ವೇದೇನ ಗೀಯತೇ ಯಸ್ ತು ಪುರುಷಃ ಸ ಪರಾತ್ ಪರಃ ಮೃತೋ ಽಪರಃ ಸ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಹ್ಯ್ ಅಮೃತಃ ಪರ ಉಚ್ಯತೇ
ವೇದದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಹಾಡಲಾಗಿದೆ ಅವನು ಪರಾತ್ಪರನು. ಸಾಯುವವನು ಅಧಮನು, ಅಮೃತನು ಪರನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಯೋ ಽಮೂರ್ತಃ ಸ ಪರೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಹ್ಯ್ ಅಪರೋ ಮೂರ್ತ ಉಚ್ಯತೇ ಗುಣಾಭಿವ್ಯಾಪ್ತಿಭೇದೇನ ಮೂರ್ತೋ ಽಸೌ ತ್ರಿವಿಧೋ ಭವೇತ್
ರೂಪವಿಲ್ಲದವನು ಪರನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ರೂಪವಿರುವವನು ಅಪರನು. ಗುಣಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ರೂಪವಿರುವವನು ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಶಿವಶ್ ಚೇತಿ ಏಕ ಏವ ತ್ರಿಧೋಚ್ಯತೇ ತ್ರಯಾಣಾಮ್ ಅಪಿ ದೇವಾನಾಂ ವೇದ್ಯಮ್ ಏಕಂ ಪರಂ ಹಿ ತತ್
ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬನೇ, ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂವರು ದೇವರಲ್ಲಿ ಅರಿಯಬೇಕಾದುದು ಒಂದೇ ಪರಮತತ್ತ್ವ.
ಏಕಸ್ಯ ಬಹುಧಾ ವ್ಯಾಪ್ತಿರ್ ಗುಣಕರ್ಮವಿಭೇದತಃ ಲೋಕಾನಾಮ್ ಉಪಕಾರಾರ್ಥಮ್ ಆಕೃತಿತ್ರಿತಯಂ ಭವೇತ್
ಒಬ್ಬನೇ ಗುಣ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ಭೇದದಿಂದ ಅನೇಕವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿದ್ದಾನೆ.
ಯಸ್ ತತ್ತ್ವಂ ವೇತ್ತಿ ಪರಮಂ ಸ ಚ ವಿದ್ವಾನ್ ನ ಚೇತರಃ ತತ್ರ ಯೋ ಭೇದಮ್ ಆಚಷ್ಟೇ ಲಿಙ್ಗಭೇದೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಆ ಪರಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳು; ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಭೇದವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವವನು ರೂಪಭೇದಿಯನ್ನು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ನ ತಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಯಶ್ ಚೈಷಾಂ ವ್ಯಾಹರೇದ್ ಭಿದಮ್ ತ್ರಯಾಣಾಮ್ ಅಪಿ ದೇವಾನಾಂ ಮೂರ್ತಿಭೇದಃ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್
ಮೂರೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ಭೇದವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ದೇವರಲ್ಲಿ ರೂಪಭೇದವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿದೆ.
ವೇದಾಃ ಪ್ರಮಾಣಂ ಸರ್ವತ್ರ ಸಾಕಾರೇಷು ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್ ನಿರಾಕಾರಂ ಚ ಯತ್ ತ್ವ್ ಏಕಂ ತತ್ ತೇಭ್ಯಃ ಪರಮಂ ಮತಮ್
ಏಲ್ಲೆಡೆ ವೇದಗಳೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿವೆ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಾಗಿರುವ ಆ ರೂಪರಹಿತ ತತ್ತ್ವವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ನಾನೇನ ನಿರ್ಣಯಃ ಕಶ್ಚಿನ್ ಮಯಾತ್ರ ವಿದಿತೋ ಭವೇತ್ ತತ್ರಾಪ್ಯ್ ಅತ್ರ ರಹಸ್ಯಂ ಯತ್ ತದ್ ವಿಮೃಶ್ಯಾಶು ಕೀರ್ತ್ಯತಾಮ್ ನಿಃಸಂಶಯಂ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಂ ಭಾಜನಂ ಸರ್ವಸಂಪದಾಮ್
ಇದರಿಂದ ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಹಸ್ಯವಿದೆ; ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಬೇಕು—ಅದು ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳಿಗೂ ಮೂಲವಾದ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಏತದ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಅಗಸ್ತ್ಯೋ ವಾಕ್ಯಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಾನ್ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
ಯದ್ಯಪ್ಯ್ ಏಷಾಂ ನ ಭೇದೋ ಽಸ್ತಿ ದೇವಾನಾಂ ತು ಪರಸ್ಪರಮ್ ತಥಾಪಿ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಃ ಸ್ಯಾಚ್ ಛಿವಾದ್ ಏವ ಸುಖಾತ್ಮನಃ
ಈ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳೂ ಸುಖಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಶಿವನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
ಪ್ರಪಞ್ಚಸ್ಯ ನಿಮಿತ್ತಂ ಯತ್ ತಜ್ ಜ್ಯೋತಿಶ್ ಚ ಪರಂ ಶಿವಃ ತಮ್ ಏವ ಸಾಧಯ ಹರಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪರಮಯಾ ಮುನೇ ಗೌತಮ್ಯಾಂ ಸಕಲಾಘೌಘಸಂಹರ್ತಾ ದಣ್ಡಕೇ ವನೇ
ಈ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದುದು, ಆ ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿಯು ಶಿವನು. ಮುನಿಯೇ, ನೀನು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಾಧಿಸು. ಗೌತಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ದಂಡಕ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವವನು.
ಏತಚ್ ಛ್ರುತ್ವಾ ಮುನೇರ್ ವಾಕ್ಯಂ ಪರಾಂ ಪ್ರೀತಿಮ್ ಉಪಾಗತಃ ಭುಕ್ತಿದೋ ಮುಕ್ತಿದಃ ಪುಂಸಾಂ ಸಾಕಾರೋ ಽಥ ನಿರಾಕೃತಿಃ
ಮುನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು—ಅವನು ಜನರಿಗೆ ಭೋಗವನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ನೀಡುವವನು, ರೂಪದಿಂದಲೂ ರೂಪರಹಿತನಾಗಿಯೂ ಇರುವವನು.
ಸೃಷ್ಟ್ಯಾಕಾರಸ್ ತತಃ ಶಕ್ತಃ ಪಾಲನಾಕಾರ ಏವ ಚ ದಾತಾ ಚ ಹನ್ತಿ ಸರ್ವಂ ಯೋ ಯಸ್ಮಾದ್ ಏತತ್ ಸಮಾಪ್ಯತೇ
ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಉಳಿಸುವ ರೂಪವನ್ನೂ ಧರಿಸುವವನು, ಕೊಡುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವವನು—ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಾಕೃತಿಃ ಕರ್ತೃರೂಪಾ ವೈಷ್ಣವೀ ಪಾಲನೀ ತಥಾ ರುದ್ರಾಕೃತಿರ್ ನಿಹನ್ತ್ರೀ ಸಾ ಸರ್ವವೇದೇಷು ಪಠ್ಯತೇ
ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪವು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನದು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ರೂಪವು ಪಾಲಕನದು, ರುದ್ರನ ರೂಪವು ಸಂಹಾರಕನದು—ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಆಪಸ್ತಮ್ಬಸ್ ತದಾ ಗಙ್ಗಾಂ ಗತ್ವಾ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಯತವ್ರತಃ ತುಷ್ಟಾವ ಶಂಕರಂ ದೇವಂ ಸ್ತೋತ್ರೇಣಾನೇನ ನಾರದ
ಆಪಸ್ತಂಬನು ಗಂಗೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಶಂಕರ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು, ನಾರದನೇ.
ಕಾಷ್ಠೇಷು ವಹ್ನಿಃ ಕುಸುಮೇಷು ಗನ್ಧೋ ಬೀಜೇಷು ವೃಕ್ಷಾದಿ ದೃಷತ್ಸು ಹೇಮ ಭೂತೇಷು ಸರ್ವೇಷು ತಥಾಸ್ತಿ ಯೋ ವೈ ತಂ ಸೋಮನಾಥಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಕಟ್ಟಿಗಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಿರುವಂತೆ, ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧವಿರುವಂತೆ, ಬೀಜದಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆಯಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಹಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಅವನಾದ ಸೋಮನಾಥನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯೋ ಲೀಲಯಾ ವಿಶ್ವಮ್ ಇದಂ ಚಕಾರ ಧಾತಾ ವಿಧಾತಾ ಭುವನತ್ರಯಸ್ಯ ಯೋ ವಿಶ್ವರೂಪಃ ಸದಸತ್ಪರೋ ಯಃ ಸೋಮೇಶ್ವರಂ ತಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಧಾರಕನೂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ, ವಿಶ್ವರೂಪಿಯೂ, ಸತ್ಪದಾರ್ಥಕ್ಕೂ ಅಸತ್ಪದಾರ್ಥಕ್ಕೂ ಅತೀತನೂ ಆಗಿರುವ ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯಂ ಸ್ಮೃತ್ಯ ದಾರಿದ್ರ್ಯಮಹಾಭಿಶಾಪ ರೋಗಾದಿಭಿರ್ ನ ಸ್ಪೃಶ್ಯತೇ ಶರೀರೀ ಯಮ್ ಆಶ್ರಿತಾಶ್ ಚೇಪ್ಸಿತಮ್ ಆಪ್ನುವನ್ತಿ ಸೋಮೇಶ್ವರಂ ತಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಭಯಂಕರ ಶಾಪ, ರೋಗ ಇವುಗಳಿಂದ ದೇಹಿಗೆ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಆಗದು; ಅವನನ್ನು ಶರಣಾದವರು ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಆ ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯೇನ ತ್ರಯೀಧರ್ಮಮ್ ಅವೇಕ್ಷ್ಯ ಪೂರ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಸ್ ತತ್ರ ಸಮೀಹಿತಾಶ್ ಚ ಏವಂ ದ್ವಿಧಾ ಯೇನ ಕೃತಂ ಶರೀರಂ ಸೋಮೇಶ್ವರಂ ತಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಮೂರು ವಿಧದ ವೇದಧರ್ಮವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಮೊದಲಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತರಾದರು; ದೇಹವನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗ ಮಾಡಿದವನು ಯಾರು ಎಂಬುದೂ ಅವನೇ—ಆ ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಮೈ ನಮೋ ಗಚ್ಛತಿ ಮನ್ತ್ರಪೂತಂ ಹುತಂ ಹವಿರ್ ಯಾ ಚ ಕೃತಾ ಚ ಪೂಜಾ ದತ್ತಂ ಹವಿರ್ ಯೇನ ಸುರಾ ಭಜನ್ತೇ ಸೋಮೇಶ್ವರಂ ತಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಯಾರಿಗೆ ಮಂತ್ರಶುದ್ಧಿಯಾದ ಹೋಮದ ಹವಿಸು ಅರ್ಪಣೆಯಾಗುತ್ತದೋ, ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೋ, ದೇವತೆಗಳು ಅರ್ಪಿತ ಹವಿಯನ್ನು ಯಾರು ನೀಡಿದವನು ಅವನಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೋ—ಆ ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಮಾತ್ ಪರಂ ನಾನ್ಯದ್ ಅಸ್ತಿ ಪ್ರಶಸ್ತಂ ಯಸ್ಮಾತ್ ಪರಂ ನೈವ ಸುಸೂಕ್ಷ್ಮಮ್ ಅನ್ಯತ್ ಯಸ್ಮಾತ್ ಪರಂ ನೋ ಮಹತಾಂ ಮಹಚ್ ಚ ಸೋಮೇಶ್ವರಂ ತಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಅವನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ, ಅವನಿಗಿಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದುದು ಇಲ್ಲ, ಮಹಾನ್ ಮಹಾನ್ ಎಂದರೂ ಅವನಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಇಲ್ಲ—ಆ ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಯಾಜ್ಞಯಾ ವಿಶ್ವಮ್ ಇದಂ ವಿಚಿತ್ರಮ್ ಅಚಿನ್ತ್ಯರೂಪಂ ವಿವಿಧಂ ಮಹಚ್ ಚ ಏಕಕ್ರಿಯಂ ಯದ್ವದ್ ಅನುಪ್ರಯಾತಿ ಸೋಮೇಶ್ವರಂ ತಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಯಾರಿನ todayಯಿಂದ ಈ ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಿರುವ, ಅಚಿಂತ್ಯವಾದ ಜಗತ್ತು, ದೊಡ್ಡದು ಚಿಕ್ಕದು ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೋ—ಆ ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಮಿನ್ ವಿಭೂತಿಃ ಸಕಲಾಧಿಪತ್ಯಂ ಕರ್ತೃತ್ವದಾತೃತ್ವಮಹತ್ತ್ವಮ್ ಏವ ಪ್ರೀತಿರ್ ಯಶಃ ಸೌಖ್ಯಮ್ ಅನಾದಿಧರ್ಮಃ ಸೋಮೇಶ್ವರಂ ತಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧಿಪತ್ಯ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ ದಾತನೂ ಆಗಿರುವ ಮಹತ್ವ, ಪ್ರೀತಿ, ಯಶಸ್ಸು, ಸುಖ, ಆದಿಕಾಲದ ಧರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಯಾರಲ್ಲಿವೆಯೋ—ಆ ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ನಿತ್ಯಂ ಶರಣ್ಯಃ ಸಕಲಸ್ಯ ಪೂಜ್ಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಿಯೋ ಯಃ ಶರಣಾಗತಸ್ಯ ನಿತ್ಯಂ ಶಿವೋ ಯಃ ಸಕಲಸ್ಯ ರೂಪಂ ಸೋಮೇಶ್ವರಂ ತಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಅವನು ಸದಾ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶರಣಾಗಾಗುವವನು, ಸದಾ ಪೂಜ್ಯನು, ಶರಣಾದವರಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯನು, ಸದಾ ಶುಭಸ್ವರೂಪನು, ಎಲ್ಲರೂಪಗಳೂ ಅವನಲ್ಲಿವೆ—ಆ ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ತತಃ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭಗವಾನ್ ಆಹ ನಾರದ ತಂ ಮುನಿಮ್ ಆತ್ಮಾರ್ಥಂ ಚ ಪರಾರ್ಥಂ ಚ ಆಪಸ್ತಮ್ಬೋ ಽಬ್ರವೀಚ್ ಛಿವಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಭಗವಂತನು ನಾರದಮುನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. ತನ್ನ ಹಿತಕ್ಕೂ, ಇತರರ ಹಿತಕ್ಕೂ ಆಪಸ್ತಂಬನು ಶಿವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾನ್ ಆಪ್ನುಯುಸ್ ತೇ ಯೇ ಸ್ನಾತ್ವಾ ದೇವಮ್ ಈಶ್ವರಮ್ ಪಶ್ಯೇಯುರ್ ಜಗತಾಮ್ ಈಶಮ್ ಅಸ್ತ್ವ್ ಇತ್ಯ್ ಆಹ ಶಿವೋ ಮುನಿಮ್
ಯಾರು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದೇವರನ್ನಾಗಿ ಈಶ್ವರನನ್ನು, ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಶಿವನು ಆ ಮುನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ತತ್ ತೀರ್ಥಮ್ ಆಪಸ್ತಮ್ಬಮ್ ಉದಾಹೃತಮ್ ಅನಾದ್ಯ್ ಅವಿದ್ಯಾತಿಮಿರವ್ರಾತನಿರ್ಮೂಲನಕ್ಷಮಮ್
ಆ ದಿನದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಆಪಸ್ತಂಬ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಆದಿ ಇಲ್ಲದ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ.
ಯಮತೀರ್ಥಮ್ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಂ ಪಿತೄಣಾಂ ಪ್ರೀತಿವರ್ಧನಮ್ ಅಶೇಷಪಾಪಶಮನಂ ತತ್ರ ವೃತ್ತಮ್ ಇದಂ ಶೃಣು
ಅದು ಯಮತೀರ್ಥ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಪಿತೃಗಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು.
ತತ್ರಾಖ್ಯಾನಮ್ ಇದಂ ತ್ವ್ ಆಸೀದ್ ಇತಿಹಾಸಂ ಪುರಾತನಮ್ ಸರಮೇತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಾಸ್ತಿ ನಾಮ್ನಾ ದೇವಶುನೀ ಮುನೇ
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಕಥೆ ಇದೆ, ಮುನಿಯೇ, ಅದನ್ನು ಸರಮೇತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದು ದೇವಶುನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರೌ ಮಹಾಶ್ರೇಷ್ಠೌ ಶ್ವಾನೌ ನಿತ್ಯಂ ಜನಾನ್ ಅನು ಗಾಮಿನೌ ಪವನಾಹಾರೌ ಚತುರಕ್ಷೌ ಯಮಪ್ರಿಯೌ
ಆಕೆಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾನ್ ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು. ಅವರು ಶ್ವಾನಗಳು, ಯಾವಾಗಲೂ ಜನರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಹಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದವರು, ಯಮನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದರು.