ತತೋ ಽಪರಾಹ್ಣಸಮಯೇ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಾಹ ಸ ಮೌದ್ಗಲಿಮ್ ಯಾಹಿ ವತ್ಸ ಸ್ವಭವನಂ ಶ್ರಾನ್ತೋ ಽಸೀತಿ ಪುನಃ ಪುನಃ
ನಂತರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು, "ಮಗನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು; ನೀನು ತುಂಬಾ ದಣಿದಿದ್ದೀಯೆ" ಎಂದು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಏವಮ್ ಉಕ್ತಃ ಸ ದೇವೇನ ವಿಷ್ಣುನಾ ಯಾತಿ ಸ ದ್ವಿಜಃ ಜಗತ್ಪ್ರಭುಸ್ ತತೋ ಯಾತಿ ದೇವೈರ್ ಯುಕ್ತಃ ಸ್ವಮನ್ದಿರಮ್
ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಲೋಕನಾಥನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾನೆ.
ಮೌದ್ಗಲ್ಯೋ ಽಪಿ ತಥಾಭ್ಯೇತ್ಯ ಕಿಂಚಿದ್ ಆದಾಯ ನಿತ್ಯಶಃ ಸ್ವಮ್ ಏವ ಭವನಂ ವಿದ್ವಾನ್ ಭಾರ್ಯಾಯೈ ಸ್ವಾರ್ಜಿತಂ ಧನಮ್
ಮುದ್ಗಲ್ಯನೂ ಸಹ ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ತಂದು, ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ತಾನು ಗಳಿಸಿದ ಹಣವನ್ನು ಹೆಂಡತಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ದದಾತಿ ಸ ಮಹಾವಿಷ್ಣುಚರಣಾಬ್ಜಪರಾಯಣಃ ಮೌದ್ಗಲ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಿಯಾ ಸಾಪಿ ಪತಿವ್ರತಪರಾಯಣಾ
ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಅವನು ತಂದುಕೊಟ್ಟುದನ್ನು ಕೊಡುವನು; ಪತಿವ್ರತೆ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಅವಳೂ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಶಾಕಂ ಮೂಲಂ ಫಲಂ ವಾಪಿ ಭರ್ತ್ರಾನೀತಂ ತು ಯತ್ನತಃ ಸುಸಂಸ್ಕೃತ್ಯಾಪ್ಯ್ ಅತಿಥೀನಾಂ ಬಾಲಾನಾಂ ಭರ್ತುರ್ ಏವ ಚ
ತನ್ನ ಗಂಡನು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಸೊಪ್ಪು, ಬೇರು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅವಳು ಅತಿಥಿಗಳು, ಮಕ್ಕಳೂ ಹಾಗೂ ಗಂಡನಿಗಾಗಿಯೂ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ದತ್ತ್ವಾ ತು ಭೋಜನಂ ತೇಭ್ಯಃ ಪಶ್ಚಾದ್ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯತವ್ರತಾ ಭುಕ್ತವತ್ಸ್ವ್ ಅಥ ಸರ್ವೇಷು ರಾತ್ರೌ ನಿತ್ಯಂ ಸ ಮೌದ್ಗಲಿಃ
ಅವರಿಗೆ ಊಟವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ, ವ್ರತದ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸುವ ಅವಳು ನಂತರ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಊಟ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಮುದ್ಗಲ್ಯನು ಯಾವಾಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ವಿಷ್ಣೋಃ ಶ್ರುತಾಃ ಕಥಾಶ್ ಚಿತ್ರಾಸ್ ತೇಭ್ಯೋ ವಕ್ತ್ಯ್ ಅಥ ಹರ್ಷಿತಃ ಏವಂ ಬಹುತಿಥೇ ಕಾಲೇ ವ್ಯತೀತೇ ಚಾತಿವಿಸ್ಮಿತಾ ಮೌದ್ಗಲ್ಯಸ್ಯ ರಹೋ ಭಾರ್ಯಾ ಭರ್ತಾರಂ ವಾಕ್ಯಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಮುದ್ಗಲ್ಯನ ಹೆಂಡತಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಗಂಡನಿಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ.
ಯದಿ ತೇ ವಿಷ್ಣುರ್ ಅಭ್ಯೇತಿ ಸಮೀಪಂ ತ್ರಿದಶಾರ್ಚಿತಃ ತಥಾಪಿ ಕಷ್ಟಮ್ ಅಸ್ಮಾಕಂ ಕಸ್ಮಾದ್ ಇತಿ ಜಗತ್ಪ್ರಭುಮ್
ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ವಿಷ್ಣುವು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಮಗೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಏಕೆ? ಎಂದು ಅವಳು ಲೋಕನಾಥನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ತತ್ ಪೃಚ್ಛ ತ್ವಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಯದಾಸೌ ವಿಷ್ಣುರ್ ಏತಿ ಚ ಯಸ್ಮಿಂಶ್ ಚ ಸ್ಮೃತಮಾತ್ರೇ ತು ಜರಾಜನ್ಮರುಜೋ ಮೃತಿಃ ನಾಶಂ ಯಾನ್ತಿ ಕುತೋ ದೃಷ್ಟೇ ತಸ್ಮಾತ್ ಪೃಚ್ಛ ಜಗತ್ಪತಿಮ್
ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೇ, ವಿಷ್ಣುವು ಬಂದಾಗ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ನೆನೆಸಿದಷ್ಟರಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸು, ಹುಟ್ಟು, ನೋವು, ಸಾವು ಎಲ್ಲವೂ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ, ಅವನನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಅದು ಏಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಲೋಕನಾಥನನ್ನು ಕೇಳು.
ತಥೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಿಯಾವಾಕ್ಯಾನ್ ಮೌದ್ಗಲ್ಯೋ ನಿತ್ಯವದ್ ಧರಿಮ್ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ವಿನೀತಶ್ ಚ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ
"ಹೌದು" ಎಂದು ಹೆಂಡತಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಮುದ್ಗಲ್ಯನು, ಹಾರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
ತ್ವಯಿ ಸ್ಮೃತೇ ಜಗನ್ನಾಥ ಶೋಕದಾರಿದ್ರ್ಯದುಷ್ಕೃತಮ್ ನಾಶಂ ಯಾತಿ ವಿಪತ್ತಿರ್ ಮೇ ತ್ವಯಿ ದೃಷ್ಟೇ ಕಥಂ ಸ್ಥಿತಾ
ಲೋಕನಾಥನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸಿದಾಗ ದುಃಖ, ಬಡತನ, ಅಪಾಯಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನದು ಹೇಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ವಕೃತಂ ಭುಜ್ಯತೇ ಭೂತೈಃ ಸರ್ವೈಃ ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವದಾ ನ ಕೋಪಿ ಕಸ್ಯಚಿತ್ ಕಿಂಚಿತ್ ಕರೋತ್ಯ್ ಅತ್ರ ಹಿತಾಹಿತೇ
ಯಾರಾದರೂ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಯಾರೂ ಯಾರಿಗಾಗಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದು ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟದು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಾದೃಶಂ ಚೋಪ್ಯತೇ ಬೀಜಂ ಫಲಂ ಭವತಿ ತಾದೃಶಮ್ ರಸಾಲಃ ಸ್ಯಾನ್ ನ ನಿಮ್ಬಸ್ಯ ಬೀಜಾಜ್ ಜಾತ್ವ್ ಅಪಿ ಕುತ್ರಚಿತ್
ಯಾವ ಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತಿದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಫಲವೇ ಬರುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಂಬೆಯ ಬೀಜದಿಂದ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಕೃತಾ ಗೌತಮೀಸೇವಾ ನಾರ್ಚಿತೌ ಹರಿಶಂಕರೌ ನ ದತ್ತಂ ಯೈಶ್ ಚ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯಸ್ ತೇ ಕಥಂ ಭಾಜನಂ ಶ್ರಿಯಃ
ಯಾರು ಗೌತಮಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿಲ್ಲ, ಹರಿಯನ್ನೂ ಶಂಕರನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಕೊಡಲಾಗಿಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಹೇಗೆ ಸಿಗಬಹುದು?
ತ್ವಯಾ ನ ದತ್ತಂ ಕಿಂಚಿಚ್ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ಮಮಾಪಿ ಚ ಯದ್ ದೀಯತೇ ತದ್ ಏವೇಹ ಪರಸ್ಮಿಂಶ್ ಚೋಪತಿಷ್ಠತಿ
ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ, ನಾನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಕೊಟ್ಟರೂ, ಅದು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಮೃದ್ಭಿರ್ ವಾರ್ಭಿಃ ಕುಶೈರ್ ಮನ್ತ್ರೈಃ ಶುಚಿಕರ್ಮ ಸದೈವ ಯತ್ ಕರೋತಿ ತಸ್ಮಾತ್ ಪೂತಾತ್ಮಾ ಶರೀರಸ್ಯ ಚ ಶೋಷಣಾತ್
ಮಣ್ಣು, ನೀರು, ದರ್ಭೆ, ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಯಾವಾಗಲೂ ಶುದ್ಧಿಕ್ರಮ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನವನು ದೇಹವನ್ನು ಶೋಷಿಸಿ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ವಿನಾ ದಾನೇನ ನ ಕ್ವಾಪಿ ಭೋಗಾವಾಪ್ತಿರ್ ನೃಣಾಂ ಭವೇತ್ ಸತ್ಕರ್ಮಾಚರಣಾಚ್ ಛುದ್ಧೋ ವಿರಕ್ತಃ ಸ್ಯಾತ್ ತತೋ ನರಃ
ದಾನವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವೆಡೆಗೂ ಮಾನವರಿಗೆ ಸುಖವನ್ನೂ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಆ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯನು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾನೆ.
ತತೋ ಽಪ್ರತಿಹತಜ್ಞಾನೋ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಸ್ ತತೋ ಭವೇತ್ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸುಲಭಾ ಮುಕ್ತಿರ್ ಮದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚೇಹ ಪೂರ್ತತಃ
ಆಮೇಲೆ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದೆ, ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ದಾನದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಭುಕ್ತಿರ್ ದಾನಾದಿನಾ ಸರ್ವಭೂತದುಃಖನಿಬರ್ಹಣಾತ್ ಅಥವಾ ಲಪ್ಸ್ಯಸೇ ಮುಕ್ತಿಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಭುಕ್ತಿಂ ನ ಲಪ್ಸ್ಯಸೇ
ದಾನ ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅನುಭವ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಸುಖಾನುಭವ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮುಕ್ತಿಃ ಕಥಂ ಭೂಯಾದ್ ಭುಕ್ತೇರ್ ಮುಕ್ತಿಃ ಸುದುರ್ಲಭಾ ಜಾತಾ ಚೇದ್ ದೇಹಿನಾಂ ಮುಕ್ತಿಃ ಕಿಮ್ ಅನ್ಯೇನ ಪ್ರಯೋಜನಮ್
ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಅನುಭವದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ; ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು?
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮುಕ್ತಿಃ ಸರ್ವಪೂಜ್ಯಾ ತಾಮ್ ಇಚ್ಛೇಯಂ ಜಗನ್ಮಯ
ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಿಗುವ ಮುಕ್ತಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪೂಜಿಸುವಂತಹದು; ನಾನು, ಜಗತ್ತಿನ ಸಾರವಾದವನು, ಅದನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಏತದ್ ಏವಾನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ದೀಯತೇ ಮಾಮ್ ಅನುಸ್ಮರನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯಾಥವಾರ್ಥಿಭ್ಯಸ್ ತದ್ ಏವಾಕ್ಷಯತಾಂ ವ್ರಜೇತ್
ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನೇ ನೀಡಲಾಗಿದೆ: ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ, ಇದನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಅದು ಶಾಶ್ವತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಾಮ್ ಅಧ್ಯಾತ್ವಾಥ ಯದ್ ದದ್ಯಾತ್ ತತ್ ತನ್ಮಾತ್ರಫಲಪ್ರದಮ್ ತತ್ ಪುನರ್ ದತ್ತಮ್ ಏವೇಹ ನ ಭೋಗಾಯಾತ್ರ ಕಲ್ಪತೇ
ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಏನು ನೀಡಿದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅದರ ಫಲವೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಾದ್ ದೇಹಿ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ಭೋಜ್ಯಂ ಕಿಂಚಿನ್ ಮಮ ಧ್ರುವಮ್ ಅಥವಾ ವಿಪ್ರಮುಖ್ಯಾಯ ಗೌತಮೀತೀರಮ್ ಆಶ್ರಿತಃ
ಆದರಿಂದ, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಗೌತಮೀ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡು.
ಮೌದ್ಗಲ್ಯಃ ಪ್ರಾಹ ತಂ ವಿಷ್ಣುಂ ದೇಯಂ ಮಮ ನ ವಿದ್ಯತೇ ನಾನ್ಯತ್ ಕಿಂಚನ ದೇಹಾದಿ ಯತ್ ತತ್ ತ್ವಯಿ ಸಮರ್ಪಿತಮ್
ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನನಗೆ ಕೊಡುವದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ದೇಹ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತತೋ ವಿಷ್ಣುರ್ ಗರುತ್ಮನ್ತಂ ಪ್ರಾಹ ಶೀಘ್ರಂ ಜಗತ್ಪತಿಃ ಇಹಾನಯಸ್ವ ಕಣಿಶಂ ಮಮಾಯಂ ಚಾರ್ಪಯಿಷ್ಯತಿ
ಅನಂತರ ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿ ವಿಷ್ಣು ಗರುಡನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಬೇಗನೆ ಕಣಿಶನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ, ಅವನು ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವನು.
ತತೋ ಯೋಗ್ಯಾನ್ ಅಯಂ ಭೋಗಾನ್ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತೇ ಮನಸಃ ಪ್ರಿಯಾನ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ಸ್ವಾಮಿನಾದಿಷ್ಟಂ ತಥಾ ಚಕ್ರೇ ಸ ಪಕ್ಷಿರಾಟ್
ನಂತರ ಅವನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವನು; ತನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯ ಆದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.
ವಿಷ್ಣುಹಸ್ತೇ ಕಣಾನ್ ಪ್ರಾದಾತ್ ಸ ಮೌದ್ಗಲ್ಯೋ ಯತವ್ರತಃ ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅನ್ತರೇ ವಿಷ್ಣುರ್ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾಣಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೈಗೆ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಈ ನಡುವೆ ವಿಷ್ಣು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಯಾವಚ್ ಚಾಸ್ಯ ಕುಲೇ ಸಪ್ತ ಪುರುಷಾಸ್ ತಾವದ್ ಏವ ತು ಭವಿತಾರೋ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ತಾವತ್ ಕಾಮಾ ಮನೀಷಿತಾಃ ಗಾವೋ ಹಿರಣ್ಯಂ ಧಾನ್ಯಾನಿ ವಸ್ತ್ರಾಣ್ಯ್ ಆಭರಣಾನಿ ಚ
ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ಅವನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನರು ಇರುವವರೆಗೆ, ಅವರು ಇರುತ್ತಾರೆ; ಆವರೆಗೆ ಹವ್ಯಾಸದ ಆನಂದಗಳು—ಹಸುಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಧಾನ್ಯ, ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣಗಳು—ಅವರಿಗೇ ಸಿಗುತ್ತವೆ.
ಯಚ್ ಚ ಕಿಂಚಿನ್ ಮನಃಪ್ರೀತ್ಯೈ ಲೋಕೇ ಭವತಿ ಭೂಷಣಮ್ ತತ್ ಸರ್ವಮ್ ಆಪ ಮೌದ್ಗಲ್ಯೋ ವಿಷ್ಣುಗಙ್ಗಾಪ್ರಭಾವತಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಯಾವ ಆಭರಣವಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಡೆದನು.