ತತೋ ದೇವಾಪಿರ್ ಅಮರರಾಜಾಙ್ಘ್ರಿಧ್ಯಾನತತ್ಪರಃ ಋತ್ವಿಜೋ ಽನ್ವೇಷ್ಯ ಯತ್ನೇನ ನತ್ವಾ ತಾನ್ ಋತ್ವಿಜಃ ಪೃಥಕ್ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟೋ ಬಾಲೋ ದೇವಾಪಿರ್ ವಾಕ್ಯಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಆಮೇಲೆ ದೇವಾಪಿ, ಅಮರರ ರಾಜನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಯಜ್ಞದ ಪೂಜಾರಿಗಳನ್ನು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಹುಡುಕಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬಾಲ ದೇವಾಪಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಭವದ್ಭಿಶ್ ಚ ಮಖೋ ರಕ್ಷ್ಯೋ ಯಜಮಾನಶ್ ಚ ದೀಕ್ಷಿತಃ ಪುರೋಧಾಶ್ ಚ ತಥಾ ರಕ್ಷ್ಯಃ ಪತ್ನೀ ಯಾ ದೀಕ್ಷಿತಸ್ಯ ತು
ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಯಜ್ಞವನ್ನು, ಯಜ್ಞದ ದೀಕ್ಷಿತನನ್ನು, ಪ್ರಧಾನ ಪೂಜಾರಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ದೀಕ್ಷಿತನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕೂಡ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
ಭವತ್ಸು ತತ್ರ ಪಶ್ಯತ್ಸು ಯಜ್ಞಂ ವಿಧ್ವಸ್ಯ ದೈತ್ಯರಾಟ್ ರಾಜಾದಯಸ್ ತೇನ ನೀತಾಸ್ ತನ್ ನ ಯುಕ್ತತಮಂ ಭವೇತ್
ನೀವು ಅಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ರಾಜರನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದರೆ, ಅದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಅಥಾಪ್ಯ್ ಏತದ್ ಅಹಂ ಮನ್ಯೇ ಭವನ್ತಸ್ ತಾನ್ ಅರೋಗಿಣಃ ದಾತುಮ್ ಅರ್ಹನ್ತಿ ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಅನ್ಯಥಾ ಶಾಪಮ್ ಅರ್ಹಥ
ಆದರೂ, ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ನೀವು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿಯೇ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನೀವು ಶಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬಹುದು.
ಮಖೇ ಽಗ್ನಿಃ ಪ್ರಥಮಂ ಪೂಜ್ಯೋ ಹ್ಯ್ ಅಗ್ನಿರ್ ಏವಾತ್ರ ದೈವತಮ್ ತಸ್ಮಾದ್ ವಯಂ ನ ಜಾನೀಮೋ ಹ್ಯ್ ಅಗ್ನೀನಾಂ ಪರಿಚಾರಕಾಃ
ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆ ಎಂದರೆ ಅಗ್ನಿಯೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅಗ್ನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರು, ನಮಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿಯದು.
ಸ ಏವ ದಾತಾ ಭೋಕ್ತಾ ಚ ಹರ್ತಾ ಕರ್ತಾ ಚ ಹವ್ಯವಾಟ್
ಅಗ್ನಿಯೇ ಕೊಡುವವನು, ಅನುಭವಿಸುವವನು, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು, ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಹೋಮವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವವನು.
ಋತ್ವಿಜಃ ಪೃಷ್ಠತಃ ಕೃತ್ವಾ ದೇವಾಪಿರ್ ಜಾತವೇದಸಮ್ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಮ್ ಅಗ್ನಯೇ ತನ್ ನ್ಯವೇದಯತ್
ಪೂಜಾರಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ದೇವಾಪಿ ಜಾತವೇದಸನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.
ಯಥರ್ತ್ವಿಜಸ್ ತಥಾ ಚಾಹಂ ದೇವಾನಾಂ ಪರಿಚಾರಕಃ ಹವ್ಯಂ ವಹಾಮಿ ದೇವಾನಾಂ ಭೋಕ್ತಾರೋ ರಕ್ಷಕಾಶ್ ಚ ತೇ
ಹಾಗೆ ಪೂಜಾರಿಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವಂತೆ, ನಾನೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೋಮವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವವನು; ದೇವತೆಗಳೇ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಿಸುವವರು.
ದೇವಾನ್ ಆಹೂಯ ಯತ್ನೇನ ಹವಿರ್ಭಾಗಾನ್ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್ ದಾಸ್ಯೇ ಽಹಮ್ ಏಷ ದೋಷೋ ಮೇ ತಸ್ಮಾದ್ ಯಾಹಿ ಸುರಾನ್ ಪ್ರತಿ
ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೋಮದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ಇದು ನನ್ನ ತಪ್ಪು, ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು.
ದೇವಾಪಿಃ ಸ ಸುರಾನ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನತ್ವಾ ತೇಭ್ಯಃ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್ ಋತ್ವಿಗ್ವಾಕ್ಯಂ ಚಾಗ್ನಿವಾಕ್ಯಂ ಶಾಪಂ ಚಾಪಿ ನ್ಯವೇದಯತ್
ದೇವಾಪಿ ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪೂಜಾರಿಗಳ ಮಾತು, ಅಗ್ನಿಯ ಮಾತು ಮತ್ತು ಶಾಪವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದನು.
ಆಹೂತಾ ವೈದಿಕೈರ್ ಮನ್ತ್ರೈರ್ ಋತ್ವಿಗ್ಭಿಶ್ ಚ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಭೋಕ್ಷ್ಯಾಮಹೇ ಹವಿರ್ಭಾಗಾನ್ ನ ಸ್ವತನ್ತ್ರಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ವೈದಿಕ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಾರಿಗಳು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಾಗ, ನಾವು ಹೋಮದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರರಲ್ಲ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ.
ತಸ್ಮಾದ್ ವೇದಾನುಗಾ ನಿತ್ಯಂ ವಯಂ ವೇದೇನ ಚೋದಿತಾಃ ಪರತನ್ತ್ರಾಸ್ ತತೋ ವಿಪ್ರ ವೇದೇಭ್ಯಸ್ ತನ್ ನಿವೇದಯ
ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ವೇದದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ, ವೇದದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನಾವು ಪರಾಧೀನರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇದನ್ನು ವೇದಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸು.
ಸ ದೇವಾಪಿಃ ಶುಚಿರ್ ಭೂತ್ವಾ ವೇದಾನ್ ಆಹೂಯ ಯತ್ನತಃ ಧ್ಯಾನೇನ ತಪಸಾ ಯುಕ್ತೋ ವೇದಾಶ್ ಚಾಪಿ ಪುರೋ ಽಭವನ್
ಆಮೇಲೆ ದೇವಾಪಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ವೇದಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದಾಗ, ವೇದಗಳು ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದವು.
ವೇದಾನ್ ಉವಾಚ ದೇವಾಪಿರ್ ನಮಸ್ಯ ತು ಪುನಃ ಪುನಃ ಋತ್ವಿಗ್ವಾಕ್ಯಂ ಚಾಗ್ನಿವಾಕ್ಯಂ ದೇವವಾಕ್ಯಂ ನ್ಯವೇದಯತ್
ದೇವಾಪಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವೇದಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಪೂಜಾರಿಗಳ ಮಾತು, ಅಗ್ನಿಯ ಮಾತು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.
ಪರತನ್ತ್ರಾ ವಯಂ ತಾತ ಈಶ್ವರಸ್ಯ ವಶಾನುಗಾಃ ಅಶೇಷಜಗದಾಧಾರೋ ನಿರಾಧಾರೋ ನಿರಞ್ಜನಃ
ನಾವು, ಪ್ರಿಯನೇ, ಪರಾಧೀನರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆಧಾರವಾದವನು, ಆದರೆ ತಾನೇ ಯಾರಿಗೂ ಅವಲಂಬಿತನಲ್ಲ, ಯಾವ ದೋಷವೂ ಅವನಿಗೆ ತಾಗದು.
ಸರ್ವಶಕ್ತ್ಯೈಕಸದನಂ ನಿಧಾನಂ ಸರ್ವಸಂಪದಾಮ್ ಸ ತು ಕರ್ತಾ ಮಹಾದೇವಃ ಸಂಹರ್ತಾ ಸ ಮಹೇಶ್ವರಃ
ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಅವನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿವೆ, ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿವೆ. ಆ ಮಹಾದೇವನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಸಂಹಾರಕ, ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರ.
ವಯಂ ಶಬ್ದಮಯಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವದಾಮೋ ವಿದ್ಮ ಏವ ಚ ಅಸ್ಮಾಕಮ್ ಏತತ್ ಕೃತ್ಯಂ ಸ್ಯಾದ್ ವದಾಮೋ ಯತ್ ತು ಪೃಚ್ಛಸಿ
ನಾವು ಶಬ್ದದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತರು, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನಾವು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ, ತಿಳಿಯುತ್ತೇವೆ. ನೀನು ಕೇಳಿದುದನ್ನು ಹೇಳುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ.
ಕೇನ ನೀತಾಸ್ ತಸ್ಯ ನಾಮ ತತ್ಪುರಂ ತದ್ಬಲಂ ತಥಾ ಭಕ್ಷಿತಾಃ ಕಿಂ ತು ನೋ ನಷ್ಟಾ ಏತಜ್ ಜಾನೀಮಹೇ ವಯಮ್
ಅವರನ್ನು ಯಾರು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು? ಅವನ ಹೆಸರೇನು? ಅವನ ಊರು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯೆಷ್ಟು? ಯಾರು ಅವರನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದರು, ಅಥವಾ ಅವರು ಕಳೆದುಹೋದರೋ? ಇಷ್ಟನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ.
ಯಥಾ ಚ ತವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಂ ಯಮ್ ಆರಾಧ್ಯ ಚ ಯತ್ರ ಚ ಸ್ಯಾದ್ ಇತ್ಯ್ ಏತಚ್ ಚ ಜಾನೀಮೋ ಯಥಾ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ತಾನ್ ಪುರಃ
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯೆಷ್ಟು, ಯಾರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು — ಇದನ್ನೂ ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀನು ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುತ್ತೀ.
ಏತಚ್ ಛ್ರುತ್ವಾವದದ್ ವೇದಾನ್ ವಿಚಾರ್ಯ ಸುಚಿರಂ ಹೃದಿ
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೇದಗಳನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಆಲೋಚನೆಮಾಡಿದನು.
ವೇದಾ ವದನ್ತ್ವ್ ಏತದ್ ಏವ ಸರ್ವಮ್ ಏವ ಯಥಾರ್ಥತಃ ಸರ್ವಾನ್ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯೇ ತಲಂ ನೀತಾನ್ ಅಲಂ ತೇಭ್ಯೋ ನಮೋ ಽಸ್ತು ವಃ
ವೇದಗಳು ಇದನ್ನೇ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ನೆರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನಾನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ವಿಷಯ ಸಾಕು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಗೌತಮೀಂ ಗಚ್ಛ ದೇವಾಪೇ ತತ್ರ ಸ್ತುಹಿ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಸುಪ್ರಸನ್ನಸ್ ತವಾಭೀಷ್ಟಂ ದಾಸ್ಯತ್ಯ್ ಏವ ಕೃಪಾಕರಃ
ದೇವಾಪಿ, ನೀನು ಗೌತಮೀ ನದಿಗೆ ಹೋಗು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು. ಅವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ, ದಯಾಮಯನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಖಂಡಿತ ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.
ಭವೇದ್ ದೇವಃ ಶಿವಃ ಪ್ರೀತಃ ಸ್ತುತಃ ಸತ್ಯಂ ಮಹಾಮತೇ ಆರ್ಷ್ಟಿಷೇಣಶ್ ಚ ನೃಪತಿಸ್ ತಸ್ಯ ಜಾಯಾ ಜಯಾ ಸತೀ
ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ, ನೀನು ಶಿವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರೆ ಅವನು ಸಂತೋಷಪಡುವನು. ಆಗ ಅರಿಷ್ಟಿಷೇಣನೂ ಅವನ ಪತ್ನಿ ಜಯೆಯೂ ಮತ್ತೆ ಲಭಿಸುವರು.
ಪಿತಾ ತವಾಪ್ಯ್ ಉಪಮನ್ಯುಸ್ ತಲೇ ತಿಷ್ಠನ್ತ್ಯ್ ಅರೋಗಿಣಃ ವರದಾನಾನ್ ಮಹೇಶಸ್ಯ ಮಿಥುಂ ಹತ್ವಾ ಚ ರಾಕ್ಷಸಮ್ ಯಶಃ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ಧರ್ಮಂ ಚ ಏತಚ್ ಛಕ್ಯಂ ನ ಚೇತರತ್
ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಉಪಮನ್ಯುವೂ ನೆರೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ ಇದ್ದಾನೆ. ಮಹೇಶ್ವರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನೀನು ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀ — ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.
ತದ್ ವೇದವಚನಾದ್ ಬಾಲೋ ದೇವಾಪಿರ್ ಗೌತಮೀಂ ಗತಃ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಕೃತಕ್ಷಣೋ ವಿಪ್ರಸ್ ತುಷ್ಟಾವ ಚ ಮಹೇಶ್ವರಮ್
ಆಮೇಲೆ, ವೇದದ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಬಾಲ ದೇವಾಪಿ ಗೌತಮೀ ನದಿಗೆ ಹೋದನು. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
ಬಾಲೋ ಽಹಂ ದೇವದೇವೇಶ ಗುರೂಣಾಂ ತ್ವಂ ಗುರುರ್ ಮಮ ನ ಮೇ ಶಕ್ತಿಸ್ ತ್ವತ್ಸ್ತವನೇ ತುಭ್ಯಂ ಶಂಭೋ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ
ನಾನು ಬಾಲಕನು, ದೇವದೇವೇಶ್ವರಾ; ನೀನು ಗುರುಗಳಿಗೂ ಗುರು. ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ನನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಶಂಭೋ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನ ತ್ವಾಂ ಜಾನನ್ತಿ ನಿಗಮಾ ನ ದೇವಾ ಮುನಯೋ ನ ಚ ನ ಬ್ರಹ್ಮಾ ನಾಪಿ ವೈಕುಣ್ಠೋ ಯೋ ಽಸಿ ಸೋ ಽಸಿ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ
ನಿನ್ನನ್ನು ವೇದಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮನೂ, ವೈಕುಂಠನೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದು. ನೀನು ನೀನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಯೇ ಽನಾಥಾ ಯೇ ಚ ಕೃಪಣಾ ಯೇ ದರಿದ್ರಾಶ್ ಚ ರೋಗಿಣಃ ಪಾಪಾತ್ಮಾನೋ ಯೇ ಚ ಲೋಕೇ ತಾಂಸ್ ತ್ವಂ ಪಾಸಿ ಮಹೇಶ್ವರ
ಯಾರು ಅನಾಥರು, ದುಃಖಿತರು, ಬಡವರು, ರೋಗಿಗಳು, ಪಾಪಿಗಳು — ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರಾ, ನೀನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೆ.
ತಪಸಾ ನಿಯಮೈರ್ ಮನ್ತ್ರೈಃ ಪೂಜಿತಾಸ್ ತ್ರಿದಿವೌಕಸಃ ತ್ವಯಾ ದತ್ತಂ ಫಲಂ ತೇಭ್ಯೋ ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ಜಗತಾಂ ಪತೇ
ತಪಸ್ಸು, ನಿಯಮ, ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದಾಗ, ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯಾ, ನೀನು ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೀಯೆ.
ಯಾಚಿತಾರಶ್ ಚ ದಾತಾರಸ್ ತೇಭ್ಯೋ ಯದ್ ಯನ್ ಮನೀಷಿತಮ್ ಭವತೀತಿ ನ ಚಿತ್ರಂ ಸ್ಯಾತ್ ತ್ವಂ ವಿಪರ್ಯಯಕಾರಕಃ
ಯಾರು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ — ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದುದು ಸಿಗುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಅವರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವವನು.