ದೇವಾನ್ ಋಷೀನ್ ಮನುಷ್ಯಾಂಶ್ ಚ ಪಿತೄನ್ ಸಂತರ್ಪ್ಯ ವಾಗ್ಯತಃ ತಿಲೋದಕೇನ ವಿಧಿನಾ ನಾಮಗೋತ್ರವಿಧಾನವಿತ್
ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಮೌನದಿಂದ, ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಎಳ್ಳಿನ ನೀರಿನಿಂದ ವಿಧಿಯಂತೆ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ,
ಸ್ನಾತ್ವೈವಂ ವಿಧಿವತ್ ತತ್ರ ಸೋ ಽಶ್ವಮೇಧಫಲಂ ಲಭೇತ್ ಗ್ರಹೋಪರಾಗೇ ವಿಷುವೇ ಸಂಕ್ರಾನ್ತ್ಯಾಮ್ ಅಯನೇ ತಥಾ
ಅಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಗ್ರಹಣ, ವಿಷುವ, ಸಂಕ್ರಮಣ ಅಥವಾ ಅಯನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಯುಗಾದಿಷು ಷಡಶೀತ್ಯಾಂ ತಥಾನ್ಯತ್ರ ಶುಭೇ ತಿಥೌ ಯೇ ತತ್ರ ದಾನಂ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ಧನಾದಿಕಮ್
ಯುಗಾದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಶುಭ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಧನಾದಿ ದಾನ ಮಾಡಿದವರು,
ಅನ್ಯತೀರ್ಥಾಚ್ ಛತಗುಣಂ ಫಲಂ ತೇ ಪ್ರಾಪ್ನುವನ್ತಿ ವೈ ಪಿಣ್ಡಂ ಯೇ ಸಂಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ಪಿತೃಭ್ಯಃ ಸರಸಸ್ ತಟೇ
ಅವರು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ನೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸರೋವರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡ ನೀಡಿದವರು,
ಪಿತೄಣಾಮ್ ಅಕ್ಷಯಾಂ ತೃಪ್ತಿಂ ತೇ ಕುರ್ವನ್ತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ತತಃ ಶಂಭೋರ್ ಗೃಹಂ ಗತ್ವಾ ವಾಗ್ಯತಃ ಸಂಯತೇನ್ದ್ರಿಯಃ
ಅವರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಯವಾಗದ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಶಂಭುವಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ,
ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಪೂಜಯೇಚ್ ಛರ್ವಂ ಕೃತ್ವಾ ತಂ ತ್ರಿಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್ ಘೃತಕ್ಷೀರಾದಿಭಿಃ ಸ್ನಾನಂ ಕಾರಯಿತ್ವಾ ಭವಂ ಶುಚಿಃ
ಅೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಶರ್ವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಇತರ ಶುದ್ಧ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಭವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಸ್ವಚ್ಛನಾಗಿ ಇರಬೇಕು.
ಚನ್ದನೇನ ಸುಗನ್ಧೇನ ವಿಲಿಪ್ಯ ಕುಙ್ಕುಮೇನ ಚ ತತಃ ಸಂಪೂಜಯೇದ್ ದೇವಂ ಚನ್ದ್ರಮೌಲಿಮ್ ಉಮಾಪತಿಮ್
ಸುಗಂಧದ ಚಂದನ ಮತ್ತು ಕುಂಕುಮವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ, ನಂತರ ಚಂದ್ರಮೌಳಿ, ಉಮಾಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಪುಷ್ಪೈರ್ ನಾನಾವಿಧೈರ್ ಮೇಧ್ಯೈರ್ ಬಿಲ್ವಾರ್ಕಕಮಲಾದಿಭಿಃ ಆಗಮೋಕ್ತೇನ ಮನ್ತ್ರೇಣ ವೇದೋಕ್ತೇನ ಚ ಶಂಕರಮ್
ಬಿಲ್ವ, ಅರ್ಕ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿವಿಧ ಪವಿತ್ರ ಹೂವಿನಿಂದ, ಆಗಮ ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಅದೀಕ್ಷಿತಸ್ ತು ನಾಮ್ನೈವ ಮೂಲಮನ್ತ್ರೇಣ ಚಾರ್ಚಯೇತ್ ಏವಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ತಂ ದೇವಂ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾನುರಾಗಿಭಿಃ
ದೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದವನು ಕೂಡ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬಹುದು; ಹೀಗೆ ಸುಗಂಧ ಹೂಗಳಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ,
ಧೂಪದೀಪೈಶ್ ಚ ನೈವೇದ್ಯೈರ್ ಉಪಹಾರೈಸ್ ತಥಾ ಸ್ತವೈಃ ದಣ್ಡವತ್ಪ್ರಣಿಪಾತೈಶ್ ಚ ಗೀತೈರ್ ವಾದ್ಯೈರ್ ಮನೋಹರೈಃ
ಧೂಪ, ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯ, ಉಪಹಾರ, ಸ್ತುತಿ, ದಂಡವತ್ ನಮಸ್ಕಾರ, ಹಾಡು ಮತ್ತು ಮನোহರವಾದ ವಾದ್ಯಗಳಿಂದ,
ನೃತ್ಯಜಪ್ಯನಮಸ್ಕಾರೈರ್ ಜಯಶಬ್ದೈಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೈಃ ಏವಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವದ್ ದೇವದೇವಮ್ ಉಮಾಪತಿಮ್
ನೃತ್ಯ, ಜಪ, ನಮಸ್ಕಾರ, ಜಯಘೋಷ ಮತ್ತು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗಳಿಂದ, ಹೀಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇವದೇವ, ಉಮಾಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ,
ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ರೂಪಯೌವನಗರ್ವಿತಃ ಕುಲೈಕವಿಂಶಮ್ ಉದ್ಧೃತ್ಯ ದಿವ್ಯಾಭರಣಭೂಷಿತಾಃ
ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಯೌವನದ ಗರ್ವದಿಂದ, ತನ್ನ ವಂಶದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ, ದೈವಿಕ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವನು,
ಸೌವರ್ಣೇನ ವಿಮಾನೇನ ಕಿಙ್ಕಿಣೀಜಾಲಮಾಲಿನಾ ಉಪಗೀಯಮಾನೋ ಗನ್ಧರ್ವೈರ್ ಅಪ್ಸರೋಭಿರ್ ಅಲಂಕೃತಃ
ಅವನಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ವಿಮಾನವಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಮುತ್ತಿನ ಘಂಟೆಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿವೆ. ಗಂಧರ್ವರು ಅವನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅಪ್ಸರಸರು ಅವನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಉದ್ದ್ಯೋತಯನ್ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾಃ ಶಿವಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ಭುಕ್ತ್ವಾ ತತ್ರ ಸುಖಂ ವಿಪ್ರಾ ಮನಸಃ ಪ್ರೀತಿದಾಯಕಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾಡುತ್ತಾ, ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುವ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.
ತಲ್ಲೋಕವಾಸಿಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ಯಾವದ್ ಆಭೂತಸಂಪ್ಲವಮ್ ತತಸ್ ತಸ್ಮಾದ್ ಇಹಾಯಾತಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಪುಣ್ಯಸಂಕ್ಷಯೇ
ಆ ಲೋಕದ ನಿವಾಸಿಗಳ ಜೊತೆ ಅವನು ಮಹಾಪ್ರಳಯವಾಗುವವರೆಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷಯವಾದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಮರಳಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.
ಜಾಯತೇ ಯೋಗಿನಾಂ ಗೇಹೇ ಚತುರ್ವೇದೀ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ಯೋಗಂ ಪಾಶುಪತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತತೋ ಮೋಕ್ಷಮ್ ಅವಾಪ್ನುಯಾತ್
ಅವನು ಯೋಗಿಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತಾನೆ, ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ದ್ವಿಜನಾಗಿ. ಪಾಶುಪತಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
ಶಯನೋತ್ಥಾಪನೇ ಚೈವ ಸಂಕ್ರಾನ್ತ್ಯಾಮ್ ಅಯನೇ ತಥಾ ಅಶೋಕಾಖ್ಯಾಂ ತಥಾಷ್ಟಮ್ಯಾಂ ಪವಿತ್ರಾರೋಪಣೇ ತಥಾ
ಮಲಗಿದ ಜಾಗದಿಂದ ಎದ್ದಾಗ, ಸಂಕ್ರಮಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅಯನಗಳಲ್ಲಿ, ಅಶೋಕ ಎಂಬ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರಾರೋಪಣೆಯ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ—
ಯೇ ಚ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ತಂ ದೇವಂ ಕೃತ್ತಿವಾಸಸಮ್ ಉತ್ತಮಮ್ ವಿಮಾನೇನಾರ್ಕವರ್ಣೇನ ಶಿವಲೋಕಂ ವ್ರಜನ್ತಿ ತೇ
ಯಾರು ಆ ಪರಮ ದೇವರನ್ನು ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಸರ್ವಕಾಲೇ ಽಪಿ ತಂ ದೇವಂ ಯೇ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಸುಮೇಧಸಃ ತೇ ಽಪಿ ಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ ಶಿವಲೋಕಂ ವ್ರಜನ್ತಿ ವೈ
ಯಾರು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಆ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುವರು, ಆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
ದೇವಸ್ಯ ಪಶ್ಚಿಮೇ ಪೂರ್ವೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ಚೋತ್ತರೇ ತಥಾ ಯೋಜನದ್ವಿತಯಂ ಸಾರ್ಧಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ತದ್ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿದಮ್
ಆ ದೇವರ ಪಶ್ಚಿಮ, ಪೂರ್ವ, ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ಕಡೆ ಎರಡು ಅರ್ಧ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರವಿರುವ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಭೋಗವನ್ನೂ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ತಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಷೇತ್ರವರೇ ಲಿಙ್ಗಂ ಭಾಸ್ಕರೇಶ್ವರಸಂಜ್ಞಿತಮ್ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಯೇ ತು ತಂ ದೇವಂ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಕುಣ್ಡೇ ಮಹೇಶ್ವರಮ್
ಆ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನೋಡುವವರು ದೇವರನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಆದಿತ್ಯೇನಾರ್ಚಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ದೇವದೇವಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್ ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ವಿಮಾನವರಮ್ ಆಸ್ಥಿತಾಃ
ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆ ದೇವದೇವರನ್ನು ಹಿಂದೆ ಸೂರ್ಯನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದನು. ಆತನನ್ನು ನೋಡುವವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರುತ್ತಾರೆ.
ಉಪಗೀಯಮಾನಾ ಗನ್ಧರ್ವೈಃ ಶಿವಲೋಕಂ ವ್ರಜನ್ತಿ ತೇ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ತತ್ರ ಮುದಿತಾಃ ಕಲ್ಪಮ್ ಏಕಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ
ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅವರು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಂದು ಕಲ್ಪದವರೆಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.
ಭುಕ್ತ್ವಾ ತು ವಿಪುಲಾನ್ ಭೋಗಾಞ್ ಶಿವಲೋಕೇ ಮನೋರಮಾನ್ ಪುಣ್ಯಕ್ಷಯಾದ್ ಇಹಾಯಾತಾ ಜಾಯನ್ತೇ ಪ್ರವರೇ ಕುಲೇ
ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಆನಂದಕರ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷಯವಾದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತಾರೆ.
ಅಥವಾ ಯೋಗಿನಾಂ ಗೇಹೇ ವೇದವೇದಾಙ್ಗಪಾರಗಾಃ ಉತ್ಪದ್ಯನ್ತೇ ದ್ವಿಜವರಾಃ ಸರ್ವಭೂತಹಿತೇ ರತಾಃ
ಅಥವಾ ಯೋಗಿಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತಾರೆ, ವೇದ ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಮೋಕ್ಷಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಕುಶಲಾಃ ಸರ್ವತ್ರ ಸಮಬುದ್ಧಯಃ ಯೋಗಂ ಶಂಭೋರ್ ವರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತತೋ ಮೋಕ್ಷಂ ವ್ರಜನ್ತಿ ತೇ
ಮೋಕ್ಷಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ片ಪಟು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು, ಶಂಭುವಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಷೇತ್ರವರೇ ಪುಣ್ಯೇ ಲಿಙ್ಗಂ ಯದ್ ದೃಶ್ಯತೇ ದ್ವಿಜಾಃ ಪೂಜ್ಯಾಪೂಜ್ಯಂ ಚ ಸರ್ವತ್ರ ವನೇ ರಥ್ಯಾನ್ತರೇ ಽಪಿ ವಾ
ಆ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಲಿಂಗವು ಪೂಜಿತವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿರಲಿ—
ಚತುಷ್ಪಥೇ ಶ್ಮಶಾನೇ ವಾ ಯತ್ರ ಕುತ್ರ ಚ ತಿಷ್ಠತಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಲ್ ಲಿಙ್ಗಮ್ ಅವ್ಯಗ್ರಃ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಸುಸಮಾಹಿತಃ
ಚೌರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದರೂ, ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೋಡುವವನು—
ಸ್ನಾಪಯಿತ್ವಾ ತು ತಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗನ್ಧೈಃ ಪುಷ್ಪೈರ್ ಮನೋಹರೈಃ ಧೂಪೈರ್ ದೀಪೈಃ ಸನೈವೇದ್ಯೈರ್ ನಮಸ್ಕಾರೈಸ್ ತಥಾ ಸ್ತವೈಃ
ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಸುಂದರ ಹೂವುಗಳು, ಧೂಪ, ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ—
ದಣ್ಡವತ್ಪ್ರಣಿಪಾತೈಶ್ ಚ ನೃತ್ಯಗೀತಾದಿಭಿಸ್ ತಥಾ ಸಂಪೂಜ್ಯೈವಂ ವಿಧಾನೇನ ಶಿವಲೋಕಂ ವ್ರಜೇನ್ ನರಃ
ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನೃತ್ಯ, ಹಾಡು ಮತ್ತು ಇತರ ಸೇವೆಗಳಿಂದ ಈ ರೀತಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.