ಕಾಲಚಕ್ರಂ ನಯಾಮ್ಯ್ ಏಕೋ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಂ ಮಮೈವ ತತ್ ಶಮನಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಸರ್ವಭೂತಕೃತೋದ್ಯಮಮ್
ಕಾಲಚಕ್ರವನ್ನು ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ರೂಪವೇ ನನ್ನ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವದು.
ಏವಂ ಪ್ರಣಿಹಿತಃ ಸಮ್ಯಙ್ ಮಮಾತ್ಮಾ ಮುನಿಸತ್ತಮ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ನ ಚ ಮಾಂ ವೇತ್ತಿ ಕಶ್ಚನ
ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಯಾರಿಗೂ ನಾನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವಲೋಕೇ ಚ ಮಾಂ ಭಕ್ತಾಃ ಪೂಜಯನ್ತಿ ಚ ಸರ್ವಶಃ ಯಚ್ ಚ ಕಿಂಚಿತ್ ತ್ವಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮಯಿ ಕ್ಲೇಶಾತ್ಮಕಂ ದ್ವಿಜ
ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾವ ಕಷ್ಟವಿದ್ದರೂ, ದ್ವಿಜ, ಅದು—
ಸುಖೋದಯಾಯ ತತ್ ಸರ್ವಂ ಶ್ರೇಯಸೇ ಚ ತವಾನಘ ಯಚ್ ಚ ಕಿಂಚಿತ್ ತ್ವಯಾ ಲೋಕೇ ದೃಷ್ಟಂ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್
ನಿನ್ನ ಸುಖವೃದ್ಧಿಗೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಾಗಿದೆ, ಪಾಪರಹಿತನೆ. ನೀನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮಗಳೆಲ್ಲವೂ—
ವಿಹಿತಃ ಸರ್ವ ಏವಾಸೌ ಮಯಾತ್ಮಾ ಭೂತಭಾವನಃ ಅಹಂ ನಾರಾಯಣೋ ನಾಮ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ
ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು, ಜೀವಿಗಳ ಪೋಷಕನಾದ ಆತ್ಮ, ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ನಾರಾಯಣ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿಯಾದವನು.
ಯಾವದ್ ಯುಗಾನಾಂ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಸಹಸ್ರಂ ಪರಿವರ್ತತೇ ತಾವತ್ ಸ್ವಪಿಮಿ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಸರ್ವವಿಶ್ವಾನಿ ಮೋಹಯನ್
ಯಾವಾಗ ಯುಗಗಳ ಸಾವಿರಾರು ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆಯೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಆಷ್ಟರ ಕಾಲ ನಾನು ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಏವಂ ಸರ್ವಮ್ ಅಹಂ ಕಾಲಮ್ ಇಹಾಸೇ ಮುನಿಸತ್ತಮ ಅಶಿಶುಃ ಶಿಶುರೂಪೇಣ ಯಾವದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ನ ಬುಧ್ಯತೇ
ಹೀಗೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಶಿಶು ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ, ನಾನು ಶಿಶುವಾಗಿ ಇರುತ್ತೇನೆ.
ಮಯಾ ಚ ದತ್ತೋ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ವರಸ್ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಾ ಅಸಕೃತ್ ಪರಿತುಷ್ಟೇನ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಗಣಪೂಜಿತ
ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮುನಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಿನಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.
ಸರ್ವಮ್ ಏಕಾರ್ಣವಂ ಕೃತ್ವಾ ನಷ್ಟೇ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮೇ ನಿರ್ಗತೋ ಽಸಿ ಮಯಾಜ್ಞಾತಸ್ ತತಸ್ ತೇ ದರ್ಶಿತಂ ಜಗತ್
ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದಾಗ, ಜಡ ಮತ್ತು ಚೇತನ ಪ್ರಪಂಚವು ನಾಶವಾದಾಗ, ನೀನು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದೆ ಹೊರಬಂದೆ. ಆಮೇಲೆ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ನಿನಗೆ ತೋರಿಸಿದ್ದೆ.
ಅಭ್ಯನ್ತರಂ ಶರೀರಸ್ಯ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಽಸಿ ಯದಾ ಮಮ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಲೋಕಂ ಸಮಸ್ತಂ ಹಿ ವಿಸ್ಮಿತೋ ನಾವಬುಧ್ಯಸೇ
ನೀನು ನನ್ನ ದೇಹದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲಿ.
ತತೋ ಽಸಿ ವಕ್ತ್ರಾದ್ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ದ್ರುತಂ ನಿಃಸಾರಿತೋ ಮಯಾ ಆಖ್ಯಾತಸ್ ತೇ ಮಯಾ ಚಾತ್ಮಾ ದುರ್ಜ್ಞೇಯೋ ಹಿ ಸುರಾಸುರೈಃ
ಆಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಬೇಗನೆ ಹೊರಹಾಕಿದೆ. ಇದನ್ನು ನಾನೇ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಕೂಡ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಯಾವತ್ ಸ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ನ ಬುಧ್ಯೇತ ಮಹಾತಪಾಃ ತಾವತ್ ತ್ವಮ್ ಇಹ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ವಿಶ್ರಬ್ಧಶ್ ಚರ ವೈ ಸುಖಮ್
ಯಾವಾಗ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಭಗವಂತ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅರಿವಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸು, ಮಹರ್ಷಿಯೇ.
ತತೋ ವಿಬುದ್ಧೇ ತಸ್ಮಿಂಸ್ ತು ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹೇ ಏಕೋ ಭೂತಾನಿ ಸ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶರೀರಾಣಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ಆ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನು, ಜಾಗೃತನಾದಾಗ, ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವೆನು.
ಆಕಾಶಂ ಪೃಥಿವೀಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ ವಾಯುಃ ಸಲಿಲಮ್ ಏವ ಚ ಲೋಕೇ ಯಚ್ ಚ ಭವೇತ್ ಕಿಂಚಿದ್ ಇಹ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್
ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ, ಅಗ್ನಿ, ಗಾಳಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜಡ ಮತ್ತು ಚೇತನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವೆನು.
ಏವಮ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ತದಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಪುನಸ್ ತಂ ಪ್ರಾಹ ಮಾಧವಃ ಪೂರ್ಣೇ ಯುಗಸಹಸ್ರೇ ತು ಮೇಘಗಮ್ಭೀರನಿಸ್ವನಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ, ಮೇಘದ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮಾಧವನು ಮತ್ತೆ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಮುನೇ ಬ್ರೂಹಿ ಯದರ್ಥಂ ಮಾಂ ಸ್ತುತವಾನ್ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ವರಂ ವೃಣೀಷ್ವ ಯಚ್ ಛ್ರೇಷ್ಠಂ ದದಾಮಿ ನಚಿರಾದ್ ಅಹಮ್
ಮುನಿಯೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳು. ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು; ನಾನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ಆಯುಷ್ಮಾನ್ ಅಸಿ ದೇವಾನಾಂ ಮದ್ಭಕ್ತೋ ಽಸಿ ದೃಢವ್ರತಃ ತೇನ ತ್ವಮ್ ಅಸಿ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಪುನರ್ ದೀರ್ಘಾಯುರ್ ಆಪ್ನುಹಿ
ನೀನು ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಾನ್ನು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನು, ದೃಢವ್ರತನೂ ಹೌದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಣೀಂ ಶುಭಾಂ ತಸ್ಯ ವಿಲೋಕ್ಯ ಸ ತದಾ ಪುನಃ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ನಿಪತ್ಯ ಸಹಸಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಪುನರ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಅವನ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ, ಅವನು ತಕ್ಷಣ ತಲೆಯನ್ನೂ ಬಾಗಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ದೃಷ್ಟಂ ಪರಂ ಹಿ ದೇವೇಶ ತವ ರೂಪಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ಮೋಹೋ ಽಯಂ ವಿಗತಃ ಸತ್ಯಂ ತ್ವಯಿ ದೃಷ್ಟೇ ತು ಮೇ ಹರೇ
ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಹರಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ನನಗಿದ್ದ ಮೋಹವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೂರವಾಯಿತು.
ಏವಮ್ ಏವಮ್ ಅಹಂ ನಾಥ ಇಚ್ಛೇಯಂ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದತಃ ಲೋಕಾನಾಂ ಚ ಹಿತಾರ್ಥಾಯ ನಾನಾಭಾವಪ್ರಶಾನ್ತಯೇ
ಹೌದು, ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಇನ್ನು ಬೇರೆ ಏನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಶೈವಭಾಗವತಾನಾಂ ಚ ವಾದಾರ್ಥಪ್ರತಿಷೇಧಕಮ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಷೇತ್ರವರೇ ಪುಣ್ಯೇ ನಿರ್ಮಲೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮೇ
ಶೈವ ಮತ್ತು ಭಾಗವತರು ಮಾಡುವ ವಾದಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು, ಈ ಪವಿತ್ರವಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ನಾನು ಹೀಗೆ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಶಿವಸ್ಯಾಯತನಂ ದೇವ ಕರೋಮಿ ಪರಮಂ ಮಹತ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠೇಯ ತಥಾ ತತ್ರ ತವ ಸ್ಥಾನೇ ಚ ಶಂಕರಮ್
ಪ್ರಭುವೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಶಿವನ ಮಹತ್ತರವಾದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಶಂಕರನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತತೋ ಜ್ಞಾಸ್ಯನ್ತಿ ಲೋಕೇ ಽಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏಕಮೂರ್ತೀ ಹರೀಶ್ವರೌ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಜಗನ್ನಾಥಃ ಸ ಪುನಸ್ ತಂ ಮಹಾಮುನಿಮ್
ಆಮೇಲೆ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರು ಹರಿ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರರನ್ನು ಒಂದೇ ರೂಪವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯು ಆ ಮಹಾಮುನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಯದ್ ಏತತ್ ಪರಮಂ ದೇವಂ ಕಾರಣಂ ಭುವನೇಶ್ವರಮ್ ಲಿಙ್ಗಮ್ ಆರಾಧನಾರ್ಥಾಯ ನಾನಾಭಾವಪ್ರಶಾನ್ತಯೇ
ಈ ಪರಮ ದೇವರು, ಲೋಕಗಳ ಕಾರಣರೂಪಿಯಾದ ಈಶ್ವರನು, ಈ ಲಿಂಗವು ಪೂಜೆಗೆ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.
ಮಮಾದಿಷ್ಟೇನ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಕುರು ಶೀಘ್ರಂ ಶಿವಾಲಯಮ್ ತತ್ಪ್ರಭಾವಾಚ್ ಛಿವಲೋಕೇ ತಿಷ್ಠ ತ್ವಂ ಚ ತಥಾಕ್ಷಯಮ್
ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಬೇಗನೆ ಶಿವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸು. ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನೀನು ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವೆ.
ಶಿವೇ ಸಂಸ್ಥಾಪಿತೇ ವಿಪ್ರ ಮಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನಂ ಭವೇತ್ ನಾವಯೋರ್ ಅನ್ತರಂ ಕಿಂಚಿದ್ ಏಕಭಾವೌ ದ್ವಿಧಾ ಕೃತೌ
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದಾಗ, ಅದು ನನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಒಂದೇ ತತ್ವವು ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಯೋ ರುದ್ರಃ ಸ ಸ್ವಯಂ ವಿಷ್ಣುರ್ ಯೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಸ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಉಭಯೋರ್ ಅನ್ತರಂ ನಾಸ್ತಿ ಪವನಾಕಾಶಯೋರ್ ಇವ
ಯಾರು ರುದ್ರನೋ, ಅವನೇ ವಿಷ್ಣು; ಯಾರು ವಿಷ್ಣುವೋ, ಅವನೇ ಮಹೇಶ್ವರ. ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಯಾವ ಭೇದವೂ ಇಲ್ಲ, ಹಗುರವಾದ ಗಾಳಿಯೂ ಆಕಾಶವೂ ಹೇಗೆ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆ.
ಮೋಹಿತೋ ನಾಭಿಜಾನಾತಿ ಯ ಏವ ಗರುಡಧ್ವಜಃ ವೃಷಧ್ವಜಃ ಸ ಏವೇತಿ ತ್ರಿಪುರಘ್ನಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್
ಮೋಹದಿಂದ, ಗರುಡಧ್ವಜಿಯಾದವನು ಮತ್ತು ವೃಷಧ್ವಜಿಯಾದವನು, ಅಂದರೆ ತ್ರಿಪುರಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ದೇವರು ಒಬ್ಬನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಜನರು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ತವ ನಾಮಾಙ್ಕಿತಂ ತಸ್ಮಾತ್ ಕುರು ವಿಪ್ರ ಶಿವಾಲಯಮ್ ಉತ್ತರೇ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಕುರು ತೀರ್ಥಂ ಸುಶೋಭನಮ್
ಆದುದರಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಮಂದಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸು; ಉತ್ತರದ ಕಡೆ ದೇವದೇವನಿಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸು.
ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಹ್ರದೋ ನಾಮ ನರಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಃ ಭವಿಷ್ಯತಿ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಃ
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಹೃದ ಎಂಬ ಈ ಕೆರೆ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ಅದು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.