ಸ್ವೈರಸ್ಥಿತ್ಯಾ ವರ್ತಮಾನೋ ನೇದಂ ಸ ಪರಿಹಾತವಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮೀಂ ಸಂಧ್ಯಾಮ್ ಅನುಷ್ಠಾಯ ತದ್ ಊರ್ಧ್ವಂ ತು ಧನಾರ್ಜನಮ್
ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಯನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಮಾತ್ರ ಅವನು ಧನಾರ್ಜನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿದ್ಯಾಬಲೇನ ವಿತ್ತಾನಿ ಬಹೂನ್ಯ್ ಆರ್ಜ್ಯ ದದಾತ್ಯ್ ಅಸೌ ತಥಾ ಸ ಪ್ರಾತರ್ ಉತ್ಥಾಯ ಗಙ್ಗಾಂ ಗತ್ವಾ ಯಥಾವಿಧಿ
ತಾನು ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯ ಬಲದಿಂದ ಅವನು ಬಹಳ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಿ, ಅದನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೀಗೆಯೇ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಗಂಗೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಶೌಚಾದಿ ಸ್ನಾನಸಂಧ್ಯಾದಿ ಸರ್ವಂ ಕಾರ್ಯಂ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಕೃತ್ವಾ ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ನತ್ವಾ ತತೋ ಽಭ್ಯೇತಿ ಸ್ವಕರ್ಮಸು
ಶೌಚ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನ, ಸಂಧ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವುಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ತಾನು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು.
ಪ್ರಾತಃಕಾಲೇ ಗೌತಮೀಂ ತು ಯದಾ ಯಾತಿ ವಿರೂಪವಾನ್ ಕುಷ್ಠಸರ್ವಾಙ್ಗಶಿಥಿಲಃ ಪೂಯಶೋಣಿತನಿಃಸ್ರವಃ
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಬಳಲಿದ, ಅಂಗಗಳು ದುರ್ಬಲವಾದ, ಪೂಕೂಡು ಮತ್ತು ರಕ್ತ ಹರಿಯುವ ಒಬ್ಬ ವಿಕಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗೌತಮೀ ನದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ನಾತ್ವಾ ತು ಗೌತಮೀಂ ಗಙ್ಗಾಂ ಯದಾ ಯಾತಿ ಸುರೂಪಧೃಕ್ ಶಾನ್ತಃ ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಸದೃಶೋ ಮೂರ್ತಿಮಾನ್ ಇವ ಭಾಸ್ಕರಃ
ಆದರೆ ಗೌತಮೀ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ, ಅವನು ಸುಂದರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಶಾಂತನಾಗಿ, ಸೂರ್ಯ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಭಾಸ್ಕರನೇ ಎಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
ಏತದ್ ರೂಪದ್ವಯಂ ಸ್ವಸ್ಯ ನೈವ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ದ್ವಿಜಃ ಗಾಲವೋ ಯತ್ರ ಭಗವಾಂಸ್ ತಪೋಜ್ಞಾನಪರಾಯಣಃ
ಆ ದ್ವಿಜನು ತನ್ನ ಈ ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನೂ ತನ್ನದಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಗೌರವನೀಯ ಗಾಲವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಗೌತಮೀಂ ದೇವೀಂ ಆಸ್ತೇ ಚ ಮುನಿಭಿರ್ ವೃತಃ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಽಪಿ ಚ ತತ್ರೈವ ನಿತ್ಯಂ ತೀರ್ಥಂ ಸಮೇತ್ಯ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿಯಾದ ಗೌತಮಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ಸಹ ಪ್ರತಿದಿನ ಆ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಗಾಲವಂ ಚ ನಮಸ್ಯಾಥ ತತೋ ಯಾತಿ ಸ್ವಮನ್ದಿರಮ್ ಗಙ್ಗಾಯಾಃ ಸೇವನಾತ್ ಪೂರ್ವಂ ಸನಾಜ್ಜಾತಸ್ಯ ಯದ್ ವಪುಃ
ಗಾಲವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಮೊದಲು ಅವನಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಇದ್ದ ದೇಹ ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಸ್ನಾನಸಂಧ್ಯೋತ್ತರೇ ಕಾಲೇ ಪುನರ್ ಯದ್ ಅಪಿ ತದ್ ದ್ವಿಜೇ ಉಭಯಂ ತಸ್ಯ ತದ್ ರೂಪಂ ಗಾಲವೋ ನಿತ್ಯಮ್ ಏವ ಚ
ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯೆಯ ನಂತರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಆ ಎರಡು ರೂಪಗಳು ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ; ಗಾಲವನು ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸವಿಸ್ಮಯೋ ಮೇನೇ ಕಿಂಚಿದ್ ಅಸ್ತ್ಯ್ ಅತ್ರ ಕಾರಣಮ್ ಏವಂ ಸವಿಸ್ಮಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಗಾಲವಃ ಪ್ರಾಹ ತಂ ದ್ವಿಜಮ್
ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗಾಲವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, 'ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವದೋ ಕಾರಣ ಇರಬೇಕು' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಗಾಲವನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಗಚ್ಛನ್ತಂ ತು ನಮಸ್ಯಾಥ ಸನಾಜ್ಜಾತಂ ಗುರುರ್ ಗೃಹಮ್ ಆಹೂಯ ಯತ್ನತೋ ಧೀಮಾನ್ ಕೃಪಯಾ ವಿಸ್ಮಯೇನ ಚ
ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಗಾಲವನು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಗುರುವು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕೋ ಭವಾನ್ ಕ್ವ ಚ ಗನ್ತಾಸಿ ಕಿಂ ಕರೋಷಿ ಕ್ವ ಭೋಕ್ಷ್ಯಸಿ ಕಿಂನಾಮಾ ತ್ವಂ ಕ್ವ ಶಯ್ಯಾ ತೇ ಕಾ ತೇ ಭಾರ್ಯಾ ವದಸ್ವ ಮೇ
ನೀನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ? ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ? ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಏನು? ನಿನ್ನ ಹಾಸಿಗೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಯಾರು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಗಾಲವಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಽಪ್ಯ್ ಆಹ ತಂ ಮುನಿಮ್
ಗಾಲವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ಆ ಮುನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಶ್ವಃ ಕಥ್ಯತೇ ಮಯಾ ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕಾರ್ಯವಿನಿರ್ಣಯಮ್
ನಾಳೆ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು.
ಏವಮ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಗಾಲವಂ ತಂ ಸನಾಜ್ಜಾತೋ ಗೃಹಂ ಯಯೌ ಭುಕ್ತ್ವಾ ರಾತ್ರೌ ತಯಾ ಸಮ್ಯಕ್ ಶಯ್ಯಾಮ್ ಆಸಾದ್ಯ ಬನ್ಧಕೀಮ್ ಉವಾಚ ಚಕಿತಃ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಗಾಲವಸ್ಯ ತು ಯದ್ ವಚಃ
ಹೀಗೆ ಗಾಲವನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಮನೆಗೆ ಹೋದನು; ರಾತ್ರಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡಿ, ವೇಶ್ಯೆಯ ಜೊತೆ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದನು. ಗಾಲವನ ಮಾತು ನೆನಪಾಗಿ, ಆತಂಕದಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ತ್ವಂ ತು ಸರ್ವಗುಣೋಪೇತಾ ಬನ್ಧಕ್ಯ್ ಅಪಿ ಪತಿವ್ರತಾ ಆವಯೋಃ ಸದೃಶೀ ಪ್ರೀತಿರ್ ಯಾವಜ್ಜೀವಂ ಪ್ರವರ್ತತಾಮ್
ನೀನು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಗೂ ಕೂಡಿದ್ದೀಯೆ, ವೇಶ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಪತಿವ್ರತೆ; ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ.
ತಥಾಪಿ ಕಿಂಚಿತ್ ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ಕಿಂನಾಮ್ನೀ ತ್ವಂ ಕ್ವ ವಾ ಕುಲಮ್ ಕಿಂ ನು ಸ್ಥಾನಂ ಕ್ವ ವಾ ಬನ್ಧುರ್ ಮಮ ಸರ್ವಂ ನಿವೇದ್ಯತಾಮ್
ಆದರೂ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ: ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಏನು, ಯಾವ ಕುಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವಳು, ನಿನ್ನ ಮನೆ ಎಲ್ಲಿದೆ, ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಯಾರು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಧೃತವ್ರತ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ದೀಕ್ಷಿತಃ ಶುಚಿಃ ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಮಹೀ ಚಾಹಂ ಮತ್ಪುತ್ರೋ ಗಾಲವಾಶ್ರಮೇ
ನಾನು ಧೃತವ್ರತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ದೀಕ್ಷಿತನೂ ಶುದ್ಧನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಹೀ, ನನ್ನ ಮಗನು ಗಾಲವನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.
ಉತ್ಸೃಷ್ಟೋ ಮತಿಮಾನ್ ಬಾಲಃ ಸನಾಜ್ಜಾತ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ ಅಹಂ ತು ಪೂರ್ವದೋಷೇಣ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಧರ್ಮಂ ಕುಲಾಗತಮ್ ಸ್ವೈರಿಣೀ ತ್ವ್ ಇಹ ವರ್ತೇ ಽಹಂ ವಿದ್ಧಿ ಮಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀಂ ದ್ವಿಜ
ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಗನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟನು, ಅವನು ಸನಾಜ್ಜಾತ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಆದರೆ ನಾನು ಹಳೆಯ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಕುಟುಂಬ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ವೇಶ್ಯೆಯಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ—ನನ್ನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯಾಗಿ ತಿಳಿ, ದ್ವಿಜ.
ತಸ್ಯಾಸ್ ತದ್ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮರ್ಮವಿದ್ಧ ಇವಾಭವತ್ ಪಪಾತ ಸಹಸಾ ಭೂಮೌ ವೇಶ್ಯಾ ತಂ ವಾಕ್ಯಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಆಗಿ, ತಕ್ಷಣ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ವೇಶ್ಯೆಯು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಕಿಂ ತು ಜಾತಂ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ವ ಚ ಪ್ರೀತಿರ್ ಗತಾ ತವ ಕಿಂ ತು ವಾಕ್ಯಂ ಮಯಾ ಚೋಕ್ತಂ ತವ ಚಿತ್ತವಿರೋಧಕೃತ್
ಆದರೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಏನು ಸಂಭವಿಸಿದೆ? ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದದು? ನಾನು ಯಾವ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು, ಅದು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ದುಃಖ ತಂದಿತೇನು?
ಆತ್ಮಾನಮ್ ಆತ್ಮನಾಶ್ವಾಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವಾಕ್ಯಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸ್ವತಃ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಧೃತವ್ರತಃ ಪಿತಾ ವಿಪ್ರಸ್ ತತ್ಪುತ್ರೋ ಽಹಂ ಸನಾದ್ಯತಃ ಮಾತಾ ಮಹೀ ಮಮ ಇಯಂ ಮಮ ದೈವಾದ್ ಉಪಾಗತಾ
ನನ್ನ ತಂದೆ ಧೃತವ್ರತ ಮಹರ್ಷಿ, ನಾನು ಅವರ ಪುತ್ರನು; ಈ ಭೂಮಿಯೇ ನನ್ನ ತಾಯಿ, ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಬಂದಳು.
ಏತಚ್ ಛ್ರುತ್ವಾ ತಸ್ಯ ವಾಕ್ಯಂ ಸಾಪ್ಯ್ ಅಭೂದ್ ಅತಿದುಃಖಿತಾ ತಯೋಸ್ ತು ಶೋಚತೋಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇ ರವೌ ಗಾಲವಂ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಂ ಗತ್ವಾ ವಿಪ್ರೋ ನ್ಯವೇದಯತ್
ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಆಕೆ ಬಹಳ ದುಃಖಿತಳಾದಳು; ಇಬ್ಬರೂ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ನಂತರ, ಬೆಳಗಿನ ಶುಭ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗಾಲವ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.
ಧೃತವ್ರತಸುತೋ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ ತ್ವಯಾ ಪೂರ್ವಂ ತು ಪಾಲಿತಃ ಉಪನೀತಸ್ ತ್ವಯಾ ಚೈವ ಮಹೀ ಮಾತಾ ಮಮ ಪ್ರಭೋ
ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನೀವು ಮೊದಲು ಧೃತವ್ರತನ ಮಗನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಿರಿ, ಉಪನಯನ ಮಾಡಿದ್ದಿರಿ; ಈ ಭೂಮಿಯೂ ನನ್ನ ತಾಯಿಯೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ನನಗೆ ದೊರೆತರು.
ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ಚ ಕಿಂ ಕೃತ್ವಾ ನಿಷ್ಕೃತಿರ್ ಮಮ ವೈ ಭವೇತ್
ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಪಾಪ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ?
ತದ್ ವಿಪ್ರವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗಾಲವಃ ಪ್ರಾಹ ಮಾ ಶುಚಃ ತವೇದಂ ದ್ವಿವಿಧಂ ರೂಪಂ ನಿತ್ಯಂ ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅಪೂರ್ವವತ್
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಗಾಲವನು ಹೇಳಿದನು: 'ದುಃಖಪಡಬೇಡ. ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ಅಪೂರ್ವವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ.'
ತತಃ ಪೃಷ್ಟೋ ಽಸಿ ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಶ್ರುತಂ ಜ್ಞಾತಂ ಮಯಾ ಯಥಾ ಯತ್ ಕೃತ್ಯಂ ತವ ತತ್ ಸರ್ವಂ ಗಙ್ಗಾಯಾಂ ಪ್ರತ್ಯಗಾತ್ ಕ್ಷಯಮ್
ನೀನು ಕೇಳಿದ ವಿಷಯವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿ, ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗಾಗಿ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು ಗಂಗೆಯಲ್ಲೇ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತವೆ.
ಅಸ್ಯ ತೀರ್ಥಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾದ್ ಅಸ್ಯಾ ದೇವ್ಯಾಃ ಪ್ರಸಾದತಃ ಪೂತೋ ಽಸಿ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ವತ್ಸ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ
ಈ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಈ ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ನೀನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತೀಯ, ಮಗನೇ; ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಯೋಚನೆ ಬೇಡ.
ಪ್ರಭಾತೇ ತವ ರೂಪಾಣಿ ಸಪಾಪಾನಿ ತ್ವ್ ಅಹರ್ನಿಶಮ್ ಪಶ್ಯೇ ಽಹಂ ಪುನರ್ ಅಪ್ಯ್ ಏವ ರೂಪಂ ತವ ಗುಣೋತ್ತಮಮ್
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾಪಭಾರಿತ ರೂಪಗಳನ್ನು ನಾನು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ; ಆದರೂ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರೂಪವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.