ಸಮುತ್ಪನ್ನೇನ ಭೋ ವಿಪ್ರಾಃ ಸತ್ಪುತ್ರೇಣ ಮಹಾತ್ಮನಾ ತ್ರಾತಃ ಸ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರಃ ಪುಂನಾಮ್ನೋ ನರಕಾತ್ ತದಾ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಈ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗನ ಜನನದಿಂದ, ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ಪುತ್ ಎಂಬ ನರಕದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು.
ತಂ ಸಮುದ್ರಾಶ್ ಚ ನದ್ಯಶ್ ಚ ರತ್ನಾನ್ಯ್ ಆದಾಯ ಸರ್ವಶಃ ತೋಯಾನಿ ಚಾಭಿಷೇಕಾರ್ಥಂ ಸರ್ವ ಏವೋಪತಸ್ಥಿರೇ
ಆಗ ಸಮುದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳು ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ನೀರನ್ನು ತಂದು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದವು.
ಪಿತಾಮಹಶ್ ಚ ಭಗವಾನ್ ದೇವೈರ್ ಆಙ್ಗಿರಸೈಃ ಸಹ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚ ಭೂತಾನಿ ಜಙ್ಗಮಾನಿ ಚ ಸರ್ವಶಃ
ಪಿತಾಮಹನಾದ ಭಗವಂತನು ದೇವತೆಗಳು, ಆಂಗಿರಸರು, ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹಾಜರಾಗಿದ್ದರು.
ಸಮಾಗಮ್ಯ ತದಾ ವೈಣ್ಯಮ್ ಅಭ್ಯಷಿಞ್ಚನ್ ನರಾಧಿಪಮ್ ಮಹತಾ ರಾಜರಾಜೇನ ಪ್ರಜಾಸ್ ತೇನಾನುರಞ್ಜಿತಾಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ವೇನನ ಮಗನನ್ನು ಮಹಾರಾಜಾಭಿಷೇಕದಿಂದ ನರಾಧಿಪನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು; ಅವನಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ಸೋ ಽಭಿಷಿಕ್ತೋ ಮಹಾತೇಜಾ ವಿಧಿವದ್ ಧರ್ಮಕೋವಿದೈಃ ಆಧಿರಾಜ್ಯೇ ತದಾ ರಾಜ್ಞಾಂ ಪೃಥುರ್ ವೈಣ್ಯಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್
ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪೃಥು, ಆಗ ರಾಜಾಧಿರಾಜನಾದನು.
ಪಿತ್ರಾಪರಞ್ಜಿತಾಸ್ ತಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಸ್ ತೇನಾನುರಞ್ಜಿತಾಃ ಅನುರಾಗಾತ್ ತತಸ್ ತಸ್ಯ ನಾಮ ರಾಜಾಭ್ಯಜಾಯತ
ತಂದೆಯಿಂದ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಅವನಿಂದ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು; ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ 'ರಾಜ' ಎಂಬ ಹೆಸರಾಯಿತು.
ಆಪಸ್ ತಸ್ತಮ್ಭಿರೇ ತಸ್ಯ ಸಮುದ್ರಮ್ ಅಭಿಯಾಸ್ಯತಃ ಪರ್ವತಾಶ್ ಚ ದದುರ್ ಮಾರ್ಗಂ ಧ್ವಜಭಙ್ಗಶ್ ಚ ನಾಭವತ್
ಅವನು ಸಮುದ್ರದತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನೀರುಗಳು ಅವನಿಗೆ ದಾರಿ ಬಿಡಿದವು, ಪರ್ವತಗಳು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೀಡಿದವು, ಧ್ವಜಗಳು ಮುರಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಅಕೃಷ್ಟಪಚ್ಯಾ ಪೃಥಿವೀ ಸಿಧ್ಯನ್ತ್ಯ್ ಅನ್ನಾನಿ ಚಿನ್ತನಾತ್ ಸರ್ವಕಾಮದುಘಾ ಗಾವಃ ಪುಟಕೇ ಪುಟಕೇ ಮಧು
ಅವನು ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಭೂಮಿ ಹೊಲವನ್ನೆಂದೂ ಒರೆಯದೆ ಧಾನ್ಯ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು, ಭೋಜನ ಕೇವಲ ಚಿಂತನೆಮಾತ್ರದಿಂದ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು, ಹಸುಗಳು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಪ್ರತಿ ಕುಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇನು ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಕಾಲೇ ತು ಯಜ್ಞೇ ಪೈತಾಮಹೇ ಶುಭೇ ಸೂತಃ ಸೂತ್ಯಾಂ ಸಮುತ್ಪನ್ನಃ ಸೌತ್ಯೇ ಽಹನಿ ಮಹಾಮತಿಃ
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಪಿತೃಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಸೂತಿ ವಿಧಿಯ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಮತಿಯಾದ ಸೂತನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಮಹಾಯಜ್ಞೇ ಜಜ್ಞೇ ಪ್ರಾಜ್ಞೋ ಽಥ ಮಾಗಧಃ ಪೃಥೋಃ ಸ್ತವಾರ್ಥಂ ತೌ ತತ್ರ ಸಮಾಹೂತೌ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ
ಆ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲೇ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮಾಗಧನು ಕೂಡ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಪೃಥುವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಲು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕರೆಯಿದರು.
ತಾವ್ ಊಚುರ್ ಋಷಯಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ತೂಯತಾಮ್ ಏಷ ಪಾರ್ಥಿವಃ ಕರ್ಮೈತದ್ ಅನುರೂಪಂ ವಾಂ ಪಾತ್ರಂ ಚಾಯಂ ನರಾಧಿಪಃ
ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಅವರಿಗೆ, 'ಈ ರಾಜನನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿರಿ; ಈ ಕಾರ್ಯ ನಿಮಗೆ ತಕ್ಕದ್ದು, ಈ ನರಾಧಿಪನು ಅದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನು,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತಾವ್ ಊಚತುಸ್ ತದಾ ಸರ್ವಾಂಸ್ ತಾನ್ ಋಷೀನ್ ಸೂತಮಾಗಧೌ ಆವಾಂ ದೇವಾನ್ ಋಷೀಂಶ್ ಚೈವ ಪ್ರೀಣಯಾವಃ ಸ್ವಕರ್ಮಭಿಃ
ಅದಕ್ಕೆ ಸೂತ ಮತ್ತು ಮಾಗಧರು ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳಿಗೆ, 'ನಾವು ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ,' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
ನ ಚಾಸ್ಯ ವಿದ್ಮೋ ವೈ ಕರ್ಮ ನಾಮ ವಾ ಲಕ್ಷಣಂ ಯಶಃ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಯೇನಾಸ್ಯ ಕುರ್ಯಾವ ರಾಜ್ಞಸ್ ತೇಜಸ್ವಿನೋ ದ್ವಿಜಾಃ
ಆದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನಾವು ಈ ರಾಜನ ಕೃತ್ಯಗಳು, ಹೆಸರು ಅಥವಾ ಗುಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಲು ಯಾವದರಿಂದ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಋಷಿಭಿಸ್ ತೌ ನಿಯುಕ್ತೌ ತು ಭವಿಷ್ಯೈಃ ಸ್ತೂಯತಾಮ್ ಇತಿ ಯಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕೃತವಾನ್ ಪೃಥುಃ ಪಶ್ಚಾನ್ ಮಹಾಬಲಃ
ಋಷಿಗಳು ಅವರಿಗೆ, 'ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೃಥು ಮಾಡಿದ ಮಹಾಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿರಿ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ವೈ ಲೋಕೇ ಸ್ತವೇಷು ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ ಆಶೀರ್ವಾದಾಃ ಪ್ರಯುಜ್ಯನ್ತೇ ಸೂತಮಾಗಧಬನ್ದಿಭಿಃ
ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಮುಂದು ವರಗೆ, ಸೂತರು, ಮಾಗಧರು ಮತ್ತು ಬಂಧಿಗಳು ಸ್ತುತಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ತಯೋಃ ಸ್ತವಾನ್ತೇ ಸುಪ್ರೀತಃ ಪೃಥುಃ ಪ್ರಾದಾತ್ ಪ್ರಜೇಶ್ವರಃ ಅನೂಪದೇಶಂ ಸೂತಾಯ ಮಗಧಂ ಮಾಗಧಾಯ ಚ
ಅವರ ಸ್ತುತಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪೃಥು, ಪ್ರಜೆಗಳ ಒಡೆಯನು, ಸೂತರಿಗೆ ಅನುಪ ದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತು ಮಾಗಧರಿಗೆ ಮಾಗಧ ದೇಶವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮಪ್ರೀತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಪ್ರೋಚುರ್ ಮನೀಷಿಣಃ ವೃತ್ತೀನಾಮ್ ಏಷ ವೋ ದಾತಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನರಾಧಿಪಃ
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಜನರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ರಾಜನು ನಿಮಗೆ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುವವನು.'
ತತೋ ವೈಣ್ಯಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರಜಾಃ ಸಮಭಿದುದ್ರುವುಃ ತ್ವಂ ನೋ ವೃತ್ತಿಂ ವಿಧತ್ಸ್ವೇತಿ ಮಹರ್ಷಿವಚನಾತ್ ತದಾ
ಆಮೇಲೆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವೇಣನ ಮಗನ ಬಳಿಗೆ ಜನರು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಮಾತು ಪ್ರಕಾರ, 'ನಮಗೆ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ನೀನು ಒದಗಿಸಬೇಕು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಸೋ ಽಭಿದ್ರುತಃ ಪ್ರಜಾಭಿಸ್ ತು ಪ್ರಜಾಹಿತಚಿಕೀರ್ಷಯಾ ಧನುರ್ ಗೃಹ್ಯ ಪೃಷತ್ಕಾಂಶ್ ಚ ಪೃಥಿವೀಮ್ ಆದ್ರವದ್ ಬಲೀ
ಜನರು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟನು.
ತತೋ ವೈಣ್ಯಭಯತ್ರಸ್ತಾ ಗೌರ್ ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರಾದ್ರವನ್ ಮಹೀ ತಾಂ ಪೃಥುರ್ ಧನುರ್ ಆದಾಯ ದ್ರವನ್ತೀಮ್ ಅನ್ವಧಾವತ
ಆಗ ವೇಣನ ಮಗನ ಭಯದಿಂದ ಭೂಮಾತೆ ಹಸುವಿನ ರೂಪ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋದಳು; ಪೃಥುನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
ಸಾ ಲೋಕಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾದೀನ್ ಗತ್ವಾ ವೈಣ್ಯಭಯಾತ್ ತದಾ ಪ್ರದದರ್ಶಾಗ್ರತೋ ವೈಣ್ಯಂ ಪ್ರಗೃಹೀತಶರಾಸನಮ್
ಅವಳು ವೇಣನ ಮಗನ ಭಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಓಡಿದಳು, ಆದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಾಣ ಹಿಡಿದ ವೇಣನ ಮಗನನ್ನು ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಜ್ವಲದ್ಭಿರ್ ನಿಶಿತೈರ್ ಬಾಣೈರ್ ದೀಪ್ತತೇಜಸಮ್ ಅನ್ತತಃ ಮಹಾಯೋಗಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ದುರ್ಧರ್ಷಮ್ ಅಮರೈರ್ ಅಪಿ
ಅವನ ಬಾಣಗಳು ಹೊತ್ತಿದ್ದವು, ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಮಹಾಯೋಗಿಯಾಗಿಯೂ ಮಹಾತ್ಮನಾಗಿಯೂ, ಅಮರರು ಕೂಡ ಜಯಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅಲಭನ್ತೀ ತು ಸಾ ತ್ರಾಣಂ ವೈಣ್ಯಮ್ ಏವಾನ್ವಪದ್ಯತ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಾ ಭೂತ್ವಾ ಪೂಜ್ಯಾ ಲೋಕೈಸ್ ತ್ರಿಭಿಸ್ ತದಾ
ಯಾವುದೇ ಆಶ್ರಯ ಸಿಗದೆ, ಅವಳು ಮತ್ತೆ ವೇಣನ ಮಗನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತಳು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಗೌರವಿಸಿದವು.
ಉವಾಚ ವೈಣ್ಯಂ ನಾಧರ್ಮಂ ಸ್ತ್ರೀವಧೇ ಪರಿಪಶ್ಯಸಿ ಕಥಂ ಧಾರಯಿತಾ ಚಾಸಿ ಪ್ರಜಾ ರಾಜನ್ ವಿನಾ ಮಯಾ
ಅವಳು ವೇಣನ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನೀನು ಹೆಂಗಸನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದರಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮವನ್ನೇನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ರಾಜನೇ, ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಜನರನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೋಷಿಸುವೆ?'
ಮಯಿ ಲೋಕಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ರಾಜನ್ ಮಯೇದಂ ಧಾರ್ಯತೇ ಜಗತ್ ಮದ್ವಿನಾಶೇ ವಿನಶ್ಯೇಯುಃ ಪ್ರಜಾಃ ಪಾರ್ಥಿವ ವಿದ್ಧಿ ತತ್
ರಾಜನೇ, ಲೋಕಗಳು ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲಸಿವೆ; ಈ ಜಗತ್ತು ನನ್ನಿಂದಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ನಾಶವಾದರೆ ಜನರೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೋ.
ನ ಮಾಮ್ ಅರ್ಹಸಿ ಹನ್ತುಂ ವೈ ಶ್ರೇಯಶ್ ಚೇತ್ ತ್ವಂ ಚಿಕೀರ್ಷಸಿ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪೃಥಿವೀಪಾಲ ಶೃಣು ಚೇದಂ ವಚೋ ಮಮ
ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು; ಭೂಮಿಯ ರಕ್ಷಕನೇ, ಜನರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
ಉಪಾಯತಃ ಸಮಾರಬ್ಧಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಿಧ್ಯನ್ತ್ಯ್ ಉಪಕ್ರಮಾಃ ಉಪಾಯಂ ಪಶ್ಯ ಯೇನ ತ್ವಂ ಧಾರಯೇಥಾಃ ಪ್ರಜಾಮ್ ಇಮಾಮ್
ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೆ ಅದು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಜನರನ್ನು ಉಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನೀನು ಯಾವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸು.
ಹತ್ವಾಪಿ ಮಾಂ ನ ಶಕ್ತಸ್ ತ್ವಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪೋಷಣೇ ನೃಪ ಅನುಕೂಲಾ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಚ್ಛ ಕೋಪಂ ಮಹಾಮತೇ
ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದರೂ ಜನರನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತೇನೆ; ಮಹಾಮತಿಯೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿ.
ಅವಧ್ಯಾಂ ಚ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಪ್ರಾಹುಸ್ ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಗತೇಷ್ವ್ ಅಪಿ ಯದ್ಯ್ ಏವಂ ಪೃಥಿವೀಪಾಲ ನ ಧರ್ಮಂ ತ್ಯಕ್ತುಮ್ ಅರ್ಹಸಿ
ಹೆಂಗಸನ್ನು, ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಕೊಲ್ಲಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಭೂಮಿಯ ರಕ್ಷಕನೇ, ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬಾರದು.
ಏವಂ ಬಹುವಿಧಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಜಾ ಮಹಾಮನಾಃ ಕೋಪಂ ನಿಗೃಹ್ಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ವಸುಧಾಮ್ ಇದಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ರಾಜನು ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆದು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.