ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಯಸ್ ತ್ವ್ ಇಮಾಂ ಧಾರಯೇನ್ ನಿತ್ಯಂ ಶೃಣುಯಾದ್ ವಾಪ್ಯ್ ಅಭೀಕ್ಷ್ಣಶಃ ಸ್ವವಂಶಧಾರಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ

ಯಾರು ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ಸದಾ ಧಾರಣೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಕಾರಣಂ ಯತ್ ತನ್ ನಿತ್ಯಂ ಸದಸದಾತ್ಮಕಮ್ ಪ್ರಧಾನಂ ಪುರುಷಸ್ ತಸ್ಮಾನ್ ನಿರ್ಮಮೇ ವಿಶ್ವಮ್ ಈಶ್ವರಃ

ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ, ಶಾಶ್ವತ, ಸತ್ತಾಸತ್ತ್ವರೂಪದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಪ್ರಧಾನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಪುರುಷನಾಗಿ, ಈಶ್ವರನು ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತಂ ಬುಧ್ಯಧ್ವಂ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮ್ ಅಮಿತೌಜಸಮ್ ಸ್ರಷ್ಟಾರಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣಮ್

ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ.

ಅಹಂಕಾರಸ್ ತು ಮಹತಸ್ ತಸ್ಮಾದ್ ಭೂತಾನಿ ಜಜ್ಞಿರೇ ಭೂತಭೇದಾಶ್ ಚ ಭೂತೇಭ್ಯ ಇತಿ ಸರ್ಗಃ ಸನಾತನಃ

ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ಅಹಂಕಾರ ಹುಟ್ಟಿತು, ಅದರಿಂದ ಭೂತಗಳು ಜನಿಸಿದರು; ಭೂತಗಳಿಂದ ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದರು—ಇದು ಶಾಶ್ವತ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕ್ರಮ.

ವಿಸ್ತರಾವಯವಂ ಚೈವ ಯಥಾಪ್ರಜ್ಞಂ ಯಥಾಶ್ರುತಿ ಕೀರ್ತ್ಯಮಾನಂ ಶೃಣುಧ್ವಂ ವಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕೀರ್ತಿವರ್ಧನಮ್

ನಾನು ತಿಳಿದಂತೆ, ಶ್ರುತಿ ಪ್ರಕಾರ, ವಿವರವಾಗಿ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ, ಕೇಳಿರಿ.

ಕೀರ್ತಿತಂ ಸ್ಥಿರಕೀರ್ತೀನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪುಣ್ಯವರ್ಧನಮ್ ತತಃ ಸ್ವಯಂಭೂರ್ ಭಗವಾನ್ ಸಿಸೃಕ್ಷುರ್ ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಸ್ಥಿರವಾದ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಭಗವಂತನು ವಿವಿಧ ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಅಪ ಏವ ಸಸರ್ಜಾದೌ ತಾಸು ವೀರ್ಯಮ್ ಅಥಾಸೃಜತ್ ಆಪೋ ನಾರಾ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಆಪೋ ವೈ ನರಸೂನವಃ

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ನೀರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಇಟ್ಟನು. ಆ ನೀರನ್ನು 'ನಾರಾ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ನೀರುಗಳು ನಾರದ ಸಂತಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಯನಂ ತಸ್ಯ ತಾಃ ಪೂರ್ವಂ ತೇನ ನಾರಾಯಣಃ ಸ್ಮೃತಃ ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣಮ್ ಅಭವತ್ ತದ್ ಅಣ್ಡಮ್ ಉದಕೇಶಯಮ್

ಆ ನೀರುಗಳು ಅವನ ಮೊದಲ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದ್ದವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಹೊಳೆಯುವ ಬಣ್ಣದ ಮೊಟ್ಟೆ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ತೇಲುತ್ತಾ ಹುಟ್ಟಿತು.

ತತ್ರ ಜಜ್ಞೇ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಂಭೂರ್ ಇತಿ ನಃ ಶ್ರುತಮ್ ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣೋ ಭಗವಾನ್ ಉಷಿತ್ವಾ ಪರಿವತ್ಸರಮ್

ಆ ಮೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನನ್ನು ಸ್ವಯಂಭುವೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಹೊಳೆಯುವ ಭಗವಂತನು ಒಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವರ್ಷ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸವಿದ್ದನು.

ತದ್ ಅಣ್ಡಮ್ ಅಕರೋದ್ ದ್ವೈಧಂ ದಿವಂ ಭುವಮ್ ಅಥಾಪಿ ಚ ತಯೋಃ ಶಕಲಯೋರ್ ಮಧ್ಯ ಆಕಾಶಮ್ ಅಕರೋತ್ ಪ್ರಭುಃ

ಆ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಅವನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು, ಇನ್ನೊಂದರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಆ ಎರಡು ಭಾಗಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಅಪ್ಸು ಪಾರಿಪ್ಲವಾಂ ಪೃಥ್ವೀಂ ದಿಶಶ್ ಚ ದಶಧಾ ದಧೇ ತತ್ರ ಕಾಲಂ ಮನೋ ವಾಚಂ ಕಾಮಂ ಕ್ರೋಧಮ್ ಅಥೋ ರತಿಮ್

ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲ, ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ರತಿಯನ್ನು ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸಸರ್ಜ ಸೃಷ್ಟಿಂ ತದ್ರೂಪಾಂ ಸ್ರಷ್ಟುಮ್ ಇಚ್ಛನ್ ಪ್ರಜಾಪತೀನ್ ಮರೀಚಿಮ್ ಅತ್ರ್ಯಙ್ಗಿರಸೌ ಪುಲಸ್ತ್ಯಂ ಪುಲಹಂ ಕ್ರತುಮ್

ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳಾದ ಮರೀಚಿ, ಅತ್ರಿ, ಅಂಗಿರಸ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಮತ್ತು ಕ್ರತು ಅವರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ವಸಿಷ್ಠಂ ಚ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸೋ ಽಸೃಜತ್ ಸಪ್ತ ಮಾನಸಾನ್ ಸಪ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ ಇತ್ಯ್ ಏತೇ ಪುರಾಣೇ ನಿಶ್ಚಯಂ ಗತಾಃ

ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದವನು ವಸಿಷ್ಠನನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಏಳು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಏಳು ಬ್ರಹ್ಮರು ಎಂದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕಾನಾಂ ತು ಸಪ್ತಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಜನ್ಮನಾಮ್ ತತೋ ಽಸೃಜತ್ ಪುರಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದ್ರಂ ರೋಷಾತ್ಮಸಂಭವಮ್

ನಾರಾಯಣ ಸ್ವರೂಪ ಹೊಂದಿದ ಈ ಏಳು ಬ್ರಹ್ಮಜನ್ಮರುಗಳಲ್ಲಿ, ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೋಪದಿಂದ ರುದ್ರನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸನತ್ಕುಮಾರಂ ಚ ವಿಭುಂ ಪೂರ್ವೇಷಾಮ್ ಅಪಿ ಪೂರ್ವಜಮ್ ಸಪ್ತಸ್ವ್ ಏತಾ ಅಜಾಯನ್ತ ಪ್ರಜಾ ರುದ್ರಾಶ್ ಚ ಭೋ ದ್ವಿಜಾಃ

ಅವನಿಂದ ಸನತ್ಕುಮಾರನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಪುರಾತನರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನಾದ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಈ ಏಳರಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು ಮತ್ತು ರುದ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು, ದ್ವಿಜರೆ.

ಸ್ಕನ್ದಃ ಸನತ್ಕುಮಾರಶ್ ಚ ತೇಜಃ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ತಿಷ್ಠತಃ ತೇಷಾಂ ಸಪ್ತ ಮಹಾವಂಶಾ ದಿವ್ಯಾ ದೇವಗಣಾನ್ವಿತಾಃ

ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರರು ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಏಳು ಮಹಾ ವಂಶಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಕ್ರಿಯಾವನ್ತಃ ಪ್ರಜಾವನ್ತೋ ಮಹರ್ಷಿಭಿರ್ ಅಲಂಕೃತಾಃ ವಿದ್ಯುತೋ ಽಶನಿಮೇಘಾಂಶ್ ಚ ರೋಹಿತೇನ್ದ್ರಧನೂಂಷಿ ಚ

ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಂತಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರು. ಅವನು ಮಿಂಚು, ಗರ್ಜಿಸುವ ಮೋಡಗಳು, ಕೆಂಪು ಧನುಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ವಯಾಂಸಿ ಚ ಸಸರ್ಜಾದೌ ಪರ್ಜನ್ಯಂ ಚ ಸಸರ್ಜ ಹ ಋಚೋ ಯಜೂಂಷಿ ಸಾಮಾನಿ ನಿರ್ಮಮೇ ಯಜ್ಞಸಿದ್ಧಯೇ

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು, ನಂತರ ಪರ್ಜನ್ಯನನ್ನು, ಅಂದರೆ ಮಳೆಯ ದೇವರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಯಜ್ಞಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಸಾಮವೇದವನ್ನು ರಚಿಸಿದನು.

ಸಾಧ್ಯಾನ್ ಅಜನಯದ್ ದೇವಾನ್ ಇತ್ಯ್ ಏವಮ್ ಅನುಸಂಜಗುಃ ಉಚ್ಚಾವಚಾನಿ ಭೂತಾನಿ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಸ್ ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಸಾಧ್ಯ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಉನ್ನತ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಆಪವಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಸರ್ಗಂ ಸೃಜತೋ ಹಿ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ಸೃಜ್ಯಮಾನಾಃ ಪ್ರಜಾ ನೈವ ವಿವರ್ಧನ್ತೇ ಯದಾ ತದಾ

ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದ ಅವನು ನೀರಿನ ಸಂತಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಗ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ದ್ವಿಧಾ ಕೃತ್ವಾತ್ಮನೋ ದೇಹಮ್ ಅರ್ಧೇನ ಪುರುಷೋ ಽಭವತ್ ಅರ್ಧೇನ ನಾರೀ ತಸ್ಯಾಂ ತು ಸೋ ಽಸೃಜದ್ ದ್ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಅವನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದನು; ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಪುರುಷನಾಗಿ, ಇನ್ನೊಂದರಿಂದ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಮಹಿಳೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಎರಡು ವಿಧದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ದಿವಂ ಚ ಪೃಥಿವೀಂ ಚೈವ ಮಹಿಮ್ನಾ ವ್ಯಾಪ್ಯ ತಿಷ್ಠತಿ ವಿರಾಜಮ್ ಅಸೃಜದ್ ವಿಷ್ಣುಃ ಸೋ ಽಸೃಜತ್ ಪುರುಷಂ ವಿರಾಟ್

ಅವನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಎರಡನ್ನೂ ಆವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಇರುವನು. ವಿಷ್ಣುನು ವಿರಾಟ್ ಅನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು, ಆ ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಪುರುಷಂ ತಂ ಮನುಂ ವಿದ್ಯಾತ್ ತಸ್ಯ ಮನ್ವನ್ತರಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ದ್ವಿತೀಯಂ ಮಾನಸಸ್ಯೈತನ್ ಮನೋರ್ ಅನ್ತರಮ್ ಉಚ್ಯತೇ

ಆ ಪುರುಷನನ್ನು ಮನುವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನ ಕಾಲವನ್ನು ಮನ್ವಂತರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಎರಡನೆಯದು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮನುವಿನ ಅವಧಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸ ವೈರಾಜಃ ಪ್ರಜಾಸರ್ಗಂ ಸಸರ್ಜ ಪುರುಷಃ ಪ್ರಭುಃ ನಾರಾಯಣವಿಸರ್ಗಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಸ್ ತಸ್ಯಾಪ್ಯ್ ಅಯೋನಿಜಾಃ

ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ವೈರಾಜನು, ಪ್ರಭುವಾದ ಪುರುಷನು, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆತನ ಸಂತಾನಗಳು ನಾರಾಯಣನ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು; ಅವರೂ ಸಹ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಅಲ್ಲ.

ಆಯುಷ್ಮಾನ್ ಕೀರ್ತಿಮಾನ್ ಪುಣ್ಯಪ್ರಜಾವಾಂಶ್ ಚ ಭವೇನ್ ನರಃ ಆದಿಸರ್ಗಂ ವಿದಿತ್ವೇಮಂ ಯಥೇಷ್ಟಾಂ ಚಾಪ್ನುಯಾದ್ ಗತಿಮ್

ಯಾರು ಈ ಮೊದಲಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವಂತಾದ ಸಂತಾನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನಾದರೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಪ್ರಜಾಸ್ ತ್ವ್ ಏವಮ್ ಆಪವೋ ವೈ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ಲೇಭೇ ವೈ ಪುರುಷಃ ಪತ್ನೀಂ ಶತರೂಪಾಮ್ ಅಯೋನಿಜಾಮ್

ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಆಪವನು, ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟದ ಶತರೂಪೆಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಪಡೆದನು.

ಆಪವಸ್ಯ ಮಹಿಮ್ನಾ ತು ದಿವಮ್ ಆವೃತ್ಯ ತಿಷ್ಠತಃ ಧರ್ಮೇಣೈವ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಶತರೂಪಾ ವ್ಯಜಾಯತ

ಆಪವನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಶತರೂಪೆ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಸಾ ತು ವರ್ಷಾಯುತಂ ತಪ್ತ್ವಾ ತಪಃ ಪರಮದುಶ್ಚರಮ್ ಭರ್ತಾರಂ ದೀಪ್ತತಪಸಂ ಪುರುಷಂ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ

ಆಕೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಪುರುಷನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು.

ಸ ವೈ ಸ್ವಾಯಂಭುವೋ ವಿಪ್ರಾಃ ಪುರುಷೋ ಮನುರ್ ಉಚ್ಯತೇ ತಸ್ಯೈಕಸಪ್ತತಿಯುಗಂ ಮನ್ವನ್ತರಮ್ ಇಹೋಚ್ಯತೇ

ಆ ಸ್ವಯಂಭುವನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಮನು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ಅವನ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಯುಗಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮನ್ವಂತರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.