ವಿನಾ ರಾಹುಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಂ ಸೈಂಹಿಕೇಯಂ ಚ ಸೋಮಪಮ್ ಕಾಮರೂಪಧರೋ ರಾಹುರ್ ಮರುತಾಂ ಮಧ್ಯಮ್ ಆವಿಶತ್
ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ರಾಹುವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಸೈಂಹಿಕೆಯ ಮಗ ರಾಹು ದೇವತೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮಾರುತರ ನಡುವೆ ಸೇರಿ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಬಯಸಿದನು.
ಮರುದ್ರೂಪಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಪಾನಪಾತ್ರಧರಸ್ ತಥಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದಿವಾಕರೋ ದೈತ್ಯಂ ತಂ ಸೋಮಾಯ ನ್ಯವೇದಯತ್
ಮಾರುತರ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಕುಡಿಯುವ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ರಾಹುವನ್ನು, ಸೂರ್ಯನು ಗುರುತಿಸಿ, ಆ ದೈತ್ಯನ ವಿಷಯವನ್ನು ಸೋಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
ತದಾ ತದ್ ಅಮೃತಂ ತಸ್ಮೈ ದೈತ್ಯಾಯಾದೈತ್ಯರೂಪಿಣೇ ದತ್ತ್ವಾ ಸೋಮಂ ತದಾ ಸೋಮೋ ವಿಷ್ಣವೇ ತನ್ ನ್ಯವೇದಯತ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೋಮನು ದೇವತೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ನಂತರ ಸೋಮನು ಇದನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
ವಿಷ್ಣುಃ ಪೀತಾಮೃತಂ ದೈತ್ಯಂ ಚಕ್ರೇಣೋದ್ಯಮ್ಯ ತಚ್ಛಿರಃ ಚಿಚ್ಛೇದ ತರಸಾ ವತ್ಸ ತಚ್ಛಿರಸ್ ತ್ವ್ ಅಮರಂ ತ್ವ್ ಅಭೂತ್
ವಿಷ್ಣು ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿದ ದೈತ್ಯನ ತಲೆಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನು. ಆದರೆ ಮಗನೇ, ಆ ತಲೆ ಅಮರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.
ಶಿರೋಮಾತ್ರವಿಹೀನಂ ಯದ್ ದೇಹಂ ತದ್ ಅಪತದ್ ಭುವಿ ದೇಹಂ ತದ್ ಅಮೃತಸ್ಪೃಷ್ಟಂ ಪತಿತಂ ದಕ್ಷಿಣೇ ತಟೇ
ತಲೆಯಿಲ್ಲದ ದೇಹ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಆ ದೇಹ ಅಮೃತ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.
ಗೌತಮ್ಯಾ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲ ಕಮ್ಪಯದ್ ವಸುಧಾತಲಮ್ ದೇಹಂ ಚಾಪ್ಯ್ ಅಮರಂ ಪುತ್ರ ತದ್ ಅದ್ಭುತಮ್ ಇವಾಭವತ್
ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲನೆ, ಗೌತಮಿಯ ಬಳಿ ಆ ದೇಹ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿತು; ಮಗನೇ, ಆ ದೇಹ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಅಮರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.
ದೇಹಂ ಚ ಶಿರಸೋ ಽಪೇಕ್ಷಿ ಶಿರೋ ದೇಹಮ್ ಅಪೇಕ್ಷತೇ ಉಭಯಂ ಚಾಮರಂ ಜಾತಂ ದೈತ್ಯಶ್ ಚಾಯಂ ಮಹಾಬಲಃ
ದೇಹವು ತಲೆಗೆ ಆಸೆಪಟ್ಟಿತು, ತಲೆಯೂ ದೇಹವನ್ನು ಬಯಸಿತು; ಇಬ್ಬರೂ ಅಮರರಾದರು, ಈ ದೈತ್ಯನು ಬಹಳ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟನು.
ಶಿರಃ ಕಾಯೇ ಸಮಾವಿಷ್ಟಂ ಸರ್ವಾನ್ ಭಕ್ಷಯತೇ ಸುರಾನ್ ತಸ್ಮಾದ್ ದೇಹಮ್ ಇದಂ ಪೂರ್ವಂ ನಾಶಯಾಮೋ ಮಹೀಗತಮ್ ತತಸ್ ತೇ ಶಂಕರಂ ಪ್ರಾಹುರ್ ದೇವಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಸಂಭ್ರಮಾಃ
ತಲೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇರಿದಾಗ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತಿಂಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೊದಲು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಆ ದೇಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡೋಣ. ನಂತರ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಶಂಕರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
ಮಹೀಗತಂ ದೈತ್ಯದೇಹಂ ನಾಶಯಸ್ವ ಸುರೋತ್ತಮ ತ್ವಂ ದೇವ ಕರುಣಾಸಿನ್ಧುಃ ಶರಣಾಗತರಕ್ಷಕಃ
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಆ ದೈತ್ಯದ ದೇಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡು, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನೀನು ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರ, ಶರಣಾಗತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು.
ಶಿರಸಾ ನೈವ ಯುಜ್ಯೇತ ದೈತ್ಯದೇಹಂ ತಥಾ ಕುರು
ದೈತ್ಯನ ದೇಹವು ತಲೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಸೇರದಂತೆ ಮಾಡು.
ಪ್ರೇಷಯಾಮ್ ಆಸ ಚೇಶೋ ಽಪಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಂ ಶಕ್ತಿಂ ತದಾತ್ಮನಃ ಮಾತೃಭಿಃ ಸಹಿತಾಂ ದೇವೀಂ ಮಾತರಂ ಲೋಕಪಾಲಿನೀಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ತಾನು ತಾನೇ ಆಗಿರುವ ದೇವಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಮಾತೃಗಳೊಂದಿಗೆ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ತಾಯಿಯನ್ನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
ಈಶಾಯುಧಧರಾ ದೇವೀ ಈಶಶಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಾ ಮಹೀಗತಂ ಯತ್ರ ದೇಹಂ ತತ್ರಾಗಾದ್ ಭಕ್ಷ್ಯಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣೀ
ಈಶ್ವರನ ಆಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ದೇವಿ, ಅವನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಆ ದೇಹವಿರುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ, ಅದನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿ ಹೋದಳು.
ಶಿರೋಮಾತ್ರಂ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಮೇರೌ ತತ್ರೈವ ಸಾನ್ತ್ವಯನ್ ದೇಹೋ ದೇವ್ಯಾ ಪುನಸ್ ತತ್ರ ಯುಯುಧೇ ಬಹವಃ ಸಮಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಆ ಮೆರುಗಿರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ತಲೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟರು; ದೇವಿಯ ದೇಹವು ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಅವಳು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹೋರಾಡಿದಳು.
ರಾಹುಸ್ ತತ್ರ ಸುರಾನ್ ಆಹ ಭಿತ್ತ್ವಾ ದೇಹಂ ಪುರಾ ಮಮ ಅತ್ರಾಸ್ತೇ ರಸಮ್ ಉತ್ಕೃಷ್ಟಂ ತದ್ ಆಕೃಷ್ಯ ಶರೀರತಃ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ರಾಹು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದಾಗ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಸವು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದೆ; ಅದನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಿ.'
ಪೃಥಕ್ಭೂತೇ ರಸೇ ದೇಹಂ ಪ್ರವರೇ ಽಮೃತಮ್ ಉತ್ತಮಮ್ ಭಸ್ಮೀಭೂಯಾತ್ ಕ್ಷಣೇನೈವ ತಸ್ಮಾತ್ ಕುರ್ವನ್ತು ತತ್ ಪುರಾ
ಆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಮೃತವನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರೆ, ಆ ದೇಹ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಏತದ್ ರಾಹುವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರೀತಾಃ ಸರ್ವೇ ಽಸುರಾರಯಃ ಅಭ್ಯಷಿಞ್ಚನ್ ಗ್ರಹಾಣಾಂ ತ್ವಂ ಗ್ರಹೋ ಭೂಯಾ ಮುದಾನ್ವಿತಃ
ರಾಹುವಿನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರ ಶತ್ರುಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, 'ನೀನು ಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವೆ' ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು.
ತದ್ದೇವವಚನಾಚ್ ಛಕ್ತಿರ್ ಈಶ್ವರೀ ಯಾ ನಿಗದ್ಯತೇ ದೇಹಂ ಭಿತ್ತ್ವಾ ದೈತ್ಯಪತೇಃ ಸುರಶಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಆದೇಶದಿಂದ ಈಶ್ವರಿ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿ, ದೇವತೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದಳು.
ಆಕೃಷ್ಯ ಶೀಘ್ರಮ್ ಉತ್ಕೃಷ್ಟಂ ಪ್ರವರಂ ಚಾಮೃತಂ ಬಹಿಃ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ತು ತದ್ ದೇಹಂ ಭಕ್ಷಯಾಮ್ ಆಸ ಚಾಮ್ಬಿಕಾ
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಮೃತವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತೆಗೆದು ಹೊರಗೆ ಇಟ್ಟು, ಆ ದೇಹವನ್ನು ಅಂಬಿಕೆ ಭಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಕಾಲರಾತ್ರಿರ್ ಭದ್ರಕಾಲೀ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಯಾ ಮಹಾಬಲಾ ಸ್ಥಾಪಿತಂ ರಸಮ್ ಉತ್ಕೃಷ್ಟಂ ರಸಾನಾಂ ಪ್ರವರಂ ರಸಮ್
ಯಾರು ಕಾಲರಾತ್ರಿ, ಭದ್ರಕಾಳಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯವಳೋ, ಅವಳು ಆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಸವನ್ನು, ಎಲ್ಲ ರಸಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ರಸವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಳು.
ವ್ಯಸ್ರವತ್ ಸ್ಥಾಪಿತಂ ತತ್ ತು ಪ್ರವರಾ ಸಾಭವನ್ ನದೀ ಆಕೃಷ್ಟಮ್ ಅಮೃತಂ ಚೈವ ಸ್ಥಾಪಿತಂ ಸಾಪ್ಯ್ ಅಭಕ್ಷಯತ್
ಅಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಸವು ಹರಿದು ನದಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಯಿತು; ತೆಗೆದು ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅಮೃತವನ್ನು ಅವಳು ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ನದೀ ಜಾತಾ ಪ್ರವರಾ ಚಾಮೃತಾ ಶುಭಾ ರಾಹುದೇಹಸಮುದ್ಭೂತಾ ರುದ್ರಶಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಾ
ಅನಂತರ ರಾಹುವಿನ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ರುದ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಅಮೃತಾ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶುಭಕರ ನದಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ನದೀನಾಂ ಪ್ರವರಾ ರಮ್ಯಾ ಚಾಮೃತಾ ಪ್ರೇರಿತಾ ತಹಾ ತತ್ರ ಪಞ್ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ಗುಣವನ್ತಿ ಚ
ಅಮೃತಾ ಎಂಬ ಆ ಸುಂದರವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಯನ್ನು ಹರಿಯಲು ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಐದು ಸಾವಿರ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳು ಉಂಟಾದವು.
ತತ್ರ ಶಂಭುಃ ಸ್ವಯಂ ತಸ್ಥೌ ಸರ್ವದಾ ಸುರಪೂಜಿತಃ ತಸ್ಯೈ ತುಷ್ಟಾಃ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ದೇವ್ಯೈ ನದ್ಯೈ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್
ಅಲ್ಲಿ ಶಂಭು ಸ್ವತಃ ಸದಾ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ನದಿಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರು.
ವರಾನ್ ದದುರ್ ಮುದಾ ಯುಕ್ತಾ ಯಥಾ ಪೂಜಾಮ್ ಅವಾಪ್ಸ್ಯತಿ ಶಂಭುಃ ಸುರಪತಿರ್ ಲೋಕೇ ತಥಾ ಪೂಜಾಮ್ ಅವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ
ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು: 'ಶಂಭು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಹೀಗೆಯೇ ನೀನೂ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.'
ನಿವಾಸಂ ಕುರು ದೇವಿ ತ್ವಂ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ ಸದಾ ತಿಷ್ಠ ರಸೇಶಾನಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿದಾ
ದೇವಿ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡು; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ರಸಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಇರು.
ಸ್ತವನಾತ್ ಕೀರ್ತನಾದ್ ಧ್ಯಾನಾತ್ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಾಯಿನೀ ತ್ವಾಂ ನಮಸ್ಯನ್ತಿ ಯೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಕಿಂಚಿದ್ ಆಪೇಕ್ಷ್ಯ ಸರ್ವದಾ
ಸ್ತೋತ್ರ, ಕೀರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ಆಶಿಸಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತೇಷಾಂ ಸರ್ವಾಣಿ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ಭವೇಯುರ್ ದೇವತಾಜ್ಞಯಾ ಶಿವಶಕ್ತ್ಯೋರ್ ಯತಸ್ ತಸ್ಮಿನ್ ನಿವಾಸೋ ಽಭೂತ್ ಸನಾತನಃ
ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳು ದೇವಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ನೆರವೇರುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಶಾಶ್ವತ ವಾಸಸ್ಥಾನವಿದೆ.
ಅತೋ ವದನ್ತಿ ಮುನಯೋ ನಿವಾಸಪುರಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅದಃ ಪ್ರವರಾಯಾಃ ಪುರಾ ದೇವಾಃ ಸುಪ್ರೀತಾಸ್ ತೇ ವರಾನ್ ದದುಃ
ಆದ್ದರಿಂದ ಮುನಿಗಳು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು 'ವಾಸಪುರ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರು.
ಗಙ್ಗಾಯಾಃ ಸಂಗಮೋ ಯಸ್ ತೇ ವಿಖ್ಯಾತಃ ಸುರವಲ್ಲಭಃ ತತ್ರಾಪ್ಲುತಾನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಭುಕ್ತಿರ್ ವಾ ಮುಕ್ತಿರ್ ಏವ ಚ
ಗಂಗೆಯ ಸಂಗಮವು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದದು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಭೋಗವೋ ಅಥವಾ ಮೋಕ್ಷವೋ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಯದ್ ವಾಪಿ ಮನಸಃ ಕಾಮ್ಯಂ ದೇವಾನಾಮ್ ಅಪಿ ದುರ್ಲಭಮ್ ಸ್ಯಾತ್ ತೇಷಾಂ ಸರ್ವಮ್ ಏವೇಹ ಏವಂ ದತ್ತ್ವಾ ಸುರಾ ಯಯುಃ
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೊರೆಯದಂತಹದೂ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು, ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.