ತಸ್ಮಾನ್ ಮೇ ದೇಹಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಂ ನಾಶಯೇಯಂ ಸುರಾನ್ ಯಥಾ ಅವಧ್ಯಸೇವ್ಯಸ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ತ್ವಮ್ ಏವ ಶಶಿಶೇಖರ
ಆದರಿಂದ, ಚಂದ್ರಶೇಖರ, ನೀನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಸೋಲದವನಾದಂತೆ, ನನಗೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಮಾಡಿ.
ತೃತೀಯಂ ನಯನಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಯದಿ ಶಕ್ನೋಷಿ ಮೇ ಽನಘ ತತಃ ಸಮರ್ಥೋ ಭವಿತಾ ದೇವಾಂಶ್ ಛೇದಯಿತುಂ ಭವಾನ್
ಪಾಪರಹಿತನೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಆಗ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಶಕ್ತಿಯು ನಿನಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ತತೋ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಮನಶ್ ಚಕ್ರೇ ತೃತೀಯಂ ಲೋಚನಂ ವಿಭೋಃ ನ ಶಶಾಕ ತದೋವಾಚ ನ ಶಕ್ತೋ ಽಸ್ಮೀತಿ ಶಂಕರಮ್
ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಅವನು ಶಂಕರನಿಗೆ "ನಾನು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಕಿಂಚಿತ್ ಕುರು ತಪೋ ಬಾಲ ಯದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ಲೋಚನಮ್ ತೃತೀಯಂ ತ್ವಂ ತದಾಭೀಷ್ಟಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
"ಮಗನೇ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡು. ನೀನು ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನೀನು ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಡೆಯುತ್ತೀ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ."
ಏತಚ್ ಛ್ರುತ್ವೇಶಾನವಾಕ್ಯಂ ತಪಸೇ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಃ ದಧೀಚಿಸೂನುರ್ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತತ್ರೈವ ಬಹುಲಾಃ ಸಮಾಃ
ಈಶಾನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ದಧೀಚಿಯ ಪುತ್ರನು ತಪಸ್ಸಿಗೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಳಿದನು.
ಶಿವಧ್ಯಾನೈಕನಿರತೋ ಬಾಲೋ ಽಪಿ ಬಲವಾನ್ ಇವ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಪ್ರಾತರ್ ಉತ್ಥಾಯ ಸ್ನಾತ್ವಾ ನತ್ವಾ ಗುರೂನ್ ಕ್ರಮಾತ್
ಬಾಲಕನಾಗಿದ್ದರೂ ಶಿವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿದ್ದ ಅವನು ಬಲವಂತನಾದನು; ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಗುರುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸುಖಾಸೀನೋ ಮನಃ ಕೃತ್ವಾ ಸುಷುಮ್ನಾಯಾಮ್ ಅನನ್ಯಧೀಃ ಹಸ್ತಸ್ವಸ್ತಿಕಮ್ ಆರೋಪ್ಯ ನಾಭೌ ವಿಸ್ಮೃತಸಂಸೃತಿಃ
ಆತ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸುಷುಮ್ನಾದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಸ್ತಿಕವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಸಂಸಾರದ ನೆನಪು ಮರೆತುಹೋದನು.
ಸ್ಥಾನಾತ್ ಸ್ಥಾನಾನ್ತರೋತ್ಕರ್ಷಾನ್ ವಿದಧ್ಯೌ ಶಾಂಭವಂ ಮಹಃ ದದರ್ಶ ಚಕ್ಷುರ್ ದೇವಸ್ಯ ತೃತೀಯಂ ಪಿಪ್ಪಲಾಶನಃ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟೋ ಭೂತ್ವಾ ವಿನೀತ ಇದಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರಿದಂತೆ ಶಂಭುವಿನ ಮಹಿಮೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಪಿಪ್ಪಲಾದನು ದೇವರ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣನ್ನು ಕಂಡನು; ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಶಂಭುನಾ ದೇವದೇವೇನ ವರೋ ದತ್ತಃ ಪುರಾ ಮಮ ತಾರ್ತೀಯಚಕ್ಷುಷೋ ಜ್ಯೋತಿರ್ ಯದಾ ಪಶ್ಯಸಿ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್
ಒಂದು ವೇಳೆ ದೇವದೇವರಾದ ಶಂಕರನು ನನಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನು. ನೀನು ನನ್ನ ತೃತೀಯ ನೇತ್ರದ ಬೆಳಕನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ—
ಸರ್ವಂ ತೇ ಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ಸಿಧ್ಯೇದ್ ಇತ್ಯ್ ಆಹ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರಃ ತಸ್ಮಾದ್ ರಿಪುವಿನಾಶಾಯ ಹೇತುಭೂತಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಮೇ
ಅಮರರಾಧಿಪತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಏನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಲಿದೆ.' ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವದು ನನಗೆ ಕೊಡು.
ತದೈವ ಪಿಪ್ಪಲಾಃ ಪ್ರೋಚುರ್ ವಡವಾಪಿ ಮಹಾದ್ಯುತೇ ಮಾತಾ ತವ ಪ್ರಾತಿಥೇಯೀ ವದನ್ತ್ಯ್ ಏವಂ ದಿವಂ ಗತಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಿಪ್ಪಲ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಡವೆಯೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಿನ್ನ ತಾಯಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದವಳು, ಇದನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೇಳಿದ್ದಳು.'
ಪರಾಭಿದ್ರೋಹನಿರತಾ ವಿಸ್ಮೃತಾತ್ಮಹಿತಾ ನರಾಃ ಇತಸ್ ತತೋ ಭ್ರಾನ್ತಚಿತ್ತಾಃ ಪತನ್ತಿ ನರಕಾವಟೇ
ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ತಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಮರೆತು, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನರಕದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
ತನ್ ಮಾತೃವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕುಪಿತಃ ಪಿಪ್ಪಲಾಶನಃ ಅಭಿಮಾನೇ ಜ್ವಲತ್ಯ್ ಅನ್ತಃ ಸಾಧುವಾದೋ ನಿರರ್ಥಕಃ
ತಾಯಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಿಪ್ಪಲಾದನು ಕೋಪಗೊಂಡನು; ಅವನೊಳಗೆ ಅಹಂಕಾರ ಉರಿಯತೊಡಗಿತು ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಿಗಳಿಂದ ಬಂದ ಪ್ರಶಂಸೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು.
ದೇಹಿ ದೇಹೀತಿ ತಂ ಪ್ರಾಹ ಕೃತ್ಯಾ ನೇತ್ರವಿನಿರ್ಗತಾ ವಡವೇತಿ ಸ್ಮರನ್ ವಿಪ್ರಃ ಕೃತ್ಯಾಪಿ ವಡವಾಕೃತಿಃ
ಅವನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಕ್ರೂರಿ ಅವನಿಗೆ 'ಕೊಡು, ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ವಡವೆಯನ್ನು ನೆನೆದು, ಆ ಋಷಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು; ಆ ಕ್ರೂರಿಯೂ ವಡವೆಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದಳು.
ಸರ್ವಸತ್ತ್ವವಿನಾಶಾಯ ಪ್ರಭೂತಾನಲಗರ್ಭಿಣೀ ಗಭಸ್ತಿನೀ ಬಾಲಗರ್ಭಾ ಯಾ ಮಾತಾ ಪಿಪ್ಪಲಾಶಿನಃ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ, ಆಕೆ ಭಾರೀ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಳು; ಪ್ರಕಾಶಮಯಳಾಗಿ, ಮಗುವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಪಿಪ್ಪಲಾದನ ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದಳು.
ತದ್ಧ್ಯಾನಯೋಗಾತ್ ತು ಜಾತಾ ಕೃತ್ಯಾ ಸಾನಲಗರ್ಭಿಣೀ ಉತ್ಪನ್ನಾ ಸಾ ಮಹಾರೌದ್ರಾ ಮೃತ್ಯುಜಿಹ್ವೇವ ಭೀಷಣಾ
ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಆ ಅಗ್ನಿಯುಳ್ಳ ಕ್ರೂರಿ ಹುಟ್ಟಿಬಂದಳು; ಆಕೆ ಭಯಾನಕಳಾಗಿ, ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ನಾಲಿಗೆಯಂತೆ ಭೀಕರಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಅವೋಚತ್ ಪಿಪ್ಪಲಾದಂ ತಂ ಕಿಂ ಕೃತ್ಯಂ ಮೇ ವದಸ್ವ ತತ್ ಪಿಪ್ಪಲಾದೋ ಽಪಿ ತಾಂ ಪ್ರಾಹ ದೇವಾನ್ ಖಾದ ರಿಪೂನ್ ಮಮ
ಆಕೆ ಪಿಪ್ಪಲಾದನನ್ನು ಕೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಪಿಪ್ಪಲಾದನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನುಂಗು.'
ಜಗ್ರಾಹ ಸಾ ತಥೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಪಿಪ್ಪಲಾದಂ ಪುರಸ್ಥಿತಮ್ ಸ ಪ್ರಾಹ ಕಿಮ್ ಇದಂ ಕೃತ್ಯೇ ಸಾ ಚಾಪ್ಯ್ ಆಹ ತ್ವಯೋದಿತಮ್
ಆಕೆ 'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಪಿಪ್ಪಲಾದನನ್ನು ಹಿಡಿದಳು. ಅವನು ಕೇಳಿದನು: 'ಕ್ರೂರಿ, ಇದು ಏನು?' ಆಕೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.'
ದೇವೈಶ್ ಚ ನಿರ್ಮಿತಂ ದೇಹಂ ತತೋ ಭೀತಃ ಶಿವಂ ಯಯೌ ತುಷ್ಟಾವ ದೇವಂ ಸ ಮುನಿಃ ಕೃತ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಹ ತದಾ ಶಿವಃ
ದೇವತೆಗಳು ಆಕೆಗೆ ಒಂದು ದೇಹವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಭಯಗೊಂಡ ಪಿಪ್ಪಲಾದನು ಶಿವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು; ಆಗ ಶಿವನು ಆ ಕ್ರೂರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಯೋಜನಾನ್ತಃಸ್ಥಿತಾಞ್ ಜೀವಾನ್ ನ ಗೃಹಾಣ ಮದಾಜ್ಞಯಾ ತಸ್ಮಾದ್ ಯಾಹಿ ತತೋ ದೂರಂ ಕೃತ್ಯೇ ಕೃತ್ಯಂ ತತಃ ಕುರು
ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ, ಒಂದು ಯೋಜನದ ಒಳಗಿರುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಡ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೂರ ಹೋಗು ಕ್ರೂರಿಯೆ, ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡು.
ತೀರ್ಥಾತ್ ತು ಪಿಪ್ಪಲಾತ್ ಪೂರ್ವಂ ಯಾವದ್ ಯೋಜನಸಂಖ್ಯಯಾ ಪ್ರಾತಿಷ್ಠದ್ ವಡವಾರೂಪಾ ಕೃತ್ಯಾ ಸಾ ಋಷಿನಿರ್ಮಿತಾ
ಪಿಪ್ಪಲಾ ತೀರ್ಥದಿಂದ, ಪಿಪ್ಪಲಾದನ ಮುಂದೆ, ಎಷ್ಟು ಯೋಜನೆಗಳು ಇದ್ದವೆಯೋ ಅಷ್ಟು ದೂರಕ್ಕೆ, ವಡವೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆ ಋಷಿಯು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕ್ರೂರಿ ಹೊರಟಳು.
ತಸ್ಯಾಂ ಜಾತೋ ಮಹಾನ್ ಅಗ್ನಿರ್ ಲೋಕಸಂಹರಣಕ್ಷಮಃ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಬುಧಾಃ ಸರ್ವೇ ತ್ರಸ್ತಾಃ ಶಂಭುಮ್ ಉಪಾಗಮನ್
ಆಕೆಯೊಳಗೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲ ಮಹಾ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಶಂಕರನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದರು.
ಚಕ್ರೇಶ್ವರಂ ಪಿಪ್ಪಲೇಶಂ ಪಿಪ್ಪಲಾದೇನ ತೋಷಿತಮ್ ಸ್ತುವನ್ತೋ ಭೀತಮನಸಃ ಶಂಭುಮ್ ಊಚುರ್ ದಿವೌಕಸಃ
ಚಕ್ರಾಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ಪಿಪ್ಪಲೇಶನನ್ನು ಪಿಪ್ಪಲಾದನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು. ಭಯಭೀತರಾದ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ಶಂಕರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.
ರಕ್ಷಸ್ವ ಶಂಭೋ ಕೃತ್ಯಾಸ್ಮಾನ್ ಬಾಧತೇ ತದ್ಭವಾನಲಃ ಶರಣಂ ಭವ ಸರ್ವೇಶ ಭೀತಾನಾಮ್ ಅಭಯಪ್ರದ
ಶಂಕರಾ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು! ಆ ಕ್ರೂರಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳ ಅಗ್ನಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಯವಾಗು, ಭಯಗೊಂಡವರಿಗೆ ನಿರ್ಭಯತೆಯನ್ನು ನೀಡು.
ಸರ್ವತಃ ಪರಿಭೂತಾನಾಮ್ ಆರ್ತಾನಾಂ ಶ್ರಾನ್ತಚೇತಸಾಮ್ ಸರ್ವೇಷಾಮ್ ಏವ ಜನ್ತೂನಾಂ ತ್ವಮ್ ಏವ ಶರಣಂ ಶಿವ
ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಅಪಮಾನಗೊಂಡವರಿಗೂ, ದುಃಖಿತರಿಗೂ, ಮನಸ್ಸು ಬೇಸರಗೊಂಡವರಿಗೂ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ನೀನೇ ಏಕಮಾತ್ರ ಆಶ್ರಯ, ಶಿವಾ.
ಋಷಿಣಾಭ್ಯರ್ಥಿತಾ ಕೃತ್ಯಾ ತ್ವಚ್ಚಕ್ಷುರ್ವಹ್ನಿನಿರ್ಗತಾ ಸಾ ಜಿಘಾಂಸತಿ ಲೋಕಾಂಸ್ ತ್ರೀಂಸ್ ತ್ವಂ ನಸ್ ತ್ರಾತಾ ನ ಚೇತರಃ
ಋಷಿಯ ಮನವಿ ಕೇಳಿ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಕ್ರೂರಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾಳೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು ನೀನೇ, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ತಾನ್ ಅಬ್ರವೀಜ್ ಜಗನ್ನಾಥೋ ಯೋಜನಾನ್ತರ್ನಿವಾಸಿನಃ ನ ಬಾಧತೇ ತ್ವ್ ಅಸೌ ಕೃತ್ಯಾ ತಸ್ಮಾದ್ ಯೂಯಮ್ ಅಹರ್ನಿಶಮ್ ಇಹೈವಾಸಧ್ವಮ್ ಅಮರಾಸ್ ತಸ್ಯಾ ವೋ ನ ಭಯಂ ಭವೇತ್
ಆ ಯೋಜನದೊಳಗೆ ಇರುವ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಆ ಕಾರ್ಯ ನಿಮಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ದೇವತೆಗಳು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿರಲಿ. ಅದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಪುನರ್ ಊಚುಃ ಸುರೇಶಾನಂ ತ್ವಯಾ ದತ್ತಂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್ ತತ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾತ್ರ ಕಥಂ ನಾಥ ವತ್ಸ್ಯಾಮಸ್ ತ್ರಿದಶಾರ್ಚಿತ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನೀನು ನಮಗೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಪ್ರಭು, ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ಆ ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸಬೇಕು?
ದೇವಾನಾಂ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶಿವೋ ವಾಕ್ಯಮ್ ಅಥಾಬ್ರವೀತ್
ದೇವತೆಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಿವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ದೇವೋ ಽಸೌ ವಿಶ್ವತಶ್ಚಕ್ಷುರ್ ಯೋ ದೇವೋ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ ಯೋ ರಶ್ಮಿಭಿಸ್ ತು ಧಮತೇ ನಿತ್ಯಂ ಯೋ ಜನಕೋ ಮತಃ
ಆ ದೇವರು ಎಲ್ಲವನ್ನು ನೋಡುವವನು, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಮುಖವಿರುವವನು, ಸದಾ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವವನು.