ಸರ್ವತಃಪಾಣಿಪಾದಾನ್ತಃ ಸರ್ವತೋಕ್ಷಿಶಿರೋಮುಖಃ ಸರ್ವತಃಶ್ರುತಿಮಾಂಲ್ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಮ್ ಆವೃತ್ಯ ತಿಷ್ಠತಿ
ಅವನ ಕೈಗಳು, ಕಾಲುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಕಣ್ಣು, ತಲೆ, ಮುಖ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಕಿವಿಗಳು ಎಲ್ಲ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
ವಿಶ್ವಮೂರ್ಧಾ ವಿಶ್ವಭುಜೋ ವಿಶ್ವಪಾದಾಕ್ಷಿನಾಸಿಕಃ ಏಕಶ್ ಚರತಿ ವೈ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಸ್ವೈರಚಾರೀ ಯಥಾಸುಖಮ್
ಅವನಿಗೆ ವಿಶ್ವವೇ ತಲೆ, ಭುಜಗಳು, ಕಾಲುಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮೂಗು. ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕ್ಷೇತ್ರಾಣೀಹ ಶರೀರಾಣಿ ತೇಷಾಂ ಚೈವ ಯಥಾಸುಖಮ್ ತಾನಿ ವೇತ್ತಿ ಸ ಯೋಗಾತ್ಮಾ ತತಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಉಚ್ಯತೇ
ಇಲ್ಲಿ ದೇಹಗಳೇ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು. ಅವನು ಯೋಗಾತ್ಮನಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಅವ್ಯಕ್ತೇ ಚ ಪುರೇ ಶೇತೇ ಪುರುಷಸ್ ತೇನ ಚೋಚ್ಯತೇ ವಿಶ್ವಂ ಬಹುವಿಧಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಸ ಚ ಸರ್ವತ್ರ ಉಚ್ಯತೇ
ಅವನು ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ಪುರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಅದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪುರುಷನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ವಿಶ್ವವು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅವನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ ಸ ಬಹುರೂಪತ್ವಾದ್ ವಿಶ್ವರೂಪ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ ತಸ್ಯೈಕಸ್ಯ ಮಹತ್ತ್ವಂ ಹಿ ಸ ಚೈಕಃ ಪುರುಷಃ ಸ್ಮೃತಃ
ಅವನಿಗೆ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ವಿಶ್ವರೂಪನೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಒಂದೇ, ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಪುರುಷನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು.
ಮಹಾಪುರುಷಶಬ್ದಂ ಹಿ ಬಿಭರ್ತ್ಯ್ ಏಕಃ ಸನಾತನಃ ಸ ತು ವಿಧಿಕ್ರಿಯಾಯತ್ತಃ ಸೃಜತ್ಯ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಆತ್ಮನಾ
ಅವನು ಶಾಶ್ವತನಾಗಿ ಮಹಾಪುರುಷ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ತನ್ನಿಂದ ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಶತಧಾ ಸಹಸ್ರಧಾ ಚೈವ ತಥಾ ಶತಸಹಸ್ರಧಾ ಕೋಟಿಶಶ್ ಚ ಕರೋತ್ಯ್ ಏಷ ಪ್ರತ್ಯಗಾತ್ಮಾನಮ್ ಆತ್ಮನಾ
ಅವನು ಅಂತರಾತ್ಮನಾಗಿ ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು, ಲಕ್ಷಾಂತರ, ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಆಕಾಶಾತ್ ಪತಿತಂ ತೋಯಂ ಯಾತಿ ಸ್ವಾದ್ವನ್ತರಂ ಯಥಾ ಭೂಮೇ ರಸವಿಶೇಷೇಣ ತಥಾ ಗುಣರಸಾತ್ ತು ಸಃ
ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ನೀರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗುಣದಂತೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಅವನು ಗುಣಗಳ ಸಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಏಕ ಏವ ಯಥಾ ವಾಯುರ್ ದೇಹೇಷ್ವ್ ಏವ ಹಿ ಪಞ್ಚಧಾ ಏಕತ್ವಂ ಚ ಪೃಥಕ್ತ್ವಂ ಚ ತಥಾ ತಸ್ಯ ನ ಸಂಶಯಃ
ಒಂದು ಗಾಳಿ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಭಾಗವಾಗುವಂತೆ, ಅವನೂ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುವನು. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಸ್ಥಾನಾನ್ತರವಿಶೇಷಾಚ್ ಚ ಯಥಾಗ್ನಿರ್ ಲಭತೇ ಪರಾಮ್ ಸಂಜ್ಞಾಂ ತಥಾ ಮುನೇ ಸೋ ಽಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಷು ತಥಾಪ್ನುಯಾತ್
ಸ್ಥಾನಾಂತರದಿಂದ ಅಗ್ನಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರುಗಳು ದೊರಕುವಂತೆ, ಮುನಿಯೇ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾ ದೀಪಸಹಸ್ರಾಣಿ ದೀಪ ಏಕಃ ಪ್ರಸೂಯತೇ ತಥಾ ರೂಪಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸ ಏಕಃ ಸಂಪ್ರಸೂಯತೇ
ಹೆಚ್ಚು ದೀಪಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ದೀಪದಿಂದ ಹಚ್ಚಿದಂತೆ, ಆ ಒಬ್ಬನಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
ಯದಾ ಸ ಬುಧ್ಯತ್ಯ್ ಆತ್ಮಾನಂ ತದಾ ಭವತಿ ಕೇವಲಃ ಏಕತ್ವಪ್ರಲಯೇ ಚಾಸ್ಯ ಬಹುತ್ವಂ ಚ ಪ್ರವರ್ತತೇ
ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಅರಿತಾಗ ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಒಂದಾಗುವಲ್ಲಿ ಅವನಿಂದ ಅನೇಕತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ನಿತ್ಯಂ ಹಿ ನಾಸ್ತಿ ಜಗತಿ ಭೂತಂ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ ಅಕ್ಷಯಶ್ ಚಾಪ್ರಮೇಯಶ್ ಚ ಸರ್ವಗಶ್ ಚ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವದಾಗಲಿ, ನಿಶ್ಚಲವಾಗಲಿ, ಯಾವುದು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ; ಅವನೇ ನಾಶವಿಲ್ಲದವನು, ಅಳೆಯಲಾಗದವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಮಾದ್ ಅವ್ಯಕ್ತಮ್ ಉತ್ಪನ್ನಂ ತ್ರಿಗುಣಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ ಅವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಭಾವಸ್ಥಾ ಯಾ ಸಾ ಪ್ರಕೃತಿರ್ ಉಚ್ಯತೇ
ಆದಕಾರಣ, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಸಹಿತವಾದ ಪ್ರಕೃತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಅವ್ಯಕ್ತವೂ ವ್ಯಕ್ತವೂ ಆಗಿರುವುದನ್ನೇ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಾಂ ಯೋನಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಿದ್ಧಿ ಯೋ ಽಸೌ ಸದಸದಾತ್ಮಕಃ ಲೋಕೇ ಚ ಪೂಜ್ಯತೇ ಯೋ ಽಸೌ ದೈವೇ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ಚ ಕರ್ಮಣಿ
ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದು, ಇರುವದೂ ಇಲ್ಲದದೂ ಆಗಿದೆ; ಲೋಕದಲ್ಲೂ, ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಅದೇ.
ನಾಸ್ತಿ ತಸ್ಮಾತ್ ಪರೋ ಹ್ಯ್ ಅನ್ಯಃ ಪಿತಾ ದೇವೋ ಽಪಿ ವಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಆತ್ಮನಾ ಸ ತು ವಿಜ್ಞೇಯಸ್ ತತಸ್ ತಂ ಪೂಜಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಅದಕ್ಕಿಂತ ಉನ್ನತವಾದ ತಂದೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ದೇವರೂ ಇಲ್ಲ, ದ್ವಿಜರೆ; ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಅವನನ್ನೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ನಾನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸ್ವರ್ಗೇಷ್ವ್ ಅಪಿ ಹಿ ಯೇ ಕೇಚಿತ್ ತಂ ನಮಸ್ಯನ್ತಿ ದೇಹಿನಃ ತೇನ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ದೇವರ್ಷೇ ತೇನೋದ್ದಿಷ್ಟಫಲಾಂ ಗತಿಮ್
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ, ಋಷಿಗಳು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಂ ದೇವಾಃ ಸ್ವಾಶ್ರಮಸ್ಥಾಶ್ ಚ ನಾನಾಮೂರ್ತಿಸಮಾಶ್ರಿತಾಃ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸಂಪೂಜಯನ್ತ್ಯ್ ಆದ್ಯಂ ಗತಿಶ್ ಚೈಷಾಂ ದದಾತಿ ಸಃ
ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿರುವವರು, ಅವನ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಆದಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಗತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ಸ ಹಿ ಸರ್ವಗತಶ್ ಚೈವ ನಿರ್ಗುಣಶ್ ಚೈವ ಕಥ್ಯತೇ ಏವಂ ಮತ್ವಾ ಯಥಾಜ್ಞಾನಂ ಪೂಜಯಾಮಿ ದಿವಾಕರಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ಗುಣರಹಿತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನಾನು ತಿಳಿದಷ್ಟು ಅರಿತು, ಆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯೇ ಚ ತದ್ಭಾವಿತಾ ಲೋಕ ಏಕತತ್ತ್ವಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಾಃ ಏತದ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಧಿಕಂ ತೇಷಾಂ ಯದ್ ಏಕಂ ಪ್ರವಿಶನ್ತ್ಯ್ ಉತ
ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಒಂದೇ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಮಹತ್ವವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಅವರು ಆ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಇತಿ ಗುಹ್ಯಸಮುದ್ದೇಶಸ್ ತವ ನಾರದ ಕೀರ್ತಿತಃ ಅಸ್ಮದ್ಭಕ್ತ್ಯಾಪಿ ದೇವರ್ಷೇ ತ್ವಯಾಪಿ ಪರಮಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ನಾರದನೇ, ಈ ರಹಸ್ಯಭಾಗವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ದೇವರ್ಷಿಯೇ, ನೀನು ಕೂಡ ಪರಮವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
ಸುರೈರ್ ವಾ ಮುನಿಭಿರ್ ವಾಪಿ ಪುರಾಣೈರ್ ವರದಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ಸರ್ವೇ ಚ ಪರಮಾತ್ಮಾನಂ ಪೂಜಯನ್ತಿ ದಿವಾಕರಮ್
ದೇವತೆಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಪುರಾತನರು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವನನ್ನು ವರಪ್ರದಾತ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಏವಮ್ ಏತತ್ ಪುರಾಖ್ಯಾತಂ ನಾರದಾಯ ತು ಭಾನುನಾ ಮಯಾಪಿ ಚ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಕಥಾ ಭಾನೋರ್ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ
ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಸೂರ್ಯನು ನಾರದನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು; ಈಗ ನಾನು ಕೂಡಾ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಸೂರ್ಯನ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಇದಮ್ ಆಖ್ಯಾನಮ್ ಆಖ್ಯೇಯಂ ಮಯಾಖ್ಯಾತಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ನ ಹ್ಯ್ ಅನಾದಿತ್ಯಭಕ್ತಾಯ ಇದಂ ದೇಯಂ ಕದಾಚನ
ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದದು, ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ; ಸೂರ್ಯಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು.
ಯಶ್ ಚೈತಚ್ ಛ್ರಾವಯೇನ್ ನಿತ್ಯಂ ಯಶ್ ಚೈವ ಶೃಣುಯಾನ್ ನರಃ ಸ ಸಹಸ್ರಾರ್ಚಿಷಂ ದೇವಂ ಪ್ರವಿಶೇನ್ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಯಾರು ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಓದುತ್ತಾರೋ, ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳ ದೇವನಾದ ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಮುಚ್ಯೇತಾರ್ತಸ್ ತಥಾ ರೋಗಾಚ್ ಛ್ರುತ್ವೇಮಾಮ್ ಆದಿತಃ ಕಥಾಮ್ ಜಿಜ್ಞಾಸುರ್ ಲಭತೇ ಜ್ಞಾನಂ ಗತಿಮ್ ಇಷ್ಟಾಂ ತಥೈವ ಚ
ಯಾರು ದುಃಖದಿಂದ ಅಥವಾ ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಈ ಸೂರ್ಯನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ, ಇಚ್ಛಿತ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಕ್ಷಣೇನ ಲಭತೇ ಽಧ್ವಾನಮ್ ಇದಂ ಯಃ ಪಠತೇ ಮುನೇ ಯೋ ಯಂ ಕಾಮಯತೇ ಕಾಮಂ ಸ ತಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯ್ ಅಸಂಶಯಮ್
ಯಾರು ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಮುನಿಯೇ, ಅವರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಗತಿಯನ್ನೂ, ಯಾವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ ಅದನ್ನೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಮಾದ್ ಭವದ್ಭಿಃ ಸತತಂ ಸ್ಮರ್ತವ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ ರವಿಃ ಸ ಚ ಧಾತಾ ವಿಧಾತಾ ಚ ಸರ್ವಸ್ಯ ಜಗತಃ ಪ್ರಭುಃ
ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಸದಾ ಭಗವಂತನಾದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು; ಅವನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ನಿಯಮಿಸುವವನು, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು.
ಆದಿತ್ಯಮೂಲಮ್ ಅಖಿಲಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ ಭವತ್ಯ್ ಅಸ್ಮಾಜ್ ಜಗತ್ ಸರ್ವಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್
ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸೂರ್ಯನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿವೆ; ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮಾನವರು ಸೇರಿ ಈ ಜಗತ್ತು ಸೂರ್ಯನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ.
ರುದ್ರೋಪೇನ್ದ್ರಮಹೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರತ್ರಿದಿವೌಕಸಾಮ್ ಮಹಾದ್ಯುತಿಮತಾಂ ಚೈವ ತೇಜೋ ಽಯಂ ಸಾರ್ವಲೌಕಿಕಮ್
ರುದ್ರ, ಉಪೇಂದ್ರ, ಮಹೇಂದ್ರ, ಮಹಾನ್ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳು—ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಕಾಶವು ಸೇರಿದೆ.