તથા ચ કૃતવન્તસ્ તે ગિરિયજ્ઞં વ્રજૌકસઃ દધિપાયસમાંસાદ્યૈર્ દદુઃ શૈલબલિં તતઃ
પછી વ્રજવાસીઓએ પર્વતયજ્ઞ કર્યો અને દહીં, ખીર, માંસ વગેરે ભોજન પર્વતને અર્પણ કર્યું.
દ્વિજાંશ્ ચ ભોજયામ્ આસુઃ શતશો ઽથ સહસ્રશઃ ગાવઃ શૈલં તતશ્ ચક્રુર્ અર્ચિતાસ્ તં પ્રદક્ષિણમ્
તેમણે સૈકડો-હજારો બ્રાહ્મણોને ભોજન કરાવ્યું; પછી ગાયોએ પર્વતની પૂજા કરીને તેની પરિક્રમા કરી.
વૃષભાશ્ ચાભિનર્દન્તઃ સતોયા જલદા ઇવ ગિરિમૂર્ધનિ ગોવિન્દઃ શૈલો ઽહમ્ ઇતિ મૂર્તિમાન્
વૃષભો ગર્જના કરતા, જાણે વરસાદથી ભરેલા વાદળો પર્વતની ટોચે ગૂંજી રહ્યાં હોય; ગોવિંદ પર્વતરૂપે પ્રગટ થયા અને કહ્યું: 'હું પર્વત છું.'
બુભુજે ઽન્નં બહુવિધં ગોપવર્યાહૃતં દ્વિજાઃ કૃષ્ણસ્ તેનૈવ રૂપેણ ગોપૈઃ સહ ગિરેઃ શિરઃ
કૃષ્ણ એ જ રૂપે, ગોપો અને બ્રાહ્મણો સાથે, પર્વતની ચોટી પર ગોપોએ લાવેલા વિવિધ ભોજનનો આસ્વાદ કર્યો.
અધિરુહ્યાર્ચયામ્ આસ દ્વિતીયામ્ આત્મનસ્ તનુમ્ અન્તર્ધાનં ગતે તસ્મિન્ ગોપા લબ્ધ્વા તતો વરાન્ કૃત્વા ગિરિમહં ગોષ્ઠં નિજમ્ અભ્યાયયુઃ પુનઃ
પછી, જ્યારે પ્રથમ રૂપ અદૃશ્ય થયું, ત્યારે તેણે પોતાના બીજા રૂપની પૂજા કરી. પછી ગોપાળોએ જે આશીર્વાદ આપ્યા, તે મેળવી, પોતાનું ગૌશાળા ફરી પાછું આવ્યો.
મહે પ્રતિહતે શક્રો ભૃશં કોપસમન્વિતઃ સંવર્તકં નામ ગણં તોયદાનામ્ અથાબ્રવીત્
જ્યારે તેનો મહાન યજ્ઞ નિષ્ફળ ગયો, ત્યારે ઇન્દ્ર ખૂબ ગુસ્સામાં ભરાઈ, સમ્વર્તક નામના મેઘોના ટોળાને બોલાવ્યો.
ભો ભો મેઘા નિશમ્યૈતદ્ વદતો વચનં મમ આજ્ઞાનન્તરમ્ એવાશુ ક્રિયતામ્ અવિચારિતમ્
હે મેઘો, મારા શબ્દો સાંભળો. મારી આજ્ઞા પછી તરત જ, વિલંબ કર્યા વિના, જે કહું તે કરો.
નન્દગોપઃ સુદુર્બુદ્ધિર્ ગોપૈર્ અન્યૈઃ સહાયવાન્ કૃષ્ણાશ્રયબલાધ્માતો મહભઙ્ગમ્ અચીકરત્
નંદગોપ ખૂબ જ અવિચારી છે. બીજા ગોપાળ સાથે મળીને, કૃષ્ણની શક્તિ પર આધાર રાખીને, તેણે મોટો ઉથલપાથલ કર્યો છે.
આજીવો યઃ પરં તેષાં ગોપત્વસ્ય ચ કારણમ્ તા ગાવો વૃષ્ટિપાતેન પીડ્યન્તાં વચનાન્ મમ
ગોપાળોની આખી રોજી-રોટી ગૌપાલન પર આધાર રાખે છે. મારા કહ્યા પ્રમાણે, એ ગાયો પર ભારે વરસાદ વરસી, તેમને કષ્ટ આપો.
અહમ્ અપ્ય્ અદ્રિશૃઙ્ગાભં તુઙ્ગમ્ આરુહ્ય વારણમ્ સાહાય્યં વઃ કરિષ્યામિ વાયૂનાં સંગમેન ચ
હું પણ પહાડની ઊંચી ચોટી પર ચડીશ, જે હાથીના દાંત જેવી છે, અને પવન સાથે મળીને તમને મદદ કરીશ.
ઇત્ય્ આજ્ઞપ્તાઃ સુરેન્દ્રેણ મુમુચુસ્ તે બલાહકાઃ વાતવર્ષં મહાભીમમ્ અભાવાય ગવાં દ્વિજાઃ
આ રીતે દેવોના રાજાએ આજ્ઞા આપતાં, એ મેઘોએ ગાયોનો નાશ કરવા માટે ભયાનક પવન અને વરસાદ વરસાવ્યો, હે દ્વિજ.
તતઃ ક્ષણેન ધરણી કકુભો ઽમ્બરમ્ એવ ચ એકં ધારામહાસારપૂરણેનાભવદ્ દ્વિજાઃ
પછી એક પળમાં, હે દ્વિજ, ધરતી, દિશાઓ અને આકાશ બધું જ એક જ ભારે વરસાદથી ભરાઈ ગયું.
ગાવસ્ તુ તેન પતતા વર્ષવાતેન વેગિના ધુતાઃ પ્રાણાઞ્ જહુઃ સર્વાસ્ તિર્યઙ્મુખશિરોધરાઃ
એ જોરદાર પવન અને વરસાદથી ગાયો ધકેલાઈ ગઈ, અને બધાની બાજુએ માથું પડ્યું, એમ બધાએ પ્રાણ ત્યાગ્યા.
ક્રોડેન વત્સાન્ આક્રમ્ય તસ્થુર્ અન્યા દ્વિજોત્તમાઃ ગાવો વિવત્સાશ્ ચ કૃતા વારિપૂરેણ ચાપરાઃ
કેટલીક ગાયો પોતાના વાછરડાંને બાજુએ દબાવીને ઊભી રહી, હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ, તો બીજી ગાયો પાણીના પૂરથી વાછરડાંથી અલગ પડી ગઈ.
વત્સાશ્ ચ દીનવદનાઃ પવનાકમ્પિકંધરાઃ ત્રાહિ ત્રાહીત્ય્ અલ્પશબ્દાઃ કૃષ્ણમ્ ઊચુર્ ઇવાર્તકાઃ
વાછરડાં દુઃખી ચહેરા અને પવનથી ધ્રૂજતી ગળા સાથે ધીમે ધીમે 'બચાવો, બચાવો' એમ દુઃખથી કૃષ્ણને બોલાવતાં હોય એમ રડવા લાગ્યાં.
તતસ્ તદ્ ગોકુલં સર્વં ગોગોપીગોપસંકુલમ્ અતીવાર્તં હરિર્ દૃષ્ટ્વા ત્રાણાયાચિન્તયત્ તદા
પછી હરિએ આખું ગોકુલ, જ્યાં ગાયો, ગોપીઓ અને ગોપાળ ભેગા હતા, ખૂબ જ મુશ્કેલીમાં જોયું અને એમના રક્ષણ માટે વિચાર્યું.
એતત્ કૃતં મહેન્દ્રેણ મહભઙ્ગવિરોધિના તદ્ એતદ્ અખિલં ગોષ્ઠં ત્રાતવ્યમ્ અધુના મયા
આ બધું મહાન ઇન્દ્રે કર્યું છે, જે મોટો ઉથલપાથલ રોકવા આવ્યો છે. હવે આ આખું ગૌશાળા હું બચાવવું પડશે.
ઇમમ્ અદ્રિમ્ અહં વીર્યાદ્ ઉત્પાટ્યોરુશિલાતલમ્ ધારયિષ્યામિ ગોષ્ઠસ્ય પૃથુચ્છત્ત્રમ્ ઇવોપરિ
હું મારી તાકાતથી આ પહાડ, જે વિશાળ પથ્થરોથી ભરેલો છે, ઉખાડી, ગૌશાળાના ઉપર વિશાળ છાંયડીની જેમ રાખીશ.
ઇતિ કૃત્વા મતિં કૃષ્ણો ગોવર્ધનમહીધરમ્ ઉત્પાટ્યૈકકરેણૈવ ધારયામ્ આસ લીલયા
આવી પ્રતિજ્ઞા કરીને, કૃષ્ણે રમતાં રમતાં એક જ હાથથી ગોવર્ધન મહાપર્વત ઉખાડી અને ઉપર ઉંચો રાખ્યો.
ગોપાંશ્ ચાહ જગન્નાથઃ સમુત્પાટિતભૂધરઃ વિશધ્વમ્ અત્ર સહિતાઃ કૃતં વર્ષનિવારણમ્
પર્વત ઉંચકીને જગન્નાથએ ગોપાળોને કહ્યું: 'તમારે બધા અહીં ભેગા થવું, હવે વરસાદ અટકી ગયો છે.'
સુનિર્વાતેષુ દેશેષુ યથાયોગ્યમ્ ઇહાસ્યતામ્ પ્રવિશ્ય નાત્ર ભેતવ્યં ગિરિપાતસ્ય નિર્ભયૈઃ
જ્યાં પવન શાંત છે, ત્યાં યોગ્ય રીતે રહી જાવ. અંદર નિર્ભયતાથી આવો, પર્વત પડવાનો કોઈ ભય નથી.
ઇત્ય્ ઉક્તાસ્ તેન તે ગોપા વિવિશુર્ ગોધનૈઃ સહ શકટારોપિતૈર્ ભાણ્ડૈર્ ગોપ્યશ્ ચાસારપીડિતાઃ
એમ કહી, ગોપાળોએ પોતાના પશુઓ સાથે, રથ પર સામાન લાદીને, અને વરસાદથી પીડાયેલી ગોપીઓએ અંદર પ્રવેશ કર્યો.
કૃષ્ણો ઽપિ તં દધારૈવં શૈલમ્ અત્યન્તનિશ્ચલમ્ વ્રજૌકોવાસિભિર્ હર્ષવિસ્મિતાક્ષૈર્ નિરીક્ષિતઃ
કૃષ્ણએ એ પહાડને એકદમ અડગ રીતે ઊંચક્યો હતો, અને વ્રજના રહેવાસીઓ આનંદ અને આશ્ચર્યથી ભરાયેલા નેત્રોથી તેને નિહાળી રહ્યા હતા.
ગોપગોપીજનૈર્ હૃષ્ટૈઃ પ્રીતિવિસ્તારિતેક્ષણૈઃ સંસ્તૂયમાનચરિતઃ કૃષ્ણઃ શૈલમ્ અધારયત્
ગોપ અને ગોપીઓ આનંદથી ભરેલા, પ્રેમથી વિસ્તૃત આંખોથી કૃષ્ણના કાર્યોની સ્તુતિ કરતા હતા, ત્યારે કૃષ્ણએ એ પહાડને ઊંચક્યો હતો.
સપ્તરાત્રં મહામેઘા વવર્ષુર્ નન્દગોકુલે ઇન્દ્રેણ ચોદિતા મેઘા ગોપાનાં નાશકારિણા
સાત રાત સુધી, ઇન્દ્રના પ્રેરણે, મોટા મેઘોએ નંદના ગોકુલ પર ભારે વરસાદ વરસાવ્યો, જે ગોપાળોને વિનાશ તરફ લઈ જતો હતો.
તતો ધૃતે મહાશૈલે પરિત્રાતે ચ ગોકુલે મિથ્યાપ્રતિજ્ઞો બલભિદ્ વારયામ્ આસ તાન્ ઘનાન્
પછી, જ્યારે મહાપર્વત ઊંચકાયો હતો અને ગોકુલ બચી ગયું હતું, ત્યારે બલવિરોધી અને વચનભંગી એ મેઘોને રોકી દીધા.
વ્યભ્રે નભસિ દેવેન્દ્રે વિતથે શક્રમન્ત્રિતે નિષ્ક્રમ્ય ગોકુલં હૃષ્ટઃ સ્વસ્થાનં પુનર્ આગમત્
જ્યારે આકાશ સ્વચ્છ થયું અને ઇન્દ્રના પ્રયાસો નિષ્ફળ ગયા, ત્યારે દેવએ પોતાના મંત્રોચ્ચાર કર્યા પછી આનંદપૂર્વક ગોકુલ છોડ્યું અને પોતાના સ્થાન પર પાછા ગયો.
મુમોચ કૃષ્ણો ઽપિ તદા ગોવર્ધનમહાગિરિમ્ સ્વસ્થાને વિસ્મિતમુખૈર્ દૃષ્ટસ્ તૈર્ વ્રજવાસિભિઃ
પછી કૃષ્ણએ મહાન ગોવર્ધન પર્વતને તેના મૂળ સ્થાને મૂકી દીધો, અને વ્રજવાસીઓ આશ્ચર્યથી ભરાયેલા ચહેરાથી એ દૃશ્ય નિહાળી રહ્યા હતા.
ધૃતે ગોવર્ધને શૈલે પરિત્રાતે ચ ગોકુલે રોચયામ્ આસ કૃષ્ણસ્ય દર્શનં પાકશાસનઃ
ગોવર્ધન પર્વત ઊંચકાયો અને ગોકુલ બચી ગયું ત્યારે, યજ્ઞના સ્વામી એ કૃષ્ણના દર્શન કરવાની ઈચ્છા કરી.
સો ઽધિરુહ્ય મહાનાગમ્ ઐરાવતમ્ અમિત્રજિત્ ગોવર્ધનગિરૌ કૃષ્ણં દદર્શ ત્રિદશાધિપઃ
પછી દેવતાઓના રાજાએ, દુશ્મનોને જીતનાર, મહાન ઐરાવત હાથી પર ચડીને ગોવર્ધન પર્વત પર કૃષ્ણને જોયા.