ಆ ಮಹದ್ಭರಿತ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಪಾರ್ದರ್ಶಕ ಕ್ರಿಸ್ತಲ್ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆ ನಗರದ ಸುಂದರ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ, ವೈವಾಹಿಕ ಮಂಟಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ದೇವತೆಗಳ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗಾಗಿ ಆ ನಗರವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧಭರಿತ, ಮನೋಹರವಾದ ಗಾಳಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು; ಆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಭವದೇವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯ ಪರಿಮಳ ಹರಡಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕು ಮಹಾಸಾಗರಗಳು, ಇಂದ್ರನಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು, ದೇವನದಿಗಳು, ಮಹಾನದಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು—all ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು, ನಾಗರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಜಲಚರ ಜೀವಿಗಳು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರು, ಕಿನ್ನರರು, ದಿವ್ಯಚಾರಣರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರುವಂತೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ತುಂಬೂರು, ನಾರದ, ಹಾಹಾ, ಹೂಹೂ ಮತ್ತು ಸಾಮಗಾಯಕರೂ ತಮ್ಮ ರಮಣೀಯವಾದ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾದ ಋಷಿಗಳು ಅಲ್ಲೇ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ವೇದಘೋಷಗಳನ್ನೂ ಪಠಿಸುತ್ತಾ, ಹರ್ಷಭರಿತವಾಗಿ ಮಂಗಳಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಲೋಕಮಾತೃಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದಿವ್ಯಯುವತಿಯರು ಪರಮೇಶ್ವರನ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆರು ಋತುಗಳೂ ಸುಗಂಧಭರಿತ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತಂದು, “ಇದು ಶಂಕರನ ವಿವಾಹ” ಎಂದು embodied ರೂಪದಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಗಾಢವಾದ ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಣುವ ನವಿಲುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕುಣಿದು, ಮಂತ್ರಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದವು. ನೀಲೋತ್ಪಲದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಬಾಗಗಳು, ನೀರಿನ ಲಿಲಿಯ ಹೂವಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ ಬಕ್ಕೆಗಳು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮಿಂಚಿನ ಹೊಳಪಿನಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ, ಚಂಚಲವಾಗಿದ್ದವು. ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಲ್ಲದ ಬಳ್ಳಿಗಳು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಬಿದಿರು ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು; ಶುಭಕರವಾದ ಮೋಡಗಳ ಪ್ರೀತಿಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ದೊಡ್ಡ ಮೆಂಡೆಕೋಣಗಳ ಘೋಷಣೆಯಿಂದ ಆ ಪ್ರದೇಶ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರೇಮಭರಿತ ಮಹಿಳೆಯರ ಘಮಂಡಿತ ಹೃದಯಗಳು, ನವಿಲುಗಳ ಆಕರ್ಷಕ ಕ್ಷಣಿಕ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ಕೂಡಲೇ ವಶವಾಗುತ್ತ, ಅವರ ಘಮಂಡವು ಕರಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಣ್ಣದ ಇಂದ್ರಧನುಷ್, ಚಂದ್ರಕಿರಣದಂತೆ ವಕ್ರವಾಗಿ ಮೋಡಗಳ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ತಾಜಾ ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳವಿರುವ ಮನೋಹರ ಗಾಳಿಗಳು, ಗಾಢವಾದ ಮೋಡಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ತಂಪಾಗಿದ್ದವು; ಆ ಗಾಳಿಯ ತೊಯ್ದ ಹೂವಿನ ತೇವದಿಂದ ದಿವ್ಯಯುವತಿಯರ ಸುಂದರ ಕೇಶಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಚಂದ್ರನ ಚಕ್ರವು ಘರ್ಜಿಸುವ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಗ, ಮಳೆಯ ತೇವದಿಂದ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲು ಹೊಸದಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಹೆಂಡತಿಯರು ಆ ಹಸಿರನ್ನು ಹಾತೊರೆಯುವ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವರ ಉಸಿರಾಟವೂ ಪ್ರೇಮವ್ಯಾಕುಲತೆಯಿಂದ ಧೂಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಹಂಸಗಳ ಗಂಟ anklelets ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಹಾರುವ ಹಂಸಗಳ ಹಾರಗಳು ಮಿಂಚಿನ ಹಾರಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಮಲದಂತೆ ತಾಜಾಗಿದ್ದವು. ಮಳಿಗೆಯ ಮಗಳು ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮಳೆಯ ಋತು ತನ್ನ ಪರಿಮಳದಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು; ಗಾಢ ಮೋಡಗಳ ಘರ್ಜನೆಗೆ ಹೆದರಿದ ಹಂಸಗಳ ದೇಹಗಳು, ಶುದ್ಧವಾದ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕಮಲಗಳು, ಹೂವಿನ ರೇಣುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅಂಗವೂ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಮೋಡಗಳ ಆವರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿ, ಅವಳ ಕುಚಗಳು ಕಮಲ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಅರಳಿದವು; ಹಂಸಗಂಟ anklelets ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಧಾನ್ಯಸಂಪತ್ತು ತುಂಬಿ ಹರಿದುಹೋಗಿತ್ತು. ಅಗಲವಾದ ಮರಳು ದಂಡೆಗಳನ್ನೆಂದರೆ ನಡುಕಟ್ಟಿನಂತೆ, ಬಕ್ಕೆಗಳ ಕೂಗು waistband ಆಗಿ, ಕಪ್ಪು ನೀಲೋತ್ಪಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದವು. ಬಿಂಬಫಲದಂತೆ ತುಟಿಗಳು, ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ನಗುತ್ತಾ, ಕಪ್ಪು ಬಳ್ಳಿಯ ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಅವಳ ಶ್ಯಾಮ ವರ್ಣದ ಅಂಗಗಳು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯ ಹಾರವು ಅವಳ ಕಂಠ ಮತ್ತು ಉರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರಿದು, ಆಕಾಶದ ನಿವಾಸಿಗಳ ಹೃದಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮಧುರವಾದ ಗಾನದಿಂದ ಮದುಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪುಗಳು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು; ನೀರಿನ ಲಿಲಿಯ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ತಯಾರಾದ ಸುಂದರ ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳು ಅವಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಂಪು ಅಶೋಕ ಮರದ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಉಂಗುರಗಳಂತೆ ಧರಿಸಿ, ಆ ಮರದ ಹೂಗಳಿಂದ ತಯಾರಾದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಕಾಲಿಗೆ ಕೆಂಪು ಕಮಲ ಹೂಗಳು, ನಖಗಳು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನಂತೆ, ಮೊಲದಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ತುಂಡುಗಳು, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಮುಖ—all ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮನೋಹರವಾಗಿಸಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲಾ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವಳು, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾಗಿ, ಪ್ರೇಮಭರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮೋಡದ ಕವಚವನ್ನು ದೂರಸೂಡಿ, ಅವಳ ಮುಖವು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ನೀಲೋತ್ಪಲದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸೂರ್ಯಕಿರಣದಿಂದ ಅರಳಿದ ಕಮಲದಂತೆ ಕುಚಗಳು, ಹಲವಾರು ಹೂವಿನ ರೇಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪರಿಮಳದ ಗಾಳಿ, ಹಂಸ anklelets ಘೋಷದಿಂದ—all ದೇವಿಯ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಆಗಮನವಾಗಿತ್ತು. ಹೆಮಂತ ಮತ್ತು ಶಿಶಿರ ಎಂಬ ಎರಡು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಋತುಗಳು ಬಂದವು; ಅವು ಸದಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತೀವ್ರ ತಂಪಾದ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಎರಡು ಋತುಗಳ ಬರುವಿಕೆಗೂ, ಮಹಾ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಹಿಮದ ಧೂಳಿನ ಮಳೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ, ಬೆಳ್ಳಿ ಹೊದಿಕೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಘನ ಹಿಮಪಾತದಿಂದ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತವು ಅಪಾರವಾದ, ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಋತುವಿನ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ, ಮಹಾಪರ್ವತವು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿ, ದುಷ್ಟನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದಂತೆ ತೃಪ್ತನಾಯಿತು. ಪರ್ವತವು ಹಿಮದ ಪದರಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಭೂಪಾಲಕನು ಶ್ವೇತ ಛತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾದಂತೆ. ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಸ್ತ್ರೀಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದ ಗಾಳಿಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸರೋವರಗಳು ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಲಿಲಿ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಗುರುವಿನ ಪುತ್ರಿಯ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ವಸಂತ ಋತು ಆಗಮಿಸಿತು. ಅಲ್ಪವಾಗಿ ಉಬ್ಬಿದ ಕುಚಗಳಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರರಾಗಿದ್ದರು; ಸರೋವರಗಳು ಉಷ್ಣವೂ ಅಲ್ಲ, ತಂಪೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಕಮಲದ ರೇಣುಗಳಿಂದ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಪ್ರಿಯಂಗು ಗಿಡಗಳು ಮತ್ತು ಮಾವಿನ ಮರಗಳು, ಮಾವಿನ ಹೂಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಿಯಂಗುಗಳು, ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಹೂಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಬಿಳಿ ಹಿಮಪರ್ವತದ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ತಿಲಕ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳು, ಹಿರಿಯರು ಸಮಾವೇಶವಾದಂತೆ, ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಅಶೋಕ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಶಾಲ ಮರಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಪ್ರೇಮಭರಿತ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯಕರರ ಕಂಠವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಶೋಕ, ಸರ್ಜ, ಅರ್ಜುನ, ಕೊವಿದಾರ, ಪುಂನಾಗ, ನಾಗೇಶ್ವರ, ಕರ್ಣಿಕಾರ, ಲವಂಗ, ತಾಳ, ಅಗರು, ಸಪ್ತಪರ್ಣ, ಆಲದ ಮರ, ಶೋಭಾಂಜನ, ತೆಂಗಿನ ಮರ—all ಈ ಮರಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು. ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಹಣ್ಣು-ಹೂವುಗಳ ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಸುಂದರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಚಕ್ರವಾಕ, ಕಾರಂಡವ, ಹಂಸ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕೂಡಿರುವ, ಬಂಗಾರದ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸರೋವರಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು. ಈ ರೀತಿ, ಆ ಮಹಾಮಂಗಳ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈಭವದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿತ್ತು; ದೇವತೆಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಋತುಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಹೂವುಗಳು, ಎಲ್ಲವೂ ಶಿವಪಾರ್ವತಿಯರ ಪಾವನ ವಿವಾಹವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುಂತೆ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.