ಪ್ರಾಗ್ ಆಸೀನ್ ನೃಪತಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಆಗ್ನೀಧ್ರ ಇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ ನಗರೇ ಕಾಮದಮನಸ್ ತಸ್ಯಾಥ ತನಯಃ ಶುಚಿಃ
ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಮದಮನ ಎಂಬ ನಗರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಅಗ್ನೀಧ್ರ ಎಂಬ ರಾಜನು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನಿಗೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಒಬ್ಬ ಮಗನಿದ್ದನು.
ಧರ್ಮಾರಾಮಃ ಕ್ಷಮಾಶೀಲಃ ಪಿತೃಶುಶ್ರೂಷಣೇ ರತಃ ಪ್ರಜಾನುರಞ್ಜಕೋ ದಕ್ಷಃ ಶ್ರುತಿಶಾಸ್ತ್ರಕೃತಶ್ರಮಃ
ಅವನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲನಾಗಿದ್ದ, ತಂದೆಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಕುಶಲನಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ವೇದ-ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಓದುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪಿತಾಸ್ಯ ತ್ವ್ ಅಕರೋದ್ ಯತ್ನಂ ವಿವಾಹಾಯ ನ ಚೈಚ್ಛತ ತಂ ಪಿತಾ ಪ್ರಾಹ ಕಿಮ್ ಇತಿ ನೇಚ್ಛಸೇ ದಾರಸಂಗ್ರಹಮ್
ಅವನ ತಂದೆ ಅವನ ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ತಂದೆ ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ?' ಎಂದು.
ಸರ್ವಮ್ ಏತತ್ ಸುಖಾರ್ಥಂ ಹಿ ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಮನುಜಾಃ ಕಿಲ ಸುಖಮೂಲಾ ಹಿ ದಾರಾಶ್ ಚ ತಸ್ಮಾತ್ ತಂ ತ್ವಂ ಸಮಾಚರ
ಎಲ್ಲರೂ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಹೆಂಡತಿಯೇ ಸುಖದ ಮೂಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
ಸ ಪಿತುರ್ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತೂಷ್ಣೀಮ್ ಆಸ್ತೇ ಚ ಗೌರವಾತ್ ಮುಹುರ್ ಮುಹುಸ್ ತಂ ಚ ಪಿತಾ ಚೋದಯಾಮ್ ಆಸ ಭೋ ದ್ವಿಜಾಃ
ತಂದೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಗೌರವದಿಂದ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು; ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.
ಅಥಾಸೌ ಪಿತರಂ ಪ್ರಾಹ ತಾತ ನಾಮಾನುರೂಪತಾ ಮಯಾ ಸಮಾಶ್ರಿತಾ ವ್ಯಕ್ತಾ ವೈಷ್ಣವೀ ಪರಿಪಾಲಿನೀ
ಆಗ ಅವನು ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ತಂದೆ, ನಾನು ವೈಷ್ಣವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ನಡೆವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುವಂತಿದೆ.'
ತಂ ಪಿತಾ ಪ್ರಾಹ ಸಂಗಮ್ಯ ನೈಷ ಧರ್ಮೋ ಽಸ್ತಿ ಪುತ್ರಕ ನ ವಿಧಾರಯಿತವ್ಯಾ ಸ್ಯಾತ್ ಪುರುಷೇಣ ವಿಪಶ್ಚಿತಾ
ತಂದೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಗನೇ, ಇದು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬನು ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬಾರದು.'
ಕುರು ಮದ್ವಚನಂ ಪುತ್ರ ಪ್ರಭುರ್ ಅಸ್ಮಿ ಪಿತಾ ತವ ಮಾ ನಿಮಜ್ಜ ಕುಲಂ ಮಹ್ಯಂ ನರಕೇ ಸಂತತಿಕ್ಷಯಾತ್
ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು, ಮಗನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಒಡೆಯನು; ವಂಶವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನರಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಬೇಡ.
ಸ ಹಿ ತಂ ಪಿತುರ್ ಆದೇಶಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಾಹ ಸುತೋ ವಶೀ ಪ್ರೀತಃ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ಪೌರಾಣೀಂ ಸಂಸಾರಸ್ಯ ವಿಚಿತ್ರತಾಮ್
ಅವನು ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಧೇಯ ಮಗನಾಗಿ, ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಸಂಸಾರದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಶೃಣು ತಾತ ವಚೋ ಮಹ್ಯಂ ತತ್ತ್ವವಾಕ್ಯಂ ಸಹೇತುಕಮ್ ನಾಮಾನುರೂಪಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಭವತಿ ಪಾರ್ಥಿವ
ತಂದೆ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ—ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಕಾರಣಸಹಿತವಾದ ಮಾತು. ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ಹೆಸರು ಇದೆ, ಆ ಹೆಸರುಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸತ್ಯ, ರಾಜನೇ.
ಮಯಾ ಜನ್ಮಸಹಸ್ರಾಣಿ ಜರಾಮೃತ್ಯುಶತಾನಿ ಚ ಪ್ರಾಪ್ತಾನಿ ದಾರಸಂಯೋಗವಿಯೋಗಾನಿ ಚ ಸರ್ವಶಃ
ನಾನು ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು, ನೂರಾರು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಮರಣಗಳನ್ನು, ಹೆಂಡತಿಯರ ಜೊತೆಗಿನ ಸೇರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಬೇರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ತೃಣಗುಲ್ಮಲತಾವಲ್ಲೀಸರೀಸೃಪಮೃಗದ್ವಿಜಾಃ ಪಶುಸ್ತ್ರೀಪುರುಷಾದ್ಯಾನಿ ಪ್ರಾಪ್ತಾನಿ ಶತಶೋ ಮಯಾ
ಹುಲ್ಲು, ಜಾಡು, ಬೆಳೆ, ಬಳ್ಳಿ, ಹಾವು, ಮೃಗ, ಹಕ್ಕಿ, ಪ್ರಾಣಿ, ಮಹಿಳೆ, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಇತರ ರೂಪಗಳನ್ನು ನೂರಾರು ಬಾರಿ ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಗಣಕಿಂನರಗನ್ಧರ್ವವಿದ್ಯಾಧರಮಹೋರಗಾಃ ಯಕ್ಷಗುಹ್ಯಕರಕ್ಷಾಂಸಿ ದಾನವಾಪ್ಸರಸಃ ಸುರಾಃ
ಗಣ, ಕಿನ್ನರ, ಗಂಧರ್ವ, ವಿದ್ಯಾಧರ, ಮಹಾಸರ್ಪ, ಯಕ್ಷ, ಗುಹ್ಯಕ, ರಾಕ್ಷಸ, ದಾನವ, ಅಪ್ಸರ, ದೇವತೆಗಳು—
ನದೀಶ್ವರಸಹಸ್ರಂ ಚ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ತಾತ ಪುನಃ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಸ್ ತು ಬಹುಶಃ ಸೃಷ್ಟೌ ಸಂಹಾರೇ ಚಾಪಿ ಸಂಹೃತಃ
ತಂದೆ, ನಾನು ಸಾವಿರಾರು ನದಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಲಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಾಶವಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ದಾರಸಂಯೋಗಯುಕ್ತಸ್ಯ ತಾತೇದೃಙ್ ಮೇ ವಿಡಮ್ಬನಾ ಇತಸ್ ತೃತೀಯೇ ಯದ್ ವೃತ್ತಂ ಮಮ ಜನ್ಮನಿ ತಚ್ ಛೃಣು ಕಥಯಾಮಿ ಸಮಾಸೇನ ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಸಂಭವಮ್
ವಿವಾಹವಾದವನಿಗೆ, ತಂದೆ, ಇಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವಗಳು ಆಗುತ್ತವೆ. ಈಗ, ನನ್ನ ಮೂರನೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನೀಗ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಅದು ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು ಎಂಬುದು.
ಅತೀತ್ಯ ಜನ್ಮಾನಿ ಬಹೂನಿ ತಾತ ನೃದೇವಗನ್ಧರ್ವಮಹೋರಗಾಣಾಮ್ ವಿದ್ಯಾಧರಾಣಾಂ ಖಗಕಿಂನರಾಣಾಂ ಜಾತೋ ಹಿ ವಂಶೇ ಸುತಪಾ ಮಹರ್ಷಿಃ
ತಂದೆ, ನಾನು ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯ, ದೇವತೆ, ಗಂಧರ್ವ, ಮಹಾಸರ್ಪ, ವಿದ್ಯಾಧರ, ಹಕ್ಕಿ, ಕಿನ್ನರರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಸುತಪಾ ಮಹರ್ಷಿಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ.
ತತೋ ಮಹಾಭೂದ್ ಅಚಲಾ ಹಿ ಭಕ್ತಿರ್ ಜನಾರ್ದನೇ ಲೋಕಪತೌ ಮಧುಘ್ನೇ ವ್ರತೋಪವಾಸೈರ್ ವಿವಿಧೈಶ್ ಚ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸಂತೋಷಿತಶ್ ಚಕ್ರಗದಾಸ್ತ್ರಧಾರೀ
ಆಮೇಲೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನಾದ ಲೋಕಪಾಲಕ, ಮಧುವಿನ ಸಂಹಾರಕನಿಗೆ ಅಚಲವಾದ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ವಿವಿಧ ವ್ರತ ಮತ್ತು ಉಪವಾಸಗಳ ಮೂಲಕ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಚಕ್ರಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದೆ.
ತುಷ್ಟೋ ಽಭ್ಯಗಾತ್ ಪಕ್ಷಿಪತಿಂ ಮಹಾತ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಸಮಾರುಹ್ಯ ವರಪ್ರದೋ ಮೇ ಪ್ರಾಹೋಚ್ಚಶಬ್ದಂ ವ್ರಿಯತಾಂ ದ್ವಿಜಾತೇ ವರೋ ಹಿ ಯಂ ವಾಞ್ಛಸಿ ತಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯೇ
ತೃಪ್ತನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ವಿಷ್ಣು, ಪಕ್ಷಿರಾಜನ ಮೇಲೆ ಬಂದು, ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು: 'ದ್ವಿಜ, ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಕೇಳು, ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'
ತತೋ ಽಹಮ್ ಊಚೇ ಹರಿಮ್ ಈಶಿತಾರಂ ತುಷ್ಟೋ ಽಸಿ ಚೇತ್ ಕೇಶವ ತದ್ ವೃಣೋಮಿ ಯಾ ಸಾ ತ್ವದೀಯಾ ಪರಮಾ ಹಿ ಮಾಯಾ ತಾಂ ವೇತ್ತುಮ್ ಇಚ್ಛಾಮಿ ಜನಾರ್ದನೋ ಽಹಮ್
ನಂತರ ನಾನು ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದೆ: 'ನೀನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಕೇಶವ, ನಾನೊಂದು ಮಾತ್ರವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ—ನಿನ್ನ ಪರಮ ಮಾಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಜನಾರ್ದನ.'
ಅಥಾಬ್ರವೀನ್ ಮೇ ಮಧುಕೈಟಭಾರಿಃ ಕಿಂ ತೇ ತಯಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಮಾಯಯಾ ವೈ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಾನಿ ದದಾನಿ ತುಭ್ಯಂ ಪುತ್ರಾಣಿ ಮುಖ್ಯಾನಿ ನಿರಾಮಯತ್ವಮ್
ಆಗ ಮಧುಕೈಟಭನ ಸಂಹಾರಕನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಏನು ಉಪಯೋಗ? ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮುಖ್ಯ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ರೋಗರಹಿತತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.'
ತತೋ ಮುರಾರಿಂ ಪುನರ್ ಉಕ್ತವಾನ್ ಅಹಂ ಭೂಯೋ ಽರ್ಥಧರ್ಮಾರ್ಥಜಿಗೀಷಿತೈವ ಯತ್ ಮಾಯಾ ತವೇಮಾಮ್ ಇಹ ವೇತ್ತುಮ್ ಇಚ್ಛೇ ಮಮಾದ್ಯ ತಾಂ ದರ್ಶಯ ಪುಷ್ಕರಾಕ್ಷ
ನಂತರ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮುರಾರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದೆ: 'ನಾನು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಯತ್ನಿಸುವ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಲು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಪುಷ್ಕರಾಕ್ಷ, ಇಂದು ಆಕೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು.'
ಪೂರ್ವಂ ಸುರರ್ಷಿರ್ ದ್ವಿಜ ನಾರದಾಖ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಜೋ ಽಭೂನ್ ಮಮ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಃ ತೇನಾಪಿ ಪೂರ್ವಂ ಭವತಾ ಯಥೈವ ಸಂತೋಷಿತೋ ಭಕ್ತಿಮತಾ ಹಿ ತದ್ವತ್
ಹಿಂದೆ, ದ್ವಿಜ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ನಾರದ ಎಂಬ ದೇವರ್ಷಿಯು ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವನಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನಿಂದಲೂ ನಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ವರಂ ಚ ದತ್ತಂ ಗತವಾನ್ ಅಹಂ ಚ ಸ ಚಾಪಿ ವವ್ರೇ ವರಮ್ ಏತದ್ ಏವ ನಿವಾರಿತೋ ಮಾಮ್ ಅತಿಮೂಢಭಾವಾದ್ ಭವಾನ್ ಯಥೈವಂ ವೃತವಾನ್ ವರಂ ಚ
ನಾನು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅವನು ಹೋದನು; ಅವನು ಕೂಡ ಇದೇ ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಮೋಹದಿಂದ ನಾನು ತಡೆಯಿತು, ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ ಅವನಿಗೂ ವರ ನೀಡಲಾಯಿತು.
ತತೋ ಮಯೋಕ್ತೋ ಽಮ್ಭಸಿ ನಾರದ ತ್ವಂ ಮಾಯಾಂ ಹಿ ಮೇ ವೇತ್ಸ್ಯಸಿ ಸಂನಿಮಗ್ನಃ ತತೋ ನಿಮಗ್ನೋ ಽಮ್ಭಸಿ ನಾರದೋ ಽಸೌ ಕನ್ಯಾ ಬಭೌ ಕಾಶಿಪತೇಃ ಸುಶೀಲಾ
ನಂತರ ನಾನು ಹೇಳಿದೆ: 'ನಾರದ, ನೀನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ನನ್ನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯುವೆ.' ಆಗ ನಾರದನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಕಾಶಿಪತಿಯ ಸುಶೀಲೆಯಾದ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ತಾಂ ಯೌವನಾಢ್ಯಾಮ್ ಅಥ ಚಾರುಧರ್ಮಿಣೇ ವಿದರ್ಭರಾಜ್ಞಸ್ ತನಯಾಯ ವೈ ದದೌ ಸ್ವಧರ್ಮಣೇ ಸೋ ಽಪಿ ತಯಾ ಸಮೇತಃ ಸಿಷೇವ ಕಾಮಾನ್ ಅತುಲಾನ್ ಮಹರ್ಷಿಃ
ಆ ಯುವತಿಯು ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಳು. ಅವಳನ್ನು ವಿಧರ್ಭರಾಜನ ಪುತ್ರನಿಗೆ, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಅವನು ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಮಹರ್ಷಿಯು ಅಪಾರವಾದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ಸ್ವರ್ಗೇ ಗತೇ ಽಸೌ ಪಿತರಿ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ರಾಜ್ಯಂ ಕ್ರಮಾಯಾತಮ್ ಅವಾಪ್ಯ ಹೃಷ್ಟಃ ವಿದರ್ಭರಾಷ್ಟ್ರಂ ಪರಿಪಾಲಯಾನಃ ಪುತ್ರೈಃ ಸಪೌತ್ರೈರ್ ಬಹುಭಿರ್ ವೃತೋ ಽಭೂತ್
ಅವನ ತಂದೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ವಿಧರ್ಭ ದೇಶವನ್ನು ಅನೇಕ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಳುತ್ತಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದನು.
ಅಥಾಭವದ್ ಭೂಮಿಪತೇಃ ಸುಧರ್ಮಣಃ ಕಾಶೀಶ್ವರೇಣಾಥ ಸಮಂ ಸುಯುದ್ಧಮ್ ತತ್ರ ಕ್ಷಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸಪುತ್ರಪೌತ್ರಂ ವಿದರ್ಭರಾಟ್ ಕಾಶಿಪತಿಶ್ ಚ ಯುದ್ಧೇ
ಆಗ ಭೂಮಿಯ ರಾಜನೂ, ಧರ್ಮಶೀಲನಾದ ಕಾಶೀಪತಿಯೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ವಿದರ್ಭದ ರಾಜನೂ, ಕಾಶೀಪತಿಯೂ ತಮ್ಮ ಮಗಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಹಾಗೂ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಸಹ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪಿದರು.
ತತಃ ಸುಶೀಲಾ ಪಿತರಂ ಸಪುತ್ರಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪತಿಂ ಚಾಪಿ ಸಪುತ್ರಪೌತ್ರಮ್ ಪುರಾದ್ ವಿನಿಃಸೃತ್ಯ ರಣಾವನಿಂ ಗತಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುಶೀಲಾ ಕದನಂ ಮಹಾನ್ತಮ್
ಆಮೇಲೆ ಸುಶೀಲಾ, ತಂದೆಯೂ ಅವನ ಮಗಮಕ್ಕಳೂ, ಪತಿಗೂ ಅವನ ಮಗಮಕ್ಕಳೂ ಹಾಗೂ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೂ ಸತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ಊರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಭೀಕರವಾದ ವಧೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖಗೊಂಡಳು.
ಭರ್ತುರ್ ಬಲೇ ತತ್ರ ಪಿತುರ್ ಬಲೇ ಚ ದುಃಖಾನ್ವಿತಾ ಸಾ ಸುಚಿರಂ ವಿಲಪ್ಯ ಜಗಾಮ ಸಾ ಮಾತರಮ್ ಆರ್ತರೂಪಾ ಭ್ರಾತೄನ್ ಸುತಾನ್ ಭ್ರಾತೃಸುತಾನ್ ಸಪೌತ್ರಾನ್
ಪತಿಯ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ತಂದೆಯ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸುಶೀಲಾ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಬಹುಕಾಲ ಅಳುತ್ತಾ, ದುಃಖಿತವಾದ ಮುಖದಿಂದ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮಂದಿರ ಬಳಿಗೆ, ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿಗೆ, ತಮ್ಮಂದಿರ ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.
ಭರ್ತಾರಮ್ ಏಷಾ ಪಿತರಂ ಚ ಗೃಹ್ಯ ಮಹಾಶ್ಮಶಾನೇ ಚ ಮಹಾಚಿತಿಂ ಸಾ ಕೃತ್ವಾ ಹುತಾಶಂ ಪ್ರದದೌ ಸ್ವಯಂ ಚ ಯದಾ ಸಮಿದ್ಧೋ ಹುತಭುಗ್ ಬಭೂವ
ಆಕೆ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನೂ, ತಂದೆಯನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ದೊಡ್ಡ ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಚಿತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಳು. ಆಗ ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ತಾನೇ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಒಳಗಾದಳು.