સુનિર્વાતેષુ દેશેષુ યથાયોગ્યમ્ ઇહાસ્યતામ્ પ્રવિશ્ય નાત્ર ભેતવ્યં ગિરિપાતસ્ય નિર્ભયૈઃ
જ્યાં પવન શાંત છે, ત્યાં યોગ્ય રીતે રહી જાવ. અંદર નિર્ભયતાથી આવો, પર્વત પડવાનો કોઈ ભય નથી.
ઇત્ય્ ઉક્તાસ્ તેન તે ગોપા વિવિશુર્ ગોધનૈઃ સહ શકટારોપિતૈર્ ભાણ્ડૈર્ ગોપ્યશ્ ચાસારપીડિતાઃ
એમ કહી, ગોપાળોએ પોતાના પશુઓ સાથે, રથ પર સામાન લાદીને, અને વરસાદથી પીડાયેલી ગોપીઓએ અંદર પ્રવેશ કર્યો.
કૃષ્ણો ઽપિ તં દધારૈવં શૈલમ્ અત્યન્તનિશ્ચલમ્ વ્રજૌકોવાસિભિર્ હર્ષવિસ્મિતાક્ષૈર્ નિરીક્ષિતઃ
કૃષ્ણએ એ પહાડને એકદમ અડગ રીતે ઊંચક્યો હતો, અને વ્રજના રહેવાસીઓ આનંદ અને આશ્ચર્યથી ભરાયેલા નેત્રોથી તેને નિહાળી રહ્યા હતા.
ગોપગોપીજનૈર્ હૃષ્ટૈઃ પ્રીતિવિસ્તારિતેક્ષણૈઃ સંસ્તૂયમાનચરિતઃ કૃષ્ણઃ શૈલમ્ અધારયત્
ગોપ અને ગોપીઓ આનંદથી ભરેલા, પ્રેમથી વિસ્તૃત આંખોથી કૃષ્ણના કાર્યોની સ્તુતિ કરતા હતા, ત્યારે કૃષ્ણએ એ પહાડને ઊંચક્યો હતો.
સપ્તરાત્રં મહામેઘા વવર્ષુર્ નન્દગોકુલે ઇન્દ્રેણ ચોદિતા મેઘા ગોપાનાં નાશકારિણા
સાત રાત સુધી, ઇન્દ્રના પ્રેરણે, મોટા મેઘોએ નંદના ગોકુલ પર ભારે વરસાદ વરસાવ્યો, જે ગોપાળોને વિનાશ તરફ લઈ જતો હતો.
તતો ધૃતે મહાશૈલે પરિત્રાતે ચ ગોકુલે મિથ્યાપ્રતિજ્ઞો બલભિદ્ વારયામ્ આસ તાન્ ઘનાન્
પછી, જ્યારે મહાપર્વત ઊંચકાયો હતો અને ગોકુલ બચી ગયું હતું, ત્યારે બલવિરોધી અને વચનભંગી એ મેઘોને રોકી દીધા.
વ્યભ્રે નભસિ દેવેન્દ્રે વિતથે શક્રમન્ત્રિતે નિષ્ક્રમ્ય ગોકુલં હૃષ્ટઃ સ્વસ્થાનં પુનર્ આગમત્
જ્યારે આકાશ સ્વચ્છ થયું અને ઇન્દ્રના પ્રયાસો નિષ્ફળ ગયા, ત્યારે દેવએ પોતાના મંત્રોચ્ચાર કર્યા પછી આનંદપૂર્વક ગોકુલ છોડ્યું અને પોતાના સ્થાન પર પાછા ગયો.
મુમોચ કૃષ્ણો ઽપિ તદા ગોવર્ધનમહાગિરિમ્ સ્વસ્થાને વિસ્મિતમુખૈર્ દૃષ્ટસ્ તૈર્ વ્રજવાસિભિઃ
પછી કૃષ્ણએ મહાન ગોવર્ધન પર્વતને તેના મૂળ સ્થાને મૂકી દીધો, અને વ્રજવાસીઓ આશ્ચર્યથી ભરાયેલા ચહેરાથી એ દૃશ્ય નિહાળી રહ્યા હતા.
ધૃતે ગોવર્ધને શૈલે પરિત્રાતે ચ ગોકુલે રોચયામ્ આસ કૃષ્ણસ્ય દર્શનં પાકશાસનઃ
ગોવર્ધન પર્વત ઊંચકાયો અને ગોકુલ બચી ગયું ત્યારે, યજ્ઞના સ્વામી એ કૃષ્ણના દર્શન કરવાની ઈચ્છા કરી.
સો ઽધિરુહ્ય મહાનાગમ્ ઐરાવતમ્ અમિત્રજિત્ ગોવર્ધનગિરૌ કૃષ્ણં દદર્શ ત્રિદશાધિપઃ
પછી દેવતાઓના રાજાએ, દુશ્મનોને જીતનાર, મહાન ઐરાવત હાથી પર ચડીને ગોવર્ધન પર્વત પર કૃષ્ણને જોયા.
ચારયન્તં મહાવીર્યં ગાશ્ ચ ગોપવપુર્ધરમ્ કૃત્સ્નસ્ય જગતો ગોપં વૃતં ગોપકુમારકૈઃ
તેણે મહાવીર્યવાન કૃષ્ણને ગોપાળ બાળકના રૂપમાં ગાયો ચરાવતા, સમગ્ર જગતના રક્ષક અને ગોપાળ બાળકોની વચ્ચે જોયા.
ગરુડં ચ દદર્શોચ્ચૈર્ અન્તર્ધાનગતં દ્વિજાઃ કૃતચ્છાયં હરેર્ મૂર્ધ્નિ પક્ષાભ્યાં પક્ષિપુંગવમ્
અને દ્વિજોએ ઊંચે, દૃશ્યથી દૂર, પંખીઓના રાજા ગરુડને જોયા, જે પોતાના પાંખોથી હરિના માથા પર છાંયો પાથરતો હતો.
અવરુહ્ય સ નાગેન્દ્રાદ્ એકાન્તે મધુસૂદનમ્ શક્રઃ સસ્મિતમ્ આહેદં પ્રીતિવિસ્ફારિતેક્ષણઃ
પછી ઇન્દ્ર મહાન ઐરાવત પરથી નીચે ઉતરી, એકાંતમાં મધુસૂદન પાસે ગયો અને આનંદથી ભરેલી આંખો અને સ્મિત સાથે બોલ્યો.
કૃષ્ણ કૃષ્ણ શૃણુષ્વેદં યદર્થમ્ અહમ્ આગતઃ ત્વત્સમીપં મહાબાહો નૈતચ્ ચિન્ત્યં ત્વયાન્યથા
કૃષ્ણ, કૃષ્ણ, સાંભળો, હું કયા હેતુથી અહીં તારી પાસે આવ્યો છું, મહાબાહુ; તું બીજું કંઈ વિચારવું નહીં.
ભારાવતરણાર્ધાય પૃથિવ્યાઃ પૃથિવીતલમ્ અવતીર્ણો ઽખિલાધારસ્ ત્વમ્ એવ પરમેશ્વર
પૃથ્વીનો ભાર ઉતારવા માટે, હે સર્વાધાર, તું જ પૃથ્વી પર અવતર્યો છે, હે પરમેશ્વર.
મહભઙ્ગવિરુદ્ધેન મયા ગોકુલનાશકાઃ સમાદિષ્ટા મહામેઘાસ્ તૈશ્ ચૈતત્ કદનં કૃતમ્
મારા દ્વારા, મહાન વિઘ્ન સામે, ગોકુલના વિનાશ માટે મહા મેઘોને મોકલાયા, અને એ મેઘોએ આ વિનાશ કર્યો.
ત્રાતાસ્ તાપાત્ ત્વયા ગાવઃ સમુત્પાટ્ય મહાગિરિમ્ તેનાહં તોષિતો વીર કર્મણાત્યદ્ભુતેન તે
તમે મહાપર્વત ઉંચકીને ગાયોનું દુઃખ દૂર કર્યું; હે વીર, તમારા આ અદ્ભુત કાર્યથી હું પ્રસન્ન થયો છું.
સાધિતં કૃષ્ણ દેવાનામ્ અદ્ય મન્યે પ્રયોજનમ્ ત્વયાયમ્ અદ્રિપ્રવરઃ કરેણૈકેન ચોદ્ધૃતઃ
આજે, કૃષ્ણ, હું માનું છું કે દેવતાઓનું હેતુ તારા દ્વારા પૂર્ણ થયું, કારણ કે તું એક જ હાથથી આ શ્રેષ્ઠ પર્વતને ઉંચક્યો છે.
ગોભિશ્ ચ નોદિતઃ કૃષ્ણ ત્વત્સમીપમ્ ઇહાગતઃ ત્વયા ત્રાતાભિર્ અત્યર્થં યુષ્મત્કારણકારણાત્
કૃષ્ણ, હું ગાયો દ્વારા પ્રેરિત થઈને નહીં, પણ તારા અને ગાયો માટે, કારણ કે તું એમને ખૂબ જ રક્ષ્યા છે, એ માટે તારા પાસે આવ્યો છું.
સ ત્વાં કૃષ્ણાભિષેક્ષ્યામિ ગવાં વાક્યપ્રચોદિતઃ ઉપેન્દ્રત્વે ગવામ્ ઇન્દ્રો ગોવિન્દસ્ ત્વં ભવિષ્યસિ
હું હવે ગાયોનું વચન સાંભળી, કૃષ્ણ, તને અભિષેક કરીશ; ઉપેન્દ્રના સ્થાનમાં, તું ગોવિંદ, ગાયોનો ઇન્દ્ર બનશે.
અથોપવાહ્યાદ્ આદાય ઘણ્ટામ્ ઐરાવતાદ્ ગજાત્ અભિષેકં તયા ચક્રે પવિત્રજલપૂર્ણયા
પછી, ઐરાવત નામના વિધિહસ્તી પરથી ઘંટડી લઈને, તેણે શુદ્ધ જળથી ભરેલી ઘંટડી વડે અભિષેક કર્યો.
ક્રિયમાણે ઽભિષેકે તુ ગાવઃ કૃષ્ણસ્ય તત્ક્ષણાત્ પ્રસ્રવોદ્ભૂતદુગ્ધાર્દ્રાં સદ્યશ્ ચક્રુર્ વસુંધરામ્
જ્યારે અભિષેક થઈ રહ્યો હતો, એ જ ક્ષણે ગાયોએ દુધના ધારો વહાવીને ધરતીને ભીની કરી દીધી.
અભિષિચ્ય ગવાં વાક્યાદ્ દેવેન્દ્રો વૈ જનાર્દનમ્ પ્રીત્યા સપ્રશ્રયં કૃષ્ણં પુનર્ આહ શચીપતિઃ
ગાયોની આજ્ઞાથી અભિષેક પૂરો થયા પછી, દેવેન્દ્રએ પ્રેમપૂર્વક અને વિનમ્રતાથી જનાર્દનને ફરીથી કહ્યું.
ગવામ્ એતત્ કૃતં વાક્યાત્ તથાન્યદ્ અપિ મે શૃણુ યદ્ બ્રવીમિ મહાભાગ ભારાવતરણેચ્છયા
ગાયોની વાતથી આ કાર્ય થયું છે; હવે, હે મહાભાગ્યશાળી, પૃથ્વીનો ભાર ઉતારવાની ઇચ્છાથી હું પણ જે કહું છું, તે સાંભળ.
મમાંશઃ પુરુષવ્યાઘ્રઃ પૃથિવ્યાં પૃથિવીધર અવતીર્ણો ઽર્જુનો નામ સ રક્ષ્યો ભવતા સદા
મારો અંશ, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, પૃથ્વી પર પૃથ્વીધર તરીકે અર્જુન નામે અવતર્યો છે; એ તારી તરફથી હંમેશાં રક્ષાયોગ્ય છે.
ભારાવતરણે સખ્યં સ તે વીરઃ કરિષ્યતિ સ રક્ષણીયો ભવતા યથાત્મા મધુસૂદન
પૃથ્વીનો ભાર ઉતારવાના કાર્યમાં એ વીર તારો સાથી બનશે; હે મધુસૂદન, જેમ તું પોતાને રક્ષે છે તેમ એને પણ રક્ષજે.
જાનામિ ભારતે વંશે જાતં પાર્થં તવાંશતઃ તમ્ અહં પાલયિષ્યામિ યાવદ્ અસ્મિ મહીતલે
હું જાણું છું કે ભારત વંશમાં જન્મેલો પાર્થ તારો અંશ છે; જયાં સુધી હું પૃથ્વી પર રહું, ત્યાં સુધી હું એને રક્ષીશ.
યાવન્ મહીતલે શક્ર સ્થાસ્યામ્ય્ અહમ્ અરિંદમ ન તાવદ્ અર્જુનં કશ્ચિદ્ દેવેન્દ્ર યુધિ જેષ્યતિ
હે શત્રુવિનાશક, જયાં સુધી હું પૃથ્વી પર રહીશ, ત્યાં સુધી દેવેન્દ્ર, કોઈ પણ યુદ્ધમાં અર્જુનને હરાવી શકશે નહીં.
કંસો નામ મહાબાહુર્ દૈત્યો ઽરિષ્ટસ્ તથા પરઃ કેશી કુવલયાપીડો નરકાદ્યાસ્ તથાપરે
કંસ નામનો મહાબળવાન દૈત્ય, અરિષ્ઠ, કેશી, કુવલયાપીડ, નરક અને બીજા પણ ઘણા દુષ્ટો.
હતેષુ તેષુ દેવેન્દ્ર ભવિષ્યતિ મહાહવઃ તત્ર વિદ્ધિ સહસ્રાક્ષ ભારાવતરણં કૃતમ્
હે દેવેન્દ્ર, જયારે એ બધા મરશે, ત્યારે મહાયુદ્ધ થશે; એ સમયે, હે સહસ્રનેત્ર, જાણજે કે પૃથ્વીનો ભાર ઉતરી ગયો છે.