તસ્મિન્ ક્ષેત્રવરે પુણ્યે દુર્લભે પુરુષોત્તમે ઉજ્જહાર સ્વયં તોયાત્ સમુદ્રઃ સરિતાં પતિઃ
પુરૂષોત્તમ નામના પવિત્ર અને દુર્લભ ક્ષેત્રમાં, નદીઓના સ્વામી સમુદ્રે પોતે જ એ મૂર્તિને જળમાંથી બહાર કાઢી.
તદા પ્રભૃતિ તત્રૈવ ક્ષેત્રે મુક્તિપ્રદે દ્વિજાઃ આસ્તે સ દેવો દેવાનાં સર્વકામફલપ્રદઃ
ત્યાંથી એ મુક્તિદાયક ક્ષેત્રમાં ભગવાન સર્વ ઈચ્છાપૂર્તિ કરનાર રૂપે દેવતાઓ માટે સ્થાયી થયા.
યે સંશ્રયન્તિ ચાનન્તં ભક્ત્યા સર્વેશ્વરં પ્રભુમ્ વાઙ્મનઃકર્મભિર્ નિત્યં તે યાન્તિ પરમં પદમ્
જે લોકો અનંત સર્વેશ્વર પ્રભુમાં ભક્તિપૂર્વક વાણી, મન અને કર્મથી શરણાગત થાય છે, તેઓ સર્વદા પરમપદ પ્રાપ્ત કરે છે.
દૃષ્ટ્વાનન્તં સકૃદ્ ભક્ત્યા સંપૂજ્ય પ્રણિપત્ય ચ રાજસૂયાશ્વમેધાભ્યાં ફલં દશગુણં લભેત્
જે ભક્તિથી અનંત ભગવાનને એકવાર પણ દર્શન કરે, પૂજા અને પ્રણામ કરે, તેને રાજસૂય કે અશ્વમેઘ યજ્ઞ કરતાં દસગણું ફળ મળે છે.
સર્વકામસમૃદ્ધેન કામગેન સુવર્ચસા વિમાનેનાર્કવર્ણેન કિઙ્કિણીજાલમાલિના
સૂર્ય જેવી તેજસ્વી અને ઇચ્છિત સર્વ સુખોથી ભરપૂર, ઝાંઝર જેવા ઘંટિયાંની જાળથી શોભાયમાન એવા વિમાનમાં,
ત્રિઃસપ્તકુલમ્ ઉદ્ધૃત્ય દિવ્યસ્ત્રીગણસેવિતઃ ઉપગીયમાનો ગન્ધર્વૈર્ નરો વિષ્ણુપુરં વ્રજેત્
એક માણસ, એકવીસ પેઢી સુધીના કુળને ઉદ્ધાર કરીને, દિવ્ય સ્ત્રીઓની સેવા મેળવે છે અને ગંધર્વો દ્વારા ગાન થાય છે, પછી તે વિષ્ણુના શહેરમાં પહોંચે છે.
તત્ર ભુક્ત્વા વરાન્ ભોગાઞ્ જરામરણવર્જિતઃ દિવ્યરૂપધરઃ શ્રીમાન્ યાવદ્ આભૂતસંપ્લવમ્
ત્યાં, શ્રેષ્ઠ ભોગો ભોગવીને, વૃદ્ધાવસ્થા અને મૃત્યુથી મુક્ત રહીને, દિવ્ય અને શોભાયમાન રૂપ ધારણ કરીને, સૃષ્ટિના અંત સુધી રહે છે.
પુણ્યક્ષયાદ્ ઇહાયાતશ્ ચતુર્વેદી દ્વિજોત્તમઃ વૈષ્ણવં યોગમ્ આસ્થાય તતો મોક્ષમ્ અવાપ્નુયાત્
પુણ્ય ક્ષય થયા પછી, ચારેય વેદ જાણનારા શ્રેષ્ઠ દ્વિજ અહીં પાછા આવી, વૈષ્ણવ યોગ અપનાવે છે અને પછી મુક્તિ મેળવે છે.
એવં મયા ત્વ્ અનન્તો ઽસૌ કીર્તિતો મુનિસત્તમાઃ કઃ શક્નોતિ ગુણાન્ વક્તું તસ્ય વર્ષશતૈર્ અપિ
હું તમને એની અનંત મહિમા કહી બતાવી છે, હે શ્રેષ્ઠ મુનિઓ; એની ગુણો તો શતાબ્દીઓ સુધી પણ કોઈ વર્ણવી શકે નહીં.
એવં વો ઽનન્તમાહાત્મ્યં ક્ષેત્રં ચ પુરુષોત્તમમ્ ભુક્તિમુક્તિપ્રદં નૄણાં મયા પ્રોક્તં સુદુર્લભમ્
આ રીતે મેં તમને આ પુરુષોત્તમ ક્ષેત્રની અપરંપાર મહિમા કહી, જે મનુષ્યોને ભોગ અને મોક્ષ આપે છે અને અત્યંત દુર્લભ છે.
યત્રાસ્તે પુણ્ડરીકાક્ષઃ શઙ્ખચક્રગદાધરઃ પીતામ્બરધરઃ કૃષ્ણઃ કંસકેશિનિષૂદનઃ
જ્યાં પીળા વસ્ત્રધારી, શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરનાર, કમળને સરખા નેત્રો ધરાવનાર, કંસ અને કેશીનો સંહાર કરનાર કૃષ્ણ વસે છે.
યે તત્ર કૃષ્ણં પશ્યન્તિ સુરાસુરનમસ્કૃતમ્ સંકર્ષણં સુભદ્રાં ચ ધન્યાસ્ તે નાત્ર સંશયઃ
જે લોકો ત્યાં કૃષ્ણને, દેવદૈત્યોએ પૂજેલા, સંકર્ષણ અને સુભદ્રા સાથે જુએ છે, તેઓ ખરેખર ધન્ય છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
ત્રૈલોક્યાધિપતિં દેવં સર્વકામફલપ્રદમ્ યે ધ્યાયન્તિ સદા કૃષ્ણં મુક્તાસ્ તે નાત્ર સંશયઃ
જે લોકો સદા ત્રણેય લોકના સ્વામી, સર્વ ઇચ્છા પૂરી પાડનાર કૃષ્ણનું ધ્યાન કરે છે, તેઓ મુક્ત થાય છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
કૃષ્ણે રતાઃ કૃષ્ણમ્ અનુસ્મરન્તિ રાત્રૌ ચ કૃષ્ણં પુનર્ ઉત્થિતા યે તે ભિન્નદેહાઃ પ્રવિશન્તિ કૃષ્ણં હવિર્ યથા મન્ત્રહુતં હુતાશમ્
જે લોકો કૃષ્ણમાં રત છે, રાત્રે અને ફરી ઉઠીને કૃષ્ણને સ્મરે છે, તેમના જુદા પડેલા દેહ કૃષ્ણમાં લીન થાય છે, જેમ મંત્રપૂર્વક અર્પણ કરેલું હવન હવનકુંડમાં સમાય છે.
તસ્માત્ સદા મુનિશ્રેષ્ઠાઃ કૃષ્ણઃ કમલલોચનઃ તસ્મિન્ ક્ષેત્રે પ્રયત્નેન દ્રષ્ટવ્યો મોક્ષકાઙ્ક્ષિભિઃ
અત્યારે, હે શ્રેષ્ઠ મુનિઓ, જે મુક્તિ ઇચ્છે છે, એએ પુરુષોત્તમ ક્ષેત્રમાં કમળનેત્ર કૃષ્ણને શ્રદ્ધાપૂર્વક અવશ્ય દર્શન કરવો જોઈએ.
શયનોત્થાપને કૃષ્ણં યે પશ્યન્તિ મનીષિણઃ હલાયુધં સુભદ્રાં ચ હરેઃ સ્થાનં વ્રજન્તિ તે
જે વિદ્વાન લોકો સુવણ અને ઉઠવાની વેળાએ કૃષ્ણ, સંકર્ષણ અને સુભદ્રાનું દર્શન કરે છે, તેઓ હરિનું સ્થાન પ્રાપ્ત કરે છે.
સર્વકાલે ઽપિ યે ભક્ત્યા પશ્યન્તિ પુરુષોત્તમમ્ રૌહિણેયં સુભદ્રાં ચ વિષ્ણુલોકં વ્રજન્તિ તે
જે લોકો સર્વ સમયે ભક્તિપૂર્વક પુરુષોત્તમ, રૌહિણેય અને સુભદ્રાનું દર્શન કરે છે, તેઓ વિષ્ણુલોકમાં જાય છે.
આસ્તે યશ્ ચતુરો માસાન્ વાર્ષિકાન્ પુરુષોત્તમે પૃથિવ્યાસ્ તીર્થયાત્રાયાઃ ફલં પ્રાપ્નોતિ ચાધિકમ્
જે કોઈ પુરુષોત્તમ ક્ષેત્રમાં પૃથ્વી પર ચોમાસાના ચાર મહિના રહે છે, તે તીર્થયાત્રાથી પણ વધારે ફળ પામે છે.
યે સર્વકાલં તત્રૈવ નિવસન્તિ મનીષિણઃ જિતેન્દ્રિયા જિતક્રોધા લભન્તે તપસઃ ફલમ્
જે વિદ્વાન લોકો ત્યાં સદા નિવાસ કરે છે, ઇન્દ્રિય અને ક્રોધને જીતે છે, તેઓ તપસ્યાનું ફળ મેળવે છે.
તપસ્ તપ્ત્વાન્યતીર્થેષુ વર્ષાણામ્ અયુતં નરઃ યદ્ આપ્નોતિ તદ્ આપ્નોતિ માસેન પુરુષોત્તમે
બીજા તીર્થોમાં દસ હજાર વર્ષ તપ કરીને જે ફળ મળે છે, એ ફળ પુરુષોત્તમ ક્ષેત્રમાં એક મહિને મળે છે.
તપસા બ્રહ્મચર્યેણ સઙ્ગત્યાગેન યત્ ફલમ્ તત્ ફલં સતતં તત્ર પ્રાપ્નુવન્તિ મનીષિણઃ
તપ, બ્રહ્મચર્ય અને સંગત્યાગથી જે ફળ મળે છે, એ ફળ વિદ્વાન લોકો ત્યાં સદા પ્રાપ્ત કરે છે.
સર્વતીર્થેષુ યત્ પુણ્યં સ્નાનદાનેન કીર્તિતમ્ તત્ ફલં સતતં તત્ર પ્રાપ્નુવન્તિ મનીષિણઃ
બધા તીર્થોમાં સ્નાન અને દાનથી જે પુણ્ય મળે છે, એ ફળ વિદ્વાન લોકો ત્યાં સદા પ્રાપ્ત કરે છે.
સમ્યક્ તીર્થેન યત્ પ્રોક્તં વ્રતેન નિયમેન ચ તત્ ફલં લભતે તત્ર પ્રત્યહં પ્રયતઃ શુચિઃ
ત્યાં, જે શુદ્ધ અને ભક્તિપૂર્વક રહે છે, તેને રોજ રોજ યોગ્ય તીર્થયાત્રા, વ્રત અને નિયમથી જે ફળ મળે છે, એ બધું ફળ મળે છે.
યસ્ તુ નાનાવિધૈર્ યજ્ઞૈર્ યત્ ફલં લભતે નરઃ તત્ ફલં લભતે તત્ર પ્રત્યહં સંયતેન્દ્રિયઃ
ત્યાં, જે મનુષ્ય ઇન્દ્રિયોને વશમાં રાખે છે, તેને રોજ રોજ વિવિધ યજ્ઞોથી જે ફળ મળે છે, એ બધું ફળ મળે છે.
દેહં ત્યજન્તિ પુરુષાસ્ તત્ર યે પુરુષોત્તમે કલ્પવૃક્ષં સમાસાદ્ય મુક્તાસ્ તે નાત્ર સંશયઃ
જે લોકો પુરુષોત્તમના પવિત્ર સ્થાન પર શરીર ત્યાગે છે, તેઓ કલ્પવૃક્ષને પામી મુક્તિ મેળવે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
વટસાગરયોર્ મધ્યે યે ત્યજન્તિ કલેવરમ્ તે દુર્લભં પરં મોક્ષં પ્રાપ્નુવન્તિ ન સંશયઃ
વટવૃક્ષ અને સાગર વચ્ચે જે શરીર ત્યાગે છે, તેઓ દુર્લભ અને પરમ મુક્તિ મેળવે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
અનિચ્છન્ન્ અપિ યસ્ તત્ર પ્રાણાંસ્ ત્યજતિ માનવઃ સો ઽપિ દુઃખવિનિર્મુક્તો મુક્તિં પ્રાપ્નોતિ દુર્લભામ્
ત્યાં, જો કોઈ મનુષ્ય ઇચ્છા વિના પણ પ્રાણ ત્યાગે, તો એ પણ દુઃખમાંથી મુક્ત થઈ દુર્લભ મુક્તિ મેળવે છે.
કૃમિકીટપતંગાદ્યાસ્ તિર્યગ્યોનિગતાશ્ ચ યે તત્ર દેહં પરિત્યજ્ય તે યાન્તિ પરમાં ગતિમ્
ત્યાં, કેડા, જીવ, પતંગિયા અને અન્ય નીચી યોનિમાં જન્મેલા પ્રાણીઓ પણ જો શરીર ત્યાગે, તો તેઓ પણ પરમ ગતિ મેળવે છે.
ભ્રાન્તિં લોકસ્ય પશ્યધ્વમ્ અન્યતીર્થં પ્રતિ દ્વિજાઃ પુરુષાખ્યેન યત્ પ્રાપ્તમ્ અન્યતીર્થફલાદિકમ્
હે દ્વિજઓ, જુઓ લોકોની ભ્રાંતિ કે બીજા તીર્થો વિશે શું માને છે; પુરુષ નામે જે ફળ બીજા તીર્થોમાં મળે છે, એ બધું અહીં વધુ મળે છે.
સકૃત્ પશ્યતિ યો મર્ત્યઃ શ્રદ્ધયા પુરુષોત્તમમ્ પુરુષાણાં સહસ્રેષુ સ ભવેદ્ ઉત્તમઃ પુમાન્
જે મનુષ્ય શ્રદ્ધાપૂર્વક એકવાર પણ પુરુષોત્તમનું દર્શન કરે છે, એ હજારો મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ બને છે.