ವಹ್ನಿಸ್ ತು ವಾಯುನಾ ವಾಯುರ್ ವಿಪ್ರಾಸ್ ತು ನಭಸಾವೃತಃ ಆಕಾಶೋ ಽಪಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಮಹತಾ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಃ
ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಗಾಳಿ ಆವರಿಸಿದೆ, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಕಾಶ ಆವರಿಸಿದೆ, ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಮಹತ್ತ್ವವು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ.
ದಶೋತ್ತರಾಣ್ಯ್ ಅಶೇಷಾಣಿ ವಿಪ್ರಾಶ್ ಚೈತಾನಿ ಸಪ್ತ ವೈ ಮಹಾನ್ತಂ ಚ ಸಮಾವೃತ್ಯ ಪ್ರಧಾನಂ ಸಮವಸ್ಥಿತಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಈ ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಒಂದೂ, ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಏಳು ಕೂಡ ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ.
ಅನನ್ತಸ್ಯ ನ ತಸ್ಯಾನ್ತಃ ಸಂಖ್ಯಾನಂ ಚಾಪಿ ವಿದ್ಯತೇ ತದ್ ಅನನ್ತಮ್ ಅಸಂಖ್ಯಾತಂ ಪ್ರಮಾಣೇನಾಪಿ ವೈ ಯತಃ
ಅನಂತಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಎಣಿಸುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅದು ಎಲ್ಲದರ ಮೀರಿದದು, ಎಣಿಸಲಾಗದದು, ಅಳವಿಲ್ಲದ್ದು.
ಹೇತುಭೂತಮ್ ಅಶೇಷಸ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಃ ಸಾ ಪರಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಅಣ್ಡಾನಾಂ ತು ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಸಹಸ್ರಾಣ್ಯ್ ಅಯುತಾನಿ ಚ
ದ್ವಿಜರೆ, ಆ ಪರಮ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಎಲ್ಲದರ ಕಾರಣ; ಸಾವಿರಾರು ಸಾವಿರಾರು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು ಇವೆ.
ಈದೃಶಾನಾಂ ತಥಾ ತತ್ರ ಕೋಟಿಕೋಟಿಶತಾನಿ ಚ ದಾರುಣ್ಯ್ ಅಗ್ನಿರ್ ಯಥಾ ತೈಲಂ ತಿಲೇ ತದ್ವತ್ ಪುಮಾನ್ ಇಹ
ಅಂತಹ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು ಇವೆ; ಎಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಭಯಾನಕವಾದ ಅಗ್ನಿಯು ಅಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ, ಆತ್ಮನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಧಾನೇ ಽವಸ್ಥಿತೋ ವ್ಯಾಪೀ ಚೇತನಾತ್ಮನಿವೇದನಃ ಪ್ರಧಾನಂ ಚ ಪುಮಾಂಶ್ ಚೈವ ಸರ್ವಭೂತಾನುಭೂತಯಾ
ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಚೇತನಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಆತ್ಮನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಆತ್ಮನೂ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ವಿಷ್ಣುಶಕ್ತ್ಯಾ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಧೃತೌ ಸಂಶ್ರಯಧರ್ಮಿಣೌ ತಯೋಃ ಸೈವ ಪೃಥಗ್ಭಾವೇ ಕಾರಣಂ ಸಂಶ್ರಯಸ್ಯ ಚ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬನದ ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಅವಲಂಬನೆಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಕ್ಷೋಭಕಾರಣಭೂತಾ ಚ ಸರ್ಗಕಾಲೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ಯಥಾ ಶೈತ್ಯಂ ಜಲೇ ವಾತೋ ಬಿಭರ್ತಿ ಕಣಿಕಾಗತಮ್
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದು ಚಲನೆಗೆ ಕಾರಣವೋ ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ; ಹೇಗೆ ನೀರಿನ ಹನಿಯಲ್ಲಿ ತಂಪು ಇರುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.
ಜಗಚ್ ಛಕ್ತಿಸ್ ತಥಾ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾತ್ಮಕಮ್ ಯಥಾ ಚ ಪಾದಪೋ ಮೂಲಸ್ಕನ್ಧಶಾಖಾದಿಸಂಯುತಃ
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷರೂಪದಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಆವರಿಸಿದೆ; ಹೇಗೆ ಮರವು ಬೇರು, ಕಾಂಡು, ಕೊಂಬೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಆದ್ಯಬೀಜಾತ್ ಪ್ರಭವತಿ ಬೀಜಾನ್ಯ್ ಅನ್ಯಾನಿ ವೈ ತತಃ ಪ್ರಭವನ್ತಿ ತತಸ್ ತೇಭ್ಯೋ ಭವನ್ತ್ಯ್ ಅನ್ಯೇ ಪರೇ ದ್ರುಮಾಃ
ಮೂಲ ಬೀಜದಿಂದ ಬೇರೆ ಬೀಜಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೀಜಗಳು ಬರುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ ಅವುಗಳಿಂದ ಬೇರೆ ಮರಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
ತೇ ಽಪಿ ತಲ್ಲಕ್ಷಣದ್ರವ್ಯಕಾರಣಾನುಗತಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಏವಮ್ ಅವ್ಯಾಕೃತಾತ್ ಪೂರ್ವಂ ಜಾಯನ್ತೇ ಮಹದಾದಯಃ
ದ್ವಿಜರೆ, ಅವುಗಳೂ ಆ ಮೂಲದ ಲಕ್ಷಣ, ವಸ್ತು, ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಅವ್ಯಾಕೃತದಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಮಹತ್ತಾದಿ ತತ್ತ್ವಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ವಿಶೇಷಾನ್ತಾಸ್ ತತಸ್ ತೇಭ್ಯಃ ಸಂಭವನ್ತಿ ಸುರಾದಯಃ ತೇಭ್ಯಶ್ ಚ ಪುತ್ರಾಸ್ ತೇಷಾಂ ತು ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಪರಮೇ ಸುತಾಃ
ಅವುಗಳಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಂದ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು, ಆ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂತಾನಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ಬೀಜಾದ್ ವೃಕ್ಷಪ್ರರೋಹೇಣ ಯಥಾ ನಾಪಚಯಸ್ ತರೋಃ ಭೂತಾನಾಂ ಭೂತಸರ್ಗೇಣ ನೈವಾಸ್ತ್ಯ್ ಅಪಚಯಸ್ ತಥಾ
ಬೀಜದಿಂದ ಮರ ಮೊಳೆಯುವಾಗ ಮರಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಂನಿಧಾನಾದ್ ಯಥಾಕಾಶಕಾಲಾದ್ಯಾಃ ಕಾರಣಂ ತರೋಃ ತಥೈವಾಪರಿಣಾಮೇನ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಃ
ಹೆಗಲು, ಕಾಲ, ಆಕಾಶ ಇವು ಮರಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳಾಗಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಭಗವಂತನಾದ ಹರಿಯು ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ.
ವ್ರೀಹಿಬೀಜೇ ಯಥಾ ಮೂಲಂ ನಾಲಂ ಪತ್ತ್ರಾಙ್ಕುರೌ ತಥಾ ಕಾಣ್ಡಕೋಷಾಸ್ ತಥಾ ಪುಷ್ಪಂ ಕ್ಷೀರಂ ತದ್ವಚ್ ಚ ತಣ್ಡುಲಃ
ಅಕ್ಕಿಬೀಜದಿಂದ ಬೇರು, ಕಾಂಡು, ಎಲೆ, ಮೊಳೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಂಡು, ಹೊಳುಪು, ಹೂ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
ತುಷಾಃ ಕಣಾಶ್ ಚ ಸನ್ತೋ ವೈ ಯಾನ್ತ್ಯ್ ಆವಿರ್ಭಾವಮ್ ಆತ್ಮನಃ ಪ್ರರೋಹಹೇತುಸಾಮಗ್ರ್ಯಮ್ ಆಸಾದ್ಯ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ
ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳದ ಹೋಳು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳು ಸ್ವತಃ ಹೊರಬಂದು, ಮೊಳೆಯಲು ಬೇಕಾದ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.
ತಥಾ ಕರ್ಮಸ್ವ್ ಅನೇಕೇಷು ದೇವಾದ್ಯಾಸ್ ತನವಃ ಸ್ಥಿತಾಃ ವಿಷ್ಣುಶಕ್ತಿಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಪ್ರರೋಹಮ್ ಉಪಯಾನ್ತಿ ವೈ
ಹಾಗೆಯೇ, ಅನೇಕ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಇತರರ ದೇಹಗಳು ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಅವುಗಳು ಮೊಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.
ಸ ಚ ವಿಷ್ಣುಃ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಯತಃ ಸರ್ವಮ್ ಇದಂ ಜಗತ್ ಜಗಚ್ ಚ ಯೋ ಯತ್ರ ಚೇದಂ ಯಸ್ಮಿನ್ ವಿಲಯಮ್ ಏಷ್ಯತಿ
ಆ ವಿಷ್ಣುವೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ; ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಅವನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಮಂ ಧಾಮ ಸದಸತ್ ಪರಮಂ ಪದಮ್ ಯಸ್ಯ ಸರ್ವಮ್ ಅಭೇದೇನ ಜಗದ್ ಏತಚ್ ಚರಾಚರಮ್
ಅದು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಧಾಮ, ಸತ್ತ್ವ-ಅಸತ್ತ್ವಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ ಇರುವ ಪರಮ ಸ್ಥಾನ. ಅದರ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ತತ್ವದಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು, ಚಲಿಸುವದೂ ನಿಶ್ಚಲವೂ, ಎಲ್ಲವೂ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸ ಏವ ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿರ್ ವ್ಯಕ್ತರೂಪೀ ಜಗಚ್ ಚ ಸಃ ತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಲಯಂ ಸರ್ವಂ ಯಾತಿ ತತ್ರ ಚ ತಿಷ್ಠತಿ
ಅವನೇ ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ, ಅವನೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವವನು, ಜಗತ್ತೂ ಅವನೇ. ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ.
ಕರ್ತಾ ಕ್ರಿಯಾಣಾಂ ಸ ಚ ಇಜ್ಯತೇ ಕ್ರತುಃ ಸ ಏವ ತತ್ಕರ್ಮಫಲಂ ಚ ತಸ್ಯ ಯತ್ ಯುಗಾದಿ ಯಸ್ಮಾಚ್ ಚ ಭವೇದ್ ಅಶೇಷತೋ ಹರೇರ್ ನ ಕಿಂಚಿದ್ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಮ್ ಅಸ್ತಿ ತತ್
ಅವನೇ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಕರ್ತೃ, ಅವನನ್ನೇ ಯಜ್ಞವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವನೇ ಆ ಕ್ರಿಯೆಯ ಫಲವೂ. ಯುಗದ ಆರಂಭವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹರಿಯಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ತಾರಾಮಯಂ ಭಗವತಃ ಶಿಶುಮಾರಾಕೃತಿ ಪ್ರಭೋಃ ದಿವಿ ರೂಪಂ ಹರೇರ್ ಯತ್ ತು ತಸ್ಯ ಪುಚ್ಛೇ ಸ್ಥಿತೋ ಧ್ರುವಃ
ಆ ಭಗವಂತನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ರೂಪವು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶಿಶುಮಾರ ರೂಪವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಬಾಲದಲ್ಲಿ ಧ್ರುವನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಸಏಷ ಭ್ರಮನ್ ಭ್ರಾಮಯತಿ ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯಾದಿಕಾನ್ ಗ್ರಹಾನ್ ಭ್ರಮನ್ತಮ್ ಅನು ತಂ ಯಾನ್ತಿ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ಚ ಚಕ್ರವತ್
ಆ ಶಿಶುಮಾರನು ತಿರುಗುತ್ತಾ ಚಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತಹ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಹಿಂದೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಚಕ್ರದ ಅರೆಗಳಂತೆ ಹೋದಂತೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಸೂರ್ಯಾಚನ್ದ್ರಮಸೌ ತಾರಾ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ಗ್ರಹೈಃ ಸಹ ವಾತಾನೀಕಮಯೈರ್ ಬನ್ಧೈರ್ ಧ್ರುವೇ ಬದ್ಧಾನಿ ತಾನಿ ವೈ
ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಹಗಳು, ಗಾಳಿಯ ಬಂಧಗಳಿಂದ ಧ್ರುವನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಶಿಶುಮಾರಾಕೃತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯದ್ ರೂಪಂ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ದಿವಿ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಂ ಧಾಮ ತಸ್ಯಾಧಾರಃ ಸ್ವಯಂ ಹೃದಿ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಜ್ಯೋತಿಗಳ ಶಿಶುಮಾರ ರೂಪವೇ ನಾರಾಯಣನ ಪರಮ ಧಾಮ. ಅವನೇ ಅದರ ಆಧಾರವಾಗಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಉತ್ತಾನಪಾದತನಯಸ್ ತಮ್ ಆರಾಧ್ಯ ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್ ಸ ತಾರಾಶಿಶುಮಾರಸ್ಯ ಧ್ರುವಃ ಪುಚ್ಛೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ
ಉತ್ತಾನಪಾದನ ಮಗ ಧ್ರುವನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಆ ತಾರಾ ಶಿಶುಮಾರದ ಬಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಆಧಾರಃ ಶಿಶುಮಾರಸ್ಯ ಸರ್ವಾಧ್ಯಕ್ಷೋ ಜನಾರ್ದನಃ ಧ್ರುವಸ್ಯ ಶಿಶುಮಾರಶ್ ಚ ಧ್ರುವೇ ಭಾನುರ್ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ
ಶಿಶುಮಾರದ ಆಧಾರವೂ, ಎಲ್ಲರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನೂ ಜನಾರ್ದನನು. ಧ್ರುವನ ಆಧಾರ ಶಿಶುಮಾರ, ಧ್ರುವನಲ್ಲಿ ಭಾನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ತದ್ ಆಧಾರಂ ಜಗಚ್ ಚೇದಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್ ಯೇನ ವಿಪ್ರಾ ವಿಧಾನೇನ ತನ್ ಮೇ ಶೃಣುತ ಸಾಂಪ್ರತಮ್
ಆ ಆಧಾರದ ಮೂಲಕ ದೇವರು, ಅಸುರರು, ಮಾನವರು ಸೇರಿ ಈ ಜಗತ್ತು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಇದರ ಕ್ರಮವನ್ನು ಈಗ ನನಗೆ ಕೇಳಿರಿ.
ವಿವಸ್ವಾನ್ ಅಷ್ಟಭಿರ್ ಮಾಸೈರ್ ಗ್ರಸತ್ಯ್ ಅಪೋ ರಸಾತ್ಮಿಕಾಃ ವರ್ಷತ್ಯ್ ಅಮ್ಬು ತತಶ್ ಚಾನ್ನಮ್ ಅನ್ನಾದಮ್ ಅಖಿಲಂ ಜಗತ್
ವಿವಸ್ವಾನ್ ಎಂಟು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ರಸದಿಂದ ಕೂಡಿದ ನೀರನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಅವನು ಮಳೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅದರಿಂದ ಅನ್ನ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತು ಅನ್ನದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತದೆ.
ವಿವಸ್ವಾನ್ ಅಂಶುಭಿಸ್ ತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ ಆದಾಯ ಜಗತೋ ಜಲಮ್ ಸೋಮಂ ಪುಷ್ಯತ್ಯ್ ಅಥೇನ್ದುಶ್ ಚ ವಾಯುನಾಡೀಮಯೈರ್ ದಿವಿ
ವಿವಸ್ವಾನ್ ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ನೀರನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಸೋಮನು ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ಚಂದ್ರನು ಗಾಳಿಯ ನಾಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹರಡುತ್ತಾನೆ.