ನ ತತ್ರ ವೃಕ್ಷಚ್ಛಾಯಾ ವಾ ನ ತಡಾಗಾಃ ಸರಾಂಸಿ ಚ ನ ವಾಪ್ಯೋ ದೀರ್ಘಿಕಾ ವಾಪಿ ನ ಕೂಪೋ ನ ಪ್ರಪಾ ಸಭಾ
ಅಲ್ಲಿ ಮರಗಳ ನೆರಳು ಇಲ್ಲ, ಕೆರೆಗಳು, ಸರೋವರಗಳು ಇಲ್ಲ, ನೀರಿನ ಕೊಳಗಳು ಇಲ್ಲ, ಉದ್ದವಾದ ಹೊಂಡಗಳು ಇಲ್ಲ, ಬಾವಿಗಳು ಇಲ್ಲ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಕೊಡುವ ಸ್ಥಳಗಳೂ ಸಭಾಗೃಹಗಳೂ ಇಲ್ಲ.
ನ ಮಣ್ಡಪೋ ನಾಯತನಂ ನ ನದ್ಯೋ ನ ಚ ಪರ್ವತಾಃ ನ ಕಿಂಚಿದ್ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಾನಂ ವಿದ್ಯತೇ ತತ್ರ ವರ್ತ್ಮನಿ
ಅಲ್ಲಿ ಮಂದಿರ, ದೇವಾಲಯ, ನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಇಲ್ಲ. ಆಶ್ರಮದಂತಹ ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಳವೂ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗದು.
ಯತ್ರ ವಿಶ್ರಮತೇ ಶ್ರಾನ್ತಃ ಪುರುಷೋ ಽತೀವಕರ್ಷಿತಃ ಅವಶ್ಯಮ್ ಏವ ಗನ್ತವ್ಯಃ ಸ ಸರ್ವೈಸ್ ತು ಮಹಾಪಥಃ
ಅಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಹಿಂಸೆಗೊಳಗಾದ, ಶ್ರಮಿಸಿದವನು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಯಾವಾಗಲೂ ಜಾಗವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಮಹಾ ದಾರಿಯನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು.
ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಕಾಲೇ ತು ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಸುಹೃದ್ಬನ್ಧುಧನಾದಿಕಮ್ ಜರಾಯುಜಾಣ್ಡಜಾಶ್ ಚೈವ ಸ್ವೇದಜಾಶ್ ಚೋದ್ಭಿಜಾಸ್ ತಥಾ
ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಧನಸಂಪತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಗರ್ಭದಿಂದ, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ, ಬೆವರುದಿಂದ, ಅಥವಾ ಮೊಳಕೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೂಡಾ—
ಜಙ್ಗಮಾಜಙ್ಗಮಾಶ್ ಚೈವ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಹಾಪಥಮ್ ದೇವಾಸುರಮನುಷ್ಯೈಶ್ ಚ ವೈವಸ್ವತವಶಾನುಗೈಃ
ಚಲಿಸುವವರೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವವರೂ ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ವೈವಸ್ವತನು ಆಳುವ ಆ ಮಹಾ ದಾರಿಯನ್ನು ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಸ್ತ್ರೀಪುಂನಪುಂಸಕೈಶ್ ಚೈವ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಜೀವಸಂಜ್ಞಿತೈಃ ಪೂರ್ವಾಹ್ಣೇ ಚಾಪರಾಹ್ಣೇ ವಾ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ವಾ ತಥಾ ಪುನಃ
ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು, ಗಂಡುಗಳು, ಉಭಯಲಿಂಗಿಗಳು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಜೀವಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿಯೂ—
ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲೇ ಽರ್ಧರಾತ್ರೇ ವಾ ಪ್ರತ್ಯೂಷೇ ವಾಪ್ಯ್ ಉಪಸ್ಥಿತೇ ವೃದ್ಧೈರ್ ವಾ ಮಧ್ಯಮೈರ್ ವಾಪಿ ಯೌವನಸ್ಥೈಸ್ ತಥೈವ ಚ
ಸಂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ, ವೃದ್ಧರಾಗಿರಲಿ, ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಯೌವನದಲ್ಲಿರಲಿ—
ಗರ್ಭವಾಸೇ ಽಥ ಬಾಲ್ಯೇ ವಾ ಗನ್ತವ್ಯಃ ಸ ಮಹಾಪಥಃ ಪ್ರವಾಸಸ್ಥೈರ್ ಗೃಹಸ್ಥೈರ್ ವಾ ಪರ್ವತಸ್ಥೈಃ ಸ್ಥಲೇ ಽಪಿ ವಾ
ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರಲಿ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿರಲಿ, ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿರಲಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿರಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರಲಿ—ಯಾರಾದರೂ ಆ ಮಹಾ ದಾರಿಯನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು.
ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಥೈರ್ ವಾ ಜಲಸ್ಥೈರ್ ವಾ ಗೃಹಮಧ್ಯಗತೈಸ್ ತಥಾ ಆಸೀನೈಶ್ ಚಾಸ್ಥಿತೈರ್ ವಾಪಿ ಶಯನೀಯಗತೈಸ್ ತಥಾ
ಕೃಷಿಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇರಲಿ, ಕುಳಿತುಕೊಂಡವರಾಗಿರಲಿ, ನಿಂತವರಾಗಿರಲಿ, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವವರಾಗಿರಲಿ—
ಜಾಗ್ರದ್ಭಿರ್ ವಾ ಪ್ರಸುಪ್ತೈರ್ ವಾ ಗನ್ತವ್ಯಃ ಸ ಮಹಾಪಥಃ ಇಹಾನುಭೂಯ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಮ್ ಆಯುರ್ ಜನ್ತುಃ ಸ್ವಯಂ ತದಾ
ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿರಲಿ, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಮಹಾ ದಾರಿಯನ್ನು ಹೋಗಲೇಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಯಾದ ಆಯಸ್ಸನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಜೀವನು—
ತಸ್ಯಾನ್ತೇ ಚ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಾಣೈರ್ ಅನಿಚ್ಛನ್ನ್ ಅಪಿ ಮುಚ್ಯತೇ ಜಲಮ್ ಅಗ್ನಿರ್ ವಿಷಂ ಶಸ್ತ್ರಂ ಕ್ಷುದ್ ವ್ಯಾಧಿಃ ಪತನಂ ಗಿರೇಃ
ಅದರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಇಚ್ಛೆಯಿರದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ವಿಷ, ಆಯುಧ, ಹಸಿವು, ರೋಗ, ಪರ್ವತದಿಂದ ಬಿದ್ದು ಹೋದರೂ ಆಗಬಹುದು.
ನಿಮಿತ್ತಂ ಕಿಂಚಿದ್ ಆಸಾದ್ಯ ದೇಹೀ ಪ್ರಾಣೈರ್ ವಿಮುಚ್ಯತೇ ವಿಹಾಯ ಸುಮಹತ್ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಶರೀರಂ ಪಾಞ್ಚಭೌತಿಕಮ್
ಯಾವುದೇ ಕಾರಣ ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ, ದೇಹಧಾರಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಐದು ಮೂಲಭೂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೊಡ್ಡ ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
ಅನ್ಯಚ್ ಛರೀರಮ್ ಆದತ್ತೇ ಯಾತನೀಯಂ ಸ್ವಕರ್ಮಜಮ್ ದೃಢಂ ಶರೀರಮ್ ಆಪ್ನೋತಿ ಸುಖದುಃಖೋಪಭುಕ್ತಯೇ
ಆಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಲು ತಕ್ಕ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ; ಸುಖದುಃಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ದೃಢವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
ತೇನ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಕೃಚ್ಛ್ರಾಣಿ ಪಾಪಕರ್ತಾ ನರೋ ಭೃಶಮ್ ಸುಖಾನಿ ಧಾರ್ಮಿಕೋ ಹೃಷ್ಟ ಇಹ ನೀತೋ ಯಮಕ್ಷಯೇ
ಅದರಿಂದ ಪಾಪಿ ಮಾನವನು ಭಾರೀ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಊಷ್ಮಾ ಪ್ರಕುಪಿತಃ ಕಾಯೇ ತೀವ್ರವಾಯುಸಮೀರಿತಃ ಭಿನತ್ತಿ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಾನಿ ದೀಪ್ಯಮಾನೋ ನಿರನ್ಧನಃ
ಅಗ್ನಿಯಂತಿರುವ ಉಷ್ಣತೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕೆರಳುತ್ತದೆ; ಅದು ಜೀವದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ, ಹಸಿವಿಲ್ಲದೆ ಉರಿಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ.
ಉದಾನೋ ನಾಮ ಪವನಸ್ ತತಶ್ ಚೋರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರವರ್ತತೇ ಭುಜ್ಯತಾಮ್ ಅಮ್ಬುಭಕ್ಷ್ಯಾಣಾಮ್ ಅಧೋಗತಿನಿರೋಧಕೃತ್
ಆಮೇಲೆ ಉದಾನ ಎಂಬ ಗಾಳಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ನೀರು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ, ಕೆಳಗಿನ ದಾರಿಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ.
ತತೋ ಯೇನಾಮ್ಬುದಾನಾನಿ ಕೃತಾನ್ಯ್ ಅನ್ನರಸಾಸ್ ತಥಾ ದತ್ತಾಃ ಸ ತಸ್ಯಾಮ್ ಆಹ್ಲಾದಮ್ ಆಪದಿ ಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ
ನಂತರ, ಯಾರು ನೀರು ಮತ್ತು ಆಹಾರ, ಹಾಗು ಪೋಷಕ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೋ, ಅವರು ಆ ದಾನದ ಫಲದಿಂದ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಹರ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಅನ್ನಾನಿ ಯೇನ ದತ್ತಾನಿ ಶ್ರದ್ಧಾಪೂತೇನ ಚೇತಸಾ ಸೋ ಽಪಿ ತೃಪ್ತಿಮ್ ಅವಾಪ್ನೋತಿ ವಿನಾಪ್ಯ್ ಅನ್ನೇನ ವೈ ತದಾ
ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದಾರೋ, ಅವರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯೇನಾನೃತಾನಿ ನೋಕ್ತಾನಿ ಪ್ರೀತಿಭೇದಃ ಕೃತೋ ನ ಚ ಆಸ್ತಿಕಃ ಶ್ರದ್ದಧಾನಶ್ ಚ ಸುಖಮೃತ್ಯುಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ
ಯಾರು ಸುಳ್ಳು ಮಾತು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಿರುವರೋ, ಅವರು ಸುಖಕರವಾದ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
ದೇವಬ್ರಾಹ್ಮಣಪೂಜಾಯಾಂ ನಿರತಾಶ್ ಚಾನಸೂಯಕಾಃ ಶುಕ್ಲಾ ವದಾನ್ಯಾ ಹ್ರೀಮನ್ತಸ್ ತೇ ನರಾಃ ಸುಖಮೃತ್ಯವಃ
ಯಾರು ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಸೂಯೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು, ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ಲಜ್ಜೆ ಇರುವವರೋ, ಅವರು ಸುಖಮರಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯಃ ಕಾಮಾನ್ ನಾಪಿ ಸಂರಮ್ಭಾನ್ ನ ದ್ವೇಷಾದ್ ಧರ್ಮಮ್ ಉತ್ಸೃಜೇತ್ ಯಥೋಕ್ತಕಾರೀ ಸೌಮ್ಯಶ್ ಚ ಸ ಸುಖಂ ಮೃತ್ಯುಮ್ ಋಚ್ಛತಿ
ಯಾರು ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡೆದು, ಮೃದು ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿರುವರೋ, ಅವರು ಸುಖಕರವಾದ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
ವಾರಿದಾಸ್ ತೃಷಿತಾನಾಂ ಯೇ ಕ್ಷುಧಿತಾನ್ನಪ್ರದಾಯಿನಃ ಪ್ರಾಪ್ನುವನ್ತಿ ನರಾಃ ಕಾಲೇ ಮೃತ್ಯುಂ ಸುಖಸಮನ್ವಿತಮ್
ಯಾರು ಬಾಯಾರಿದವರಿಗೆ ನೀರು, ಹಸಿವಾದವರಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮರಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಶೀತಂ ಜಯನ್ತಿ ಧನದಾಸ್ ತಾಪಂ ಚನ್ದನದಾಯಿನಃ ಪ್ರಾಣಘ್ನೀಂ ವೇದನಾಂ ಕಷ್ಟಾಂ ಯೇ ಚಾನ್ಯೋದ್ವೇಗಧಾರಿಣಃ
ಯಾರು ಧನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಅವರು ಚಳಿಯನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ; ಯಾರು ಚಂದನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಅವರು ಬಿಸಿಯನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ; ಯಾರು ಇತರರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾರೆ ಅವರು ಭಯಾನಕವಾದ ನೋವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮೋಹಂ ಜ್ಞಾನಪ್ರದಾತಾರಸ್ ತಥಾ ದೀಪಪ್ರದಾಸ್ ತಮಃ ಕೂಟಸಾಕ್ಷೀ ಮೃಷಾವಾದೀ ಯೋ ಗುರುರ್ ನಾನುಶಾಸ್ತಿ ವೈ
ಯಾರು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಅವರು ಮೋಹವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಯಾರು ದೀಪವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಅವರು ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿ, ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡುವವರು ಮತ್ತು ಬೋಧನೆ ನೀಡದ ಗುರು—
ತೇ ಮೋಹಮೃತ್ಯವಃ ಸರ್ವೇ ತಥಾ ಯೇ ವೇದನಿನ್ದಕಾಃ ವಿಭೀಷಣಾಃ ಪೂತಿಗನ್ಧಾಃ ಕೂಟಮುದ್ಗರಪಾಣಯಃ
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಮೋಹ ಮತ್ತು ದುಃಖಮರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ವೇದಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರೂ ಭಯಾನಕರರು, ದುರ್ಗಂಧ ಹೊಂದಿರುವವರು, ಸುಳ್ಳು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವವರು.
ಆಗಚ್ಛನ್ತಿ ದುರಾತ್ಮಾನೋ ಯಮಸ್ಯ ಪುರುಷಾಸ್ ತಥಾ ಪ್ರಾಪ್ತೇಷು ದೃಕ್ಪಥಂ ತೇಷು ಜಾಯತೇ ತಸ್ಯ ವೇಪಥುಃ
ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಯಮನ ದೂತರು ಬರುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಕಣ್ಣು ಮುಂದೆ ಬರುವಾಗ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕಂಪನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ರನ್ದತ್ಯ್ ಅವಿರತಃ ಸೋ ಽಥ ಭ್ರಾತೃಮಾತೃಪಿತೃಂಸ್ ತಥಾ ಸಾ ತು ವಾಗ್ ಅಸ್ಫುಟಾ ವಿಪ್ರಾ ಏಕವರ್ಣಾ ವಿಭಾವ್ಯತೇ
ಅವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಣ್ಣ, ತಾಯಿ, ತಂದೆ ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಮಾತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಒಂದು ಅಕ್ಷರ ಮಾತ್ರವೇ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ.
ದೃಷ್ಟಿರ್ ವಿಭ್ರಾಮ್ಯತೇ ತ್ರಾಸಾತ್ ಕಾಸಾವೃಷ್ಟ್ಯ್ ಅತ್ಯ್ ಅಥಾನನಮ್ ತತಃ ಸ ವೇದನಾವಿಷ್ಟಂ ತಚ್ ಛರೀರಂ ವಿಮುಞ್ಚತಿ
ಭಯದಿಂದ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕೆಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ; ನಂತರ ನೋವಿನಿಂದ ಅವನು ಆ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ವಾಯ್ವಗ್ರಸಾರೀ ತದ್ರೂಪದೇಹಮ್ ಅನ್ಯತ್ ಪ್ರಪದ್ಯತೇ ತತ್ಕರ್ಮಯಾತನಾರ್ಥೇ ಚ ನ ಮಾತೃಪಿತೃಸಂಭವಮ್
ಗಾಳಿಯಂತೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಅವನು ಆ ರೂಪದ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅದು ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು, ತಾಯಿ ತಂದೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇಹವಲ್ಲ.
ತತ್ಪ್ರಮಾಣವಯೋವಸ್ಥಾಸಂಸ್ಥಾನೈಃ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ವ್ಯಥಾ ತತೋ ದೂತೋ ಯಮಸ್ಯಾಥ ಪಾಶೈರ್ ಬಧ್ನಾತಿ ದಾರುಣೈಃ
ಆ ದೇಹದ ಗಾತ್ರ, ವಯಸ್ಸು, ಸ್ಥಿತಿ, ರೂಪದ ಪ್ರಕಾರ ಅವನು ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಯಮನ ದೂತನು ಅವನನ್ನು ಭಯಾನಕವಾದ ಕಯಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ.