ಯತ್ ತು ಸತ್ರಾಜಿತೇ ಕೃಷ್ಣೋ ಮಣಿರತ್ನಂ ಸ್ಯಮನ್ತಕಮ್ ದದಾವ್ ಅಹಾರಯದ್ ಬಭ್ರುರ್ ಭೋಜೇನ ಶತಧನ್ವನಾ
ಯಾವಾಗ ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಯಾಮಂತಕ ಮಣಿಯನ್ನು ಸತ್ರಾಜಿತನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು, ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ಬಭ್ರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ಭೋಜ ಮತ್ತು ಶತಧನ್ವ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಪಡೆದರು.
ಸದಾ ಹಿ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮ್ ಆಸ ಸತ್ಯಭಾಮಾಮ್ ಅನಿನ್ದಿತಾಮ್ ಅಕ್ರೂರೋ ಽನ್ತರಮ್ ಅನ್ವಿಷ್ಯನ್ ಮಣಿಂ ಚೈವ ಸ್ಯಮನ್ತಕಮ್
ಅಕ್ರೂರನು ಸದಾ ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ಸತ್ಯಭಾಮೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಸ್ಯಾಮಂತಕ ಮಣಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸತ್ರಾಜಿತಂ ತತೋ ಹತ್ವಾ ಶತಧನ್ವಾ ಮಹಾಬಲಃ ರಾತ್ರೌ ತಂ ಮಣಿಮ್ ಆದಾಯ ತತೋ ಽಕ್ರೂರಾಯ ದತ್ತವಾನ್
ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಶತಧನ್ವನು ಸತ್ರಾಜಿತನನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ರಾತ್ರಿ ಅವನು ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆಮೇಲೆ ಅಕ್ರೂರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
ಅಕ್ರೂರಸ್ ತು ತದಾ ವಿಪ್ರಾ ರತ್ನಮ್ ಆದಾಯ ಚೋತ್ತಮಮ್ ಸಮಯಂ ಕಾರಯಾಂ ಚಕ್ರೇ ನಾವೇದ್ಯೋ ಽಹಂ ತ್ವಯೇತ್ಯ್ ಉತ
ಅಕ್ರೂರನು ಆ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, 'ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
ವಯಮ್ ಅಭ್ಯುತ್ಪ್ರಪತ್ಸ್ಯಾಮಃ ಕೃಷ್ಣೇನ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಧರ್ಷಿತಮ್ ಮಮಾದ್ಯ ದ್ವಾರಕಾ ಸರ್ವಾ ವಶೇ ತಿಷ್ಠತ್ಯ್ ಅಸಂಶಯಮ್
'ನಾವು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಬಾಧಿತರಾಗಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವೆವು; ಇಂದು ನನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಯೆಲ್ಲಾ ಇದೆ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯ.'
ಹತೇ ಪಿತರಿ ದುಃಖಾರ್ತಾ ಸತ್ಯಭಾಮಾ ಮನಸ್ವಿನೀ ಪ್ರಯಯೌ ರಥಮ್ ಆರುಹ್ಯ ನಗರಂ ವಾರಣಾವತಮ್
ತಂದೆ ಹತರಾದಾಗ, ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಸತ್ಯಭಾಮೆ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ವಾರಣಾವತ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
ಸತ್ಯಭಾಮಾ ತು ತದ್ ವೃತ್ತಂ ಭೋಜಸ್ಯ ಶತಧನ್ವನಃ ಭರ್ತುರ್ ನಿವೇದ್ಯ ದುಃಖಾರ್ತಾ ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಾಶ್ರೂಣ್ಯ್ ಅವರ್ತಯತ್
ಸತ್ಯಭಾಮಾ ಆ ದುಃಖದಿಂದ, ಭೋಜವಂಶದ ಶತಧನ್ವನ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ಅವಳನು ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನಿಂತು, ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿದಳು.
ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ಚ ದಗ್ಧಾನಾಂ ಹರಿಃ ಕೃತ್ವೋದಕಕ್ರಿಯಾಮ್ ಕುಲ್ಯಾರ್ಥೇ ಚಾಪಿ ಪಾಣ್ಡೂನಾಂ ನ್ಯಯೋಜಯತ ಸಾತ್ಯಕಿಮ್
ಹರಿಯು ಸುಟ್ಟ ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ ನೀರಿನ ತರ್ಪಣವನ್ನು ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಪಾಂಡುಕುಲದ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು.
ತತಸ್ ತ್ವರಿತಮ್ ಆಗಮ್ಯ ದ್ವಾರಕಾಂ ಮಧುಸೂದನಃ ಪೂರ್ವಜಂ ಹಲಿನಂ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಇದಂ ವಚನಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್
ಆಮೇಲೆ ಮಧುಸೂದನನು ಬೇಗನೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಾದ ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಹತಃ ಪ್ರಸೇನಃ ಸಿಂಹೇನ ಸತ್ರಾಜಿಚ್ ಛತಧನ್ವನಾ ಸ್ಯಮನ್ತಕಸ್ ತು ಮದ್ನಾಮೀ ತಸ್ಯ ಪ್ರಭುರ್ ಅಹಂ ವಿಭೋ
ಪ್ರಸೇನನನ್ನು ಸಿಂಹನು ಕೊಂದನು, ಸತ್ರಾಜಿತನನ್ನು ಶತಧನ್ವನು ಕೊಂದನು. ಆದರೆ ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನ ನನ್ನದು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಅದರ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ವಾಮಿ.
ತದ್ ಆರೋಹ ರಥಂ ಶೀಘ್ರಂ ಭೋಜಂ ಹತ್ವಾ ಮಹಾರಥಮ್ ಸ್ಯಮನ್ತಕೋ ಮಹಾಬಾಹೋ ಅಸ್ಮಾಕಂ ಸ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಆದರಿಂದ, ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಥಕ್ಕೆ ಏರಿ, ಭೋಜನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾಬಾಹುವಾದವನೇ, ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನ ನಮ್ಮದಾಗುತ್ತದೆ.
ತತಃ ಪ್ರವವೃತೇ ಯುದ್ಧಂ ತುಮುಲಂ ಭೋಜಕೃಷ್ಣಯೋಃ ಶತಧನ್ವಾ ತತೋ ಽಕ್ರೂರಂ ಸರ್ವತೋದಿಶಮ್ ಐಕ್ಷತ
ನಂತರ ಭೋಜ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರ ನಡುವೆ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಶತಧನ್ವನು ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ನೋಡಿದನು.
ಸಂರಬ್ಧೌ ತಾವ್ ಉಭೌ ತತ್ರ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭೋಜಜನಾರ್ದನೌ ಶಕ್ತೋ ಽಪಿ ಶಾಪಾದ್ ಧಾರ್ದಿಕ್ಯಮ್ ಅಕ್ರೂರೋ ನಾನ್ವಪದ್ಯತ
ಭೋಜ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನ ಇಬ್ಬರೂ ಕೋಪದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಶಾಪದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಕ್ರೂರನು ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಪಯಾನೇ ತತೋ ಬುದ್ಧಿಂ ಭೋಜಶ್ ಚಕ್ರೇ ಭಯಾರ್ದಿತಃ ಯೋಜನಾನಾಂ ಶತಂ ಸಾಗ್ರಂ ಹೃದಯಾ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ
ಭಯದಿಂದ ಭೋಜನು ಓಡಿಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಹೃದಯಾ ಹೆಸರಿನ ಕುದುರೆಯೊಂದಿಗೆ ನೂರು ಯೋಜನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದೂರ ಸಾಗಿದನು.
ವಿಖ್ಯಾತಾ ಹೃದಯಾ ನಾಮ ಶತಯೋಜನಗಾಮಿನೀ ಭೋಜಸ್ಯ ವಡವಾ ವಿಪ್ರಾ ಯಯಾ ಕೃಷ್ಣಮ್ ಅಯೋಧಯತ್
ಹೃದಯಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ, ನೂರು ಯೋಜನ ಓಡುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ಕುದುರೆ ಭೋಜನದ್ದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಅದನ್ನು ಅವನು ಕೃಷ್ಣನ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಳಸಿದನು.
ಕ್ಷೀಣಾಂ ಜವೇನ ಹೃದಯಾಮ್ ಅಧ್ವನಃ ಶತಯೋಜನೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಥಸ್ಯ ಸ್ವಾಂ ವೃದ್ಧಿಂ ಶತಧನ್ವಾನಮ್ ಅರ್ದಯತ್
ಹೃದಯಾ ಕುದುರೆಯ ವೇಗ ನೂರು ಯೋಜನದ ನಂತರ ಕುಂದಿದಾಗ, ತನ್ನ ರಥಕ್ಕೆ ಲಾಭವಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶತಧನ್ವನು ಸೋತು ಬಿದ್ದನು.
ತತಸ್ ತಸ್ಯಾ ಹತಾಯಾಸ್ ತು ಶ್ರಮಾತ್ ಖೇದಾಚ್ ಚ ಭೋ ದ್ವಿಜಾಃ ಖಮ್ ಉತ್ಪೇತುರ್ ಅಥ ಪ್ರಾಣಾಃ ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಮಮ್ ಅಥಾಬ್ರವೀತ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಆ ಕುದುರೆ ದಣಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಸತ್ತಾಗ, ಅವಳ ಪ್ರಾಣಗಳು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದವು. ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ತಿಷ್ಠೇಹ ತ್ವಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ದೃಷ್ಟದೋಷಾ ಹಯಾ ಮಯಾ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಗತ್ವಾ ಹರಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಣಿರತ್ನಂ ಸ್ಯಮನ್ತಕಮ್
ಮಹಾಬಾಹುವಾದವನೇ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೋ, ನನ್ನ ಕುದುರೆಗಳು ದಣಿದಿವೆ. ನಾನು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
ಪದ್ಭ್ಯಾಮ್ ಏವ ತತೋ ಗತ್ವಾ ಶತಧನ್ವಾನಮ್ ಅಚ್ಯುತಃ ಮಿಥಿಲಾಮ್ ಅಭಿತೋ ವಿಪ್ರಾ ಜಘಾನ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವಿತ್
ಆಮೇಲೆ ಅಚ್ಯುತನು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಮಿಥಿಲೆಯ ಹತ್ತಿರ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ಶತಧನ್ವನನ್ನು ಕೊಂದನು.
ಸ್ಯಮನ್ತಕಂ ಚ ನಾಪಶ್ಯದ್ ಧತ್ವಾ ಭೋಜಂ ಮಹಾಬಲಮ್ ನಿವೃತ್ತಂ ಚಾಬ್ರವೀತ್ ಕೃಷ್ಣಂ ಮಣಿಂ ದೇಹೀತಿ ಲಾಙ್ಗಲೀ
ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಭೋಜನನ್ನು ಕೊಂದರೂ, ಅವನು ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಕೃಷ್ಣನು ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ, ಹಾಲಿನ ಧಾರಿ ಅವನಿಗೆ 'ರತ್ನವನ್ನು ಕೊಡು' ಎಂದನು.
ನಾಸ್ತೀತಿ ಕೃಷ್ಣಶ್ ಚೋವಾಚ ತತೋ ರಾಮೋ ರುಷಾನ್ವಿತಃ ಧಿಕ್ಶಬ್ದಪೂರ್ವಮ್ ಅಸಕೃತ್ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಜನಾರ್ದನಮ್
'ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಆಗ ಬಲರಾಮನು ಕೋಪದಿಂದ, ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಗದರಿಸಿದನು.
ಭ್ರಾತೃತ್ವಾನ್ ಮರ್ಷಯಾಮ್ಯ್ ಏಷ ಸ್ವಸ್ತಿ ತೇ ಽಸ್ತು ವ್ರಜಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ ಕೃತ್ಯಂ ನ ಮೇ ದ್ವಾರಕಯಾ ನ ತ್ವಯಾ ನ ಚ ವೃಷ್ಣಿಭಿಃ
ನೀನು ನನ್ನ ತಮ್ಮನಾದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶುಭವಾಗಲಿ, ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ದ್ವಾರಕೆಯೊಂದಿಗೂ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೂ, ವೃಷ್ಣಿಗಳೊಂದಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ.
ಪ್ರವಿವೇಶ ತತೋ ರಾಮೋ ಮಿಥಿಲಾಮ್ ಅರಿಮರ್ದನಃ ಸರ್ವಕಾಮೈರ್ ಉಪಹೃತೈರ್ ಮಿಥಿಲೇನಾಭಿಪೂಜಿತಃ
ನಂತರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಬಲರಾಮನು ಮಿಥಿಲೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಮಿಥಿಲೆಯ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಕಾಲೇ ತು ಬಭ್ರುರ್ ಮತಿಮತಾಂ ವರಃ ನಾನಾರೂಪಾನ್ ಕ್ರತೂನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಆಜಹಾರ ನಿರರ್ಗಲಾನ್
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬಭ್ರು ಎಂಬ ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ದೀಕ್ಷಾಮಯಂ ಸ ಕವಚಂ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಹ ಸ್ಯಮನ್ತಕಕೃತೇ ಪ್ರಾಜ್ಞೋ ಗಾನ್ದೀಪುತ್ರೋ ಮಹಾಯಶಾಃ
ಗಾಂದಿನಿಯ ಮಗನು, ಮಹಾ ಖ್ಯಾತಿಯುಳ್ಳ ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ದೀಕ್ಷೆಯ ರೂಪದ ರಕ್ಷಾ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಅಥ ರತ್ನಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ಧನಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ಷಷ್ಟಿಂ ವರ್ಷಾಣಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಯಜ್ಞೇಷ್ವ್ ಏವ ನ್ಯಯೋಜಯತ್
ಆನಂತರ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಇತರ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಿಧದ ಧನಗಳನ್ನೂ ಅರವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ಅಕ್ರೂರಯಜ್ಞಾ ಇತಿ ತೇ ಖ್ಯಾತಾಸ್ ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಬಹ್ವನ್ನದಕ್ಷಿಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಾಯಿನಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಯಜ್ಞಗಳು ಅಕ್ರೂರ ಯಜ್ಞಗಳು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಆಹಾರವೂ, ದಕ್ಷಿಣೆಯೂ ಇದ್ದವು, ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಯನ್ನೂ ಪೂರೈಸುವಂತಾಗಿದ್ದವು.
ಅಥ ದುರ್ಯೋಧನೋ ರಾಜಾ ಗತ್ವಾ ಸ ಮಿಥಿಲಾಂ ಪ್ರಭುಃ ಗದಾಶಿಕ್ಷಾಂ ತತೋ ದಿವ್ಯಾಂ ಬಲದೇವಾದ್ ಅವಾಪ್ತವಾನ್
ಆಮೇಲೆ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಮಿಥಿಲೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಲರಾಮನಿಂದ ಗದಾಯುದ್ಧದ ದಿವ್ಯ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
ಸಂಪ್ರಸಾದ್ಯ ತತೋ ರಾಮೋ ವೃಷ್ಣ್ಯನ್ಧಕಮಹಾರಥೈಃ ಆನೀತೋ ದ್ವಾರಕಾಮ್ ಏವ ಕೃಷ್ಣೇನ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ಮಹಾ ಯೋಧರಾದ ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕರೊಂದಿಗೆ ಬಲರಾಮನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಮಹಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದನು.
ಅಕ್ರೂರಶ್ ಚಾನ್ಧಕೈಃ ಸಾರ್ಧಮ್ ಆಯಾತಃ ಪುರುಷರ್ಷಭಃ ಹತ್ವಾ ಸತ್ರಾಜಿತಂ ಸುಪ್ತಂ ಸಹಬನ್ಧುಂ ಮಹಾಬಲಃ
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅಕ್ರೂರನು ಅಂಧಕರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದವನು, ಸತ್ರಾಜಿತನನ್ನು ಅವನ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಅವನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕೊಂದನು.