ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಯಾತಂ ಮಹಾವೀರ್ಯೌ ರಥೇನೈಕೋ ವಿಶಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ ಗನ್ತವ್ಯಂ ವಸುದೇವಸ್ಯ ನೋ ಭವದ್ಭ್ಯಾಂ ತಥಾ ಗೃಹೇ ಯುವಯೋರ್ ಹಿ ಕೃತೇ ವೃದ್ಧಃ ಕಂಸೇನ ಸ ನಿರಸ್ಯತೇ
ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು, ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗಿ; ನಾನು ಮಾತ್ರ ರಥದಲ್ಲಿ ಒಳ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ವಸುದೇವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ವೃದ್ಧನನ್ನು ಕಂಸನು ಮನೆ ಹೊರಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರವಿವೇಶಾಸಾವ್ ಅಕ್ರೂರೋ ಮಥುರಾಂ ಪುರೀಮ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟೌ ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ಚ ರಾಜಮಾರ್ಗಮ್ ಉಪಾಗತೌ
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಆಕ್ರೂರನು ಮಥುರಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಒಳನಡೆದನು; ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರು ರಾಜಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ ನರೈಶ್ ಚ ಸಾನನ್ದಲೋಚನೈರ್ ಅಭಿವಿಕ್ಷಿತೌ ಜಗ್ಮತುರ್ ಲೀಲಯಾ ವೀರೌ ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಬಾಲಗಜಾವ್ ಇವ
ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಪುರುಷರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಮಕ್ಕಳ ಆನೆಗಳಂತೆ ಆನಂದದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಭ್ರಮಮಾಣೌ ತು ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಜಕಂ ರಙ್ಗಕಾರಕಮ್ ಅಯಾಚೇತಾಂ ಸ್ವರೂಪಾಣಿ ವಾಸಾಂಸಿ ರುಚಿರಾಣಿ ತೌ
ಅವರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಒಬ್ಬ ಬಣ್ಣಗಾರನನ್ನು ಮತ್ತು ವೇಷಭೂಷಣ ಮಾಡುವವನನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮಗೆ ತಕ್ಕ ಸುಂದರವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
ಕಂಸಸ್ಯ ರಜಕಃ ಸೋ ಽಥ ಪ್ರಸಾದಾರೂಢವಿಸ್ಮಯಃ ಬಹೂನ್ಯ್ ಆಕ್ಷೇಪವಾಕ್ಯಾನಿ ಪ್ರಾಹೋಚ್ಚೈ ರಾಮಕೇಶವೌ
ಆ ಬಣ್ಣಗಾರನು ಕಂಸನವನಾಗಿದ್ದನು; ಅವರ ದಯಾಳುತ್ವ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವನಿಗೆ ಎತ್ತರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ತತಸ್ ತಲಪ್ರಹಾರೇಣ ಕೃಷ್ಣಸ್ ತಸ್ಯ ದುರಾತ್ಮನಃ ಪಾತಯಾಮ್ ಆಸ ಕೋಪೇನ ರಜಕಸ್ಯ ಶಿರೋ ಭುವಿ
ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಆ ದುಷ್ಟನಿಗೆ ಕೈಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಆ ಬಣ್ಣಗಾರನ ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ಹತ್ವಾದಾಯ ಚ ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಪೀತನೀಲಾಮ್ಬರೌ ತತಃ ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ಮುದಾಯುಕ್ತೌ ಮಾಲಾಕಾರಗೃಹಂ ಗತೌ
ಅವನನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವರು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು; ನಂತರ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರು ಹಳದಿ ಮತ್ತು ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೂಮಾಲೆ ಮಾಡುವವನ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು.
ವಿಕಾಸಿನೇತ್ರಯುಗಲೋ ಮಾಲಾಕಾರೋ ಽತಿವಿಸ್ಮಿತಃ ಏತೌ ಕಸ್ಯ ಕುತೋ ಯಾತೌ ಮನಸಾಚಿನ್ತಯತ್ ತತಃ
ಆ ಹೂಮಾಲೆ ಮಾಡುವವನು, ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆರೆತು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, 'ಈ ಇಬ್ಬರು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ?' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
ಪೀತನೀಲಾಮ್ಬರಧರೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾತಿಸುಮನೋಹರೌ ಸ ತರ್ಕಯಾಮ್ ಆಸ ತದಾ ಭುವಂ ದೇವಾವ್ ಉಪಾಗತೌ
ಹಳದಿ ಮತ್ತು ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು 'ದೇವತೆಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದು ಊಹಿಸಿದನು.
ವಿಕಾಶಿಮುಖಪದ್ಮಾಭ್ಯಾಂ ತಾಭ್ಯಾಂ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಯಾಚಿತಃ ಭುವಂ ವಿಷ್ಟಭ್ಯ ಹಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ಪಸ್ಪರ್ಶ ಶಿರಸಾ ಮಹೀಮ್
ಹೂಗಳಿಗಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಕಮಲಮುಖಿಗಳಿಂದ, ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ, ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಪ್ರಸಾದಸುಮುಖೌ ನಾಥೌ ಮಮ ಗೇಹಮ್ ಉಪಾಗತೌ ಧನ್ಯೋ ಽಹಮ್ ಅರ್ಚಯಿಷ್ಯಾಮೀತ್ಯ್ ಆಹ ತೌ ಮಾಲ್ಯಜೀವಿಕಃ
ದಯಾಮಯ ಮುಖವಿಟ್ಟ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ—ನಾನು ಧನ್ಯನು! ನಾನು ಇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೂಮಾಲೆ ಮಾಡುವವನು ಹೇಳಿದನು.
ತತಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟವದನಸ್ ತಯೋಃ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಕಾಮತಃ ಚಾರೂಣ್ಯ್ ಏತಾನಿ ಚೈತಾನಿ ಪ್ರದದೌ ಸ ವಿಲೋಭಯನ್
ಮುಗ್ಧ ಮುಖದಿಂದ, ಅವನು ಇವರಿಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ಹೂಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು.
ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಣಮ್ಯಾಸೌ ಮಾಲಾಕಾರೋತ್ತಮೋ ದದೌ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ತಾಭ್ಯಾಂ ಚಾರೂಣಿ ಗನ್ಧವನ್ತ್ಯ್ ಅಮಲಾನಿ ಚ
ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹೂಮಾಲೆ ಮಾಡುವವನು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸುಂದರವಾದ, ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ, ಶುದ್ಧ ಹೂಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಮಾಲಾಕಾರಾಯ ಕೃಷ್ಣೋ ಽಪಿ ಪ್ರಸನ್ನಃ ಪ್ರದದೌ ವರಮ್ ಶ್ರೀಸ್ ತ್ವಾಂ ಮತ್ಸಂಶ್ರಯಾ ಭದ್ರ ನ ಕದಾಚಿತ್ ತ್ಯಜಿಷ್ಯತಿ
ಹೂಮಾಲೆ ಮಾಡುವವನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಕೃಪೆ ಸದಾ ಇರಲಿ; ಅವಳು ನನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಇರುವವಳಾಗಿ ಎಂದಿಗೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.'
ಬಲಹಾನಿರ್ ನ ತೇ ಸೌಮ್ಯ ಧನಹಾನಿರ್ ಅಥಾಪಿ ವಾ ಯಾವದ್ ಧರಣಿಸೂರ್ಯೌ ಚ ಸಂತತಿಃ ಪುತ್ರಪೌತ್ರಿಕೀ
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯೂ, ಸಂಪತ್ತೂ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯವನೇ. ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ಇರುವವರೆಗೆ, ನಿನ್ನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಭುಕ್ತ್ವಾ ಚ ವಿಪುಲಾನ್ ಭೋಗಾಂಸ್ ತ್ವಮ್ ಅನ್ತೇ ಮತ್ಪ್ರಸಾದತಃ ಮಮಾನುಸ್ಮರಣಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ದಿವ್ಯಲೋಕಮ್ ಅವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ
ನೀನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ದಿವ್ಯ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೀ.
ಧರ್ಮೇ ಮನಶ್ ಚ ತೇ ಭದ್ರ ಸರ್ವಕಾಲಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಯುಷ್ಮತ್ಸಂತತಿಜಾತಾನಾಂ ದೀರ್ಘಮ್ ಆಯುರ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಭದ್ರೆಯೆ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವವರು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ.
ನೋಪಸರ್ಗಾದಿಕಂ ದೋಷಂ ಯುಷ್ಮತ್ಸಂತತಿಸಂಭವಃ ಅವಾಪ್ಸ್ಯತಿ ಮಹಾಭಾಗ ಯಾವತ್ ಸೂರ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳೇ, ಸೂರ್ಯನು ಇರುವವರೆಗೆ ನಿನ್ನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವವರಿಗೆ ಯಾವ ದೋಷವೂ, ಅಪಾಯವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ತದ್ಗೃಹಾತ್ ಕೃಷ್ಣೋ ಬಲದೇವಸಹಾಯವಾನ್ ನಿರ್ಜಗಾಮ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಮಾಲಾಕಾರೇಣ ಪೂಜಿತಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಬಲರಾಮನ ಜೊತೆ ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟನು. ಮಾಲಾಕಾರನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.
ರಾಜಮಾರ್ಗೇ ತತಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಾನುಲೇಪನಭಾಜನಾಮ್ ದದರ್ಶ ಕುಬ್ಜಾಮ್ ಆಯಾನ್ತೀಂ ನವಯೌವನಗೋಚರಾಮ್
ಆಮೇಲೆ ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು, ಸುಗಂಧದ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಹಸಿರು ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಕುವ್ಜೆಯನ್ನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತಾಮ್ ಆಹ ಲಲಿತಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಕಸ್ಯೇದಮ್ ಅನುಲೇಪನಮ್ ಭವತ್ಯಾ ನೀಯತೇ ಸತ್ಯಂ ವದೇನ್ದೀವರಲೋಚನೇ
ಕೃಷ್ಣನು ಆಕೆಗೆ ಮಧುರವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು: 'ಇದು ಯಾರಿಗಾಗಿ ನೀನು ಸುಗಂಧದ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳು, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೆ.'
ಸಕಾಮೇನೈವ ಸಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಸಾನುರಾಗಾ ಹರಿಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಾಹ ಸಾ ಲಲಿತಂ ಕುಬ್ಜಾ ದದರ್ಶ ಚ ಬಲಾತ್ ತತಃ
ಆಕೆ ಹರಿಯನ್ನೆದುರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಆಸೆಯಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ನಂತರ ಬಲರಾಮನತ್ತ ಕೂಡಾ ನೋಡಿದಳು.
ಕಾನ್ತ ಕಸ್ಮಾನ್ ನ ಜಾನಾಸಿ ಕಂಸೇನಾಪಿ ನಿಯೋಜಿತಾ ನೈಕವಕ್ರೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾಮ್ ಅನುಲೇಪನಕರ್ಮಣಿ
'ಪ್ರಿಯನೆ, ನೀನು ತಿಳಿಯದೆ ಇರಬಹುದೇ? ನಾನು ಕಂಸನಿಂದಲೇ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು. ಅನಲೆಪನದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.'
ನಾನ್ಯಪಿಷ್ಟಂ ಹಿ ಕಂಸಸ್ಯ ಪ್ರೀತಯೇ ಹ್ಯ್ ಅನುಲೇಪನಮ್ ಭವತ್ಯ್ ಅಹಮ್ ಅತೀವಾಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಧನಭಾಜನಮ್
'ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಸುಗಂಧದ ದ್ರವ್ಯ ಕಂಸನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಅವನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.'
ಸುಗನ್ಧಮ್ ಏತದ್ ರಾಜಾರ್ಹಂ ರುಚಿರಂ ರುಚಿರಾನನೇ ಆವಯೋರ್ ಗಾತ್ರಸದೃಶಂ ದೀಯತಾಮ್ ಅನುಲೇಪನಮ್
'ಇದು ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದುದು, ರಾಜರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದು, ಸುಂದರಮುಖವಳೇ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ದೇಹಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಈ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡು.'
ಶ್ರುತ್ವಾ ತಮ್ ಆಹ ಸಾ ಕೃಷ್ಣಂ ಗೃಹ್ಯತಾಮ್ ಇತಿ ಸಾದರಮ್ ಅನುಲೇಪಂ ಚ ಪ್ರದದೌ ಗಾತ್ರಯೋಗ್ಯಮ್ ಅಥೋಭಯೋಃ
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕೆ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ, 'ತೆಗೆದುಕೊ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಇಬ್ಬರ ದೇಹಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು.
ಭಕ್ತಿಚ್ಛೇದಾನುಲಿಪ್ತಾಙ್ಗೌ ತತಸ್ ತೌ ಪುರುಷರ್ಷಭೌ ಸೇನ್ದ್ರಚಾಪೌ ವಿರಾಜನ್ತೌ ಸಿತಕೃಷ್ಣಾವ್ ಇವಾಮ್ಬುದೌ
ಅದು ಹಚ್ಚಿದ ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನು, ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ, ಬಿಳಿ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಮೇಘಗಳಂತೆ, ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತಸ್ ತಾಂ ಚಿಬುಕೇ ಶೌರಿರ್ ಉಲ್ಲಾಪನವಿಧಾನವಿತ್ ಉಲ್ಲಾಪ್ಯ ತೋಲಯಾಮ್ ಆಸ ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲೇನಾಗ್ರಪಾಣಿನಾ
ನಂತರ ಶೌರಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಮುಖವನ್ನು ಎತ್ತುವ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ತನ್ನ ಎರಡು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಆಕೆಯ ತುಟಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.
ಚಕರ್ಷ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಚ ತದಾ ಋಜುತ್ವಂ ಕೇಶವೋ ಽನಯತ್ ತತಃ ಸಾ ಋಜುತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಯೋಷಿತಾಮ್ ಅಭವದ್ ವರಾ
ಆಮೇಲೆ ಕೇಶವನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಎಳೆದನು, ಆಕೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಆಕೆ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡಳು.
ವಿಲಾಸಲಲಿತಂ ಪ್ರಾಹ ಪ್ರೇಮಗರ್ಭಭರಾಲಸಮ್ ವಸ್ತ್ರೇ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಗೋವಿನ್ದಂ ವ್ರಜ ಗೇಹಂ ಮಮೇತಿ ವೈ
ಆಕೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಲಾಲಿತ್ಯದಿಂದ ಗೋವಿಂದನ ಉಡುಪನ್ನು ಹಿಡಿದು, 'ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಾ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.