ತಂ ದೇಶಂ ಧೀವರಗ್ರಾಮಂ ಸಪ್ರತೋಲಿವಿಟಙ್ಕಿನಮ್ ಕಾರಯಾಮ್ ಆಸ ವಿಪ್ರೋ ಽಸೌ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಯಥಾವಿಧಿ
ಆ ಧೀವರರ ಹಳ್ಳಿ, ಅದರ ಬೀದಿಗಳು ಮತ್ತು ತಿರುವುಗಳಿರುವ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಪ್ರಾಸಾದಶತಸಂಬಾಧಂ ಮಣಿಪ್ರವರಶೋಭಿತಮ್ ಇನ್ದ್ರಸದ್ಮನಿಭಂ ರಮ್ಯಂ ಹೇಮರತ್ನವಿಭೂಷಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಮಹಲುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಇಂದ್ರನ ಮಂದಿರದಂತೆ ಭವ್ಯವಾದ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಶೋಭೆಯಾದ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಇದ್ದವು.
ಸ್ತಮ್ಭಾನ್ ಕನಕಚಿತ್ರಾಂಶ್ ಚ ತೋರಣಾನಿ ಬೃಹನ್ತಿ ಚ ಯಜ್ಞಾಯತನದೇಶೇಷು ದತ್ತ್ವಾ ಶುದ್ಧಂ ಚ ಕಾಞ್ಚನಮ್
ಯಜ್ಞಸ್ಥಳದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರವಿರುವ ಸ್ತಂಭಗಳು, ದೊಡ್ಡ ತೋರಣಗಳು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಬಂಗಾರವನ್ನು ಕೂಡಾ ಅಳವಡಿಸಿದನು.
ಅನ್ತಃಪುರಾಣಿ ರಾಜ್ಞಾಂ ಚ ನಾನಾದೇಶನಿವಾಸಿನಾಮ್ ಕಾರಯಾಮ್ ಆಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತತ್ರ ತತ್ರ ಯಥಾವಿಧಿ
ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದ ರಾಜರಿಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಒಳಮನೆಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಪರನಾದ ಅವನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಸಿದನು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಚ ವೈಶ್ಯಾನಾಂ ನಾನಾದೇಶಸಮೀಯುಷಾಮ್ ಕಾರಯಾಮ್ ಆಸ ವಿಧಿವಚ್ ಛಾಲಾಸ್ ತತ್ರಾಪ್ಯ್ ಅನೇಕಶಃ
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅನೇಕ ಶಾಲೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಅವನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
ಪ್ರಿಯಾರ್ಥಂ ತಸ್ಯ ನೃಪತೇರ್ ಆಯಯುರ್ ನೃಪಸತ್ತಮಾಃ ರತ್ನಾನ್ಯ್ ಅನೇಕಾನ್ಯ್ ಆದಾಯ ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ ಚಾಯಯುರ್ ಉತ್ಸವೇ
ಆ ರಾಜನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ರಾಜರು ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತಂದು, ಮಹಿಳೆಯರೂ ಉತ್ಸವಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
ತೇಷಾಂ ನಿರ್ವಿಶತಾಂ ಸ್ವೇಷು ಶಿಬಿರೇಷು ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ ನದತಃ ಸಾಗರಸ್ಯೇವ ದಿವಿಸ್ಪೃಗ್ ಅಭವದ್ ಧ್ವನಿಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ಸಮುದ್ರದ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಆಧ್ವನಿಯು ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ ಕೇಳಿಬಂತು.
ತೇಷಾಮ್ ಅಭ್ಯಾಗತಾನಾಂ ಚ ಸ ರಾಜಾ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ ವ್ಯಾದಿದೇಶಾಯತನಾನಿ ಶಯ್ಯಾಶ್ ಚಾಪ್ಯ್ ಉಪಚಾರತಃ
ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದವರಿಗೆ, ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಜನು ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೂ, ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸಿದನು.
ಭೋಜನಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಶಾಲೀಕ್ಷುಯವಗೋರಸೈಃ ಉಪೇತ್ಯ ನೃಪತಿಶ್ರೇಷ್ಠೋ ವ್ಯಾದಿದೇಶ ಸ್ವಯಂ ತದಾ
ಅವನೇ ಸ್ವತಃ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಅನ್ನವನ್ನು, ಅಕ್ಕಿ, ಸಕ್ಕರೆ, ಯವ, ಹಾಲು ಇವುಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಭೋಜನಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಸಿದನು.
ತಥಾ ತಸ್ಮಿನ್ ಮಹಾಯಜ್ಞೇ ಬಹವೋ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ ಯೇ ಚ ದ್ವಿಜಾತಿಪ್ರವರಾಸ್ ತತ್ರಾಸನ್ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ
ಆ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಕೂಡ ಹಾಜರಿದ್ದರು, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಸಮಾಜಗ್ಮುಃ ಸಶಿಷ್ಯಾಸ್ ತಾನ್ ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ಪಾರ್ಥಿವಃ ಸರ್ವಾಂಶ್ ಚ ತಾನ್ ಅನುಯಯೌ ಯಾವದ್ ಆವಸಥಾನ್ ಇತಿ
ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ರಾಜನು ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಅವರ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳವರೆಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೋದನು.
ಸ್ವಯಮ್ ಏವ ಮಹಾತೇಜಾ ದಮ್ಭಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ನೃಪೋತ್ತಮಃ ತತಃ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವಶಿಲ್ಪಂ ಚ ಶಿಲ್ಪಿನೋ ಽನ್ಯೇ ಚ ಯೇ ತದಾ
ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರಾಜನು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಾನೇ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡಿದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇತರ ವಾಸ್ತುಕಾರರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಯಜ್ಞವಿಧಿಂ ರಾಜ್ಞೇ ತದಾ ತಸ್ಮೈ ನ್ಯವೇದಯನ್ ತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಕೃತಂ ಸರ್ವಮ್ ಅತನ್ದ್ರಿತಃ ಹೃಷ್ಟರೋಮಾಭವದ್ ರಾಜಾ ಸಹ ಮನ್ತ್ರಿಭಿರ್ ಅಚ್ಯುತಃ
ಅವರು ಯಜ್ಞವಿಧಾನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಾಜನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ರೋಮಾಂಚನವಾಗುವಷ್ಟು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
ತಸ್ಮಿನ್ ಯಜ್ಞೇ ಪ್ರವೃತ್ತೇ ತು ವಾಗ್ಮಿನೋ ಹೇತುವಾದಿಭಿಃ ಹೇತುವಾದಾನ್ ಬಹೂನ್ ಆಹುಃ ಪರಸ್ಪರಜಿಗೀಷವಃ
ಆ ಯಜ್ಞ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ವಾಗ್ಮಿಗಳಾದ ಪಂಡಿತರು ಪರಸ್ಪರ ಜಯಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅನೇಕ ತರ್ಕಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟರು.
ದೇವೇನ್ದ್ರಸ್ಯೇವ ವಿಹಿತಂ ರಾಜಸಿಂಹೇನ ಭೋ ದ್ವಿಜಾಃ ದದೃಶುಸ್ ತೋರಣಾನ್ಯ್ ಅತ್ರ ಶಾತಕುಮ್ಭಮಯಾನಿ ಚ
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಸ್ವತಃ ನಿರ್ಮಿಸಿದಂತೆ ಬಂಗಾರದ ತೋರಣಗಳನ್ನು ರಾಜಸಿಂಹನಿಗಾಗಿ ನೋಡಿದರು.
ಶಯ್ಯಾಸನವಿಕಾರಾಂಶ್ ಚ ಸುಬಹೂನ್ ರತ್ನಸಂಚಯಾನ್ ಘಟಪಾತ್ರೀಕಟಾಹಾನಿ ಕಲಶಾನ್ ವರ್ಧಮಾನಕಾನ್
ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಆಸನಗಳು, ಮಂಚಗಳು, ರತ್ನಗಳ ರಾಶಿಗಳು, ಕುಂಡಿಗಳು, ಪಾತ್ರೆಗಳು, ತಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಸದಾ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಕಲಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ನಹಿ ಕಶ್ಚಿದ್ ಅಸೌವರ್ಣಮ್ ಅಪಶ್ಯದ್ ವಸುಧಾಧಿಪಃ ಯೂಪಾಂಶ್ ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಪಠಿತಾನ್ ದಾರವಾನ್ ಹೇಮಭೂಷಿತಾನ್
ಯಾವ ರಾಜರೂ ಅಶುದ್ಧವಾದದ್ದನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಯಜ್ಞದ ಕಂಬಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಮರದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.
ಉಪಕ್ಷಿಪ್ತಾನ್ ಯಥಾಕಾಲಂ ವಿಧಿವದ್ ಭೂರಿವರ್ಚಸಃ ಸ್ಥಲಜಾ ಜಲಜಾ ಯೇ ಚ ಪಶವಃ ಕೇಚನ ದ್ವಿಜಾಃ
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳೂ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳೂ, ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಅರ್ಪಣೆಗೆ ತರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ದ್ವಿಜರೆ.
ಸರ್ವಾನ್ ಏವ ಸಮಾನೀತಾನ್ ಅಪಶ್ಯಂಸ್ ತತ್ರ ತೇ ನೃಪಾಃ ಗಾಶ್ ಚೈವ ಮಹಿಷೀಶ್ ಚೈವ ತಥಾ ವೃದ್ಧಸ್ತ್ರಿಯೋ ಽಪಿ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಹಸುಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ವಯಸ್ಸಾದ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಇದ್ದರು.
ಔದಕಾನಿ ಚ ಸತ್ತ್ವಾನಿ ಶ್ವಾಪದಾನಿ ವಯಾಂಸಿ ಚ ಜರಾಯುಜಾಣ್ಡಜಾತಾನಿ ಸ್ವೇದಜಾನ್ಯ್ ಉದ್ಭಿದಾನಿ ಚ
ಅವರು ನೀರಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಕಾಡುಮೃಗಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು, ಬೆವರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು, ಹಾಗೆಯೇ ಮೊಳಕೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಪರ್ವತಾನ್ಯ್ ಉಪಧಾನ್ಯಾನಿ ಭೂತಾನಿ ದದೃಶುಶ್ ಚ ತೇ ಏವಂ ಪ್ರಮುದಿತಂ ಸರ್ವಂ ಪಶುತೋ ಧನಧಾನ್ಯತಃ
ಅವರು ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಧಾನ್ಯದ ಗುಡ್ಡಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದರು; ಎಲ್ಲರೂ ಹಸುವು, ಧನ, ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದರು.
ಯಜ್ಞವಾಟಂ ನೃಪಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಗತಾಃ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ವಿಶಾಂ ಚೈವ ಬಹುಮಿಷ್ಟಾನ್ನಮ್ ಋದ್ಧಿಮತ್
ಯಜ್ಞಸ್ಥಳವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ರಾಜರು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಪೂರ್ಣೇ ಶತಸಹಸ್ರೇ ತು ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ತತ್ರ ಭುಞ್ಜತಾಮ್ ದುನ್ದುಭಿರ್ ಮೇಘನಿರ್ಘೋಷಾನ್ ಮುಹುರ್ಮುಹುರ್ ಅಥಾಕರೋತ್
ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಮಿಂಚಿನ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ವಿನನಾದಾಸಕೃಚ್ ಚಾಪಿ ದಿವಸೇ ದಿವಸೇ ಗತೇ ಏವಂ ಸ ವವೃಧೇ ಯಜ್ಞಸ್ ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಞಸ್ ತು ಧೀಮತಃ
ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಆ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಧ್ವನಿಗಳು ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದವು; ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಜನ ಯಜ್ಞವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು.
ಅನ್ನಸ್ಯ ಸುಬಹೂನ್ ವಿಪ್ರಾ ಉತ್ಸರ್ಗಾನ್ ನಿರ್ಗತೋಪಮಾನ್ ದಧಿಕುಲ್ಯಾಶ್ ಚ ದದೃಶುಃ ಪಯಸಶ್ ಚ ಹ್ರದಾಂಸ್ ತಥಾ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಅನ್ನದ ಗುಡ್ಡಗಳು, ಮೊಸರಿನ ಹರಿವುಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನ ಸರೋವರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಜಮ್ಬೂದ್ವೀಪೋ ಹಿ ಸಕಲೋ ನಾನಾಜನಪದೈರ್ ಯುತಃ ದ್ವಿಜಾಶ್ ಚ ತತ್ರ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ರಾಜ್ಞಸ್ ತಸ್ಯ ಮಹಾಮಖೇ
ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರು ತುಂಬಿದ ಜಂಬೂದ್ವೀಪವೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ, ಆ ರಾಜನ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
ತತ್ರ ಯಾನಿ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪುರುಷಾಣಾಂ ತತಸ್ ತತಃ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಭಾಜನಂ ಜಗ್ಮುರ್ ಬಹೂನಿ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಜನರು, ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರೂ ಪಾತ್ರೆ ಹಿಡಿದು, ಹೊರಟರು—ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಇದ್ದರು.
ಶ್ರಾವಿಣಶ್ ಚಾಪಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಸುಮೃಷ್ಟಮಣಿಕುಣ್ಡಲಾಃ ಪರ್ಯವೇಷಯನ್ ದ್ವಿಜಾತೀಞ್ ಶತಶೋ ಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ರತ್ನದ ಕುಂಡಲ ಧರಿಸಿ, ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ದ್ವಿಜರನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ವಿವಿಧಾನ್ಯ್ ಅನುಪಾನಾನಿ ಪುರುಷಾ ಯೇ ಽನುಯಾಯಿನಃ ತೇ ವೈ ನೃಪೋಪಭೋಜ್ಯಾನಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ದದುಃ ಸಹ
ರಾಜನ ಸೇವಕರು色色 ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ರಾಜನ ಪಾಲಿನೊಂದಿಗೆ, ನೀಡಿದರು.
ಸಮಾಗತಾನ್ ವೇದವಿದೋ ರಾಜ್ಞಶ್ ಚ ಪೃಥಿವೀಶ್ವರಾನ್ ಪೂಜಾಂ ಚಕ್ರೇ ತದಾ ತೇಷಾಂ ವಿಧಿವದ್ ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ವೇದಪಾಂಡಿತರಿಗೂ, ಭೂಮಿಯ ರಾಜರಿಗೂ, ಆ ರಾಜನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.