ಭೂತೇಭ್ಯಶ್ ಚಾಪಿ ಪಞ್ಚಭ್ಯ ಆಪೋ ಭೂತಂ ಮಹೋದಿತಮ್ ತಾಸಾಮ್ ಉತ್ಕೃಷ್ಟಮ್ ಏತಸ್ಮಾದ್ ಗೃಹಾಣೇಮಂ ಕಮಣ್ಡಲುಮ್
ಐದು ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ—ಈ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊ.
ಅತ್ರ ಯದ್ ವಾರಿ ಶೋಭಿಷ್ಠಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪಾವನಮ್ ಏವ ಚ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಪಾಪಾದ್ ವಿಮೋಕ್ಷ್ಯಸೇ
ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ನೀರು ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ, ಪುಣ್ಯವಾಗಿಯೂ, ಪಾವನವಾಗಿಯೂ ಇದೆ, ಅದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ, ಸ್ಮರಿಸಿದರೂ, ನೋಡಿದರೂ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನೀನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೀಯೆ.
ಏವಮ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಃ ಪ್ರಾದಾನ್ ಮಮ ಕಮಣ್ಡಲುಮ್ ತತಃ ಸುರಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರೋಚುಃ ಸುರೇಶ್ವರಮ್ ಆಹ್ಲಾದಶ್ ಚ ಮಹಾಂಸ್ ತತ್ರ ಜಯಶಬ್ದೋ ವ್ಯವರ್ತತ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ನನಗೆ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಆ ಬಳಿಕ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವಾಧಿದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮಹಾ ಸಂತೋಷವೂ ಜಯಧ್ವನಿಯೂ ಉಂಟಾಯಿತು.
ದೇವೋತ್ಸವೇ ಮಾತುರ್ ಅಜಃ ಪದಾಗ್ರಂ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಪಾಪಾತ್ ಪತಿತತ್ವಮ್ ಆಪ ಪ್ರಾದಾತ್ ಕೃಪಾಲುಃ ಸ್ಮರಣಾತ್ ಪವಿತ್ರಾಂ ಗಙ್ಗಾಂ ಪಿತಾ ಪುಣ್ಯಕಮಣ್ಡಲುಸ್ಥಾಮ್
ದೇವರ ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ, ಅಜನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಪಾದವನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು; ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವನ ತಂದೆ ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ಕಮಂಡಲುವಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
ಕಮಣ್ಡಲುಸ್ಥಿತಾ ದೇವೀ ತವ ಪುಣ್ಯವಿವರ್ಧಿನೀ ಯಥಾ ಮರ್ತ್ಯಂ ಗತಾ ನಾಥ ತನ್ ಮೇ ವಿಸ್ತರತೋ ವದ
ಪ್ರಭು, ಕಮಂಡಲುವಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ದೇವಿಯು ನಿಮ್ಮ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆ ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬಂದಳು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿ.
ಬಲಿರ್ ನಾಮ ಮಹಾದೈತ್ಯೋ ದೇವಾರಿರ್ ಅಪರಾಜಿತಃ ಧರ್ಮೇಣ ಯಶಸಾ ಚೈವ ಪ್ರಜಾಸಂರಕ್ಷಣೇನ ಚ
ಬಲಿ ಎಂಬ ಮಹಾದೈತ್ಯನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರು, ಜಯಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಧರ್ಮ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪಾಲನೆಯಿಂದ ಅವನು ರಾಜ್ಯವಾಳಿದನು.
ಗುರುಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಸತ್ಯೇನ ವೀರ್ಯೇಣ ಚ ಬಲೇನ ಚ ತ್ಯಾಗೇನ ಕ್ಷಮಯಾ ಚೈವ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ನೋಪಮೀಯತೇ
ಗುರುವಿನ ಭಕ್ತಿ, ಸತ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಬಲ, ದಾನ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯಿಂದ ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಯರ್ದ್ಧಿಮ್ ಉನ್ನತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಾಶ್ ಚಿನ್ತಾಪರಾಯಣಾಃ ಮಿಥಃ ಸಮೂಚುರ್ ಅಮರಾ ಜೇಷ್ಯಾಮೋ ವೈ ಕಥಂ ಬಲಿಮ್
ಅವನ ವೈಭವ ದಿನೇದಿನೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಚಿಂತೆಯಿಂದ, 'ನಾವು ಬಲಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸಬಹುದು?' ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತಾಡಿದರು.
ತಸ್ಮಿಞ್ ಶಾಸತಿ ರಾಜ್ಯಂ ತು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಹತಕಣ್ಟಕಮ್ ನಾರಯೋ ವ್ಯಾಧಯೋ ವಾಪಿ ನಾಧಯೋ ವಾ ಕಥಂಚನ
ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಡಿದಾಗ, ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಟರು ದೂರವಾಗಿದ್ದರು; ಯಾವುದೇ ಶತ್ರುಗಳೂ, ರೋಗಗಳೂ, ದುಃಖಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಅನಾವೃಷ್ಟಿರ್ ಅಧರ್ಮೋ ವಾ ನಾಸ್ತಿಶಬ್ದೋ ನ ದುರ್ಜನಃ ಸ್ವಪ್ನೇ ಽಪಿ ನೈವ ದೃಶ್ಯೇತ ಬಲೌ ರಾಜ್ಯಂ ಪ್ರಶಾಸತಿ
ಅವನು ರಾಜ್ಯವಾಳುವಾಗ, ಬರ, ಅಧರ್ಮ, ನಾಸ್ತಿಕತೆ ಅಥವಾ ದುರ್ಜನರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಇವು ಕಾಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಯೋನ್ನತಿಶರೈರ್ ಭಗ್ನಾಃ ಕೀರ್ತಿಖಡ್ಗದ್ವಿಧಾಕೃತಾಃ ತಸ್ಯಾಜ್ಞಾಶಕ್ತಿಭಿನ್ನಾಙ್ಗಾ ದೇವಾಃ ಶರ್ಮ ನ ಲೇಭಿರೇ
ಅವನ ಗರ್ವದಿಂದ ಎಸೆದ ಬಾಣಗಳು ಮುರಿದುಹೋಯ್ತು, ಅವನ ಕೀರ್ತಿಯ ತಲವಾರು ಕೂಡ ಒಡೆಯಿತು; ಅವನ ಆಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಅಂಗಗಳು ಗಾಯಗೊಂಡವು, ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಸಂಮನ್ತ್ರಯಾಮ್ ಆಸುಃ ಕೃತ್ವಾ ಮಾತ್ಸರ್ಯಮ್ ಅಗ್ರತಃ ತದ್ಯಶೋಗ್ನಿಪ್ರದೀಪ್ತಾಙ್ಗಾ ವಿಷ್ಣುಂ ಜಗ್ಮುಃ ಸುವಿಹ್ವಲಾಃ
ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿ, ಹಿತವಚನವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟರು; ಅವನ ಮಹಿಮೆಯ ಉರಿಯಿಂದ ಅವರ ದೇಹಗಳು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
ಆರ್ತಾಃ ಸ್ಮ ಗತಸತ್ತ್ವಾಃ ಸ್ಮ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರ ಅಸ್ಮದರ್ಥೇ ಭವಾನ್ ನಿತ್ಯಮ್ ಆಯುಧಾನಿ ಬಿಭರ್ತಿ ಚ
ನಾವು ತುಂಬಾ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೇ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವೆ.
ತ್ವಯಿ ನಾಥೇ ಜಗನ್ನಾಥ ಅಸ್ಮಾಕಂ ದುಃಖಮ್ ಈದೃಶಮ್ ತ್ವಾಂ ತು ಪ್ರಣಮತೀ ವಾಣೀ ಕಥಂ ದೈತ್ಯಂ ನಮಸ್ಯತಿ
ನೀನು ನಮ್ಮ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಮಗೆ ಇಂತಹ ದುಃಖ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು? ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ನಿನ್ನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ಅವು ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬಹುದು?
ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ತ್ವಾಮ್ ಏವ ಶರಣಂ ಗತಾಃ ತ್ವದಙ್ಘ್ರಿಶರಣಾಃ ಸನ್ತಃ ಕಥಂ ದೈತ್ಯಂ ನಮೇಮಹಿ
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ; ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿರುವಾಗ, ನಾವು ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ವಂದಿಸಬಹುದು?
ಯಜಾಮಸ್ ತ್ವಾಂ ಮಹಾಯಜ್ಞೈರ್ ವದಾಮೋ ವಾಗ್ಭಿರ್ ಅಚ್ಯುತ ತ್ವದೇಕಶರಣಾಃ ಸನ್ತಃ ಕಥಂ ದೈತ್ಯಂ ನಮೇಮಹಿ
ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ, ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತೇವೆ, ಅಚ್ಯುತನೇ; ನಿನ್ನೊಂದಿಗೇ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವಾಗ, ನಾವು ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬಹುದು?
ತ್ವದ್ವೀರ್ಯಮ್ ಆಶ್ರಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ದೇವಾಃ ಸೇನ್ದ್ರಪುರೋಗಮಾಃ ತ್ವಯಾ ದತ್ತಂ ಪದಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕಥಂ ದೈತ್ಯಂ ನಮೇಮಹಿ
ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ; ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿರುವಾಗ, ನಾವು ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ವಂದಿಸಬಹುದು?
ಸ್ರಷ್ಟಾ ತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಮೂರ್ತ್ಯಾ ತು ವಿಷ್ಣುರ್ ಭೂತ್ವಾ ತು ರಕ್ಷಸಿ ಸಂಹರ್ತಾ ರುದ್ರಶಕ್ತ್ಯಾ ತ್ವಂ ಕಥಂ ದೈತ್ಯಂ ನಮೇಮಹಿ
ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ವಿಷ್ಣುವಾಗಿ ರಕ್ಷಕ, ರುದ್ರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಹಾರಕ; ನಾವು ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬಹುದು?
ಐಶ್ವರ್ಯಂ ಕಾರಣಂ ಲೋಕೇ ವಿನೈಶ್ವರ್ಯಂ ತು ಕಿಂ ಫಲಮ್ ಹತೈಶ್ವರ್ಯಾಃ ಸುರೇಶಾನ ಕಥಂ ದೈತ್ಯಂ ನಮೇಮಹಿ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಐಶ್ವರ್ಯವೇ ಕಾರಣ; ಐಶ್ವರ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ವಂದಿಸಬಹುದು?
ಅನಾದಿಸ್ ತ್ವಂ ಜಗದ್ಧಾತರ್ ಅನನ್ತಸ್ ತ್ವಂ ಜಗದ್ಗುರುಃ ಅನ್ತವನ್ತಮ್ ಅಮುಂ ಶತ್ರುಂ ಕಥಂ ದೈತ್ಯಂ ನಮೇಮಹಿ
ನೀನು ಆದಿಯಿಲ್ಲದವನು, ಜಗತ್ತನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವನು; ನೀನು ಅನಂತ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗುರು; ಅಂತ್ಯವಿರುವ ನಮ್ಮ ಶತ್ರುವಾದ ದೈತ್ಯನಿಗೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ವಂದಿಸಬಹುದು?
ತವೈಶ್ವರ್ಯೇಣ ಪುಷ್ಟಾಙ್ಗಾ ಜಿತ್ವಾ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮ್ ಓಜಸಾ ಸ್ಥಿರಾಃ ಸ್ಯಾಮಃ ಸುರೇಶಾನ ಕಥಂ ದೈತ್ಯಂ ನಮೇಮಹಿ
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿವೆ, ನಿನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೇವೆ; ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನಾವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು, ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬಹುದು?
ಇತ್ಯ್ ಏತದ್ ಏವ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೈತೇಯಸೂದನಃ ಉವಾಚ ಸರ್ವಾನ್ ಅಮರಾನ್ ದೇವಾನಾಂ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಯೇ
ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೈತ್ಯಸಂಹಾರಕನು ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಅಮರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಮದ್ಭಕ್ತೋ ಽಸೌ ಬಲಿರ್ ದೈತ್ಯೋ ಹ್ಯ್ ಅವಧ್ಯೋ ಽಸೌ ಸುರಾಸುರೈಃ ಯಥಾ ಭವನ್ತೋ ಮತ್ಪೋಷ್ಯಾಸ್ ತಥಾ ಪೋಷ್ಯೋ ಬಲಿರ್ ಮಮ
ಅವನು ದೈತ್ಯನಾದ ಬಲಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತನು; ಅವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ದಾನವರು ಕೊಲ್ಲಲಾಗದು. ನೀವು ನನ್ನಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗಿರುವಂತೆ, ಬಲಿಯೂ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಪೋಷಿತನು.
ವಿನಾ ತು ಸಂಗರಂ ದೇವಾ ಹತ್ವಾ ರಾಜ್ಯಂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪೇ ಬಲಿಂ ನಿಬಧ್ಯ ಮನ್ತ್ರೋಕ್ತ್ಯಾ ರಾಜ್ಯಂ ವಃ ಪ್ರದದಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದೆ, ದೇವತೆಗಳೇ, ನಾನು ಬಲಿಯನ್ನು ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಬಂಧಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, вамಗೆ ಸ್ವರ್ಗದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ತಥೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಸುರಗಣಾಃ ಸಂಜಗ್ಮುರ್ ದಿವಮ್ ಏವ ಹಿ ಭಗವಾನ್ ಅಪಿ ದೇವೇಶೋ ಹ್ಯ್ ಅದಿತ್ಯಾ ಗರ್ಭಮ್ ಆವಿಶತ್
ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ ಎಂದು ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದವು; ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಭಗವಂತನು ಅದಿತಿಯ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಉತ್ಪದ್ಯಮಾನೇ ತು ಉತ್ಸವಾಶ್ ಚ ಬಭೂವಿರೇ ಜಾತೋ ಽಸೌ ವಾಮನೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಯಜ್ಞೇಶೋ ಯಜ್ಞಪೂರುಷಃ
ಅವನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಗಳು ನಡೆದವು; ಅವನು ವಾಮನನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಯಜ್ಞದ ಒಡೆಯನು, ಯಜ್ಞದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅನ್ತರೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಹಯಮೇಧಾಯ ದೀಕ್ಷಿತಃ ಬಲಿರ್ ಬಲವತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಮುಖ್ಯೈಃ ಸಮಾಹಿತಃ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಬಲಿಯು ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅಶ್ವಮೇಧಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಮುಖ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.
ಪುರೋಧಸಾ ಚ ಶುಕ್ರೇಣ ವೇದವೇದಾಙ್ಗವೇದಿನಾ ಮಖೇ ತಸ್ಮಿನ್ ವರ್ತಮಾನೇ ಯಜಮಾನೇ ಬಲೌ ತಥಾ
ಅವನ ಪುರೋಹಿತನಾದ ಶುಕ್ರನು, ವೇದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು; ಬಲಿಯು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಆರ್ತ್ವಿಜ್ಯ ಋಷಿಮುಖ್ಯೇ ತು ಶುಕ್ರೇ ತತ್ರ ಪುರೋಧಸಿ ಹವಿರ್ಭಾಗಾರ್ಥಮ್ ಆಸನ್ನದೇವಗನ್ಧರ್ವಪನ್ನಗೇ
ಹವನದ ಭಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಚಕರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನಾದ ಶುಕ್ರನು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ನಾಗರುಗಳ ನಡುವೆ, ಪುರೋಹಿತನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದನು.
ದೀಯತಾಂ ಭುಜ್ಯತಾಂ ಪೂಜಾ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಚ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್ ಪರಿಪೂರ್ಣಂ ಪುನಃ ಪೂರ್ಣಮ್ ಏವಂ ವಾಕ್ಯೇ ಪ್ರವರ್ತತಿ
ಕೊಡಿ, ಅನುಭವಿಸಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ ಎಂದು ಮಾತು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.