તસ્ય હોતાભવત્ ત્વ્ અગ્નિર્ હવ્યવાહન એવ ચ એવં સત્ત્રે તુ સંપૂર્ણ ઇષ્ટિં માહેશ્વરીં પુનઃ
તે યજ્ઞમાં અગ્નિ હોતાર અને હવ્યવાહક બન્યા; એ રીતે, એ યજ્ઞમાં મહેશ્વર ઈષ્ટિ ફરીથી પૂર્ણ કરી.
કૃત્વૈશ્વર્યમ્ અગાદ્ વિપ્રઃ સર્વત્ર ગતિમ્ એવ ચ ઇન્દ્રસ્ય ભવનં રમ્યં સ્વર્ગલોકં રસાતલમ્
યજ્ઞ કરીને, તે વિદ્વાને સર્વત્ર જવાની શક્તિ અને ઐશ્વર્ય મેળવ્યું—even ઇન્દ્રના સુખદાયક લોક, સ્વર્ગ અને પાતાળ સુધી.
સ્વેચ્છયા યાતિ વિપ્રેન્દ્રઃ પ્રભાવાત્ તપસઃ શુભાત્ સ કદાચિદ્ દિવં ગત્વા ઇન્દ્રલોકમ્ અગાત્ પુનઃ
પવિત્ર તપની શક્તિથી, પોતાનાં મનથી, એ મહાન બ્રાહ્મણ ક્યારેક સ્વર્ગમાં જાય અને ફરીથી ઇન્દ્રલોકમાં પહોંચે.
તત્રાપશ્યત્ સહસ્રાક્ષં સુરૈઃ પરિવૃતં શુભૈઃ સ્તૂયમાનં સિદ્ધસાધ્યૈઃ પ્રેક્ષન્તં નૃત્યમ્ ઉત્તમમ્ શૃણ્વાનં મધુરં ગીતમ્ અપ્સરોભિશ્ ચ વીજિતમ્
ત્યાં તેણે હજારો આંખો ધરાવનાર ઇન્દ્રને જોયો, જે સુંદર દેવતાઓથી ઘેરાયેલો હતો, સિદ્ધ અને સાધ્ય દેવતાઓએ તેની સ્તુતિ કરતા, તે શ્રેષ્ઠ નૃત્યને નિહાળતો, અપ્સરાઓના મધુર ગીત સાંભળતો અને તેમના દ્વારા પંખો પાડતો હતો.
ઉપોપવિષ્ટૈઃ સુરનાયકૈસ્ તૈઃ સંપૂજ્યમાનં મહદાસનસ્થમ્ જયન્તમ્ અઙ્કે વિનિધાય સૂનું શચ્યા યુતં પ્રાપ્તરતિં મહિષ્ઠમ્
તે બ્રાહ્મણે જોયું કે દેવતાઓના નેતાઓએ ઇન્દ્રનું સન્માન કર્યું, તે મહાન આસન પર બેઠો હતો, ગોદમાં જયંત નામના પુત્રને રાખેલો, શચી સાથે અને પરમ આનંદમાં મગ્ન હતો.
સતાં શરણ્યં વરદં મહેન્દ્રં સમીક્ષ્ય વિપ્રાધિપતિર્ મહાત્મા વિમોહિતો ઽસૌ મુનિર્ ઇન્દ્રલક્ષ્મ્યા સમીહયામ્ આસ તદ્ ઇન્દ્રરાજ્યમ્
સજ્જનોના આશ્રય અને વરદાન આપનાર મહેન્દ્રને જોઈ, મહાન આત્માવાળા બ્રાહ્મણપતિ ઇન્દ્રની તેજસ્વિતાથી મોહિત થયો અને એ જ ઇન્દ્રપદની ઇચ્છા કરવા લાગ્યો.
સંપૂજિતો દેવગણૈર્ યથાવત્ સ્વમ્ આશ્રમં વૈ પુનર્ આજગામ સમીક્ષ્ય તાં શક્રપુરીં સુરમ્યાં રત્નૈર્ યુતાં પુણ્યગુણૈઃ સુપૂર્ણામ્
દેવગણોએ યોગ્ય રીતે તેનો સન્માન કર્યો પછી, તેણે રત્નોથી ભરપૂર અને પુણ્ય ગુણોથી ભરેલી, સુંદર શક્રની નગરી જોઈ અને પછી પોતાના આશ્રમમાં પાછો ફર્યો.
સ્વમ્ આશ્રમં નિષ્પ્રભહેમવર્જ્યં સમીક્ષ્ય વિપ્રો વિરમં જગામ સમીહમાનઃ સુરરાજ્યમ્ આશુ પ્રિયાં તદોવાચ મહાત્રિપુત્રઃ
પોતાનો આશ્રમ તેજ અને સોનાથી રહિત જોઈ, બ્રાહ્મણનું મન ઉદાસ થઈ ગયું; તે ઝડપથી દેવરાજ્યની ઇચ્છા કરવા લાગ્યો અને પછી મહાત્રિપુત્રને, પોતાના પ્રિયને, કહ્યું.
ભોક્તું ન શક્તો ઽસ્મિ ફલાનિ મૂલાન્ય્ અનુત્તમાન્ય્ અપ્ય્ અતિસંસ્કૃતાનિ સ્મૃત્વામૃતં પુણ્યતમં ચ તત્ર ભક્ષ્યં ચ ભોજ્યં ચ વરાસનાનિ
હવે મને શ્રેષ્ઠ ફળ કે મૂળ પણ, સારી રીતે તૈયાર થયાં હોવા છતાં, ભાવે નહીં; કારણ કે હું ત્યાંનું અમૃત, પવિત્ર ભોજન, વિવિધ સ્વાદિષ્ટ ખોરાક અને સુંદર આસન યાદ કરું છું.
ઇચ્છેયમ્ ઇન્દ્રત્વમ્ અહં મહાત્મન્ કુરુષ્વ શીઘ્રં પદમ્ ઐન્દ્રમ્ અત્ર બ્રૂષે ઽન્યથા ચેન્ મદુદીરિતં ત્વં ભસ્મીકરોમ્ય્ એવ ન સંશયો ઽત્ર
હું ઇન્દ્રપદની ઇચ્છા રાખું છું, હે મહાન, તું મને અહીં જલદી ઇન્દ્રનું સ્થાન આપ. જો તું મારા કહેવા પ્રમાણે ન બોલે, તો હું તને નિશ્ચિતપણે ભસ્મ કરી દઈશ—આમાં કોઈ શંકા નથી.
તદત્રિવાક્યાત્ ત્વરિતઃ પ્રજાનાં સ્રષ્ટા વિભુર્ વિશ્વકર્મા તદૈવ ચકાર મેરું ચ પુરીં સુરાણાં કલ્પદ્રુમાન્ કલ્પલતાં ચ ધેનુમ્
પછી અત્રિના વચનથી, સર્વશક્તિમાન વિશ્વકર્માએ તરત જ મેરુ, દેવોની નગરી, કલ્પવૃક્ષો, કલ્પલતાઓ અને કામધેનુ ગાય તૈયાર કરી.
ચકાર વજ્રાદિવિભૂષિતાનિ ગૃહાણિ શુભ્રાણ્ય્ અતિચિત્રિતાનિ ચકાર સર્વાવયવાનવદ્યાં શચીં સ્મરસ્યેવ વિહારશાલામ્
તેણે વજ્ર અને અન્ય રત્નોથી શોભિત, અતિ સુંદર મહેલ બનાવ્યા; દરેક અંગે નિર્દોષ એવી શચી અને કામદેવ જેવી વિહારશાળા પણ રચી.
સભાં સુધર્માણમ્ અહો ક્ષણેન તથા ચકારાપ્સરસો મનોજ્ઞાઃ ચકાર ચોચ્ચૈઃશ્રવસં ગજં ચ વજ્રાદિ ચાસ્ત્રાણિ સુરાન્ અશેષાન્
પલકમાં સુધર્મા સભા, મનોહર અપ્સરાઓ, ઉચ્છૈઃશ્રવ નામનો હાથી, વજ્ર જેવા શસ્ત્રો અને બધા દેવતાઓ પણ સર્જી નાખ્યા.
નિવાર્યમાણઃ પ્રિયયાત્રિપુત્રઃ શચીસમામ્ આત્મવધૂં ચકાર તદાત્રિપુત્રો ઽત્રિમુખૈઃ સમેતો વજ્રાદિરૂપં ચ ચકાર ચાસ્ત્રમ્
પ્રીયાએ રોકવા છતાં, અત્રિપુત્રએ શચી જેવી પત્ની બનાવી; પછી અત્રિના મુખો સાથે મળીને, વજ્ર અને અન્ય શસ્ત્રો પણ તૈયાર કર્યા.
નૃત્યાદિ ગીતાદિ ચ સર્વમ્ એવ ચકાર શક્રસ્ય પુરે ચ દૃષ્ટમ્ તત્ સર્વમ્ આસાદ્ય તદા મુનીન્દ્રઃ પ્રહૃષ્ટચેતાઃ સુતરાં બભૂવ
ઇન્દ્રની નગરીમાં જે નૃત્ય અને ગીત હતું, તે બધું પણ તેણે સર્જી દીધું; આ બધું પ્રાપ્ત કરીને, મુનિશ્રેષ્ઠનું હૃદય અત્યંત આનંદિત થયું.
આપાતરમ્યેષ્વ્ અપિ કસ્ય નામ ભવત્ય્ અપેક્ષા નહિ ગોચરેષુ શ્રુત્વા ચ દૈત્યા દનુજાઃ સમેતા રક્ષાંસિ કોપેન યુતાનિ સદ્યઃ
અતિ રમણીય સ્થાનમાં, કોણે કશું ઇચ્છવું? દેખાતા વિષય પણ મનમાં આવતાં નથી. પણ જયારે દૈત્ય અને દાનવો એ વાત સાંભળી, તો રાક્ષસો પણ ક્રોધથી તરત જ ભેગા થયા.
સ્વર્ગં પરિત્યજ્ય કુતો હરિર્ ભુવં સમાગતો ન્વ્ એષ મિથઃ સુખાય તસ્માદ્ વયં યામ ઇતો નુ યોદ્ધું વૃત્રસ્ય હન્તારમ્ અદીર્ઘસત્ત્રમ્
સ્વર્ગ છોડીને, હરિ ભૂમિ પર કેમ આવ્યો? શું પરસ્પર આનંદ માટે આવ્યો છે? એટલે, ચાલો આપણે અહીંથી જઈએ અને વૃત્રના સંહારક, ટૂંકા યજ્ઞ કરનાર સાથે યુદ્ધ કરીએ.
તતઃ સમાગત્ય તદાત્રિપુત્રં સંવેષ્ટયામ્ આસુર્ અથાસુરાસ્ તે સંવેષ્ટયિત્વા પુરમ્ અત્રિપુત્ર કૃતં તથા ચેન્દ્રપુરાભિધાનમ્
પછી એ અસુરોએ અત્રિપુત્રને ઘેરી લીધો અને અત્રિપુત્રે બનાવેલી નગરીને પણ ઘેરી, અને પછી તેને ઇન્દ્રની નગરી નામ આપ્યું.
યો જાત એવ પ્રથમો મનસ્વાન્ દેવો દેવાન્ ક્રતુના પર્યભૂષત્ યસ્ય શુષ્માદ્ રોદસી અભ્યસેતાં નૃમ્ણસ્ય મહ્ના સ જનાસ ઇન્દ્રઃ
જે પ્રથમ જન્મેલો, દૃઢ મનવાળો દેવ, યજ્ઞથી બીજા દેવોને પછાડે, જેના બળથી આકાશ અને પૃથ્વી ટકી છે, અને જેના મહિમાથી લોકોમાં તેને ઇન્દ્ર કહે છે.
નાહં હરિર્ નૈવ શચી મદીયા નેયં પુરી નૈવ વનં તદ્ ઐન્દ્રમ્ સ એવ ચેન્દ્રો વૃત્રહન્તા સ વજ્રી સહસ્રાક્ષો ગોત્રભિદ્ વજ્રબાહુઃ
હું હરિ નથી, શચી મારી પત્ની નથી, આ નગરી કે વન પણ ઇન્દ્રનું નથી. એ જ વૃત્રના સંહારક, વજ્રધારી, હજારો આંખો ધરાવનાર, દુશ્મનોના વિનાશક અને વજ્ર જેવા બળવાળો ઇન્દ્ર છે.
અહં તુ વિપ્રો વેદવિદ્ બ્રહ્મવૃન્દૈઃ સમાવિષ્ટો ગૌતમીતીરસંસ્થઃ યત્રાયત્યાં નાદ્ય વા સૌખ્યહેતુસ્ તચ્ ચાકાર્ષં કર્મ દુર્દૈવયોગાત્
હું તો વેદો જાણતો બ્રાહ્મણ છું, અનેક બ્રાહ્મણોના સંગમાં ગૌતમીનદીના કાંઠે વસતો હતો. ત્યાં, ભવિષ્યમાં કે આજેય, સુખ માટે જે કાર્ય કર્યું, તે દુર્ભાગ્યના કારણે થયું હતું.
સંહરસ્વેદમ્ આત્રેય યદ્ ઇન્દ્રસ્ય વિડમ્બનમ્ ક્ષેમસ્ તે ભવિતા સત્યં નાન્યથા મુનિસત્તમ
ઍત્રેય, તું ઇન્દ્રના પરસેવાને જે દૂર કર્યો, એ તો માત્ર દેખાડો હતો; હે મહાન ઋષિ, નિશ્ચિતપણે તારો કલ્યાણ થશે, એમાં કોઈ શંકા નથી.
તદાત્રેયો ઽબ્રવીદ્ વાક્યં યથા વક્ષ્યન્તિ મામ્ ઇહ કરોમ્ય્ એવ મહાભાગાઃ સત્યેનાગ્નિં સમાલભે
ત્યારે ઍત્રેયે કહ્યું: 'હું અહીં તમે બધા જે કહેશો, તે પ્રમાણે જ કરું છું, હે ભાગ્યશાળી મિત્રો; સત્યના બળે હું અગ્નિનું આહ્વાન કરું છું.'
એવમ્ ઉક્ત્વા સ દૈતેયાંસ્ ત્વષ્ટારં પુનર્ અબ્રવીત્
આ રીતે બોલ્યા પછી, તેણે દૈત્યોને અને પછી ફરી ત્વષ્ટાને સંબોધ્યા.
યત્ કૃતં ત્વ્ અત્ર મત્પ્રીત્યાઐ ઐન્દ્રં ત્વષ્ટઃ પદં ત્વયા સંહરસ્વ પુનઃ શીઘ્રં રક્ષ માં બ્રાહ્મણં મુનિમ્
હે ત્વષ્ટા, તું મારા પ્રેમથી અહીં જે પણ કર્યું — ઇન્દ્રનું સ્થાન — એ હવે તું જલ્દી પાછું ખેંચી લે; મને, બ્રાહ્મણ ઋષિને, બચાવ.
પુનર્ દેહિ પદં મહ્યમ્ આશ્રમં મૃગપક્ષિણઃ વૃક્ષાંશ્ ચ વારિ યત્રાસીન્ ન મે દિવ્યૈઃ પ્રયોજનમ્ સર્વમ્ અક્રમમ્ આયાતં ન સુખાય મનીષિણામ્
મારે ફરીથી મારું આશ્રમ, જ્યાં હરણ, પક્ષીઓ, વૃક્ષો અને પાણી છે, એ બધું પાછું આપ; મને દૈવી વસ્તુઓની જરૂર નથી. જે કંઈ અનુક્રમમાં મળ્યું, એ વિદ્વાનોના સુખ માટે નથી.
તથેત્ય્ ઉક્ત્વા પ્રજાનાથસ્ ત્વષ્ટા સંહૃતવાંસ્ તદા દૈત્યાશ્ ચ જગ્મુઃ સ્વસ્થાનં કૃત્વા દેશમ્ અકણ્ટકમ્
'તેમ જ થાઓ' એમ કહીને પ્રજાપતિ ત્વષ્ટાએ એ વરદાન પાછું ખેંચી લીધું; દૈત્યોએ પણ પોતપોતાના સ્થળે જઈ, દેશને નિર્વિઘ્ન બનાવી દીધો.
ત્વષ્ટા ચાપિ યયૌ સ્થાનં સ્વકં સંપ્રહસન્ન્ ઇવ આત્રેયો ઽપિ તદા શિષ્યૈઃ સંવૃતઃ સહ ભાર્યયા
ત્વષ્ટા પણ હસતો હસતો પોતાના સ્થાન પર ગયો; ઍત્રેય પણ શિષ્યો અને પત્ની સાથે ત્યાં રહ્યો.
ગૌતમીતીરમ્ આશ્રિત્ય તપોનિષ્ઠો ઽખિલૈર્ વૃતઃ વર્તમાને મહાયજ્ઞે લજ્જિતો વાક્યમ્ અબ્રવીત્
ગૌતમીનદીના કાંઠે, તપમાં તલીન અને સૌ સાથે ઘેરાયેલો, મહાયજ્ઞ ચાલતો હતો ત્યારે, તે લજ્જિત થઈને બોલ્યો:
અહો મોહસ્ય મહિમા મમાપિ ભ્રાન્તચિત્તતા કિં મહેન્દ્રપદં લબ્ધં કિં મયાત્ર પુરા કૃતમ્
અરે, મોહની મહિમા જુઓ! મારું મન પણ ભટકી ગયું! મહેન્દ્રપદ મેળવવાથી મને શું ફાયદો? મેં પહેલાં અહીં શું કર્યું?