ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಚಸ್ ತಸ್ಯಾಃ ಶಕ್ರಃ ಸುರವರೇಶ್ವರಃ ಆದಿದೇಶಾಬಲಾಂ ಕ್ಷಾಮಾಂ ಸತ್ಕೃತ್ಯ ಗಣಿಕಾಂ ತಥಾ
ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಕ್ರನು, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು, ಆ ಸೊಗಸಾದ, ಸಣ್ಣ ದೇಹದ ವೇಶ್ಯೆಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕರೆದು ಅವಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಗಣಿಕೇ ಗಚ್ಛ ಮೇ ಕಾರ್ಯಂ ಕುರು ಸುನ್ದರಿ ಮಾ ಚಿರಮ್ ಕೃತಕೃತ್ಯಾಗತಾ ಭೂಯೋ ವಲ್ಲಭಾ ಮೇ ಯಥಾ ಶಚೀ
ಗಣಿಕೇ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು. ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರೆ, ನೀನು ನನಗೆ ಶಚಿಯಷ್ಟು ಪ್ರಿಯಳಾಗುವೆ.
ಇತ್ಯ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ವಚಃ ಶಕ್ರಾದ್ ಉತ್ಪತ್ಯ ಗಣಿಕಾ ದಿಶಃ ಕ್ಷಣೇನ ಯಮಸಾಂನಿಧ್ಯಮ್ ಆಯಾತಾ ಚಾರುರೂಪಿಣೀ
ಶಕ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಗಣಿಕೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾರಿ, ಯಮನ ಸಮ್ಮುಖಕ್ಕೆ ಸುಂದರ ರೂಪದಿಂದ ಬಂದು ನಿಂತಳು.
ಯಮಾನ್ತಿಕಮ್ ಅನುಪ್ರಾಪ್ತಾ ದ್ಯೋತಯನ್ತೀ ದಿಶೋ ದಶ ಸಲೀಲಂ ಲಲಿತಂ ಬಾಲಾ ಜಗೌ ಹಿನ್ದೋಲಕಙ್ಕಲಮ್
ಯಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಆ ಬಾಲೆ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಲಾಲಿತ್ಯದಿಂದ ಹಿಂಡೋಳ ರಾಗವನ್ನು ಹಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ತತಶ್ ಚಚಾಲ ಕಾಲಸ್ಯ ಮನೋ ಲೋಲಂ ಚಲಾಚಲಮ್ ಅಥೋನ್ಮೀಲ್ಯ ಯಮೋ ನೇತ್ರೇ ಕಾಮಪಾವಕಪೂರಿತೇ
ಅದರಿಂದ ಕಾಲನ ಮನಸ್ಸು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಅಲೆಯಿತು; ಯಮನು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು, ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಮದ ಅಗ್ನಿ ಹೊಳೆಯಿತು.
ತಸ್ಯಾಂ ವ್ಯಾಪಾರಯಾಮ್ ಆಸ ಶ್ರೇಯಃಶತ್ರೌ ಮಹಾಮುನೇ ತತೋ ವಿಲೀಯ ಸಾ ಸದ್ಯಃ ಸರಿತ್ತ್ವಮ್ ಅಗಮತ್ ತದಾ
ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಯಮನು ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಶತ್ರುವೆಂದು ತಿಳಿದರೂ, ಪುಣ್ಯದ ಪರಿಗಣನೆಯಿಂದ ಅವಳೊಡನೆ ಸಂವಹಿಸಿದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಆಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ನದಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು.
ಗೌತಮ್ಯಾಂ ತು ಸಮಾಗಮ್ಯ ಗಣಿಕಾಗಣಕಿಂಕರೈಃ ಗೀಯಮಾನಾ ಗತಾ ಸ್ವರ್ಗೇ ತಸ್ಯ ತೀರ್ಥಪ್ರಭಾವತಃ
ಗೌತಮಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯರು ಮತ್ತು ಗಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಆ ವೇಶ್ಯೆ, ಅವರ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ಆ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಾರಿದಳು.
ಗಚ್ಛನ್ತೀಂ ಗಣಿಕಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಮಾನಸ್ಥಾಂ ದಿವಂ ಪ್ರತಿ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಕಾಲಸ್ ತರಲಲೋಚನಃ ಅಥಾದಿತ್ಯೇನ ಚಾಗತ್ಯ ಏವಮ್ ಉಕ್ತೋ ಯಮಸ್ ತದಾ
ಆ ವೇಶ್ಯೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಚಂಚಲ ದೃಷ್ಟಿಯ ಕಾಲನು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು. ಆಗ ಭಾನು ದೇವರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ, ಯಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು.
ಕುರು ಪುತ್ರ ನಿಜಂ ಕರ್ಮ ಪ್ರಜಾನಾಂ ತ್ವಂ ಪರಿಕ್ಷಯಮ್ ಪಶ್ಯ ವಾತಂ ಸದಾ ವಾನ್ತಂ ಸೃಜನ್ತಂ ವೇಧಸಂ ಪ್ರಜಾಃ ಪರ್ಯಟನ್ತಂ ತ್ರಿಲೋಕೀಂ ಮಾಂ ವಹನ್ತೀಂ ವಸುಧಾಂ ಪ್ರಜಾಃ
ನಿನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀನು ಮಾಡು ಮಗನೇ; ಜೀವಿಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ. ಯಾವಾಗಲೂ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾರೆ, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಇದೆ.
ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ಯಮೋ ವಾಕ್ಯಂ ಪಿತುರ್ ವಚನಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಹೀಗೆ ತಂದೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಯಮನು ಉತ್ತರವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಏತನ್ ನ ಗರ್ಹಿತಂ ಕರ್ಮ ಕುರ್ಯಾಮ್ ಅಹಮ್ ಇದಂ ಧ್ರುವಮ್ ಕರ್ಮಣ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ಮಹಾಕ್ರೂರೇ ಸಮಾದೇಷ್ಟುಂ ನ ವಾರ್ಹಸಿ
ಈ ಕೆಲಸ ನಿಂದೆಗೆ ಪಾತ್ರವಲ್ಲ; ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇಂತಹ ಕ್ರೂರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಬಾರದು.
ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚ ತದ್ ವಾಕ್ಯಂ ಭಾನುರ್ ವಚನಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್ ಕಿಂ ನಾಮ ಗರ್ಹಿತಂ ಕರ್ಮ ತವ ಕರ್ತುಮ್ ಅಲಂ ಯಮ
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಾನು ದೇವರು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಯಮನೇ, ನಿನಗೆ ಯಾವ ಕೆಲಸ ನಿಂದೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಬಹುದು?
ಕಿಂ ನ ದೃಷ್ಟಾ ತ್ವಯಾ ಯಾನ್ತೀ ಗಣಿಕಾ ಗಣಕಿಂಕರೈಃ ಗೀಯಮಾನಾ ದಿವಂ ಸದ್ಯೋ ಗೌತಮೀತೋಯಮ್ ಆಪ್ಲುತಾ
ನೀನು ನೋಡಲಿಲ್ಲವೇ, ವೇಶ್ಯೆ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಡು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಗೌತಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಕೂಡಲೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದದನ್ನು?
ತ್ವಯಾ ಚಾತ್ರ ತಪಸ್ ತೀವ್ರಂ ಕೃತಂ ಪುತ್ರ ಸುದುಷ್ಕರಮ್ ನೈವಾನ್ತಂ ತಸ್ಯ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತಸ್ಮಾದ್ ಗಚ್ಛ ನಿಜಂ ಪುರಮ್
ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದೀಯ, ಮಗನೇ, ಅದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟದದ್ದು. ಆದರೂ ಅದರ ಅಂತ್ಯ ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ಭಾನುಸ್ ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಗತೋ ದಿವಮ್ ಯಮೋ ಽಪಿ ಸಂಗಮೇ ಸ್ನಾತ್ವಾ ತತೋ ನಿಜಪುರಂ ಯಯೌ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನಾದ ಭಾನು ಅಲ್ಲೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಯಮನು ಕೂಡ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ಭೂತಹಾಪಿ ತತಃ ಶಙ್ಕಾಂ ತತ್ಯಾಜ ಚ ಮಹಾಮುನೇ ತಥಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಮಂ ಯಾನ್ತಂ ಚಕ್ರೇ ಚಕ್ರಂ ಪ್ರಯಾಣಕಮ್
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಕೂಡ ಸಂಶಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು ಮಹರ್ಷೇ; ಯಮನು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿದನು.
ಭಗವಾನ್ ಯತ್ರ ಗೋವಿನ್ದೋ ವನಮಾಲಾವಿಭೂಷಿತಃ ಇತಿ ಯಃ ಶೃಣುಯಾನ್ ಮರ್ತ್ಯಃ ಪಠೇದ್ ವಾಪಿ ಸಮಾಹಿತಃ
ಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಾದ ಗೋವಿಂದನು ವನಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಇರುವನು, ಆ ಸ್ಥಳದ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಓದುತ್ತಾರೆ,
ಆಪದಸ್ ತಸ್ಯ ನಶ್ಯನ್ತಿ ದೀರ್ಘಮ್ ಆಯುರ್ ಅವಾಪ್ನುಯಾತ್
ಅವನ ಅಪಾಯಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ, ಅವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಅಹಲ್ಯಾಸಂಗಮಂ ಚೇಹ ತೀರ್ಥಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಪಾವನಮ್ ಶೃಣು ಸಮ್ಯಙ್ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ತತ್ರ ವೃತ್ತಮ್ ಇದಂ ಯಥಾ
ಅಹಲ್ಯೆಯ ಸಂಗಮವಾದ ಈ ತೀರ್ಥವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ನೀನು ಕೇಳು.
ಕೌತುಕೇನಾತಿಮಹತಾ ಮಯಾ ಪೂರ್ವಂ ಮುನೀಶ್ವರ ಸೃಷ್ಟಾ ಕನ್ಯಾ ಬಹುವಿಧಾ ರೂಪವತ್ಯೋ ಗುಣಾನ್ವಿತಾಃ
ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಮಹತ್ತರ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳೂ ಗುಣಗಳೂಳ್ಳ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟೆ ಮಾಡಿದೆ.
ತಾಸಾಮ್ ಏಕಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮಾಂ ನಿರ್ಮಮೇ ಶುಭಲಕ್ಷಣಾಮ್ ತಾಂ ಬಾಲಾಂ ಚಾರುಸರ್ವಾಙ್ಗೀಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರೂಪಗುಣಾನ್ವಿತಾಮ್
ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮಳಾಗಿ, ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದೆ. ಆ ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳ ಬಾಲೆಯ ರೂಪಗುಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ,
ಕೋ ವಾಸ್ಯಾಃ ಪೋಷಣೇ ಶಕ್ತ ಇತಿ ಮೇ ಬುದ್ಧಿರ್ ಆವಿಶತ್ ನ ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಸುರಾಣಾಂ ಚ ನ ಮುನೀನಾಂ ತಥೈವ ಚ
ಯಾರು ಈಕೆಗಾಗಿ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡಲು ಶಕ್ತನಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ನನಗೆ ಬಂತು. ಅದು ದೈತ್ಯರು, ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ಮುನಿಗಳು ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ.
ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಅಸ್ಯಾಃ ಪೋಷಣೇ ಶಕ್ತಿರ್ ಇತಿ ಮೇ ಬುದ್ಧಿರ್ ಅನ್ವಭೂತ್ ಗುಣಜ್ಯೇಷ್ಠಾಯ ವಿಪ್ರಾಯ ತಪೋಯುಕ್ತಾಯ ಧೀಮತೇ
ಈಕೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಯಾರಿಗೂ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.
ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತಾಯ ವೇದವೇದಾಙ್ಗವೇದಿನೇ ಗೌತಮಾಯ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಾಮ್ ಅದದಾಂ ಪೋಷಣಾಯ ತಾಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳೂಳ್ಳ, ವೇದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞನಾದ ಗೌತಮನಿಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಪೋಷಣೆಗಾಗಿ ನೀಡಿದೆ.
ಪಾಲಯಸ್ವ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಾವದ್ ಆಪ್ಸ್ಯತಿ ಯೌವನಮ್ ಯೌವನಸ್ಥಾಂ ಪುನಃ ಸಾಧ್ವೀಮ್ ಆನಯೇಥಾ ಮಮಾನ್ತಿಕಮ್
ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವಳು ಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪುವವರೆಗೆ ಅವಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಅವಳು ಯೌವನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಆ ಸದ್ಗುಣವಂತಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಮರಳಿ ತಂದುಕೊ.
ಏವಮ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಗೌತಮಾಯ ಪ್ರಾದಾಂ ಕನ್ಯಾಂ ಸುಮಧ್ಯಮಾಮ್ ತಾಮ್ ಆದಾಯ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸಾ ಹತಕಲ್ಮಷಃ
ಹೀಗೆಂದು ಗೌತಮರಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಸುಂದರ ಕಮರಿನ ಯುವತಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆನು. austerityಯಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾದ ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆಕೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ತಾಂ ಪೋಷಯಿತ್ವಾ ವಿಧಿವದ್ ಅಲಂಕೃತ್ಯ ಮಮಾನ್ತಿಕಮ್ ನಿರ್ವಿಕಾರೋ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಹ್ಯ್ ಅಹಲ್ಯಾಮ್ ಆನಯತ್ ತದಾ
ಆಕೆಯನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೋಷಿಸಿ, ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತಂದನು.
ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಬುಧಾಃ ಸರ್ವೇ ಶಕ್ರಾಗ್ನಿವರುಣಾದಯಃ ಮಮ ದೇಯಾ ಸುರೇಶಾನ ಇತ್ಯ್ ಊಚುಸ್ ತೇ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು—ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ವರుణ ಮತ್ತು ಇತರರು—ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ಅವಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತಥೈವ ಮುನಯಃ ಸಾಧ್ಯಾ ದಾನವಾ ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಾಃ ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಆಗತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕನ್ಯಾರ್ಥಮ್ ಅಥ ಸಂಗತಾನ್
ಹಾಗೆಯೇ, ಮುನಿಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಕೂಡ ಆ ಯುವತಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದರು.
ಇನ್ದ್ರಸ್ಯ ತು ವಿಶೇಷೇಣ ಮಹಾಂಶ್ ಚಾಭೂತ್ ತದಾ ಗ್ರಹಃ ಗೌತಮಸ್ಯ ತು ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಗಾಮ್ಭೀರ್ಯಂ ಧೈರ್ಯಮ್ ಏವ ಚ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಭಾರಿ ಆಸೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆದರೆ ಗೌತಮನ ಮಹಿಮೆ, ಗಂಭೀರತೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಿತು.