ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಯಯೌ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿರ್ ಯತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ತದ್ಬನ್ಧಫಣಿನೋ ನೇಶುರ್ ಗರುಡಾನಿಲಶೋಷಿತಾಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ಅವನನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದ ನಾಗಗಳು, ಗರುಡನ ಶ್ವಾಸದಿಂದ ಒಣಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅಶಕ್ತರಾದವು.
ತತೋ ಽನಿರುದ್ಧಮ್ ಆರೋಪ್ಯ ಸಪತ್ನೀಕಂ ಗರುತ್ಮತಿ ಆಜಗ್ಮುರ್ ದ್ವಾರಕಾಂ ರಾಮಕಾರ್ಷ್ಣಿದಾಮೋದರಾಃ ಪುರೀಮ್
ಆಮೇಲೆ ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕೂಡಿ, ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ದಾಮೋದರರು ದ್ವಾರಕಾಪುರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಚಕ್ರೇ ಕರ್ಮ ಮಹಚ್ ಛೌರಿರ್ ಬಿಭ್ರದ್ ಯೋ ಮಾನುಷೀಂ ತನುಮ್ ಜಿಗಾಯ ಶಕ್ರಂ ಶರ್ವಂ ಚ ಸರ್ವದೇವಾಂಶ್ ಚ ಲೀಲಯಾ
ಹರಿ ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಇಂದ್ರ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಜಯಿಸಿದನು.
ಯಚ್ ಚಾನ್ಯದ್ ಅಕರೋತ್ ಕರ್ಮ ದಿವ್ಯಚೇಷ್ಟಾವಿಘಾತಕೃತ್ ಕಥ್ಯತಾಂ ತನ್ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರಂ ಕೌತೂಹಲಂ ಹಿ ನಃ
ಅವನಿಂದ ಇನ್ನೂ ಯಾವ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆದವೆಯೋ, ದೈವಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾದವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿವಾರಿಸಿದವುಗಳನ್ನೂ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ನಮಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಆಸಕ್ತಿ ಇದೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ.
ಗದತೋ ಮೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್ ಇದಮ್ ಆದರಾತ್ ನರಾವತಾರೇ ಕೃಷ್ಣೇನ ದಗ್ಧಾ ವಾರಾಣಸೀ ಯಥಾ
ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಕೃಷ್ಣನು ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಾರಾಣಸಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸುಟ್ಟನು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.
ಪೌಣ್ಡ್ರಕೋ ವಾಸುದೇವಶ್ ಚ ವಾಸುದೇವೋ ಽಭವದ್ ಭುವಿ ಅವತೀರ್ಣಸ್ ತ್ವಮ್ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೋ ಜನೈರ್ ಅಜ್ಞಾನಮೋಹಿತೈಃ
ಪೌಂಡ್ರಕ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದನು; ಜನರು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, 'ನೀನು ವಾಸುದೇವನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದೀಯೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಸ ಮೇನೇ ವಾಸುದೇವೋ ಽಹಮ್ ಅವತೀರ್ಣೋ ಮಹೀತಲೇ ನಷ್ಟಸ್ಮೃತಿಸ್ ತತಃ ಸರ್ವಂ ವಿಷ್ಣುಚಿಹ್ನಮ್ ಅಚೀಕರತ್ ದೂತಂ ಚ ಪ್ರೇಷಯಾಮ್ ಆಸ ಸ ಕೃಷ್ಣಾಯ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ
ಅವನು 'ನಾನು ವಾಸುದೇವ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ಸ್ಮೃತಿ ಕಳೆದು, ಎಲ್ಲಾ ವಿಷ್ಣುಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಚಕ್ರಾದಿಕಂ ಚಿಹ್ನಂ ಮದೀಯಂ ನಾಮ ಮಾತ್ಮನಃ ವಾಸುದೇವಾತ್ಮಕಂ ಮೂಢ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಸರ್ವಮ್ ಅಶೇಷತಃ
ಚಕ್ರಾದಿ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು, ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಅವನು ಮೂಢನಾಗಿ, ತಾನು ವಾಸುದೇವನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿದನು.
ಆತ್ಮನೋ ಜೀವಿತಾರ್ಥಂ ಚ ತಥಾ ಮೇ ಪ್ರಣತಿಂ ವ್ರಜ
ನಿನ್ನ ಜೀವ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂದರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನನಗೆ ಶರಣಾಗು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತಃ ಸ ಪ್ರಹಸ್ಯೈವ ದೂತಂ ಪ್ರಾಹ ಜನಾರ್ದನಃ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಜನಾರ್ದನನು ನಗುತ್ತಾ ಆ ದೂತನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ನಿಜಚಿಹ್ನಮ್ ಅಹಂ ಚಕ್ರಂ ಸಮುತ್ಸ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ತ್ವಯೀತಿ ವೈ ವಾಚ್ಯಶ್ ಚ ಪೌಣ್ಡ್ರಕೋ ಗತ್ವಾ ತ್ವಯಾ ದೂತ ವಚೋ ಮಮ
ನೀನು ಹೋಗಿ ಪೌಂಡ್ರಕನಿಗೆ ಹೇಳು: 'ನನ್ನ ಚಿಹ್ನೆಯಾದ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಎಸೆಯುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು.
ಜ್ಞಾತಸ್ ತ್ವದ್ವಾಕ್ಯಸದ್ಭಾವೋ ಯತ್ ಕಾರ್ಯಂ ತದ್ ವಿಧೀಯತಾಮ್ ಗೃಹೀತಚಿಹ್ನ ಏವಾಹಮ್ ಆಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಪುರಮ್
ನೀನು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡು; ನಾನು ನನ್ನ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಊರಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ.
ಉತ್ಸ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಚ ತೇ ಚಕ್ರಂ ನಿಜಚಿಹ್ನಮ್ ಅಸಂಶಯಮ್ ಆಜ್ಞಾಪೂರ್ವಂ ಚ ಯದ್ ಇದಮ್ ಆಗಚ್ಛೇತಿ ತ್ವಯೋದಿತಮ್
ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಚಿಹ್ನೆಯಾದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಎಸೆಯುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ನನಗೆ ಬಾ ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಇದನ್ನೂ ನೀನು ಹೇಳಬೇಕು.
ಸಂಪಾದಯಿಷ್ಯೇ ಶ್ವಸ್ ತುಭ್ಯಂ ತದ್ ಅಪ್ಯ್ ಏಷೋ ಽವಿಲಮ್ಬಿತಮ್ ಶರಣಂ ತೇ ಸಮಭ್ಯೇತ್ಯ ಕರ್ತಾಸ್ಮಿ ನೃಪತೇ ತಥಾ ಯಥಾ ತ್ವತ್ತೋ ಭಯಂ ಭೂಯೋ ನೈವ ಕಿಂಚಿದ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ನಾಳೆ ನಾನು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ತಡವಿಲ್ಲದೆ ನಿನಗಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ; ರಾಜನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿ ಬಂದು, ನಿನ್ನಿಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇರದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೇ ಽಪಗತೇ ದೂತೇ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯಾಭ್ಯಾಗತಂ ಹರಿಃ ಗರುತ್ಮನ್ತಂ ಸಮಾರುಹ್ಯ ತ್ವರಿತಂ ತತ್ಪುರಂ ಯಯೌ
ಹೀಗೆ ದೂತನು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಹರಿಯು ಗರುಡನನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಏರಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಆ ಊರಿಗೆ ಹೋದನು.
ತಸ್ಯಾಪಿ ಕೇಶವೋದ್ಯೋಗಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕಾಶಿಪತಿಸ್ ತದಾ ಸರ್ವಸೈನ್ಯಪರೀವಾರಪಾರ್ಷ್ಣಿಗ್ರಾಹಮ್ ಉಪಾಯಯೌ
ಅವನು ಕೇಶವನ ಸಿದ್ಧತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಶಿ ರಾಜನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯ ಮತ್ತು ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಲು ಬಂದನು.
ತತೋ ಬಲೇನ ಮಹತಾ ಕಾಶಿರಾಜಬಲೇನ ಚ ಪೌಣ್ಡ್ರಕೋ ವಾಸುದೇವೋ ಽಸೌ ಕೇಶವಾಭಿಮುಖಂ ಯಯೌ
ಆಮೇಲೆ ಪೌಂಡ್ರಕ ವಾಸುದೇವನು ತನ್ನ ಮಹಾ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಾಶಿ ರಾಜನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೇಶವನ ಎದುರಿಗೆ ಹೋದನು.
ತಂ ದದರ್ಶ ಹರಿರ್ ದೂರಾದ್ ಉದಾರಸ್ಯನ್ದನೇ ಸ್ಥಿತಮ್ ಚಕ್ರಶಙ್ಖಗದಾಪಾಣಿಂ ಪಾಣಿನಾ ವಿಧೃತಾಮ್ಬುಜಮ್
ಹರಿಯು ದೂರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅದ್ಭುತ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ, ಶಂಖ, ಗದೆಯನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಹಂದಿನಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಸ್ರಗ್ಧರಂ ಧೃತಶಾರ್ಙ್ಗಂ ಚ ಸುಪರ್ಣರಚನಾಧ್ವಜಮ್ ವಕ್ಷಸ್ಥಲಕೃತಂ ಚಾಸ್ಯ ಶ್ರೀವತ್ಸಂ ದದೃಶೇ ಹರಿಃ
ಹರಿಯು ಅವನನ್ನು ಹಾರಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಗರುಡದ ಆಕರದ ಧ್ವಜವನ್ನು ತೋರುತ್ತಾ, ಎದೆ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದನು.
ಕಿರೀಟಕುಣ್ಡಲಧರಂ ಪೀತವಾಸಃಸಮನ್ವಿತಮ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ಭಾವಗಮ್ಭೀರಂ ಜಹಾಸ ಮಧುಸೂದನಃ
ಅವನನ್ನು ಕಿರೀಟ, ಕುಂಡಲ ಧರಿಸಿ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಗಂಭೀರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ಮಧುಸೂದನನು ನಗಿದನು.
ಯುಯುಧೇ ಚ ಬಲೇನಾಸ್ಯ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವಬಲಿನಾ ದ್ವಿಜಾಃ ನಿಸ್ತ್ರಿಂಶರ್ಷ್ಟಿಗದಾಶೂಲಶಕ್ತಿಕಾರ್ಮುಕಶಾಲಿನಾ
ಹೇ ದ್ವಿಜರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ತಲವಾರ, ಭಾಲ, ಗದೆ, ತ್ರಿಶೂಲ, ಧನುಸ್ಸು ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು.
ಕ್ಷಣೇನ ಶಾರ್ಙ್ಗನಿರ್ಮುಕ್ತೈಃ ಶರೈರ್ ಅಗ್ನಿವಿದಾರಣೈಃ ಗದಾಚಕ್ರಾತಿಪಾತೈಶ್ ಚ ಸೂದಯಾಮ್ ಆಸ ತದ್ಬಲಮ್
ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಶಾರಂಗದಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಗದೆ ಮತ್ತು ಚಕ್ರದ ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.
ಕಾಶಿರಾಜಬಲಂ ಚೈವ ಕ್ಷಯಂ ನೀತ್ವಾ ಜನಾರ್ದನಃ ಉವಾಚ ಪೌಣ್ಡ್ರಕಂ ಮೂಢಮ್ ಆತ್ಮಚಿಹ್ನೋಪಲಕ್ಷಣಮ್
ಕಾಶಿರಾಜನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿ, ಜನಾರ್ದನನು ತನ್ನ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಮೂಢ ಪೌಂಡ್ರಕನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಪೌಣ್ಡ್ರಕೋಕ್ತಂ ತ್ವಯಾ ಯತ್ ತದ್ ದೂತವಕ್ತ್ರೇಣ ಮಾಂ ಪ್ರತಿ ಸಮುತ್ಸೃಜೇತಿ ಚಿಹ್ನಾನಿ ತತ್ ತೇ ಸಂಪಾದಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ನಿನ್ನ ದೂತನ ಮುಖಾಂತರ ನನಗೆ ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ—ನಾನು ನನ್ನ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಎಸೆಯಬೇಕೆಂದು—ಇಗೋ ಅದನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಚಕ್ರಮ್ ಏತತ್ ಸಮುತ್ಸೃಷ್ಟಂ ಗದೇಯಂ ತೇ ವಿಸರ್ಜಿತಾ ಗರುತ್ಮಾನ್ ಏಷ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಃ ಸಮಾರೋಹತು ತೇ ಧ್ವಜಮ್
ಇಗೋ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎಸೆದಿದ್ದೇನೆ, ಗದೆಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಗರುಡನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಧ್ವಜದ ಮೇಲೆ ಏರಲಿ ಎಂದು ಹೇಳು.
ಇತ್ಯ್ ಉಚ್ಚಾರ್ಯ ವಿಮುಕ್ತೇನ ಚಕ್ರೇಣಾಸೌ ವಿದಾರಿತಃ ಪೋಥಿತೋ ಗದಯಾ ಭಗ್ನೋ ಗರುತ್ಮಾಂಶ್ ಚ ಗರುತ್ಮತಾ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಬಿಡಲಾದ ಚಕ್ರದಿಂದ ಅವನು ಭೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಗರುಡನು ಕೂಡ ಗರುಡನಿಂದ ನಾಶವಾಯಿತು.
ತತೋ ಹಾಹಾಕೃತೇ ಲೋಕೇ ಕಾಶೀನಾಮ್ ಅಧಿಪಸ್ ತದಾ ಯುಯುಧೇ ವಾಸುದೇವೇನ ಮಿತ್ರಸ್ಯಾಪಚಿತೌ ಸ್ಥಿತಃ
ಆಗ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಂದನ ಕೇಳಿಬಂದಾಗ, ಕಾಶಿಯ ರಾಜನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ನೆರವಾಗಲು ವಾಸುದೇವನ ವಿರುದ್ಧ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತನು.
ತತಃ ಶಾರ್ಙ್ಗವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೈಶ್ ಛಿತ್ತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಶರೈಃ ಶಿರಃ ಕಾಶಿಪುರ್ಯಾಂ ಸ ಚಿಕ್ಷೇಪ ಕುರ್ವಂಲ್ ಲೋಕಸ್ಯ ವಿಸ್ಮಯಮ್
ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ರಾಜನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದು, ಅದನ್ನು ಕಾಶಿಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು; ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.
ಹತ್ವಾ ತು ಪೌಣ್ಡ್ರಕಂ ಶೌರಿಃ ಕಾಶಿರಾಜಂ ಚ ಸಾನುಗಮ್ ರೇಮೇ ದ್ವಾರವತೀಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಮರಃ ಸ್ವರ್ಗಗತೋ ಯಥಾ
ಪೌಂಡ್ರಕನನ್ನೂ, ಕಾಶಿರಾಜನನ್ನೂ ಅವನ ಸೇನೆಯವರೊಡನೆ ಕೊಂದ ಶೌರಿ, ಅಮರನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋದನು.
ತಚ್ಛಿರಃ ಪತಿತಂ ತತ್ರ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾಶಿಪತೇಃ ಪುರೇ ಜನಃ ಕಿಮ್ ಏತದ್ ಇತ್ಯ್ ಆಹ ಕೇನೇತ್ಯ್ ಅತ್ಯನ್ತವಿಸ್ಮಿತಃ
ಕಾಶಿಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನ ತಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಜನರು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ 'ಇದು ಏನು? ಇದನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡಿದರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.