યથા ચ માહિષં સર્પિર્ દધિ ચાપ્ય્ ઉપહાર્ય વૈ ગોપાઃ સમાનયન્ત્ય્ આશુ ત્વયા વાચ્યાસ્ તથા તથા
જેમ ગવાળાઓ મહિષ માટે તરત ઘી અને દહીં લઈને આવે છે, એ જ રીતે તું પણ એમને એ રીતે જ કહી જજે.
ઇત્ય્ આજ્ઞપ્તસ્ તદાક્રૂરો મહાભાગવતો દ્વિજાઃ પ્રીતિમાન્ અભવત્ કૃષ્ણં શ્વો દ્રક્ષ્યામીતિ સત્વરઃ
આ રીતે આજ્ઞા મળતાં અક્રૂર, જે મહાન ભક્ત હતા, આનંદિત થયા અને ઉત્સાહથી વિચારીને, 'આવતીકાલે હું કૃષ્ણને જોઈશ' એમ મનમાં ખુશી અનુભવી.
તથેત્ય્ ઉક્ત્વા તુ રાજાનં રથમ્ આરુહ્ય સત્વરઃ નિશ્ચક્રામ તદા પુર્યા મથુરાયા મધુપ્રિયઃ
'જેમ તું કહ્યો તેમ' કહીને અક્રૂર રાજાને વિદાય આપી, ઝડપથી રથ પર ચઢ્યા અને પછી મધુરાના પ્રિય અક્રૂર શહેરમાંથી નીકળી ગયા.
કેશી ચાપિ બલોદગ્રઃ કંસદૂતઃ પ્રચોદિતઃ કૃષ્ણસ્ય નિધનાકાઙ્ક્ષી વૃન્દાવનમ્ ઉપાગમત્
કંસે મોકલેલો, બળવાન અને શક્તિશાળી કેશી, કૃષ્ણના વિનાશની ઈચ્છા રાખી, વ્રજમાં આવી પહોંચ્યો.
સ ખુરક્ષતભૂપૃષ્ઠઃ સટાક્ષેપધુતામ્બુદઃ પુનર્ વિક્રાન્તચન્દ્રાર્કમાર્ગો ગોપાન્તમ્ આગમત્
તેના ખુરથી જમીન ચીરી ગઈ અને તેની વાળના ઝાટકાથી વાદળો હલાઈ ગયા; એ ફરીથી સૂર્ય-ચંદ્રના માર્ગે આગળ વધ્યો અને ગવાળાઓ સુધી પહોંચ્યો.
તસ્ય હ્રેષિતશબ્દેન ગોપાલા દૈત્યવાજિનઃ ગોપ્યશ્ ચ ભયસંવિગ્ના ગોવિન્દં શરણં યયુઃ
તેના ડાંગરા અવાજથી ગવાળાઓ અને ગવાળણીઓ, એ દૈત્ય ઘોડાથી ભયભીત થઈ, ગોવિંદ પાસે આશરો લેવા દોડી ગયા.
ત્રાહિ ત્રાહીતિ ગોવિન્દસ્ તેષાં શ્રુત્વા તુ તદ્વચઃ સતોયજલદધ્વાનગમ્ભીરમ્ ઇદમ્ ઉક્તવાન્
'બચાવો, બચાવો' એમના રડકા સાંભળી ગોવિંદે, મેઘધ્વનિ જેવી ઊંડી વાણીમાં, એમને કહ્યું.
અલં ત્રાસેન ગોપાલાઃ કેશિનઃ કિં ભયાતુરૈઃ ભવદ્ભિર્ ગોપજાતીયૈર્ વીરવીર્યં વિલોપ્યતે
ગવાળાઓ, હવે ડરવાની જરૂર નથી! કેશીથી એટલો ડરશો કેમ? શું ગવાળાઓની વીરતા ડરથી ઓગળી જાય છે?
કિમ્ અનેનાલ્પસારેણ હ્રેષિતારોપકારિણા દૈતેયબલવાહ્યેન વલ્ગતા દુષ્ટવાજિના
આ નકામું, ડાંગરું, દૈત્યના બળથી ચાલતું, દુષ્ટ ઘોડું છે, એના માટે તમે એટલા ભયભીત થાવ છો?
એહ્ય્ એહિ દુષ્ટ કૃષ્ણો ઽહં પૂષ્ણસ્ ત્વ્ ઇવ પિનાકધૃક્ પાતયિષ્યામિ દશનાન્ વદનાદ્ અખિલાંસ્ તવ
આ, આવ દુષ્ટ! હું કૃષ્ણ છું, પૂષણ જેવો ધનુષ્યધારી; હું તારા બધાં દાંત તારા મોઢામાંથી તોડી નાખીશ.
ઇત્ય્ ઉક્ત્વા સ તુ ગોવિન્દઃ કેશિનઃ સંમુખં યયૌ વિવૃતાસ્યશ્ ચ સો ઽપ્ય્ એનં દૈતેયશ્ ચ ઉપાદ્રવત્
આવું કહીને ગોવિંદ કેશીના સામેથી આગળ વધ્યા, અને એ દૈત્ય પણ મોઢું ઉઘાડી તેમને દોડી આવ્યો.
બાહુમ્ આભોગિનં કૃત્વા મુખે તસ્ય જનાર્દનઃ પ્રવેશયામ્ આસ તદા કેશિનો દુષ્ટવાજિનઃ
જનાર્દને પોતાનો હાથ સાપ જેવો વળાવીને, દુષ્ટ કેશીના મોઢામાં નાખી દીધો.
કેશિનો વદનં તેન વિશતા કૃષ્ણબાહુના શાતિતા દશનાસ્ તસ્ય સિતાભ્રાવયવા ઇવ
કૃષ્ણનો હાથ કેશીના મોઢામાં ગયો ત્યારે, તેના દાંત વાદળ જેટલા સફેદ અને તૂટી પડ્યા.
કૃષ્ણસ્ય વવૃધે બાહુઃ કેશિદેહગતો દ્વિજાઃ વિનાશાય યથા વ્યાધિર્ આપ્તભૂતૈર્ ઉપેક્ષિતઃ
કૃષ્ણનો હાથ કેશીના શરીરમાં ગયો ત્યારે, એ વધતો ગયો, એના વિનાશ માટે, જેમ રોગ અવગણવાથી વધે છે.
વિપાટિતૌષ્ઠો બહુલં સફેનં રુધિરં વમન્ સૃક્કણી વિવૃતે ચક્રે વિશ્લિષ્ટે મુક્તબન્ધને
તેના હોઠ ફાટી ગયા, ઘણું ફેંણાળુ લોહી ઉગળી રહ્યું હતું, જડબાં ખુલ્લાં અને બંધન છૂટી ગયા હતા.
જગામ ધરણીં પાદૈઃ શકૃન્મૂત્રં સમુત્સૃજન્ સ્વેદાર્દ્રગાત્રઃ શ્રાન્તશ્ ચ નિર્યત્નઃ સો ઽભવત્ તતઃ
એ જમીન પર લથડતો ગયો, શક્કર અને મૂત્ર છોડતો, શરીર પર પસીનો, થાકેલો અને નિર્વીર્ય થઈ ગયો.
વ્યાદિતાસ્યો મહારૌદ્રઃ સો ઽસુરઃ કૃષ્ણબાહુના નિપપાત દ્વિધાભૂતો વૈદ્યુતેન યથા દ્રુમઃ
મોઢું ઉઘાડીને, ભયાનક દૈત્ય કૃષ્ણના હાથથી બે ભાગમાં વહેંચાઈ, વીજળી પડેલી વૃક્ષ જેવો પડી ગયો.
દ્વિપાદપૃષ્ઠપુચ્છાર્ધશ્રવણૈકાક્ષનાસિકે કેશિનસ્ તે દ્વિધા ભૂતે શકલે ચ વિરેજતુઃ
એના બે પગ, પીઠ, પૂંછડી, અડધું કાન, એક આંખ અને નાક સાથે, કેશી બે ભાગમાં વિભાજિત થઈ, ટુકડાઓમાં ચમકતો પડ્યો.
હત્વા તુ કેશિનં કૃષ્ણો મુદિતૈર્ ગોપકૈર્ વૃતઃ અનાયસ્તતનુઃ સ્વસ્થો હસંસ્ તત્રૈવ સંસ્થિતઃ
કૃષ્ણે કેશીને માર્યા પછી, આનંદિત ગોપો સાથે ઘેરાયેલો, કશુંયે થાક્યા વિના, હસતો અને નિરાંતે ત્યાં ઊભો રહ્યો.
તતો ગોપાશ્ ચ ગોપ્યશ્ ચ હતે કેશિનિ વિસ્મિતાઃ તુષ્ટુવુઃ પુણ્ડરીકાક્ષમ્ અનુરાગમનોરમમ્
પછી ગોપો અને ગોપીઓ કેશી મારાયો તે જોઈ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા અને કમળની જેમ આંખો ધરાવતા, પ્રેમથી સૌને આનંદ આપતા કૃષ્ણની સ્તુતિ કરવા લાગ્યા.
આયયૌ ત્વરિતો વિપ્રો નારદો જલદસ્થિતઃ કેશિનં નિહતં દૃષ્ટ્વા હર્ષનિર્ભરમાનસઃ
એ સમયે મહર્ષિ નારદ જલદ પર ઊભા રહી ઝડપથી આવ્યા; તેમણે કેશીનો વિનાશ જોયો અને તેમનું મન આનંદથી છલકાયું.
સાધુ સાધુ જગન્નાથ લીલયૈવ યદ્ અચ્યુત નિહતો ઽયં ત્વયા કેશી ક્લેશદસ્ ત્રિદિવૌકસામ્
"શાબાશ, શાબાશ, જગન્નાથ! અચ્યૂત, માત્ર રમતમાં જ તું દેવતાઓને દુઃખ આપનારા કેશીને સંહાર્યો છે."
સુકર્માણ્ય્ અવતારે તુ કૃતાનિ મધુસૂદન યાનિ વૈ વિસ્મિતં ચેતસ્ તોષમ્ એતેન મે ગતમ્
"મધુસૂદન, તારા અવતારમાં કરેલા સારા કાર્યો મનને આશ્ચર્યમાં પાડી દે છે; એથી મારું હૃદય સંતોષ પામ્યું છે."
તુરગસ્યાસ્ય શક્રો ઽપિ કૃષ્ણ દેવાશ્ ચ બિભ્યતિ ધુતકેસરજાલસ્ય હ્રેષતો ઽભ્રાવલોકિનઃ
"કૃષ્ણ, આ ઘોડાની ગર્જના અને વાળ ઝાડવાથી પણ ઈન્દ્ર અને દેવતાઓ ડરી ગયા હતા, કારણ કે એ વાદળોને હલાવી નાખતો હતો."
યસ્માત્ ત્વયૈષ દુષ્ટાત્મા હતઃ કેશી જનાર્દન તસ્માત્ કેશવનામ્ના ત્વં લોકે ગેયો ભવિષ્યસિ
"જનાર્દન, તું આ દુષ્ટ કેશીને સંહાર્યો છે, તેથી તને દુનિયામાં 'કેશવ' નામથી ઓળખવામાં આવશે."
સ્વસ્ત્ય્ અસ્તુ તે ગમિષ્યામિ કંસયુદ્ધે ઽધુના પુનઃ પરશ્વો ઽહં સમેષ્યામિ ત્વયા કેશિનિષૂદન
"હવે હું જાઉં છું; કન્સ સાથેના યુદ્ધ સમયે ફરી પાછો આવીશ. પરમદિવસે, હે કેશીવિનાશક, તારી મુલાકાત લઈશ."
ઉગ્રસેનસુતે કંસે સાનુગે વિનિપાતિતે ભારાવતારકર્તા ત્વં પૃથિવ્યા ધરણીધર
"ઉગ્રસેનપુત્ર કન્સ અને તેના સાથીઓના વિનાશ પછી, પૃથ્વી પરનો ભાર ઉતારનાર તું જ ધરણીધર બનશે."
તત્રાનેકપ્રકારેણ યુદ્ધાનિ પૃથિવીક્ષિતામ્ દ્રષ્ટવ્યાનિ મયા યુષ્મત્પ્રણીતાનિ જનાર્દન
"ત્યાં પૃથ્વી પર અનેક પ્રકારના યુદ્ધો, હે જનાર્દન, તારા નેતૃત્વમાં, હું જોઈશ."
સો ઽહં યાસ્યામિ ગોવિન્દ દેવકાર્યં મહત્ કૃતમ્ ત્વયા સભાજિતશ્ ચાહં સ્વસ્તિ તે ઽસ્તુ વ્રજામ્ય્ અહમ્
"હવે હું જાઉં છું, ગોવિંદ; તારા દ્વારા મોટું દૈવી કાર્ય પૂર્ણ થયું છે. તારી તરફથી સન્માન પામી, તને શુભકામના આપી, વિદાય લઉં છું."
નારદે તુ ગતે કૃષ્ણઃ સહ ગોપૈર્ અવિસ્મિતઃ વિવેશ ગોકુલં ગોપીનેત્રપાનૈકભાજનમ્
નારદે વિદાય લીધી પછી, કૃષ્ણ ગોપો સાથે શાંતપણે ગોકુલમાં પ્રવેશ્યા, જ્યાં ગોપીઓની નજરમાં તે એકમાત્ર પ્રિય હતા.