ಇತ್ಯ್ ಏತಾಂ ವೈದಿಕೀಂ ಗಾಥಾಂ ಯಃ ಶೃಣೋತಿ ಸ್ಮರೇತ ವಾ ಪಠತೇ ಭಕ್ತಿಮ್ ಆಪನ್ನಸ್ ತಂ ರಾಜನ್ ಪಾರಯಾಮಸಿ
ಯಾರು ಈ ವೇದಗಾಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ನೆನಪಿಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ರಾಜನೇ, ನಾವು ಅವರನ್ನು ಪಾರಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
ಯತ್ರೈಷಾ ಪಠಿತಾ ಗಾಥಾ ಸೋಮೇನ ಸಹ ರಾಜ್ಞಾ ಗಙ್ಗಾತೀರೇ ಚೌಷಧೀಭಿರ್ ಧಾನ್ಯತೀರ್ಥಂ ತದ್ ಉಚ್ಯತೇ
ಈ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಸೋಮರಾಜನ ಜೊತೆ ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ಔಷಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಠಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಧಾನ್ಯತೀರ್ಥವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ತತ್ ತೀರ್ಥಮ್ ಔಷಧ್ಯಂ ಸೌಮ್ಯಮ್ ಏವ ಚ ಅಮೃತಂ ವೇದಗಾಥಂ ಚ ಮಾತೃತೀರ್ಥಂ ತಥೈವ ಚ
ಆಮೇಲೆ ಆ ತೀರ್ಥವು ಔಷಧಮಯ, ಶುಭಕರ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪ, ವೇದಮಯ ಮತ್ತು ತಾಯಿತೀರ್ಥವೂ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಏಷು ಸ್ನಾನಂ ಜಪೋ ಹೋಮೋ ದಾನಂ ಚ ಪಿತೃತರ್ಪಣಮ್ ಅನ್ನದಾನಂ ತು ಯಃ ಕುರ್ಯಾತ್ ತದ್ ಆನನ್ತ್ಯಾಯ ಕಲ್ಪತೇ
ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನ, ಜಪ, ಹೋಮ, ದಾನ, ಪಿತೃತರ್ಪಣ ಅಥವಾ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಅನಂತ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಷಟ್ಶತಾಧಿಕಸಾಹಸ್ರಂ ತೀರ್ಥಾನಾಂ ತೀರಯೋರ್ ದ್ವಯೋಃ ಸರ್ವಪಾಪನಿಹನ್ತೄಣಾಂ ಸರ್ವಸಂಪದ್ವಿವರ್ಧನಮ್
ಆ ಎರಡು ತೀರಗಳಲ್ಲಿ ಆರು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ; ಅವು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ.
ವಿದರ್ಭಾಸಂಗಮಂ ಪುಣ್ಯಂ ರೇವತೀಸಂಗಮಂ ತಥಾ ತತ್ರ ಯದ್ ವೃತ್ತಮ್ ಆಖ್ಯಾಸ್ಯೇ ಯತ್ ಪುರಾಣವಿದೋ ವಿದುಃ
ವಿದರ್ಬ ಮತ್ತು ರೇವತಿ ಸಂಗಮಗಳು ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳಗಳು. ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತೆಂದು ಪುರಾಣಜ್ಞರು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಭರದ್ವಾಜ ಇತಿ ಖ್ಯಾತ ಋಷಿರ್ ಆಸೀತ್ ತಪೋಧಿಕಃ ತಸ್ಯ ಸ್ವಸಾ ರೇವತೀತಿ ಕುರೂಪಾ ವಿಕೃತಸ್ವರಾ
ಭರದ್ವಾಜ ಎಂಬ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಋಷಿ ಇದ್ದರು. ಅವರ ತಂಗಿ ರೇವತಿ, ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕುಂದು, ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಇದ್ದಳು.
ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಕೃತಾಂ ಭ್ರಾತಾ ಭರದ್ವಾಜಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ಚಿನ್ತಯಾ ಪರಯಾ ಯುಕ್ತೋ ಗಙ್ಗಾಯಾ ದಕ್ಷಿಣೇ ತಟೇ
ತಮ್ಮ ತಂಗಿಯನ್ನು ಅವಳ ದುರ್ಬಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಭರದ್ವಾಜರು ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಿಂತರು.
ಕಸ್ಮೈ ದದ್ಯಾಮ್ ಇಮಾಂ ಕನ್ಯಾಂ ಸ್ವಸಾರಂ ಭೀಷಣಾಕೃತಿಮ್ ನ ಕಶ್ಚಿತ್ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣಾತಿ ದಾತವ್ಯಾ ಚ ಸ್ವಸಾ ತಥಾ
ಈ ಭಯಾನಕ ರೂಪದ ತಂಗಿಯನ್ನು ನಾನು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡಲಿ? ಯಾರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ತಂಗಿಯನ್ನು ಕೊಡಲೇಬೇಕು.
ಅಹೋ ಭೂಯಾನ್ ನ ಕಸ್ಯಾಪಿ ಕನ್ಯಾ ದುಃಖೈಕಕಾರಣಮ್ ಮರಣಂ ಜೀವತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ಪ್ರಾಣಿನಸ್ ತು ಪದೇ ಪದೇ
ಹಾಯ್, ಯಾರಿಗೂ ಮಗಳು ದುಃಖದ ಮೂಲವಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಪ್ರಾಣಿಗೆ ಪ್ರತಿಪಾದದಲ್ಲೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಮರಣದಂತೆಯೇ.
ಏವಂ ವಿಮೃಶತಸ್ ತಸ್ಯ ಸ್ವಾಶ್ರಮೇ ಚಾತಿಶೋಭನೇ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಮುನಿವರಃ ಪ್ರಾಯಾದ್ ಭರದ್ವಾಜಂ ಯತವ್ರತಮ್
ಈ ರೀತಿ ಆತನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆತನ ಸುಂದರ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹರ್ಷಿ, ಯತವ್ರತ ಭರದ್ವಾಜರನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು.
ದ್ವ್ಯಷ್ಟವರ್ಷಃ ಶುಭವಪುಃ ಶಾನ್ತೋ ದಾನ್ತೋ ಗುಣಾಕರಃ ನಾಮ್ನಾ ಕಠ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ಭರದ್ವಾಜಂ ನನಾಮ ಸಃ
ಅವನು ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದ, ಸುಂದರ ವೇಷ, ಶಾಂತ, ದಮನಶೀಲ, ಗುಣಗಳ ಭಂಡಾರ, ಕಠ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಅವನು ಭರದ್ವಾಜರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ವಿಧಿವತ್ ಪೂಜ್ಯ ತಂ ವಿಪ್ರಂ ಭರದ್ವಾಜಃ ಕಠಂ ತದಾ ತಸ್ಯಾಗಮನಕಾರ್ಯಂ ಚ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಪುರತಃ ಸ್ಥಿತಃ
ಭರದ್ವಾಜನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದ ಕಠನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಅವನು ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಬರುವಿಕೆಯ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಕಠೋ ಽಪ್ಯ್ ಆಹ ಭರದ್ವಾಜಂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥ್ಯ್ ಅಹಮ್ ಉಪಾಗತಃ ತಥಾ ಚ ದರ್ಶನಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ಯದ್ ಯುಕ್ತಂ ತದ್ ವಿಧೀಯತಾಮ್
ಆಗ ಕಠನು ಭರದ್ವಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ವಿದ್ಯೆಗಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸಿದ್ದೇನೆ; ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಮಾಡಿ."
ಭರದ್ವಾಜಃ ಕಠಂ ಪ್ರಾಹ ಅಧೀಷ್ವ ಯದ್ ಅಭೀಪ್ಸಿತಮ್ ಪುರಾಣಂ ಸ್ಮೃತಯೋ ವೇದಾ ಧರ್ಮಸ್ಥಾನಾನ್ಯ್ ಅನೇಕಶಃ
ಭರದ್ವಾಜನು ಕಠನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಬಯಸಿದ ಯಾವ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನಾದರೂ ಕಲಿಯು — ಪುರಾಣಗಳು, ಸ್ಮೃತಿಗಳು, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಅನೇಕ ಮೂಲಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಕಲಿಯಬಹುದು."
ಸರ್ವಂ ವೇದ್ಮಿ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ರುಚಿರಂ ವದ ಮಾ ಚಿರಮ್ ಕುಲೀನೋ ಧರ್ಮನಿರತೋ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಣೇ ರತಃ ಅಭಿಮಾನೀ ಶ್ರುತಧರಃ ಶಿಷ್ಯಃ ಪುಣ್ಯೈರ್ ಅವಾಪ್ಯತೇ
"ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೇ; ನೀನು ಸಮಯ ಹಾಳುಮಾಡದೆ ಹೇಳು. ಉತ್ತಮ ಕುಲದ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ, ಗುರುಭಕ್ತ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ, ವಿದ್ಯಾವಂತ ಶಿಷ್ಯನು ಪುಣ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತಾನೆ."
ಅಧ್ಯಾಪಯಸ್ವ ಭೋ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ ಶಿಷ್ಯಂ ಮಾಂ ವೀತಕಲ್ಮಷಮ್ ಶುಶ್ರೂಷಣರತಂ ಭಕ್ತಂ ಕುಲೀನಂ ಸತ್ಯವಾದಿನಮ್
"ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ, ಗುರುಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ, ಭಕ್ತನಾದ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದ, ಸತ್ಯವಂತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಕಲಿಸಿ."
ತಥೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಭರದ್ವಾಜಃ ಪ್ರಾದಾದ್ ವಿದ್ಯಾಮ್ ಅಶೇಷತಃ ಪ್ರಾಪ್ತವಿದ್ಯಃ ಕಠಃ ಪ್ರೀತೋ ಭರದ್ವಾಜಮ್ ಅಥಾಬ್ರವೀತ್
ಭರದ್ವಾಜನು "ಹೌದು" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿಸಿದನು; ವಿದ್ಯೆ ಪಡೆದ ಕಠನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭರದ್ವಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಇಚ್ಛೇಯಂ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ದಾತುಂ ಗುರೋ ತವ ಮನಃಪ್ರಿಯಾಮ್ ವದಸ್ವ ದುರ್ಲಭಂ ವಾಪಿ ಗುರೋ ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ
"ಗುರುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹರ್ಷವಾಗುವಂತಹ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಡಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ಬೇಕಾದರೆ ಅಪರೂಪವಾದುದನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಿ. ಗುರುವೇ, ನಿಮಗೆ ವಂದನೆಗಳು."
ವಿದ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯಾಪಿ ಯೇ ಮೋಹಾತ್ ಸ್ವಗುರೋಃ ಪಾರಿತೋಷಿಕಮ್ ನ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ನಿರಯಂ ತೇ ಯಾನ್ತ್ಯ್ ಆಚನ್ದ್ರತಾರಕಮ್
"ವಿದ್ಯೆ ಪಡೆದರೂ, ಮೋಹದಿಂದ ತಮ್ಮ ಗುರುಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡದವರು, ಚಂದ್ರನೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಇರುವವರೆಗೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ."
ಗೃಹಾಣ ಕನ್ಯಾಂ ವಿಧಿವದ್ ಭಾರ್ಯಾಂ ಕುರು ಮಮ ಸ್ವಸಾಮ್ ಅಸ್ಯಾಂ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ವರ್ತಿತವ್ಯಂ ಯಾಚೇಯಂ ದಕ್ಷಿಣಾಮ್ ಇಮಾಮ್
"ನನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ನೀನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡೆದುಕೋ — ಇದೇ ನಾನು ಕೇಳುವ ದಕ್ಷಿಣೆ."
ಭ್ರಾತೃವತ್ ಪುತ್ರವಚ್ ಚಾಪಿ ಶಿಷ್ಯಃ ಸ್ಯಾತ್ ತು ಗುರೋಃ ಸದಾ ಗುರುಶ್ ಚ ಪಿತೃವಚ್ ಚ ಸ್ಯಾತ್ ಸಂಬನ್ಧೋ ಽತ್ರ ಕಥಂ ಭವೇತ್
"ಶಿಷ್ಯನು ಸದಾ ಗುರುಗೆ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನಂತೆ ಅಥವಾ ಮಗನಂತೆ ಇರಬೇಕು, ಗುರುವು ತಂದೆಯಂತೆ ಇರಬೇಕು; ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಸಂಬಂಧ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?"
ಮದ್ವಾಕ್ಯಂ ಕುರು ಸತ್ಯಂ ತ್ವಂ ಮಮಾಜ್ಞಾ ತವ ದಕ್ಷಿಣಾ ಸರ್ವಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಕಠಾದ್ಯ ತ್ವಂ ರೇವತೀಂ ಭರ ತನ್ಮನಾಃ
"ನಾನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ನಿಜವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸು; ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯೇ ನಿನಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊ, ಕಠನೇ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರೇವತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು."
ತಥೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಗುರೋರ್ ವಾಕ್ಯಾತ್ ಕಠೋ ಜಗ್ರಾಹ ಪಾಣಿನಾ ರೇವತೀಂ ವಿಧಿವದ್ ದತ್ತಾಂ ತಾಂ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಕಠಸ್ ತ್ವ್ ಅಥ
"ಹೌದು" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಗುರುನ ಮಾತಿನಂತೆ, ಕಠನು ರೇವತಿಯನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಹಿಡಿದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ನಂತರ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ನೋಡಿದನು.
ತತ್ರೈವ ಪೂಜಯಾಮ್ ಆಸ ದೇವೇಶಂ ಶಂಕರಂ ತದಾ ರೇವತ್ಯಾ ರೂಪಸಂಪತ್ತ್ಯೈ ಶಿವಪ್ರೀತ್ಯೈ ಚ ರೇವತೀ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಠನು ರೇವತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನಾದ ಶಂಕರನನ್ನು ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಶಿವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಲೆಂದು ಪೂಜಿಸಿದನು.
ಸುರೂಪಾ ಚಾರುಸರ್ವಾಙ್ಗೀ ನ ರೂಪೇಣೋಪಮೀಯತೇ ಅಭಿಷೇಕೋದಕಂ ತತ್ರ ರೇವತ್ಯಾ ಯದ್ ವಿನಿಃಸೃತಮ್
ಅವಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಳು, ಆಕರ್ಷಕ ಅಂಗಗಳಿದ್ದವು, ಅವಳ ರೂಪಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆ ಇಲ್ಲ; ರೇವತಿಯ ಅಭಿಷೇಕದ ನೀರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹರಿಯಿತು.
ಸಾಭವತ್ ತತ್ರ ಗಙ್ಗಾಯಾಂ ತಸ್ಮಾತ್ ತನ್ನಾಮತೋ ನದೀ ರೇವತೀತಿ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ರೂಪಸೌಭಾಗ್ಯದಾಯಿನೀ
ಆ ನೀರು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ರೇವತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದ ನದಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಯಿತು, ಅದು ರೂಪ ಮತ್ತು ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಪುನರ್ ದರ್ಭೈಶ್ ಚ ವಿವಿಧೈರ್ ಅಭಿಷೇಕಂ ಚಕಾರ ಸಃ ಪುಣ್ಯರೂಪತ್ವಸಂಸಿದ್ಧ್ಯೈ ವಿದರ್ಭಾ ತದ್ ಅಭೂನ್ ನದೀ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿವಿಧ ದರ್ಭೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಶುಭರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕಠನು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಅದು ವಿಧರ್ಭಾ ಎಂಬ ನದಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಸಂಗಮೇ ಸ್ನಾತ್ವಾ ರೇವತೀಗಙ್ಗಯೋರ್ ನರಃ ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ವಿಷ್ಣುಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ
ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ರೇವತಿ ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಥಾ ವಿದರ್ಭಾಗೌತಮ್ಯೋಃ ಸಂಗಮೇ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಮುನೇ ಸ್ನಾನಂ ಕರೋತ್ಯ್ ಅಸೌ ಯಾತಿ ಭುಕ್ತಿಂ ಮುಕ್ತಿಂ ಚ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್
ಅದೇ ರೀತಿ, ವಿಧರ್ಭಾ ಮತ್ತು ಗೌತಮಿಯ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡುವವನು ಕೂಡ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಭೋಗವನ್ನೂ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.