 'ನನಗೆ ಹಿರಿಯತ್ವ, ನನಗೆ ಹಿರಿಯತ್ವ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ದರಿದ್ರನು ಶ್ರೀಗೆ 'ನಾನು ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಬಲವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
ಕುಲಂ ಶೀಲಂ ಜೀವಿತಂ ವಾ ದೇಹಿನಾಮ್ ಅಹಮ್ ಏವ ತು ಮಯಾ ವಿನಾ ದೇಹಭಾಜೋ ಜೀವನ್ತೋ ಽಪಿ ಮೃತಾ ಇವ
ನಾನೇ ದೇಹಧಾರಿಗಳ ಕುಟುಂಬ, ಸ್ವಭಾವ, ಜೀವನ; ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ದೇಹವಿರುವವರು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಮೃತರಂತೆಯೇ.
ದರಿದ್ರಯಾ ಚ ಸಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಸರ್ವೇಭ್ಯೋ ಹ್ಯ್ ಅಧಿಕಾ ಹ್ಯ್ ಅಹಮ್ ಮುಕ್ತಿರ್ ಮದಾಶ್ರಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ದರಿದ್ರೈವಂ ವಚೋ ಽಬ್ರವೀತ್
ದರಿದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲು; ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸದಾ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ.'
ಕಾಮಃ ಕ್ರೋಧಶ್ ಚ ಲೋಭಶ್ ಚ ಮದೋ ಮಾತ್ಸರ್ಯಮ್ ಏವ ಚ ಯತ್ರಾಹಮ್ ಅಸ್ಮಿ ತತ್ರೈತೇ ನ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಕದಾಚನ
ನಾನು ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಅಹಂಕಾರ, ಹತೋಟಿ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಇವು ಯಾವತ್ತೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಭಯೋದ್ಭೂತಿರ್ ಉನ್ಮಾದ ಈರ್ಷ್ಯಾ ಉದ್ಧತವೃತ್ತಿತಾ ಯತ್ರಾಹಮ್ ಅಸ್ಮಿ ತತ್ರೈತೇ ನ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಕದಾಚನ
ನಾನು ಇರುವಲ್ಲಿ ಭಯ, ಭ್ರಮೆ, ಈರ್ಷೆ, ಗರ್ವದ ವರ್ತನೆ ಇವು ಯಾವತ್ತೂ ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ದರಿದ್ರಾಯಾ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ ತಾಂ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ
ದರಿದ್ರೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟಳು.
ಅಲಂಕೃತೋ ಮಯಾ ಜನ್ತುಃ ಸರ್ವೋ ಭವತಿ ಪೂಜಿತಃ ನಿರ್ಧನಃ ಶಿವತುಲ್ಯೋ ಽಪಿ ಸರ್ವೈರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಭಿಭೂಯತೇ
ನನ್ನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವಿಯು ಎಲ್ಲರಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದರಿದ್ರನು ಶಿವನಂತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಎಲ್ಲರಿಂದ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ದೇಹೀತಿ ವಚನದ್ವಾರಾ ದೇಹಸ್ಥಾಃ ಪಞ್ಚ ದೇವತಾಃ ಸದ್ಯೋ ನಿರ್ಗತ್ಯ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಧೀಶ್ರೀಹ್ರೀಶಾನ್ತಿಕೀರ್ತಯಃ
'ದೇಹ' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಐದು ದೇವತೆಗಳು—ಬುದ್ಧಿ, ಶ್ರೀ, ಲಜ್ಜೆ, ಶಾಂತಿ, ಕೀರ್ತಿ—ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತವೆ.
ತಾವದ್ ಗುಣಾ ಗುರುತ್ವಂ ಚ ಯಾವನ್ ನಾರ್ಥಯತೇ ಪರಮ್ ಅರ್ಥೀ ಚೇತ್ ಪುರುಷೋ ಜಾತಃ ಕ್ವ ಗುಣಾಃ ಕ್ವ ಚ ಗೌರವಮ್
ಯಾವಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿ ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ಅವನಲ್ಲಿರುವ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಗೌರವ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಅವನು ಧನಾಸಕ್ತನಾದರೆ, ಅವನ ಗುಣಗಳೂ ಗೌರವವೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ?
ತಾವತ್ ಸರ್ವೋತ್ತಮೋ ಜನ್ತುಸ್ ತಾವತ್ ಸರ್ವಗುಣಾಲಯಃ ನಮಸ್ಯಃ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ಯಾವನ್ ನಾರ್ಥಯತೇ ಪರಮ್
ಯಾವಾಗ ಜೀವಿ ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ನಿಲಯ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಪೂಜ್ಯನು.
ಕಷ್ಟಮ್ ಏತನ್ ಮಹಾಪಾಪಂ ನಿರ್ಧನತ್ವಂ ಶರೀರಿಣಾಮ್ ನ ಮಾನಯತಿ ನೋ ವಕ್ತಿ ನ ಸ್ಪೃಶತ್ಯ್ ಅಧನಂ ಜನಃ
ಈ ದರಿದ್ರತೆ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ, ಭಾರೀ ಪಾಪ; ಯಾರೂ ದರಿದ್ರನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾತಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಅಹಮ್ ಏವ ತತಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ದರಿದ್ರೇ ಶೃಣು ಮೇ ವಚಃ
ಆದುದರಿಂದ ನಾನು ದರಿದ್ರನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠೆ; ದರಿದ್ರತೆ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು.