ತಥೇತ್ಯ್ ಉವಾಚ ಭಗವಾನ್ ದೇವದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಶಂಕರಃ ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮಾ ಕರುಣಾವರುಣಾಲಯಃ
"ಹೌದು" ಎಂದು ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ, ಮಹೇಶ್ವರ, ಶಂಕರ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ದಯೆಯ ನಿಲಯನು ಹೇಳಿದರು.
ಕ್ರತುಂ ಕೃತ್ವಾ ತತಃ ಪೂರ್ಣಂ ತಸ್ಯ ದಕ್ಷಸ್ಯ ವೈ ಮುನೇ ಏವಮ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಸ ಭಗವಾನ್ ಭೂತೈರ್ ಅನ್ತರಧೀಯತ
ನಂತರ, ಮುನಿಯೇ, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಭಗವಂತನು ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದನು.
ಯಥಾಗತಂ ಸುರಾ ಜಗ್ಮುಃ ಸ್ವಮ್ ಏವ ಸದನಂ ಪ್ರತಿ ತತಃ ಕದಾಚಿದ್ ದೇವಾನಾಂ ದೈತ್ಯಾನಾಂ ವಿಗ್ರಹೋ ಮಹಾನ್
ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಂತರ, ಒಂದು ವೇಳೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ನಡುವೆ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧವು ಉಂಟಾಯಿತು.
ಬಭೂವ ತತ್ರ ದೈತ್ಯೇಭ್ಯೋ ಭೀತಾ ದೇವಾಃ ಶ್ರಿಯಃ ಪತಿಮ್ ತುಷ್ಟುವುಃ ಸರ್ವಭಾವೇನ ವಚೋಭಿಸ್ ತಂ ಜನಾರ್ದನಮ್
ಆ ದೈತ್ಯರಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೀಮಾನದ ಪತಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ಶಕ್ರಾದಯೋ ಽಪಿ ತ್ರಿದಶಾಃ ಕಟಾಕ್ಷಮ್ ಅವೇಕ್ಷ್ಯ ಯಸ್ಯಾಸ್ ತಪ ಆಚರನ್ತಿ ಸಾ ಚಾಪಿ ಯತ್ಪಾದರತಾ ಚ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಭೂತಂ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ
ಇಂದ್ರನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಯಾರ ದಯಾದೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವಳ ಹೃದಯವು ಯಾರು ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ ಆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಅವನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಮಾತ್ ತ್ರಿಲೋಕ್ಯಾಂ ನ ಪರಃ ಸಮಾನೋ ನ ಚಾಧಿಕಸ್ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯರಥಾನ್ ನೃಸಿಂಹಾತ್ ಸ ದೇವದೇವೋ ಽವತು ನಃ ಸಮಸ್ತಾನ್ ಮಹಾಭಯೇಭ್ಯಃ ಕೃಪಯಾ ಪ್ರಪನ್ನಾನ್
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಗಿಂತ ಮೇಲು, ಸಮಾನ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವವನಾಗಿ ಅಥವಾ ನರಸಿಂಹನಾಗಿ ಇರುವ ದೇವದೇವನು, ನಾವು ಭಯದಿಂದ ಶರಣಾದವರನ್ನು ದಯೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
ತತಃ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭಗವಾಞ್ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ ಕಿಮರ್ಥಮ್ ಆಗತಾಃ ಸರ್ವೇ ತತ್ಕರ್ತಾಸ್ಮೀತ್ಯ್ ಉವಾಚ ತಾನ್
ಆಗ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿಯಾದ ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, 'ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ಅದನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಭಯಂ ಚ ತೀವ್ರಂ ದೈತ್ಯೇಭ್ಯೋ ದೇವಾನಾಂ ಮಧುಸೂದನ ತತಸ್ ತ್ರಾಣಾಯ ದೇವಾನಾಂ ಮತಿಂ ಕುರು ಜನಾರ್ದನ
ಮಧುಸೂದನನೇ, ದೈತ್ಯರಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಾರೀ ಭಯವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನಾರ್ದನನೇ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡು.
ತಾನ್ ಆಗತಾನ್ ಹರಿಃ ಪ್ರಾಹ ಗ್ರಸ್ತಂ ಚಕ್ರಂ ಹರೇಣ ಮೇ ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ಗತಂ ಚಕ್ರಂ ಭವನ್ತಶ್ ಚಾರ್ತಿಮ್ ಆಗತಾಃ ಯಾನ್ತು ಸರ್ವೇ ದೇವಗಣಾ ರಕ್ಷಾ ವಃ ಕ್ರಿಯತೇ ಮಯಾ
ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹರಿಯು ಹೇಳಿದನು: 'ಹರನು ನನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಚಕ್ರವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಕಟದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಹಿಂತಿರುಗಲಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.'
ತತೋ ಗತೇಷು ದೇವೇಷು ವಿಷ್ಣುಶ್ ಚಕ್ರಾರ್ಥಮ್ ಉದ್ಯತಃ ಗೋದಾವರೀಂ ತತೋ ಗತ್ವಾ ಶಂಭೋಃ ಪೂಜಾಂ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ
ದೇವತೆಗಳು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಂತರ, ವಿಷ್ಣು ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಗೋದಾವರಿ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಸುವರ್ಣಕಮಲೈರ್ ದಿವ್ಯೈಃ ಸುಗನ್ಧೈರ್ ದಶಭಿಃ ಶತೈಃ ಭಕ್ತಿತೋ ನಿತ್ಯವತ್ ಪೂಜಾಂ ಚಕ್ರೇ ವಿಷ್ಣುರ್ ಉಮಾಪತೇಃ
ವಿಷ್ಣು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸುಗಂಧದಿವ್ಯ ಸುವರ್ಣಕಮಲಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಮಾಪತಿಯ ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ಏವಂ ಸಂಪೂಜ್ಯಮಾನೇ ತು ತಯೋಸ್ ತತ್ತ್ವಮ್ ಇದಂ ಶೃಣು ಕಮಲಾನಾಂ ಸಹಸ್ರೇ ತು ಯದೈಕಂ ನೈವ ಪೂರ್ಯತೇ
ಹೀಗೆ ಪೂಜೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಾವಿರ ಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು.
ತದಾಸುರಾರಿಃ ಸ್ವಂ ನೇತ್ರಮ್ ಉತ್ಪಾಟ್ಯಾರ್ಘ್ಯಮ್ ಅಕಲ್ಪಯತ್ ಅರ್ಘ್ಯಪಾತ್ರಂ ಕರೇ ಗೃಹ್ಯ ಸಹಸ್ರಕಮಲಾನ್ವಿತಮ್ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಶಂಭುಂ ದದಾವ್ ಅರ್ಘ್ಯಮ್ ಅನನ್ಯಶರಣೋ ಹರಿಃ
ಅವನು, ದೈತ್ಯರ ಶತ್ರುವಾದವನು, ತನ್ನ ಒಂದು ಕಣ್ಣು ತೆಗಿದು ಅರ್ಘ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಘ್ಯಪಾತ್ರವನ್ನೂ ಸಾವಿರ ಕಮಲಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ಶಂಕರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ ಹರಿಯು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು.
ತ್ವಮ್ ಏವ ದೇವ ಜಾನೀಷೇ ಭಾವಮ್ ಅನ್ತರ್ಗತಂ ನೃಣಾಮ್ ತ್ವಮ್ ಏವ ಶರಣೋ ಽಧೀಶೋ ಽತ್ರ ಕಾ ಭವೇದ್ ವಿಚಾರಣಾ
ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನೇ ಮಾನವರ ಹೃದಯದ ಆಂತರಂಗವನ್ನು ತಿಳಿಯುವವನು. ನೀನೇ ಶರಣು, ನೀನೇ ಅಧಿಪತಿ—ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನು ಯೋಚನೆ ಬೇಕು?
ವದನ್ನ್ ಉದಶ್ರುನಯನೋ ನಿಲಿಲ್ಯೇ ಽಸಾವ್ ಇತೀಶ್ವರೇ ಭವಾನೀಸಹಿತಃ ಶಂಭುಃ ಪುರಸ್ತಾದ್ ಅಭವತ್ ತದಾ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಆಗ ಭವಾನಿಯೊಂದಿಗೆ ಈಶ್ವರನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ಗಾಢಮ್ ಆಲಿಙ್ಗ್ಯ ವಿವಿಧೈರ್ ವರೈರ್ ಆಪೂರಯದ್ ಧರಿಮ್ ತದ್ ಏವ ಚಕ್ರಮ್ ಅಭವನ್ ನೇತ್ರಂ ಚಾಪಿ ಯಥಾ ಪುರಾ
ಶಂಕರನು ಹರಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹಿಡಿದು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು. ಆ ಚಕ್ರವೂ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಆಗಿತು, ಅವನ ಕಣ್ಣೂ ಹಳೆಯದಂತೆ ಮರಳಿ ಬಂತು.
ತತಃ ಸುರಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ತುಷ್ಟುವುರ್ ಹರಿಶಂಕರೌ ಗಙ್ಗಾಂ ಚಾಪಿ ಸರಿಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠಾಂ ದೇವಂ ಚ ವೃಷಭಧ್ವಜಮ್
ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಹರಿಯನ್ನೂ ಶಂಕರನನ್ನೂ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಗಂಗೆಯನ್ನೂ, ವೃಷಭಧ್ವಜಧಾರಿಯಾದ ದೇವನನ್ನೂ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ತತ್ ತೀರ್ಥಂ ಚಕ್ರತೀರ್ಥಮ್ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಮ್ ಯಸ್ಯಾನುಶ್ರವಣೇನೈವ ಮುಚ್ಯತೇ ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷೈಃ
ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಚಕ್ರತೀರ್ಥ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದರ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.
ತತ್ರ ಸ್ನಾನಂ ಚ ದಾನಂ ಚ ಯಃ ಕುರ್ಯಾತ್ ಪಿತೃತರ್ಪಣಮ್ ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪಿತೃಭಿಃ ಸ್ವರ್ಗಭಾಗ್ ಭವೇತ್ ತತ್ ತು ಚಕ್ರಾಙ್ಕಿತಂ ತೀರ್ಥಮ್ ಅದ್ಯಾಪಿ ಪರಿದೃಶ್ಯತೇ
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು, ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಅಥವಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಚಕ್ರದ ಗುರುತು ಇರುವ ಆ ತೀರ್ಥವು ಇಂದು ಕೂಡ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಪಿಪ್ಪಲಂ ತೀರ್ಥಮ್ ಆಖ್ಯಾತಂ ಚಕ್ರತೀರ್ಥಾದ್ ಅನನ್ತರಮ್ ಯತ್ರ ಚಕ್ರೇಶ್ವರೋ ದೇವಶ್ ಚಕ್ರಮ್ ಆಪ ಯತೋ ಹರಿಃ
ಚಕ್ರತೀರ್ಥದ ನಂತರ ಪಿಪ್ಪಲ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಚಕ್ರದ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವರು, ಹರಿಯು ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದನು.
ಯತ್ರ ವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ವಯಂ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಚಕ್ರಾರ್ಥಂ ಶಂಕರಂ ವಿಭುಮ್ ಪೂಜಯಾಮ್ ಆಸ ತತ್ ತೀರ್ಥಂ ಚಕ್ರತೀರ್ಥಮ್ ಉದಾಹೃತಮ್
ಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಸ್ವತಃ ನಿಂತು ತನ್ನ ಚಕ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಚಕ್ರತೀರ್ಥ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯತ್ರ ಪ್ರೀತೋ ಽಭವದ್ ವಿಷ್ಣೋಃ ಶಂಭುಸ್ ತತ್ ಪಿಪ್ಪಲಂ ವಿದುಃ ಮಹಿಮಾನಂ ಯಸ್ಯ ವಕ್ತುಂ ನ ಕ್ಷಮೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಹಿನಾಯಕಃ
ಯಲ್ಲಿ ಶಂಭು ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪಿಪ್ಪಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಮಹಿಮೆ ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದನ್ನು ಹಾವುಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಕೂಡ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಚಕ್ರೇಶ್ವರೋ ಪಿಪ್ಪಲೇಶೋ ನಾಮಧೇಯಸ್ಯ ಕಾರಣಮ್ ಶೃಣು ನಾರದ ತದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ವೇದೋದಿತಂ ಮಯಾ
ಚಕ್ರದ ದೇವರು ಮತ್ತು ಪಿಪ್ಪಲದ ದೇವರು ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಾರದ, ನೀನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳು, ಇದು ವೇದದಲ್ಲೇ ಹೇಳಿರುವ ವಿಷಯ.
ದಧೀಚಿರ್ ಇತಿ ವಿಖ್ಯಾತೋ ಮುನಿರ್ ಆಸೀದ್ ಗುಣಾನ್ವಿತಃ ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಾ ಕುಲೀನಾ ಚ ಪತಿವ್ರತಾ
ದಧೀಚಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಒಬ್ಬ ಮಹರ್ಷಿ ಇದ್ದನು; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು. ಅವನ ಪತ್ನಿ ಬಹಳ ಜ್ಞಾನವಂತಳು, ಉತ್ತಮ ಕುಲದವಳು ಮತ್ತು ಪತಿವ್ರತೆ.
ಲೋಪಾಮುದ್ರೇತಿ ಯಾ ಖ್ಯಾತಾ ಸ್ವಸಾ ತಸ್ಯಾ ಗಭಸ್ತಿನೀ ಇತಿ ನಾಮ್ನಾ ಚ ವಿಖ್ಯಾತಾ ವಡವೇತಿ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾ
ಲೋಪಾಮುದ್ರೆ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದವಳಿಗೆ ಗಭಸ್ತಿನಿ ಎಂಬ ಸಹೋದರಿ ಇದ್ದಳು; ಆಕೆಯನ್ನೂ ಅದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ವಡವ ಎಂದು ಕೂಡ ಪ್ರಖ್ಯಾತಳಾಗಿದ್ದಳು.
ದಧೀಚೇಃ ಸಾ ಪ್ರಿಯಾ ನಿತ್ಯಂ ತಪಸ್ ತೇಪೇ ತಯಾ ಮಹತ್ ದಧೀಚಿರ್ ಅಗ್ನಿಮಾನ್ ನಿತ್ಯಂ ಗೃಹಧರ್ಮಪರಾಯಣಃ
ಅವಳು ದಧೀಚಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದಳು, ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ದಧೀಚಿ ಸದಾ ಅಗ್ನಿಯಂತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಗೃಹಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದನು.
ಭಾಗೀರಥೀಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ದೇವಾತಿಥಿಪರಾಯಣಃ ಸ್ವಕಲತ್ರರತಃ ಶಾನ್ತಃ ಕುಮ್ಭಯೋನಿರ್ ಇವಾಪರಃ
ಭಾಗೀರಥಿ ನದಿಯ ಹತ್ತಿರ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದನು, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕುಂಭಯೋನಿಯಂತೆ.
ತಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವಾತ್ ತಂ ದೇಶಂ ನಾರಯೋ ದೈತ್ಯದಾನವಾಃ ಆಜಗ್ಮುರ್ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲ ಯತ್ರಾಗಸ್ತ್ಯಸ್ಯ ಚಾಶ್ರಮಃ
ಅವನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ನಾರರು, ದೈತ್ಯರು ಅಥವಾ ದಾನವರು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಆಶ್ರಮವೂ ಇದೆ.
ತತ್ರ ದೇವಾಃ ಸಮಾಜಗ್ಮೂ ರುದ್ರಾದಿತ್ಯಾಸ್ ತಥಾಶ್ವಿನೌ ಇನ್ದ್ರೋ ವಿಷ್ಣುರ್ ಯಮೋ ಽಗ್ನಿಶ್ ಚ ಜಿತ್ವಾ ದೈತ್ಯಾನ್ ಉಪಾಗತಾನ್
ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡರು—ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು, ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ಯಮ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ—ಬಂದ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದರು.
ಜಯೇನ ಜಾತಸಂಹರ್ಷಾಃ ಸ್ತುತಾಶ್ ಚೈವ ಮರುದ್ಗಣೈಃ ದಧೀಚಿಂ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನೇಮುಃ ಸುರೇಶ್ವರಾಃ
ವಿಜಯದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಮರುದ್ಗಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದಧೀಚಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಮಿಸಿದರು.