ક્ષત્રિયાણાં વિવાહાશ્ ચ ભવેયુર્ બહુધા નૃપ તસ્માચ્ છસ્ત્રૈર્ અલંકારૈર્ વિવાહઃ સ્યાન્ મહામતે
રાજા, ક્ષત્રિયોમાં અનેક રીતે વિવાહ થાય છે; તેથી, વિવેકી, વિવાહ હથિયાર અને આભૂષણ સાથે થવો જોઈએ.
ક્ષત્રિયા બ્રાહ્મણાશ્ ચૈવ સત્યાં વાચં વદન્તિ હિ તસ્માચ્ છસ્ત્રૈર્ અલંકારૈર્ વિવાહસ્ ત્વ્ અનુમન્યતામ્
ક્ષત્રિય અને બ્રાહ્મણો સત્ય બોલે છે; તેથી, હથિયાર અને આભૂષણ સાથે વિવાહ મંજૂર થવો જોઈએ.
વૃદ્ધામાત્યવચઃ શ્રુત્વા વિજયો રાજસત્તમઃ મેને વાક્યં તથા સત્યમ્ અમાત્યં ભૂપતિં તદા
વૃદ્ધ અમાત્યની વાત સાંભળીને, વિજય રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, એ વાત સાચી માની અને અમાત્યને રાજા સમાન માન્યો.
વિવાહમ્ અકરોદ્ રાજા ભોગવત્યાઃ સવિસ્તરમ્ શસ્ત્રેણ ચ યથાશાસ્ત્રં પ્રેષયામ્ આસ તાં પુનઃ
રાજાએ ભોગવતીનો વિવાહ વિગતે કર્યો અને શાસ્ત્ર મુજબ, તેને ફરીથી હથિયાર સાથે મોકલ્યો.
સ્વાન્ અમાત્યાંસ્ તથા ગાશ્ ચ હિરણ્યતુરગાદિકમ્ બહુ દત્ત્વાથ વિજયો હર્ષેણ મહતા યુતઃ
વિજય, મોટા આનંદથી, પોતાના અમાત્યો, ગાય, સોનું, ઘોડા અને ઘણું બધું આપ્યું.
તામ્ આદાયાથ સચિવા વૃદ્ધામાત્યપુરોગમાઃ પ્રતિષ્ઠાનમ્ અથાભ્યેત્ય શૂરસેનાય તાં સ્નુષામ્
પછી, તેને લઈને, વૃદ્ધ અમાત્યના નેતૃત્વમાં મંત્રીઓ રવાના થયા અને પહોંચીને, શૂરસેનને તેને વહુ તરીકે આપી.
ન્યવેદયંસ્ તથોચુસ્ તે વિજયસ્ય વચો બહુ ભૂષણાનિ વિચિત્રાણિ દાસ્યો વસ્ત્રાદિકં ચ યત્
તેમણે વિજયની ઘણી વાતો કહી, વિવિધ સુંદર આભૂષણ, દાસી, વસ્ત્ર અને અન્ય વસ્તુઓ રજૂ કરી.
નિવેદ્ય શૂરસેનાય કૃતકૃત્યા બભૂવિરે વિજયસ્ય તુ યે ઽમાત્યા ભોગવત્યા સહાગતાઃ
શૂરસેનને જાણ કર્યા પછી, વિજયના જે અમાત્યો ભોગવતી સાથે આવ્યા હતા, તેઓ પોતાનું કાર્ય પૂર્ણ કરીને સંતોષી થયા.
તાન્ પૂજયિત્વા રાજાસૌ બહુમાનપુરઃસરમ્ વિજયાય યથા પ્રીતિસ્ તથા કૃત્વા વ્યસર્જયત્
એ રાજાએ તેમને ખૂબ આદરથી સન્માન આપ્યો અને વિજય માટે પ્રેમ દર્શાવી, યોગ્ય રીતે વિદાય આપી.
વિજયસ્ય સુતા બાલા રૂપયૌવનશાલિની શ્વશ્રૂશ્વશુરયોર્ નિત્યં શુશ્રૂષન્તી સુમધ્યમા
વિજયની યુવાન પુત્રી, રૂપ અને યુવાનીથી યુક્ત, હંમેશા પોતાની સાસુ અને સસરાની સેવા કરતી, સુંદર કાયાની હતી.
ભોગવત્યાશ્ ચ યો ભર્તા મહાસર્પો ઽતિભીષણઃ એકાન્તદેશે વિજને ગૃહે રત્નસુશોભિતે
ભોગવતીના સ્વામી, એક બહુ ભયાનક મહાસર્પ, એકાંત અને નિર્જન જગ્યાએ, રત્નોથી શોભિત ઘર માં એકલા રહે છે.
સુગન્ધકુસુમાકીર્ણે તત્રાસ્તે સુખશીતલે સ સર્પો માતરં પ્રાહ પિતરં ચ પુનઃ પુનઃ
સુગંધિત ફૂલો છવાયેલા, ઠંડા અને સુખદ ઘર માં, એ સર્પ વારંવાર પોતાની માતા અને પિતાને બોલતો હતો.
મમ ભાર્યા રાજપુત્રી કિં માં નૈવોપસર્પતિ તત્ પુત્રવચનં શ્રુત્વા સર્પમાતેદમ્ અબ્રવીત્
મારી પત્ની રાજકન્યા છે—એ મને કેમ મળવા નથી આવતી? એ પુત્રના શબ્દો સાંભળીને, સર્પની માતાએ这样 કહ્યું.
ધાત્રિકે ગચ્છ સુભગે શીઘ્રં ભોગવતીં વદ તવ ભર્તા સર્પ ઇતિ તતઃ સા કિં વદિષ્યતિ
ધાત્રી, તું વહેલી જ ભોગવતી પાસે જા અને એને કહેજે: 'તારો પતિ સર્પ છે.' પછી જુઓ એ શું કહે છે.
ધાત્રિકા ચ તથેત્ય્ ઉક્ત્વા ગત્વા ભોગવતીં તદા રહોગતા ઉવાચેદં વિનીતવદ્ અપૂર્વવત્
ધાત્રી એ 'જેમ કહ્યું તેમ' કહી, ત્યારે જ ભોગવતી પાસે ગઈ, અને એને એકાંતમાં, આદરપૂર્વક, પહેલી વાર જેવું બોલી.
જાને ઽહં સુભગે ભદ્રે ભર્તારં તવ દૈવતમ્ ન ચાખ્યેયં ત્વયા ક્વાપિ સર્પો ન પુરુષો ધ્રુવમ્
હું જાણું છું, સુભાગ્યવતી અને ભદ્રા, તારો પતિ દેવતુલ્ય છે. પણ તું કયાંય એ વાત ન કહેજે: તારો પતિ ચોક્કસ સર્પ છે, માણસ નથી.
તસ્યાસ્ તદ્ વચનં શ્રુત્વા ભોગવત્ય્ અબ્રવીદ્ ઇદમ્
એના શબ્દો સાંભળીને, ભોગવતી એ这样 કહ્યું.
માનુષીણાં મનુષ્યો હિ ભર્તા સામાન્યતો ભવેત્ કિં પુનર્ દેવજાતિસ્ તુ ભર્તા પુણ્યેન લભ્યતે
માણસોમાં સામાન્ય રીતે પતિ માણસ હોય છે; પણ દેવજાતિનો પતિ તો પુણ્યથી જ મળે છે.
ભોગવત્યાસ્ તુ તદ્ વાક્યં સા ચ સર્વં ન્યવેદયત્ સર્પાય સર્પમાત્રે ચ રાજ્ઞે ચૈવ યથાક્રમમ્
ભોગવતી એ એ બધા શબ્દો ક્રમ પ્રમાણે સર્પને, સર્પની માતાને અને રાજાને કહી દીધા.
રુરોદ રાજા તદ્વાક્યાત્ સ્મૃત્વા તાં કર્મણો ગતિમ્ ભોગવત્ય્ અપિ તાં પ્રાહ ઉક્તપૂર્વાં પુનઃ સખીમ્
રાજાએ એ શબ્દો સાંભળીને, ભાગ્યની ગતિ યાદ કરીને રડ્યો; અને ભોગવતી એ ફરીથી પોતાની સખીને એ જ વાત કહી.
કાન્તં દર્શય ભદ્રં તે વૃથા યાતિ વયો મમ
મને તારો પ્રિય પતિ બતાવ, ભદ્રા; મારી યુવાની વ્યર્થ જાય છે.
તતઃ સા દર્શયામ્ આસ સર્પં તમ્ અતિભીષણમ્ સુગન્ધકુસુમાકીર્ણે શયને સા રહોગતા
પછી એણે એકાંતમાં, સુગંધિત ફૂલો છવાયેલા શયન પર, એ બહુ ભયાનક સર્પને બતાવ્યો.
તં દૃષ્ટ્વા ભીષણં સર્પં ભર્તારં રત્નભૂષિતમ્ કૃતાઞ્જલિપુટા વાક્યમ્ અવદત્ કાન્તમ્ અઞ્જસા
એ ભયાનક, રત્નોથી સજ્જ સર્પ પતિને જોઈને, એણે હાથ જોડીને તરત જ પોતાના પ્રિય પતિને这样 કહ્યું.
ધન્યાસ્મ્ય્ અનુગૃહીતાસ્મિ યસ્યા મે દૈવતં પતિઃ
હું ધન્ય છું, હું અનુકૂળ છું, કેમ કે મારું દૈવી પતિ છે.
ઇત્ય્ ઉક્ત્વા શયને સ્થિત્વા તં સર્પં સર્પભાવનૈઃ ખેલયામ્ આસ તન્વઙ્ગી ગીતૈશ્ ચૈવાઙ્ગસંગમૈઃ
એ这样 કહી, શયન પર રહી, એ પાતળી દેહવાળી સ્ત્રીએ, પ્રેમભરી હળવી હલચાલ, ગીતો અને સ્પર્શથી એ સર્પને આનંદિત કર્યો.
સુગન્ધકુસુમૈઃ પાનૈસ્ તોષયામ્ આસ તં પતિમ્ તસ્યાશ્ ચૈવ પ્રસાદેન સર્પસ્યાભૂત્ સ્મૃતિર્ મુને સ્મૃત્વા સર્વં દૈવકૃતં રાત્રૌ સર્પો ઽબ્રવીત્ પ્રિયામ્
એણે સુગંધિત ફૂલો અને પીણાંથી પતિને પ્રસન્ન કર્યો; અને એની કૃપાથી, એ સર્પને સ્મૃતિ પાછી આવી. એ બધું દૈવી રીતે થયેલું યાદ કરીને, રાત્રે એ સર્પે પોતાની પ્રિયાને这样 કહ્યું.
રાજકન્યાપિ માં દૃષ્ટ્વા ન ભીતાસિ કથં પ્રિયે સોવાચ દૈવવિહિતં કો ઽતિક્રમિતુમ્ ઈશ્વરઃ પતિર્ એવ ગતિઃ સ્ત્રીણાં સર્વદૈવ વિશેષતઃ
રાજકન્યાએ કહ્યું, 'પ્રિય, તને જોઈને હું કેમ ડરતી નથી?' એણે જવાબ આપ્યો, 'દૈવથી જે થાય છે, એને કોણ બદલી શકે? સ્ત્રીઓ માટે પતિ જ હંમેશા માર્ગ છે, ખાસ કરીને.'
શ્રુત્વેતિ હૃષ્ટસ્ તામ્ આહ નાગઃ પ્રહસિતાનનઃ
આ સાંભળીને, એ નાગ ખુશ થઈને, હસતા ચહેરે એને这样 કહ્યું.
તુષ્ટો ઽસ્મિ તવ ભક્ત્યાહં કિં દદામિ તવેપ્સિતમ્ તવ પ્રસાદાચ્ ચાર્વઙ્ગિ સર્વસ્મૃતિર્ અભૂદ્ ઇયમ્
તમારી ભક્તિથી હું પ્રસન્ન થયો છું; કહો, શું આપું? મારી કૃપાથી, ઓ સુંદર, તમને બધું યાદ આવી ગયું છે.
શપ્તો ઽહં દેવદેવેન કુપિતેન પિનાકિના મહેશ્વરકરે નાગઃ શેષપુત્રો મહાબલઃ
મને દેવોના દેવ, ક્રોધિત પિનાકધારી મહેશ્વરે શાપ આપ્યો હતો; મહાબળવાન શેષનો પુત્ર સાપ મહેશ્વરનાં હાથમાં જન્મ્યો હતો.