ತತಃ ಸೋಮಸ್ಯ ವಚನಾಜ್ ಜಗೃಹುಸ್ ತೇ ಪ್ರಚೇತಸಃ ಸಂಹೃತ್ಯ ಕೋಪಂ ವೃಕ್ಷೇಭ್ಯಃ ಪತ್ನೀಂ ಧರ್ಮೇಣ ಮಾರಿಷಾಮ್
ಆಮೇಲೆ ಸೋಮನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಪ್ರಚೇತಸರು ಮರಗಳ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಕೋಪವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಧರ್ಮದಂತೆ ಮಾಱಿಷಾವನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು.
ದಶಭ್ಯಸ್ ತು ಪ್ರಚೇತೋಭ್ಯೋ ಮಾರಿಷಾಯಾಂ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ದಕ್ಷೋ ಜಜ್ಞೇ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸೋಮಸ್ಯಾಂಶೇನ ಭೋ ದ್ವಿಜಾಃ
ಮಾರಿಷಾ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಪ್ರಚೇತಸರಿಂದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ದಕ್ಷಿಣು, ಸೋಮನ ಭಾಗವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು, ದ್ವಿಜರೆ.
ಅಚರಾಂಶ್ ಚ ಚರಾಂಶ್ ಚೈವ ದ್ವಿಪದೋ ಽಥ ಚತುಷ್ಪದಃ ಸ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಮನಸಾ ದಕ್ಷಃ ಪಶ್ಚಾದ್ ಅಸೃಜತ ಸ್ತ್ರಿಯಃ
ದಕ್ಷಿಣನು ಮೊದಲು ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳನ್ನೂ, ಎರಡು ಕಾಲು, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ನಂತರ ಹೆಂಗಸರು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.
ದದೌ ದಶ ಸ ಧರ್ಮಾಯ ಕಶ್ಯಪಾಯ ತ್ರಯೋದಶ ಶಿಷ್ಟಾಃ ಸೋಮಾಯ ರಾಜ್ಞೇ ಚ ನಕ್ಷತ್ರಾಖ್ಯಾ ದದೌ ಪ್ರಭುಃ
ಅವನು ಹತ್ತು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಧರ್ಮನಿಗೆ, ಹದಿಮೂರು ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ, ಉಳಿದವರನ್ನು ಸೋಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ರಾಜನಿಗೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೆಂದು ಹೆಸರಾದವರನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ತಾಸು ದೇವಾಃ ಖಗಾ ಗಾವೋ ನಾಗಾ ದಿತಿಜದಾನವಾಃ ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸಶ್ ಚೈವ ಜಜ್ಞಿರೇ ಽನ್ಯಾಶ್ ಚ ಜಾತಯಃ
ಅವರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಹಸುಗಳು, ನಾಗರು, ದೈತ್ಯರು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು ಮತ್ತು ಇತರ ಜಾತಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.
ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾಃ ಪ್ರಜಾ ಮೈಥುನಸಂಭವಾಃ ಸಂಕಲ್ಪಾದ್ ದರ್ಶನಾತ್ ಸ್ಪರ್ಶಾತ್ ಪೂರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಪ್ರಜಾ
ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಮಹಾನ್ ದ್ವಿಜರೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವರು. ಮೊದಲಿನವರು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ದೇವಾನಾಂ ದಾನವಾನಾಂ ಚ ಗನ್ಧರ್ವೋರಗರಕ್ಷಸಾಮ್ ಸಂಭವಸ್ ತು ಶ್ರುತೋ ಽಸ್ಮಾಭಿರ್ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ದಕ್ಷಿಣನ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
ಅಙ್ಗುಷ್ಠಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಜಜ್ಞೇ ದಕ್ಷಃ ಕಿಲ ಶುಭವ್ರತಃ ವಾಮಾಙ್ಗುಷ್ಠಾತ್ ತಥಾ ಚೈವಂ ತಸ್ಯ ಪತ್ನೀ ವ್ಯಜಾಯತ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಬೊಟ್ಟೆಯಿನಿಂದ ಶುಭವ್ರತಿಯಾದ ದಕ್ಷಿಣನು ಹುಟ್ಟಿದನು ಎಂಬುದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಪತ್ನಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಎಡಬೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದಳು.
ಕಥಂ ಪ್ರಾಚೇತಸತ್ವಂ ಸ ಪುನರ್ ಲೇಭೇ ಮಹಾತಪಾಃ ಏತಂ ನಃ ಸಂಶಯಂ ಸೂತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತುಂ ತ್ವಮ್ ಇಹಾರ್ಹಸಿ ದೌಹಿತ್ರಶ್ ಚೈವ ಸೋಮಸ್ಯ ಕಥಂ ಶ್ವಶುರತಾಂ ಗತಃ
ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಪ್ರಾಚೇತಸ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದನು? ಸೂತ, ನಮ್ಮ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ವಿವರಿಸಬೇಕು. ಸೋಮನ ಮೊಮ್ಮಗನು ಹೇಗೆ ಅವನ ಮಾವನಾದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೂಡ ಹೇಳು.
ಉತ್ಪತ್ತಿಶ್ ಚ ನಿರೋಧಶ್ ಚ ನಿತ್ಯಂ ಭೂತೇಷು ಭೋ ದ್ವಿಜಾಃ ಋಷಯೋ ಽತ್ರ ನ ಮುಹ್ಯನ್ತಿ ವಿದ್ಯಾವನ್ತಶ್ ಚ ಯೇ ಜನಾಃ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಲಯ ಸದಾ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ದ್ವಿಜರೇ. ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದವರು ಇದರಿಂದ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಭವನ್ತ್ಯ್ ಏತೇ ಪುನರ್ ದಕ್ಷಾದಯೋ ನೃಪಾಃ ಪುನಶ್ ಚೈವ ನಿರುಧ್ಯನ್ತೇ ವಿದ್ವಾಂಸ್ ತತ್ರ ನ ಮುಹ್ಯತಿ
ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ದಕ್ಷನಂತಹ ರಾಜರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಲಯವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದರಿಂದ ಅಚಂಭಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಜ್ಯೈಷ್ಠ್ಯಂ ಕಾನಿಷ್ಠಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಏಷಾಂ ಪೂರ್ವಂ ನಾಸೀದ್ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ತಪ ಏವ ಗರೀಯೋ ಽಭೂತ್ ಪ್ರಭಾವಶ್ ಚೈವ ಕಾರಣಮ್
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಹಿರಿಯತೆ ಅಥವಾ ಚಿಕ್ಕತನ ಎಂಬ ಭೇದವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ; ತಪಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಮಹತ್ವವಾಗಿತ್ತು, ಅದೇ ಕಾರಣವೂ ಆಗಿತ್ತು.
ಇಮಾಂ ವಿಸೃಷ್ಟಿಂ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಯೋ ವಿದ್ಯಾತ್ ಸಚರಾಚರಾಮ್ ಪ್ರಜಾವಾನ್ ಆಯುರ್ ಉತ್ತೀರ್ಣಃ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ
ಯಾರು ಈ ದಕ್ಷನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು, ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಅಚಲ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅರಿತಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಸಂತಾನ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ದೇವಾನಾಂ ದಾನವಾನಾಂ ಚ ಗನ್ಧರ್ವೋರಗರಕ್ಷಸಾಮ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಂ ವಿಸ್ತರೇಣೈವ ಲೋಮಹರ್ಷಣ ಕೀರ್ತಯ
ಲೋಮಹರ್ಷಣ, ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.
ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಜೇತಿ ವ್ಯಾದಿಷ್ಟಃ ಪೂರ್ವಂ ದಕ್ಷಃ ಸ್ವಯಂಭುವಾ ಯಥಾ ಸಸರ್ಜ ಭೂತಾನಿ ತಥಾ ಶೃಣುತ ಭೋ ದ್ವಿಜಾಃ
ಸ್ವಯಂಭುವಿನಿಂದ ಆದೇಶಿತನಾಗಿ ದಕ್ಷನು ಹಿಂದೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅವನು ಹೇಗೆ ಆ ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ, ದ್ವಿಜರೇ.
ಮಾನಸಾನ್ಯ್ ಏವ ಭೂತಾನಿ ಪೂರ್ವಮ್ ಏವಾಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ ಋಷೀನ್ ದೇವಾನ್ ಸಗನ್ಧರ್ವಾನ್ ಅಸುರಾನ್ ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಾನ್
ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಭುನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು—ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಸುರರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು.
ಯದಾಸ್ಯ ಮಾನಸೀ ವಿಪ್ರಾ ನ ವ್ಯವರ್ಧತ ವೈ ಪ್ರಜಾ ತದಾ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಪ್ರಜಾಹೇತೋಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ
ಆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಜೀವಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಯೋಚನೆಮಾಡಿದನು.
ಸ ಮೈಥುನೇನ ಧರ್ಮೇಣ ಸಿಸೃಕ್ಷುರ್ ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಅಸಿಕ್ನೀಮ್ ಆವಹತ್ ಪತ್ನೀಂ ವೀರಣಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ
ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಬದ್ಧವಾದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ವೀರಣ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಅಸಿಕ್ನಿಯನ್ನು ಅವನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ಸುತಾಂ ಸುತಪಸಾ ಯುಕ್ತಾಂ ಮಹತೀಂ ಲೋಕಧಾರಿಣೀಮ್ ಅಥ ಪುತ್ರಸಹಸ್ರಾಣಿ ವೈರಣ್ಯಾಂ ಪಞ್ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಅವಳು ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಳು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟಳು; ಆ ವೈರಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
ಅಸಿಕ್ನ್ಯಾಂ ಜನಯಾಮ್ ಆಸ ದಕ್ಷ ಏವ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ತಾಂಸ್ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾಭಾಗಾನ್ ಸಂವಿವರ್ಧಯಿಷೂನ್ ಪ್ರಜಾಃ
ಅಸಿಕ್ನಿಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳನ್ನು, ಸಂತಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದವರನ್ನು ನೋಡಿ,
ದೇವರ್ಷಿಃ ಪ್ರಿಯಸಂವಾದೋ ನಾರದಃ ಪ್ರಾಬ್ರವೀದ್ ಇದಮ್ ನಾಶಾಯ ವಚನಂ ತೇಷಾಂ ಶಾಪಾಯೈವಾತ್ಮನಸ್ ತಥಾ
ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನು, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದ್ದವನು, ಅವರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಶಾಪಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಯಂ ಕಶ್ಯಪಃ ಸುತವರಂ ಪರಮೇಷ್ಠೀ ವ್ಯಜೀಜನತ್ ದಕ್ಷಸ್ಯ ವೈ ದುಹಿತರಿ ದಕ್ಷಶಾಪಭಯಾನ್ ಮುನಿಃ
ಪರಮೇಶ್ಠಿಯಾದ ಕಶ್ಯಪನು, ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯೇ, ದಕ್ಷನ ಶಾಪದ ಭಯದಿಂದ, ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.
ಪೂರ್ವಂ ಸ ಹಿ ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ನಾರದಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಅಸಿಕ್ನ್ಯಾಮ್ ಅಥ ವೈರಣ್ಯಾಂ ಭೂಯೋ ದೇವರ್ಷಿಸತ್ತಮಃ
ಹಿಂದೆ ನಾರದನು ಪರಮೇಶ್ಠಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು. ನಂತರ, ದೇವರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು, ಅಸಿಕ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ವೈರಣಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿದನು.
ತಂ ಭೂಯೋ ಜನಯಾಮ್ ಆಸ ಪಿತೇವ ಮುನಿಪುಂಗವಮ್ ತೇನ ದಕ್ಷಸ್ಯ ವೈ ಪುತ್ರಾ ಹರ್ಯಶ್ವಾ ಇತಿ ವಿಶ್ರುತಾಃ
ಅವನನ್ನು ಪುನಃ ತಂದೆಯಂತೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು, ಅವನು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು. ಅವನಿಂದ ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರರು ಹರ್ಯಶ್ವರು ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದರು.
ನಿರ್ಮಥ್ಯ ನಾಶಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ವಿಧಿನಾ ಚ ನ ಸಂಶಯಃ ತಸ್ಯೋದ್ಯತಸ್ ತದಾ ದಕ್ಷೋ ನಾಶಾಯಾಮಿತವಿಕ್ರಮಃ
ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾಶಮಾಡಿದನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಆಗ ದಕ್ಷನು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಅವರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು.
ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷೀನ್ ಪುರತಃ ಕೃತ್ವಾ ಯಾಚಿತಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ತತೋ ಽಭಿಸಂಧಿಶ್ ಚಕ್ರೇ ವೈ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ
ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಪರಮೇಶ್ಠಿಯಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡು, ನಂತರ ದಕ್ಷನು ಪರಮೇಶ್ಠಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
ಕನ್ಯಾಯಾಂ ನಾರದೋ ಮಹ್ಯಂ ತವ ಪುತ್ರೋ ಭವೇದ್ ಇತಿ ತತೋ ದಕ್ಷಃ ಸುತಾಂ ಪ್ರಾದಾತ್ ಪ್ರಿಯಾಂ ವೈ ಪರಮೇಷ್ಠಿನೇ ಸ ತಸ್ಯಾಂ ನಾರದೋ ಜಜ್ಞೇ ಭೂಯಃ ಶಾಪಭಯಾದ್ ಋಷಿಃ
ನಾರದನು ನನ್ನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಗಳ ಮೂಲಕ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ. ದಕ್ಷನು ಶಾಪದ ಭಯದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನನಗೆ ಕೇಳಿದಂತೆ ಕೊಟ್ಟನು.
ಕಥಂ ಪ್ರಣಾಶಿತಾಃ ಪುತ್ರಾ ನಾರದೇನ ಮಹರ್ಷಿಣಾ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ಸೂತವರ್ಯ ಶ್ರೋತುಮ್ ಇಚ್ಛಾಮ ತತ್ತ್ವತಃ
ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು ಹೇಗೆ ನಾಶಮಾಡಿದನು ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.
ದಕ್ಷಸ್ಯ ಪುತ್ರಾ ಹರ್ಯಶ್ವಾ ವಿವರ್ಧಯಿಷವಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸಮಾಗತಾ ಮಹಾವೀರ್ಯಾ ನಾರದಸ್ ತಾನ್ ಉವಾಚ ಹ
ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರರಾದ ಹರ್ಯಶ್ವರು ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದಾಗ ನಾರದನು ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಬಾಲಿಶಾ ಬತ ಯೂಯಂ ವೈ ನಾಸ್ಯಾ ಜಾನೀತ ವೈ ಭುವಃ ಪ್ರಮಾಣಂ ಸ್ರಷ್ಟುಕಾಮಾ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ ಪ್ರಾಚೇತಸಾತ್ಮಜಾಃ
ಪ್ರಚೇತಸನ ಮಗನೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಇನ್ನೂ ಬಾಲಿಶರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಈ ಭೂಮಿಯ ಗಾತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ.