ಉಗ್ರಸೇನಸ್ ತು ತಚ್ ಛ್ರುತ್ವಾ ತಥೈವಾನಕದುನ್ದುಭಿಃ ದೇವಕೀ ರೋಹಿಣೀ ಚೈವ ವಿವಿಶುರ್ ಜಾತವೇದಸಮ್
ಇದು ಕೇಳಿದ ಉಗ್ರಸೇನ, ಅನಕದುಂದುಭಿ, ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ರೋಹಿಣಿಯವರೂ ಕೂಡ ಆ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ತತೋ ಽರ್ಜುನಃ ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾ ತೇಷಾಂ ಯಥಾವಿಧಿ ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ಜನಂ ಸರ್ವಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ವಜ್ರಮ್ ಏವ ಚ
ನಂತರ ಅರ್ಜುನನು ಅವರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜನರನ್ನು ಮತ್ತು ವಜ್ರನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು.
ದ್ವಾರವತ್ಯಾ ವಿನಿಷ್ಕ್ರಾನ್ತಾಃ ಕೃಷ್ಣಪತ್ನ್ಯಃ ಸಹಸ್ರಶಃ ವಜ್ರಂ ಜನಂ ಚ ಕೌನ್ತೇಯಃ ಪಾಲಯಞ್ ಶನಕೈರ್ ಯಯೌ
ದ್ವಾರಕೆಯಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಕೃಷ್ಣಪತ್ನಿಯರು ಹೊರಟರು; ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗಿದನು.
ಸಭಾ ಸುಧರ್ಮಾ ಕೃಷ್ಣೇನ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೇ ಸಮಾಹೃತಾ ಸ್ವರ್ಗಂ ಜಗಾಮ ಭೋ ವಿಪ್ರಾಃ ಪಾರಿಜಾತಶ್ ಚ ಪಾದಪಃ
ಕೃಷ್ಣನು ಮರಣಲೋಕಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದ ಸುಧರ್ಮಾ ಸಭಾಭವನವೂ, ಪಾರಿಜಾತವೃಕ್ಷವೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದವು.
ಯಸ್ಮಿನ್ ದಿನೇ ಹರಿರ್ ಯಾತೋ ದಿವಂ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಮೇದಿನೀಮ್ ತಸ್ಮಿನ್ ದಿನೇ ಽವತೀರ್ಣೋ ಽಯಂ ಕಾಲಕಾಯಃ ಕಲಿಃ ಕಿಲ
ಹರಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ದಿನವೇ, ಆ ದಿನ ಕಾಲರೂಪಿಯಾದ ಕಲಿ ಇಳಿದನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ಲಾವಯಾಮ್ ಆಸ ತಾಂ ಶೂನ್ಯಾಂ ದ್ವಾರಕಾಂ ಚ ಮಹೋದಧಿಃ ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠಗೃಹಂ ತ್ವ್ ಏಕಂ ನಾಪ್ಲಾವಯತ ಸಾಗರಃ
ಆ ಮಹಾಸಾಗರವು ಖಾಲಿಯಾದ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿತು, ಆದರೆ ಯದುಕುಲದ ಮುಖ್ಯನ ಮನೆ ಮಾತ್ರ ಮುಳುಗಿಸಲಿಲ್ಲ.
ನಾತಿಕ್ರಾಮತಿ ಭೋ ವಿಪ್ರಾಸ್ ತದ್ ಅದ್ಯಾಪಿ ಮಹೋದಧಿಃ ನಿತ್ಯಂ ಸಂನಿಹಿತಸ್ ತತ್ರ ಭಗವಾನ್ ಕೇಶವೋ ಯತಃ
ಇಂದಿಗೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಆ ಮಹಾಸಾಗರವು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ದಾಟುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಭಗವಂತ ಕೇಶವನು ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವನು.
ತದ್ ಅತೀವ ಮಹಾಪುಣ್ಯಂ ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶನಮ್ ವಿಷ್ಣುಕ್ರೀಡಾನ್ವಿತಂ ಸ್ಥಾನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಾಪಾತ್ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ
ಆ ಸ್ಥಳವು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವದು; ಅದನ್ನು ನೋಡಿದವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಪಾರ್ಥಃ ಪಞ್ಚನದೇ ದೇಶೇ ಬಹುಧಾನ್ಯಧನಾನ್ವಿತೇ ಚಕಾರ ವಾಸಂ ಸರ್ವಸ್ಯ ಜನಸ್ಯ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ
ಪಾರ್ಥನು ಪಂಚನದಿಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಧಾನ್ಯವೂ ಧನವೂ ತುಂಬಿರುವ ಊರಿನಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜನರೊಡನೆ ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.
ತತೋ ಲೋಭಃ ಸಮಭವತ್ ಪಾರ್ಥೇನೈಕೇನ ಧನ್ವಿನಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ನೀಯಮಾನಾ ದಸ್ಯೂನಾಂ ನಿಹತೇಶ್ವರಾಃ
ಆಮೇಲೆ, ಒಬ್ಬನೇ ಧನುರ್ಧಾರಿ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ, ದಸ್ಯುಗಳು ತಮ್ಮ ನಾಯಕರನ್ನು ಕೊಂದ ಮೇಲೆ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಲೋಭ ಉಂಟಾಯಿತು.
ತತಸ್ ತೇ ಪಾಪಕರ್ಮಾಣೋ ಲೋಭೋಪಹತಚೇತಸಃ ಆಭೀರಾ ಮನ್ತ್ರಯಾಮ್ ಆಸುಃ ಸಮೇತ್ಯಾತ್ಯನ್ತದುರ್ಮದಾಃ
ಆಗ ಆ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು, ಲೋಭದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮರೆತು, ಅತ್ಯಂತ ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಭೀರರು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದರು.
ಅಯಮ್ ಏಕೋ ಽರ್ಜುನೋ ಧನ್ವೀ ಸ್ತ್ರೀಜನಂ ನಿಹತೇಶ್ವರಮ್ ನಯತ್ಯ್ ಅಸ್ಮಾನ್ ಅತಿಕ್ರಮ್ಯ ಧಿಗ್ ಏತತ್ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಬಲಮ್
ಈ ಒಬ್ಬನೇ ಅರ್ಜುನನು, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು, ನಾಯಕರು ಸತ್ತ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ನಮ್ಮನ್ನು ಮೀರಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾಚಿಕೆ, ಬಲವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸೋಣ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಹತ್ವಾ ಗರ್ವಸಮಾರೂಢೋ ಭೀಷ್ಮದ್ರೋಣಜಯದ್ರಥಾನ್ ಕರ್ಣಾದೀಂಶ್ ಚ ನ ಜಾನಾತಿ ಬಲಂ ಗ್ರಾಮನಿವಾಸಿನಾಮ್
ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಜಯದ್ರಥ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕೊಂದ ಮೇಲೆ ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಅವನು, ಹಳ್ಳಿಯವರ ಬಲವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಬಲಜ್ಯೇಷ್ಠಾನ್ ನರಾನ್ ಅನ್ಯಾನ್ ಗ್ರಾಮ್ಯಾಂಶ್ ಚೈವ ವಿಶೇಷತಃ ಸರ್ವಾನ್ ಏವಾವಜಾನಾತಿ ಕಿಂ ವೋ ಬಹುಭಿರ್ ಉತ್ತರೈಃ
ಹಳ್ಳಿಯವರಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರಾದವರನ್ನೂ, ಇತರ ಪುರುಷರನ್ನೂ ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತುಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇನು?
ತತೋ ಯಷ್ಟಿಪ್ರಹರಣಾ ದಸ್ಯವೋ ಲೋಷ್ಟಹಾರಿಣಃ ಸಹಸ್ರಶೋ ಽಭ್ಯಧಾವನ್ತ ತಂ ಜನಂ ನಿಹತೇಶ್ವರಮ್ ತತೋ ನಿವೃತ್ತಃ ಕೌನ್ತೇಯಃ ಪ್ರಾಹಾಭೀರಾನ್ ಹಸನ್ನ್ ಇವ
ಮತ್ತೆ, ಲಾಠಿ ಹಿಡಿದು, ಕಲ್ಲು ತೂರುತ್ತಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ದಸ್ಯುಗಳು, ನಾಯಕರು ಸತ್ತ ಆ ಜನರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು; ಆಗ ಕೌಂತೇಯನು ಹಿಂದೆ ಸರಿದು, ಆಭೀರರತ್ತ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ನಿವರ್ತಧ್ವಮ್ ಅಧರ್ಮಜ್ಞಾ ಯದೀತೋ ನ ಮುಮೂರ್ಷವಃ
ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯದವರೇ, ನೀವು ಸಾಯಲು ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೋಗಿ.
ಅವಜ್ಞಾಯ ವಚಸ್ ತಸ್ಯ ಜಗೃಹುಸ್ ತೇ ತದಾ ಧನಮ್ ಸ್ತ್ರೀಜನಂ ಚಾಪಿ ಕೌನ್ತೇಯಾದ್ ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನಪರಿಗ್ರಹಮ್
ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಅವರು ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನನಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ಕೌಂತೇಯನಿಂದ ಹಣವನ್ನೂ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಂಡರು.
ತತೋ ಽರ್ಜುನೋ ಧನುರ್ ದಿವ್ಯಂ ಗಾಣ್ಡೀವಮ್ ಅಜರಂ ಯುಧಿ ಆರೋಪಯಿತುಮ್ ಆರೇಭೇ ನ ಶಶಾಕ ಸ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಮತ್ತೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನು, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಅವನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಚಕಾರ ಸಜ್ಜಂ ಕೃಚ್ಛ್ರಾತ್ ತು ತದ್ ಅಭೂಚ್ ಛಿಥಿಲಂ ಪುನಃ ನ ಸಸ್ಮಾರ ತಥಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಚಿನ್ತಯನ್ನ್ ಅಪಿ ಪಾಣ್ಡವಃ
ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅದನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರೂ, ಮತ್ತೆ ಅದು ಸಡಿಲವಾಯಿತು; ಪಾಂಡವನು ಯುದ್ಧಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತರುವುದೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ, ಯೋಚಿಸಿದರೂ.
ಶರಾನ್ ಮುಮೋಚ ಚೈತೇಷು ಪಾರ್ಥಃ ಶೇಷಾನ್ ಸ ಹರ್ಷಿತಃ ನ ಭೇದಂ ತೇ ಪರಂ ಚಕ್ರುರ್ ಅಸ್ತಾ ಗಾಣ್ಡೀವಧನ್ವನಾ
ಪಾರ್ಥನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದರೂ, ಉಳಿದವು ಯಾವ ಹಾನಿಯನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಹಾರಿದ ಬಾಣಗಳು ಪರಿಣಾಮವನ್ನೇ ಉಂಟುಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
ವಹ್ನಿನಾ ಚಾಕ್ಷಯಾ ದತ್ತಾಃ ಶರಾಸ್ ತೇ ಽಪಿ ಕ್ಷಯಂ ಯಯುಃ ಯುಧ್ಯತಃ ಸಹ ಗೋಪಾಲೈರ್ ಅರ್ಜುನಸ್ಯಾಭವತ್ ಕ್ಷಯಃ
ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ದೊರೆತ ಅವಿನಾಶಿ ಬಾಣಗಳೂ ಕೂಡ ನಾಶವಾದವು; ಗೋವಳಿಯರೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದ ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಸೋಲು ಎದುರಾಯಿತು.
ಅಚಿನ್ತಯತ್ ತು ಕೌನ್ತೇಯಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯೈವ ಹಿ ತದ್ ಬಲಮ್ ಯನ್ ಮಯಾ ಶರಸಂಘಾತೈಃ ಸಬಲಾ ಭೂಭೃತೋ ಜಿತಾಃ
ಕೌಂತೇಯನು ಕೃಷ್ಣನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ, 'ನಾನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗೊಳಿಸಿ, ಸೇನೆಗಳೊಡನೆ ರಾಜರನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೆ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಮಿಷತಃ ಪಾಣ್ಡುಪುತ್ರಸ್ಯ ತತಸ್ ತಾಃ ಪ್ರಮದೋತ್ತಮಾಃ ಅಪಾಕೃಷ್ಯನ್ತ ಚಾಭೀರೈಃ ಕಾಮಾಚ್ ಚಾನ್ಯಾಃ ಪ್ರವವ್ರಜುಃ
ಪಾಂಡವನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾಗ, ಆ ಉತ್ತಮ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಆಭೀರರು ಎಳೆದೊಯ್ದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು.
ತತಃ ಶರೇಷು ಕ್ಷೀಣೇಷು ಧನುಷ್ಕೋಟ್ಯಾ ಧನಂಜಯಃ ಜಘಾನ ದಸ್ಯೂಂಸ್ ತೇ ಚಾಸ್ಯ ಪ್ರಹಾರಾಞ್ ಜಹಸುರ್ ದ್ವಿಜಾಃ
ಬಾಣಗಳು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸಿನ ತುದಿಯಿಂದ ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಆದರೆ ಅವನ ಹೊಡೆಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಗಿದರು.
ಪಶ್ಯತಸ್ ತ್ವ್ ಏವ ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ವೃಷ್ಣ್ಯನ್ಧಕವರಸ್ತ್ರಿಯಃ ಜಗ್ಮುರ್ ಆದಾಯ ತೇ ಮ್ಲೇಚ್ಛಾಃ ಸಮನ್ತಾನ್ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ
ಪಾರ್ಥನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾಗ, ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕ ವಂಶದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಮ್ಲೇಛರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.
ತತಃ ಸ ದುಃಖಿತೋ ಜಿಷ್ಣುಃ ಕಷ್ಟಂ ಕಷ್ಟಮ್ ಇತಿ ಬ್ರುವನ್ ಅಹೋ ಭಗವತಾ ತೇನ ಮುಕ್ತೋ ಽಸ್ಮೀತಿ ರುರೋದ ವೈ
ಆಮೇಲೆ ಜಿಷ್ಣುನು ದುಃಖದಿಂದ 'ಅಯ್ಯೋ, ಅಯ್ಯೋ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, 'ಅಯ್ಯೋ, ಭಗವಂತನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡನು.
ತದ್ ಧನುಸ್ ತಾನಿ ಚಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸ ರಥಸ್ ತೇ ಚ ವಾಜಿನಃ ಸರ್ವಮ್ ಏಕಪದೇ ನಷ್ಟಂ ದಾನಮ್ ಅಶ್ರೋತ್ರಿಯೇ ಯಥಾ
ಆ ಧನುಸ್ಸು, ಆ ಆಯುಧಗಳು, ಆ ರಥ, ಆ ಕುದುರೆಗಳು—ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು, ವೇದಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ದಾನ ಹೇಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.
ಅಹೋ ಚಾತಿ ಬಲಂ ದೈವಂ ವಿನಾ ತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ ಯದ್ ಅಸಾಮರ್ಥ್ಯಯುಕ್ತೋ ಽಹಂ ನೀಚೈರ್ ನೀತಃ ಪರಾಭವಮ್
ಅಯ್ಯೋ, ವಿಧಿಯ ಶಕ್ತಿ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು! ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ನಾನು ಶಕ್ತಿಹೀನನಾಗಿ, ನನಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಯೋಗ್ಯರಿಂದ ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟೆನು.
ತೌ ಬಾಹೂ ಸ ಚ ಮೇ ಮುಷ್ಟಿಃ ಸ್ಥಾನಂ ತತ್ ಸೋ ಽಸ್ಮಿ ಚಾರ್ಜುನಃ ಪುಣ್ಯೇನೇವ ವಿನಾ ತೇನ ಗತಂ ಸರ್ವಮ್ ಅಸಾರತಾಮ್
ಆ ಕೈಗಳು, ಆ ಮುಷ್ಟಿ, ಆ ಸ್ಥಾನ, ನಾನು ಅರ್ಜುನನಾಗಿದ್ದೆನು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಲ್ಲದೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು, ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದಾಗ ಅದು ಹೇಗೆ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.
ಮಮಾರ್ಜುನತ್ವಂ ಭೀಮಸ್ಯ ಭೀಮತ್ವಂ ತತ್ಕೃತಂ ಧ್ರುವಮ್ ವಿನಾ ತೇನ ಯದ್ ಆಭೀರೈರ್ ಜಿತೋ ಽಹಂ ಕಥಮ್ ಅನ್ಯಥಾ
ನನ್ನ ಅರ್ಜುನತ್ವವೂ, ಭೀಮನ ಶಕ್ತಿಯೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಅವನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಆಭೀರರಿಂದ ಸೋಲುವದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?