ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯ ಭಾವದಿಂದ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಕ್ತನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶಿವನಿಗೆ ನಮನಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮುಖಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿವೆ, ಕೆಲವೊಂದು ವಿಕೃತರೂಪಗಳಾಗಿವೆ; ಅವನ ನಾಲಿಗೆ ಕತ್ತಿಯಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದೆ, ಭಯಾನಕವಾದ ದಂತಗಳಿವೆ. ಪಕ್ವ ಮತ್ತು ಮಾಸಗಳೇ ಅವನ ಆಹಾರ; ಅವನು ವೀಣೆ ಮತ್ತು ಲಲಿತ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವವನು. ಅವನಿಗೆ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಅಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳಿವೆ, ಭಯಾನಕರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕನಾದವನು. ಆದರೆ ಅವನೇ ಶಾಂತಸ್ವರೂಪಿ, ಪರಮ ಶಾಂತನು. ಅವನು ಸದಾ ಜಾಗೃತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಸುವವನು; ಅವನು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ಸಂಚಾರಿ ಜೀವಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಹಾಗೂ ಸಾಂಖ್ಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು. ಅವನು ಭಯಾನಕವಾದ ಎಕ್ವ ಘಂಟೆಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಇಡುವವನು, ಘಂಟೆ ಹಿಡಿಯುವವನು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಘಂಟೆಗಳನು ಧರಿಸುವವನು, ಘಂಟೆಗಳ ಹಾರವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವವನು. ಅವನು ಪ್ರಾಣದ ಆಧಾರ, ಶಾಶ್ವತನು, ಕೆಂಪು ವರ್ಣದವನು; "ಹೂಂ ಹೂಂ" ಎಂಬ ಘೋಷವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವವನು, ರುದ್ರ, ಮತ್ತು ಭಗದ ರೂಪವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು. ಅವನು ಪರ್ವತದ ಪಾರಾಗಿರುವವನು, ಪರ್ವತದ ಮರಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು; ಯಜ್ಞಾಧಿಪತಿ, ಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪಿ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ ಹೌದು. ಅವನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹೊರುವವನು, ನಿಯಮಿತನು, ತಪಸ್ವಿ, ಭಗ; ತೀರ, ತೀರವಾಸಿ, ನದಿಗಳ ಸ್ವಾಮಿ. ಅವನು ಅನ್ನದಾತ, ಅನ್ನಪತಿ, ಅನ್ನಭೋಜಕ; ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳ, ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳ ಸ್ವಾಮಿ. ಸಾವಿರ ಎತ್ತಿದ ಭಾಲಗಳು, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನು; ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ವರ್ಣದವನು, ಯೌವನದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವವನು. ಅವನು ಉದಯಸೂರ್ಯನ ರೂಪ, ಆಟವಾಡುವ ಬಾಲಕ; ಶುದ್ಧ, ಜಾಗೃತ, ಚಂಚಲ, ಸಂಹಾರಕ. ಅವನ ಜಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳ ಗುರುತು, ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲಿನವನು; ಆರೂ ವಿಧಿಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಮೂರು ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನು; ಅತ್ಯುತ್ತಮನು, ಹಿರಿಯನು, ಅನೇಕ ಧ್ವನಿಗಳ ಸ್ವಾಮಿ. ಅವನಿಗೆ ಬಿಳಿ-ಕಪಿಲ ನೇತ್ರಗಳು, ಕಪ್ಪು-ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿವೆ; ಅವನೇ ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ, ಮೋಕ್ಷ, ಮತ್ತು ಕ್ರಥ, ಕ್ರಥನ. ಅವನು ಸಾಂಖ್ಯ, ಸಾಂಖ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಯೋಗಾಧಿಪತಿ; ಸಾರಥಿ, ಮುಖ್ಯ ಸಾರಥಿ, ಮತ್ತು ಚತುಷ್ಪಥದ ಸ್ವಾಮಿ. ಅವನು ಕೃಷ್ಣಮೃಗಚರ್ಮ ಧರಿಸುವವನು, ನಾಗಯಜ್ಞೋಪವೀತವನು; ಈಶಾನ, ರುದ್ರಗಣಾಧಿಪತಿ, ಹರಿಕೇಶ. ಅವನು ತ್ರ್ಯಂಬಕ, ಅಂಬಿಕಾಧಿಪತಿ, ವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪಿ; ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕಾಮನ ಸಂಹಾರಕ, ದುಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅಶಿಸ್ತಿನ ಸಂಹಾರಕ. ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತ, ಎಲ್ಲರ ಸಂಹಾರಕ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು; ಹುಚ್ಚುಮಾಡುವವನು, ನೂರು ಬಾರಿ ಹರಿದು ಹರಿಯುವ ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ತೋಯದ ಕೂದಲುಳ್ಳವನು. ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಧಚಂದ್ರದ ಚಕ್ರ, ಮೇಘಗಳ ಚಕ್ರ; ಅನ್ನಪ್ರದಾತನ ರೂಪ, ಅನ್ನಪ್ರದಾನದ ಸ್ವಾಮಿ. ಅವನು ಅನ್ನಭೋಜಕ, ಅನ್ನರಕ್ಷಕ, ಲಯಾಗ್ನಿ; ಗರ್ಭ, ಅಂಡ, ಸ್ವೇದ, ಉದುಂಬಿಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದವರ ಸ್ವರೂಪಿ. ಅವನೇ ದೇವತಾಧಿಪತಿ, ಚತುರ್ವಿಧ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ವರೂಪಿ; ಜಂಗಮ-ಅಜಂಗಮಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ಸಂಹಾರಕ. ಅವನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಜಗದೀಶ್ವರ; ಜಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು; ಅವನೇ ಪರಮ ಮೂಲ, ಅಮೃತಕಿರಣ, ಪ್ರಕಾಶದ ಭಂಡಾರ. ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವವರು ಅವನನ್ನೇ ಋಗ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ, ಓಂಕಾರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ಹಾಯಿ, ಹಾಯಿ, ಹರೆ, ಹಾಯಿ, ಹುವಾಹಾ" ಎಂದು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಸಾಮಗಾಯಕರು, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರು ಅವನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಯಜುರ್ವೇದ, ಋಗ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ, ಅಥರ್ವಣವೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು, ಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರು ಅವನನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮಸ್ಥರು ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನೇ ಆಶ್ರಮಗಳ ಸಮುದಾಯ, ಮಿಂಚು, ಗುಡುಗು; ವರ್ಷ, ಋತು, ಮಾಸ, ಪಕ್ಷಗಳ ರೂಪ. ಅವನು ಕಾಲದ ವಿಭಾಗಗಳು—ಕಲಾ, ಕಾಷ್ಟ, ನಿಮಿಷ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಯುಗಗಳ ರೂಪ; ಎಮ್ಮೆಗಳ ಕುಂಭ, ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರ. ಅವನು ಮೃಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ, ಸರ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಅನಂತನಾಧಿಪತಿ; ಸಾಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀರಸಾಗರ, ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಓಂ. ಅವನು ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ವಜ್ರ, ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ; ಆಸೆ, ದ್ವೇಷ, ಕಾಮ, ಮೋಹ, ಶಾಂತಿ, ಕ್ಷಮೆ—all ಅವನೇ. ಅವನು ಸಂಕಲ್ಪ, ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಲೋಭ, ಆಸೆ, ಕ್ರೋಧ, ಜಯ, ಪರಾಜಯ; ಅವನೇ ಗದ, ಬಾಣ, ಧನುಷ್, ಮುಷ್ಠಿ, ಮುದ್ಗರ. ಅವನು ಕತ್ತರಿಸುವವನು, ಮುರಿಯುವವನು, ಹೊಡೆಯುವವನು, ನಾಯಕ, ಸಲಹೆಗಾರ; ಅವನೇ ಧರ್ಮದ ದಶಗುಣಗಳೊಡನೆ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ. ಅವನು ಚಂದ್ರ, ಸಾಗರ, ನದಿಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಸರೋವರಗಳು; ಲತಾವಳ್ಳಿಗಳು, ಹುಲ್ಲು, ಔಷಧಿ, ಪಶು, ಮೃಗ, ಪಕ್ಷಿ. ಅವನು ವಸ್ತು, ಕ್ರಿಯೆ, ಗುಣಗಳ ಆದಿ; ಕಾಲ, ಹೂ, ಹಣ್ಣುಗಳ ದಾತ; ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ, ಗಾಯತ್ರಿ, ಓಂ. ಅವನು ಹಸಿರು, ಕೆಂಪು, ಕಪ್ಪು, ನೀಲಿ, ಹಳದಿ, ಕ್ಷಣಿಕ; ಅವನೇ ಕದ್ರು, ಕಪಿಲ, ಬಭ್ರು, ಕಪೋತ, ಮಚ್ಚಕ. ಅವನು ಸುವರ್ಣರೇತಸ್ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಸುವರ್ಣ, ಸುವರ್ಣನಾಮ, ಸುವರ್ಣಪ್ರಿಯ. ಅವನು ಇಂದ್ರ, ಯಮ, ವರुण, ಕುಬೇರ, ಅಗ್ನಿ; ಉತ್ತುಲ್ಲ, ಚಿತ್ರಭಾನು, ಸ್ವರ್ಭಾನು, ಭಾನು. ಅವನು ಹೋಮ, ಹೋಮಕರ್ತ, ಹೋಮದ ವಸ್ತು, ಹೋಮವೇ, ಈಶ್ವರ; ತ್ರಿಸೌಪರ್ಣ, ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಯಜುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಶತರುದ್ರಿಯ. ಅವನು ಶುದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶುಭಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭ; ಪ್ರಾಣ, ರಜಸ್ಸು, ಸತ್ತ್ವಯುಕ್ತ ತಮಸ್ಸು. ಅವನು ಪ್ರಾಣ, ಅಪಾನ, ಸಮಾನ, ಉದಾನ, ವ್ಯಾನ; ಕಣ್ಣಿನ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆ-ತೆರೆದಿಕೆ, ಹಸಿವು, ದಾಹ, ಆಲಸ್ಯ. ಅವನು ಕೆಂಪು ದೇಹ, ಭಯಾನಕ ದಂತ, ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಿ, ವಿಶಾಲ ಹೊಟ್ಟೆ, ಶುಭ್ರ ಕೂದಲು, ಹಸಿರು ದಾಡಿ, ನಿಂತ ಕೂದಲು, ಚಲಿಸುವ-ಅಚಲವನು. ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಗಾನ, ಸಂಗೀತ, ನೃತ್ಯ; ಅವನು ಹಾಡು-वाद್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತ; ಮೀನು, ಬಲೆ, ನೀರು, ಜಯಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯ, ಜಲಸರ್ಪ, ಗುಡಿಸೆಯ ನಿವಾಸಿ. ಈ ರೀತಿ, ಶಿವನು ಎಲ್ಲರೂ, ಎಲ್ಲವೂ, ಎಲ್ಲದೂ ಇರುವ ಪರಮಾತ್ಮ.